V SA/Wa 2237/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Protokolant st. specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2018 r. sprawy ze skargi T. O. na informację zawartą w piśmie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. 1. Projektodawca – C. z S. (dalej: Strona, Skarżący) złożył wniosek nr [...] pn. ,, [...]’’ o przyznanie dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, wniesiony w odpowiedzi na konkurs zamknięty nr [...] dla Osi priorytetowej X ,,Edukacja dla rozwoju regionu’’ Działanie 10.2 ,,Upowszechnianie kompetencji kluczowych wśród osób dorosłych’’ RPO WM. Celem projektu było nabycie umiejętności obsługi komputerów (TIK) oraz języków obcych (j. niemiecki, j. angielski), co miały zweryfikować zewnętrzne egzaminy. 2. Pismem z dnia [...].8.2017 r. [...] J. poinformowała Stronę, że wniosek został oceniony pozytywnie pod względem formalnym i przekazany do oceny merytorycznej. 3. Pismem z dnia [...].10.2017 r. J. poinformowała Stronę, że wniosek nie przeszedł pomyślnie etapu oceny merytorycznej. Zwrócono uwagę, że wniosek, który otrzymał mniej niż 60 punktów i/lub w poszczególnych kryteriach oceny merytorycznej uzyskał mniej niż 60 % punktów, nie może być rekomendowany do dofinansowania. Projekt oceniony przez niezależnych członków Komisji Oceny Projektów uzyskał wynik 64,5 punktu, jednakże w kryteriach wskazanych w Kartach oceny merytorycznej: - C2.1.1. Osiągnięcie w ramach projektu skwantyfikowanych rezultatów, - D.1. Spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu zadań, - E. Efektywność kosztowa projektu i prawidłowość sporządzenia budżetu, nie otrzymał wymaganych 60% punktów. Ostateczną i wiążącą ocenę projektu stanowi suma średniej arytmetycznej punktów ogółem za spełnienie ogólnych kryteriów merytorycznych z oceny trzeciego oceniającego oraz tej oceny jednego z dwóch oceniających, która jest bliższa ocenie trzeciego oceniającego. Poinformowano jednocześnie, że uzasadnienie przyczyny odrzucenia wniosku znajduje się w załączonych kartach oceny merytorycznej. 4. Strona w piśmie z dnia 13.11.2017 r. zawarła protest, który dotyczył następujących kryteriów: a) zgodność projektu z celami RPO WM 2014 - 2020 oraz diagnozą zawartą w RPO WM 2014-2020, b) osiągnięcia w ramach projektu skwantyfikowanych rezultatów, c) adekwatność doboru grupy docelowej objętej wsparciem w projekcie, d) spójność działań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu zadań, e) potencjał finansowy, kadrowy i techniczny wnioskodawcy oraz partnerów projektu (o ile dotyczy), f) doświadczenie wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy), g) efektywność kosztowna projektu i prawidłowość sporządzania budżetu. W obrębie tych kryteriów, odnosząc się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 11.7.2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2017. 1460 ze zm. ), zwanej dalej ustawą wdrożeniową, Strona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik oceny, a w szczególności: a. Art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez niejasność zasady wypełniania wniosku do kryteriów oceny, które powodowały nierówne traktowanie Wnioskodawców, b. Naruszenie art. 43. ust. 1 oraz 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez brak podjęcia działań zmierzających do usunięcia oczywistej omyłki pisarskiej zgłoszonej przez Stronę do J. związanej z kwalifikowalnością VAT lub dokonania korekty z urzędu, informując o tym Wnioskodawcę. c. Naruszenie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zastosowaniu procedury sprzecznej z regulaminem konkursu, co w konsekwencji doprowadziło do pomniejszenia przez oceniających ilości uzyskanych punktów z zaprzeczeniem dokonanej przez oceniającą osobę, oceny kryteriów dostępu (oceniający poprzez zaznaczenie odp. TAK oznajmia, iż projekt jest zgodny z regulaminem konkursu oraz Instrukcją wypełniania wniosku, jednocześnie przyznaje mniejszą ilość punktów w ocenie jakościowej uzasadniając, iż np. potencjał finansowy jest mniejszy od oczekiwanego, itd.). d. Niezgodność przeprowadzonej oceny z Regulaminem konkursu i jego załącznikami w ramach konkursu [...] poprzez dokonanie "dowolnej oceny wniosku" tzn. poprzez kierowanie zarzutów, które nie mają odzwierciedlenia w definicji i znaczeniach kryteriów (zarzuty oceniającej nie mają pokrycia w zakresie oceny). e. Art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 125 ust. 3 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. poprzez wybór projektów do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny i stronniczy; f. Art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zastosowaniu procedury sprzecznej z Regulaminem konkursu (ocena cechowała się stronniczością w zakresie doboru wnioskodawców posiadających określone cechy np. staż na rynku- kryterium doświadczenie wnioskodawców oraz wyższy niż wynika to z regulaminu konkursu potencjał finansowy), co doprowadziło do preferowania określonej grupy wnioskodawców. g. W załączonych do pisma dokumentach znajdują się istotne błędy proceduralne. Dokumenty nie wskazują jednoznacznie na dokonanie oceny w terminie (brak daty wypełnianie karty), w imieniu i nazwisku oceniającego (brak danych i podpisu osób dokonujących ocenę). Wnioskodawca nie posiada wiedzy, czy osoby oceniające projekt są osobami uprawnionymi do dokonania oceny (brak podpisu dokumentu lub potwierdzenia jego złożenia w formie elektronicznej) oraz czy w ramach przeprowadzonej oceny (powołanie trzech ekspertów merytorycznych) nie znajdują się te same oceny. Na podstawie uzasadnienia drugiego i trzeciego eksperta Wnioskodawca ma poważne wątpliwości czy osobą dokonującą oceny nie jest tą sama osobą (wysoka zbieżność uzasadnienia oceny i podobieństwo ilości przyznanych punktów w kartach oceny). Ze względu na przejrzystość i transparentność oceny te elementy powinny być zawarte w przekazanych kartach oceny. Wnioski składane do konkursu podpisane przez niewłaściwe osoby lub niepodpisane nie są brane pod uwagę przy ocenie (są to istotne braki formalne). W przypadku oceny wniosków należałoby zachować te same standardy w celu uniknięcia wątpliwości, co do prawidłowości oceny. h. Art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez ukrycie w informacji przesłanej o wynikach oceny danych osób oceniających projekt, co wyłączyło możliwość skontrolowania czy podlegały one wyłączeniu od udziału w ocenie oraz czy przesłana ocena dotyczy trzech różnych ekspertów (osób), co należało uznać za istotne naruszenie prawa, w rozumieniu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a. ustawy wdrożeniowej. Wskazać też należy, iż w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o sygn. akt III SA/Lu 583/16 z dnia 31.05.2016 r. oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o sygn. akt III SA/Lu 663/16 z dnia 07.06.2016 r. uznano, że naruszenie przepisów dotyczących wyłączenia osoby od udziału w sprawie, stanowiących, że w rozpatrywaniu protestu nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu lub jego ocenę, co stanowi podstawę do uwzględnienia skargi i stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, w związku z czym przekazano sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z powyższymi zarzutami Strona zwróciła się z prośbą o przekazanie wniosku do ponownej oceny merytorycznej w zakresie w/w kryteriów. 5. Pismem z dnia [...].12.2017 r. J. poinformowała Stronę, ze jej protest nie został uwzględniony. W toku procedury odwoławczej dokonano ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów z uwodnieniem informacji zawartych w proteście oraz w Kartach oceny merytorycznej. Po analizie powyższych dokumentów - projekt otrzymał 76,5 punkta. Jednakże w kryterium Spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu zadań oraz Efektywność kosztowa projektu i prawidłowość sporządzania budżetu projekt otrzymał poniżej 60% wymaganych punktów, przez co brak było podstaw do uwzględnienia protestu. Punktacja w poszczególnych kryteriach oprotestowanych przez Wnioskodawcę przedstawia się następująco: |Ogólne kryterium merytoryczne |Maksymalna/ |II ocena |ocena II eksperta - |III ocena |ocena III eksperta - | | |minimalna liczba| |etap odwoławczy | |etap odwoławczy | | |punktów | | | | | | | | | | | | |Zgodność projektu z celami RP0|10/6 |6 |Bez zmian |8 |Bez zmian | |WM 2014¬2020 oraz z diagnozą | | | | | | |zawartą w RPO WM 2014-2020 | | | | | | |Osiągnięcie w ramach projektu | | | | | | |skwantyfikowanych rezultatów |15/9 |8 |12 |8 |12 | |Adekwatność doboru grupy | | | | | | |docelowej objętej wsparciem w |10/6 |6 |8 |8 |9 | |projekcie | | | | | | |Spójność zadań przewidzianych | | | | | | |do realizacji w ramach |20/12 |10 |11 |9 |10 | |projektu oraz trafność doboru | | | | | | |i opisu zadań | | | | | | |Potencjał finansowy, kadrowy i| | | | | | |techniczny wnioskodawcy oraz |10/6 |6 |10 |10 |Nie dotyczy | |partnerów projektu (o ile | | | | | | |dotyczy) | | | | | | |Doświadczenie wnioskodawcy i | | | | | | |partnerów (o ile dotyczy). |15/9 |11 |15 |15 |Nie dotyczy | |Efektywność kosztowa projektu | | | | | | |i prawidłowość sporządzania |15/9 |9 |12 |5 |Bez zmian | |budżetu | | | | | | Powyższą konstatację poprzedzono prezentacją stanowiska Strony i rzeczowym odniesieniem się J. do poczynionych w proteście zarzutów. 6. Pismem z dnia 23.12.2017 r. Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie; we wniesionym środku zaskarżenia zarzucono naruszenie: a. Art. 37 ust. 1 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez niejasność zasady wypełniania wniosku do kryteriów oceny, które powodowały nierówne traktowanie Wnioskodawców. b. Art. 43 ust. 1 oraz 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez brak podjęcia działań zmierzających do usunięcia oczywistej omyłki pisarskiej zgłoszonej do J. związanej z kwalifikowalnością VAT lub dokonania korekty z urzędu, informując o tym Wnioskodawcę. Powyższe miało konsekwencję podczas oceny jakościowej, natomiast winno być to uregulowane na etapie oceny formalnej. c. Art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zastosowaniu procedury sprzecznej z Regulaminem konkursu, co w konsekwencji doprowadziło do pomniejszenia przez oceniających ilości uzyskanych punktów z zaprzeczeniem dokonanej przez oceniającą, oceny kryteriów dostępu (oceniający poprzez zaznaczenie odp. TAK oznajmia, iż projekt jest zgodny z kryterium dostępu nr 10 jednocześnie przyznaje mniejszą ilość pkt. w ocenie jakościowej uzasadniając, \t.np. partnerstwo projektu nie spełnia wszystkich standardów, itd). d. Niezgodność przeprowadzonej oceny z Regulaminem konkursu i jego załącznikami w ramach konkursu [...] poprzez dokonanie "dowolnej oceny wniosku" tzn. poprzez kierowanie zarzutów, które nie mają odzwierciedlenia w definicji i znaczeniach kryteriów (zarzuty oceniającej nie mają pokrycia w zakresie oceny). e. Art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 125 ust. 3 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. poprzez wybór projektów do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny i stronniczy. f. W załączonych do pisma dokumentach znajdują się istotne błędy proceduralne. Dokumenty nie wskazują jednoznacznie na dokonanie oceny w terminie (brak daty wypełnianie karty), w imieniu i nazwisku oceniającego (brak danych i podpisu osób dokonujących ocenę). Wnioskodawca został pozbawiony wiedzy czy osoby oceniające projekt są osobami uprawnionymi do dokonania oceny (brak podpisu dokumentu lub potwierdzenia jego złożenia w formie elektronicznej) oraz czy w ramach przeprowadzonej oceny (powołanie trzech ekspertów merytorycznych) nie znajdują się te same osoby. Na podstawie uzasadnienia drugiego i trzeciego eksperta Wnioskodawca ma poważne wątpliwości czy osoba dokonująca oceny nie jest tą samą osobą (wysoka zbieżność uzasadnienia oceny i podobieństwo ilości przyznanych punktów w kartach oceny). Ze względu na przejrzystość i transparentność oceny te elementy powinny być zawarte w przekazanych kartach oceny. Wnioski składane do konkursu podpisane przez niewłaściwe osoby lub niepodpisane nie są brane pod uwagę przy ocenie (są to istotne braki formalne). W przypadku oceny wniosków należałoby zachować te same standardy w celu uniknięcia wątpliwości co do prawidłowości oceny. g. Art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez ukrycie w informacji o wynikach oceny danych osób oceniających projekt, co wyłączyło możliwość skontrolowania czy podlegały one wyłączeniu od udziału w ocenie oraz czy przesłana ocena dotyczy trzech różnych ekspertów (osób), co należało uznać za istotne naruszenie prawa, w rozumieniu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej. Już w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o sygn. akt III SA/Lu 583/16 z dnia 31.05.2016 r. oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o sygn. akt III SA/Lu 663/16 z dnia 07.06.2016 r. uznano, że naruszenie przepisów dotyczących wyłączenia osoby od udziału w sprawie, stanowiących, że w rozpatrywaniu protestu nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu lub jego ocenę, stanowi podstawę do uwzględnienia skargi i stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, w związku z czym przekazano sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Szczególne wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie ponownej oceny wniosku budzą następujące elementy: I. C2.1 wniosku: Zgodnie z przedmiotem protestu podniesiono zastrzeżenia do uzasadnienia oceny pierwotnych ekspertów: ,,W niewystarczający sposób opisano problemy obszaru, na którym realizowany będzie projekt (na tle innych obszarów województwa oraz na tle samego województwa), a tym samym niewystarczająco uzasadniono miejsca jego realizacji’’, a nadto ,,Diagnoza nie przedstawiła w sposób trafny i rzetelny problemów obszaru, na których będzie realizowany projekt’’. Zdaniem Wnioskodawcy zarzut pierwotnych Ekspertów ma na tyle ogólnikowy charakter, że budzi poważne wątpliwości, czy na pewno dotyczą przedmiotowego wniosku. Ocena projektu opiera się na swobodnej ocenie, ale nie dowolnej, gdyż jej granice wyznaczają zasady równego dostępu i przejrzystości reguł oceny. Wynik takiej oceny powinien zawierać uzasadnienie ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności które zadecydowały o takim, a nie innym rozstrzygnięciu. Stawianie zarzutu bez podania o jakie zapisy dokładnie chodzi, jak również bez sformułowania go w sposób jasny i precyzyjny pozostawia poważne wątpliwości odnośnie przyjętych i przestrzeganych kryteriów oceny oraz oceny ich spełnienia, które to kryteria muszą być znane Wnioskodawcy i w odpowiedni sposób notyfikowane. Zatem formułowanie ogólnego zarzutu nie może mieć odzwierciedlenia w ilości uzyskanych punktów. Ocena przeprowadzona na etapie procedury odwoławczej w żaden sposób nie odnosi się do zarzutu Wnioskodawcy sformułowanym w proteście dot. wysokiej ogólności dokonanej oceny ekspertów. Oceniający odwoławczy w żadnej części nie potwierdza ani nie zaprzecza słuszności oceny pierwotnych Ekspertów. Zatem Wnioskodawcy nie są znane powody interpretowania kwestii pkt E.3, która nie stanowiła pierwotnego zarzutu ekspertów. Żaden Ekspert w pierwotnej ocenie nie kierował zarzutu w zakresie niezgodności opisu pkt. C2.1 Instrukcją wypełniania wniosku, w szczególności zamieszczania w części E3 informacji odnoszących się do charakterystyki projektu (pola A B C D), które nie są uwzględniane przy ocenie. W odniesieniu do uzasadnienia protestu Ekspert odwoławczy odnosi się do zarzutu, który nie został skierowany na etapie pierwotnej oceny projektu, lecz był jego konsekwencją. Skarżący w swoim uzasadnieniu udowodnił, iż treści co do których oceniający mogli mieć wątpliwość miały swoje odzwierciedlenie w zapisach dokumentacji, natomiast pierwotni oceniający w uzasadnieniu oceny literalnie nie uzasadniali, iż treść pkt. C2.1 jest niezgodna z instrukcją wypełniania wniosku, w tym w szczególności zapisy w części E3 nie podlegają ocenie. Skarżący nadmienił, iż tak jak protest wnoszony przez Wnioskodawcę nie może służyć uzupełnieniu treści wniosku o dofinansowanie projektu tak i ocena Eksperta odwoławczego nie może stanowić rozwinięcia myśli/ uzupełnienia pierwotnego oceniającego, lecz powinna odnosić się i wynikać z literalnych zapisów oceny. Oceniający odwoławczy w sposób jednoznaczny nie potwierdził ani nie zaprzeczył czy zarzuty zakresie ogólności oceny są zasadne, czy też bezzasadne. Zatem, zdaniem Skarżącego, pozostawił protest bez rozpatrzenia w/w kwestii co w przypadku tego etapu oceny jest niezgodne z Regulaminem konkursu i ustawą wdrożeniową. Skarżący podtrzymał swoje stanowisko, że nie zgadza się z uzasadnieniem Ekspertów, iż zabrakło identyfikacji problemu obszaru ostrołęcko-siedleckiego. Opis problemów jest nie tylko zawarty w pkt. C2.1 lecz również wynika z logiki i treści całego wniosku o dofinansowanie projektu. Ponadto Ekspert odwoławczy w przytoczonej części uzasadnienia wskazał, iż zapisy pkt. E.3 nie stanowią elementu oceny projektu, natomiast w przypadku platformy e-learningowej uznaje, iż cyt. "Ponadto, nie można zgodzić się z Protestującym, iż oceniający nie miał prawa ocenić tego elementu wniosku. Protestujący zawarł tę informację w treści wniosku, zatem oceniający miał prawo dokonać takiej oceny". Z tego wynika, iż Eksperci nie dokonują oceny w oparciu o jednakowe kryteria oceny na każdym etapie oceny, lecz raz dokonują oceny precyzyjnie określonych treści pomijając zapisy całego wniosku, zaś w sytuacji dla siebie korzystnych uzasadniają, iż wszystkie zapisy stanowią integralną część wniosku i rozpatrywane są jako całość. Budzi to wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie jednakowej interpretacji kryteriów oceny oraz sposobu ich spełnienia. Oceniający dokonują swobodnej oceny, lecz nie mogą tego czynić w wersji dowolnej. Ostatnia forma oceny jest niezgodna z Regulaminem projektu oraz ustawą wdrożeniową. Problemy i uzasadnienie wyboru działań znajduje się nie tylko w pkt E.3 wniosku, lecz również w opisie pkt. C.3 wniosku czy też D.1, co oceniający nie wzięli pod uwagę podczas oceny. Takie postępowanie budzi wątpliwości w zakresie stosowania jednakowych mechanizmów oceny, zatem procedura wyboru projektu została przeprowadzona z naruszeniem Wytycznych. II. C.2.1.1 wniosku: Z uzasadnienia rozstrzygnięcia Organu odwoławczego wynika, iż przychylono się do wszystkich zarzutów Wnioskodawcy z wyjątkiem uchybienia w postaci źródła weryfikacji wskaźników, tj. braku certyfikatów kompetencji językowych. Po ponownej ocenie Wnioskodawca otrzymał 12 pkt. zarówno od II i III Oceniającego. Zdaniem Wnioskodawcy budzi to poważne wątpliwości w zakresie rzetelności i obiektywności oceny oraz równego traktowania Wnioskodawców. Mianowicie, pierwotna ocena była dokonana jak można domniemywać (Skarżący nie znalazł odniesienia Oceniającego protest do tej kwestii w piśmie) przez dwóch Ekspertów (różnych). Jak wynika z treści uzasadnienia Oceniającego odwoławczego została dokonana w sposób nierzetelny (wszystkie zarzuty Oceniających z wyjątkiem 1 oddalone). Natomiast po ostatecznej ocenie Skarżący otrzymał równą liczbę punktów dokonaną przez jedną osobę (Oceniającego odwoławczego). Zatem pierwotna nierzetelna ocena doprowadziła do takiej sytuacji, w której kryterium zostało ocenione przez jedną tą samą osobę i ocenione jedną miarą. Budzi to wątpliwości co do procedury oceny; czy gdyby wniosek został oceniony poprawnie, czy zostałby równo oceniony przez dwóch niezależnych Ekspertów i wtedy Skarżący otrzymałby ocenę pomniejszoną o 3 punkty od jednego i drugiego oceniającego. Skarżący stwierdził, że kryterium finalnie było oceniane nie przez dwóch niezależnych Ekspertów, a jedynie przez jednego Eksperta odwoławczego. III. C.3 wniosku: Zgodnie z uzasadnieniem Eksperta odwoławczego wszystkie zarzuty określone przez pierwotną ocenę II Oceniającego zostały uznane za niezasadne. Pomimo tego Oceniający odwoławczy nie przyznaje maksymalnej liczby punktów, lecz 6 z 8. Skoro wszystkie zarzuty określone przez II Oceniającego okazały się niezasadne, niezasadne jest ujęcie 2 punktów podczas oceny odwoławczej. Nie wynika to z żadnej treści przedstawionej w uzasadnieniu. Takie działanie jest niezgodne z procedurą wyboru projektów, Regulaminem konkursu oraz ustawą wdrożeniową. IV. D.1 wniosku: Oceniający odwoławczy oddalił zarzut w zakresie os. Niepełnosprawnych, co ważniejsze - przyznał jedynie 1 pkt przy ocenie II Eksperta co zdaniem Skarżącego, było działaniem celowym, zmierzającym do niespełnienia minimalnej liczby punktów w danym kryterium. Dokonując analizy przedmiotowego kryterium należy stwierdzić, iż Skarżący dokonał podziału projektu na 4 zadania. Każde zadanie zawiera wszelkie zapisy wymagane Regulaminem konkursu oraz Instrukcją wypełniania wniosku. Wszystkie zadania zawierają elementy obligatoryjne, tj. - trafność uzasadnienia potrzeby realizacji zadań; - opis planowanego sposobu realizacji zadań, w tym racjonalność harmonogramu działań (podział zadań na etapy, logiczność i chronologia działań); - opis sposobu realizacji zasady równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnościami; - trafność określenia wartości wskaźników realizacji właściwego celu szczegółowego RPO WM 2014-2020 lub innych wskaźników określonych we wniosku o dofinansowanie, które zostaną osiągnięte w ramach zadań; - opis sposobu, w jaki zostanie zachowana trwałość rezultatów projektu (o ile dotyczy); - opis uzasadnienia wyboru partnerów do realizacji poszczególnych zadań (o ile dotyczy); - trafność doboru wskaźników dla rozliczenia kwot ryczałtowych i dokumentów potwierdzających ich wykonanie (o ile dotyczy). W ocenie Skarżącego pierwotny Oceniający nie dokonuje oceny w oparciu o wytyczne tylko poprzez preferencje danej metody nauczania. Skarżący nie tylko nie rozumie zasadności kierowania takiego zarzutu w pierwotnej ocenie, lecz zdumiewające jest podtrzymywanie stanowiska Oceniającego odwoławczego w tym zakresie. Samo sformułowanie, iż Oceniający uważa taką czy inną metodę za skuteczniejszą wykracza poza ramy oceny. Ocena eksperta musi być oceną niezależną. Oceniający dokonuje oceny w oparciu o swoją wiedzę mając na względzie kryteria oceny, nie w oparciu o swoje preferencje z pominięciem kryterium. Analiza skali zrzutu w stosunku do liczby otrzymanych punktów budzi poważne wątpliwości Skarżącego co do rzetelności oceny i intencji Oceniających. We wszystkich zadaniach przedstawiono i opisano każdy element potwierdzający spełnienie kryterium oceny (brak zarzutów programów nauczania, poza preferowaną metodą e-leamingową w szkoleniach językowych). Ponadto Oceniający dokonują manipulacji w zakresie oceny kryterium poprzez uznawanie, iż wszystkie zapisy we wniosku podlegają ocenie. Zatem raz z treści uzasadnienia oceny wynika, iż zapis musi być precyzyjnie określony danym polu natomiast innym razem, iż wszystkie zapisy są integralną częścią projektu, a zatem brak jest jednolitych kryteriów oceny. Ekspert Oceniający odwoławczy potwierdza, iż ocena doświadczenia trenerów mieści się w zakresie znaczenia kryterium, tj. trafność uzasadnienia potrzeby realizacji zadań oraz powinna zostać ujęta w pkt. D1. Jest to niezgodne z regulaminem konkursu oraz instrukcją wypełniania wniosku. Przywołane stwierdzenie nie ma odzwierciedlenia w zapisach regulaminu konkursu, czy instrukcji wypełniania wniosku. Skarżący jednocześnie podtrzymał, iż: a. Zarzuty określone przez Oceniającego nie mieszczą się i nie dotyczą przedmiotowego kryterium. Żadna część regulaminu konkursu, karta oceny wniosku, w tym także regulamin KOW nie określa, iż w ramach powyższego kryterium dokonuje się oceny potencjału technicznego oraz osób zaangażowanych do realizacji projektu. Zatem przedmiot zarzutu (zdaniem Skarżącego) jest bezzasadny (patrz opis poniżej) i niezgodny z kartą oceny wniosku oraz Regulaminem konkursu, a zatem dokonana ocena jest niezgodna z procedurą wyboru projektów oraz ustawą wdrożeniową. Ocena potencjału kadrowego dotyczy podstawy uznania wydatku za kwalifikowalny oraz racjonalnego w ramach niniejszego projektu, co stanowi zapis Instrukcji wypełniania wniosku D5 cyt. "...O ile to możliwe należy wskazać konkretne osoby (z imienia i nazwiska), które będą odpowiedzialne za realizację projektu. Instytucja, w której dokonywana jest ocena wniosku o dofinansowanie w szczególnych przypadkach może na etapie oceny projektu poprosić o przekazanie CV konkretnych osób, w celu weryfikacji doświadczenia kadry, która będzie zaangażowana w realizację projektu, zgodnie z Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków." Zatem brak jest jakichkolwiek podstaw do oceny potencjału kadrowego w ramach przedmiotowego kryterium. b. Zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu wnioskodawca w części D5 czyli sposób zarządzania projektem zawiera informacje będące przedmiotem oceny, lecz innego kryterium cyt. "Elementem oceny jest również doświadczenie personelu. Przy czym przy opisie doświadczenia kadry zaangażowanej w realizację projektu wnioskodawca nie może posługiwać się ogólnymi stwierdzeniami (np. trener szkoleń posiada wieloletnie doświadczenie w dziedzinie, czy wnioskodawca zapewni wysoko wykwalifikowany personel). Należy podać syntetyczną informację o doświadczeniu zawodowym istotnym z punktu widzenia projektu, z uwzględnieniem planowanych na danym stanowisku zadań, uprawnień i odpowiedzialności." Skarżący na podstawie uzasadnienia Oceniającej nie rozumie na jakiej podstawie została dokonana ocena potencjału kadrowego w kryterium Spójności zadań. Oceniający odwoławczy nie powołuje się na żadne zapisy w instrukcji wypełniania wniosku, które w sposób jednoznaczny i precyzyjny potwierdzały stawiane zarzuty. Zatem brak jest podstaw do ujmowania punktów w powyższym kryterium oceny, za rzekomy brak treści, których Wnioskodawca w owym punkcie nie musiał przedstawić. Ta sytuacja kolejny raz potwierdza błędy w procedurze wyboru wniosku, a jest to działanie niezgodne z dokumentacją konkursu. W zakresie Partnerstwa projektu, Skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i podkreślił, iż zgodnie z zapisami Instrukcji wypełniania wniosku cyt. "w przypadku projektów partnerskich w pkt D1 wniosku należy wskazać i opisać również zadania, za których realizację odpowiedzialny/i będzie/będą w całości lub częściowo partner/partnerzy, uwzględniając rodzaje działań kwalifikowanych możliwych do realizacji zgodnie z Regulaminem konkursu. Do zadań opisanych w pkt D1 wniosku wnioskodawca powinien odnosić się w pkt D5 wniosku opisując rolę partnerów, w tym podział obowiązków, uprawnień i odpowiedzialności wnioskodawcy i partnerów w realizacji projektu. Jeżeli do realizacji przedsięwzięcia zaangażowani będą partnerzy należy wskazać, za realizację których zadań (lub ich części) będą oni odpowiedzialni z uwzględnieniem klarownego opisu podziału obowiązków, uprawnień i odpowiedzialności wnioskodawcy i partnerów w realizacji projektu. Zamieszczony opis powinien być oparty o prezentację planowanych do realizacji zadań przedstawioną w punkcie D1, jak również zgodny z harmonogramem realizacji projektu i budżetem oraz zapisami umowy partnerskiej, która dostarczana jest zazwyczaj na etapie podpisywania umowy o dofinansowanie projektu. Opis ten powinien być również podstawą dokonania podziału budżetu (przyporządkowanie zadań lub kosztów do poszczególnych partnerów i wnioskodawcy)". Skarżący w sposób kompleksowy przedstawił wszystkie niezbędne regulaminem i instrukcją informacje we wniosku o dofinansowanie projektu zarówno w części D1 jak i D5. Partnerstwo spełnia definicję zarówno ustawy wdrożeniowej oraz art. 33 ustawy wdrożeniowej, co potwierdzili wszyscy eksperci na etapie oceny kryteriów dostępu poprzez zaznaczenie odpowiedzi "TAK". Natomiast w ocenie zarówno pierwotnego Oceniającego jak i odwoławczego występuje wewnętrzna spójność. Skoro kwestionowana jest zasadność Partnerstwa, to dlaczego rodzi się pytanie Wnioskodawca otrzymał pozytywną odpowiedź na kryterium dostępu nr 10. W przypadku projektu partnerskiego spełnione zostały wymogi dotyczące wyboru partnerów spoza sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 33 ustawy wdrożeniowej, gdzie ust. 1 określa celowość partnerstwa. Sytuacja ta po raz kolejny pokazuje błędy proceduralne w ocenie wniosku. Oceniający stwierdzają spełnienie kryterium nr 10 natomiast na etapie oceny merytorycznej punktowanej odejmują punkty stwierdzając cyt. "Instytucja rozpatrująca protest przeanalizowała zapisy z wniosku w zakresie zawartego partnerstwa. Odnosząc się do powyższych treści, należy zgodzić się z oceniającym, iż zawarcie partnerstwa wyłącznie w celu przeprowadzenia egzaminów budzi wątpliwości co do jego zasadności. W części D5 wniosku deklaruje też, że wniosek został stworzony wspólnie przez partnerów, niemniej jednak partner odpowiada jedynie za przeprowadzenie egzaminu. Zasadnym byłoby zlecenie przeprowadzenia egzaminu na zewnątrz’’. Nadto uzasadnienie Oceniającego odwoławczego zawiera niejasność co nie powinno mieć miejsca na tym etapie oceny. Co dokładnie oznacza cyt. "Zasadnym byłoby zlecenie przeprowadzenia egzaminu na zewnątrz" - brak jest uzasadnienia dla formułowania stwierdzeń bez podania wyczerpującej argumentacji (dlaczego Ekspert tak uważa, które zapisy z wniosku świadczą o rzekomej niejasności partnerstwa, dlaczego zlecenie usługi jest lepsze niż podział zadań pomiędzy Partnerami). Ponadto Ekspert odwoławczy podtrzymuje nieprawidłowy zarzut w przypadku III Eksperta co stanowi powielenie błędu dokonanego w pierwotnej ocenie wniosku. Zatem można domniemywać, iż jest to działanie celowe, aby maksymalnie obniżyć punkty w ocenie owego kryterium punktowego. Oceniający odwoławczy przychyla się do zarzutu Wnioskodawcy ,,Uzasadnienie potrzeby realizacji zadań lakoniczne, brak wskazania problemów grupy docelowej, która uzasadniałyby potrzebę przewidzianych działań" oraz "Opis sposobu realizacji zasady równości szans niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnościami nieprecyzyjny lakoniczny. Nie wskazano konkretnych rozwiązań umożliwiających zachowanie równości niedyskryminacji," w tym także "W opisie zadania dot. kursów językowych brak wskazania nazw certyfikatów jakie mogą uzyskać uczestnicy (nie wiadomo do jakich egzaminów przystąpią). Wokół tej informacji powinien opierać się opis zadania", a mimo wszystko w ocenie III eksperta przyznaje jedynie 1 pkt co było działaniem celowym, zmierzającym do niespełnienia minimalnej liczby punktów w przedmiotowym kryterium. Taka praktyka narusza art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej, polegająca na zastosowaniu procedury sprzecznej z Regulaminem konkursu, co w konsekwencji doprowadziło do oddalenia znacznej części zarzutów i przyznania symbolicznego 1 punktu za uznaniem 50% wszystkich zarzutów jako niezasadne. Zarzut cyt. "uzasadnienie potrzeby realizacji zadań lakoniczne, brak wskazania problemów grupy docelowej, która uzasadniałyby potrzebę przewidzianych działań’’ został podtrzymany przez Oceniającego odwoławczego, pomimo iż opis zarzutu ma na tyle ogólnikowy charakter, że budzi poważne wątpliwości czy na pewno dotyczą przedmiotowego wniosku. Wnioskodawca podkreślił, iż uzasadnienie oceny oraz ewentualne zarzuty muszą być formułowane w sposób jasny, precyzyjny i wewnętrznie spójny, a więc tak, aby nie pozostawiało to żadnych wątpliwości odnośnie przyjmowanych w danym postępowaniu konkursowym kryteriów oceny projektów oraz oceny ich spełnienia. Używanie słowa "lakoniczny"- zdaniem Wnioskodawcy - ma na tyle ogólnikowy charakter, iż omyłkowo mógł zostać powielony przez eksperta w ramach innej dokonanej oceny. Wnioskodawca po przeanalizowaniu treści wniosku oraz znaczenia kryterium nie potrafi odnaleźć jaki element jest lakoniczny, skoro wniosek został przygotowany w oparciu o dokumentację konkursową (Ekspert nie wskazuje konkretnych uchybień). W uzasadnieniu protestu odnaleźć można zapis mówiący, iż zgodnie z instrukcją "Ocena tego punktu uwzględnia trafność doboru instrumentów i planowanych zadań do zidentyfikowanych w RPO WM problemów, specyficznych potrzeb grupy docelowej, obszaru na jakim realizowany jest projekt oraz innych warunków i ograniczeń’’, co jest zgodne z prawdą, lecz instrukcja nie precyzuje jakie zapisy muszą znaleźć się we wniosku aby potwierdzały spełnienia owego kryterium. Zgodnie z instrukcją wypełniania wniosków wszystkie zapisy ujęte w pkt. D1 pozwalają na ocenę trafności doboru instrumentów i planowanych zadań do zidentyfikowanych w RPO WM problemów, specyficznych potrzeb grupy docelowej, obszaru na jakim realizowany jest projekt oraz innych warunków i ograniczeń. Oceniający zarówno pierwotny jak i Odwoławczy dokonał oceny niezgodnie z Regulaminem konkursu i Instrukcją wypełniania wniosku. W uzasadnieniu oceny Eksperci powołują się na braki w zapisach, których znaczenie nie wynika z Instrukcji wypełniania wniosku oraz nie precyzują jakich zapisów zabrakło aby kryterium uznane zostało w całości za spełnione. Ekspert Odwoławczy potwierdza, iż ocena III eksperta w zakresie kadry trenerskiej mieści się w zakresie znaczenia kryterium D.1 tj. trafność uzasadnienia potrzeby realizacji zadań- co jest niezgodne z instrukcją wypełniania wniosku oraz regulaminem konkursu. Przywołane stwierdzenie nie ma odzwierciedlenia w zapisach Regulaminu konkursu czy instrukcji wypełniania wniosku. V. Część E wniosku: Zgodnie z uzasadnieniem Eksperta odwoławczego wszystkie zarzuty określone przez II Oceniającego zostały uznane za niezasadne. Pomimo tego Oceniający nie przyznaje maksymalnej liczby punktów, lecz 12 z 15 - co ważniejsze nie podaje przyczyny. Skoro wszystkie zarzuty określone przez Oceniającego okazały się niezasadne, niezasadne jest ujęcie 3 punktów podczas oceny. Nie wynika to z żadnej treści przedstawionej w uzasadnieniu. Takie działanie jest niezgodne z ustawą wdrożeniową. W zakresie zarzutu błędnego zaznaczenia pola B.7, Skarżący podkreślił, iż nawet jeśli IOK nie rozpatrzył owej omyłki jako pisarskiej (co sam sugerował oceniający podają warianty brutto i netto), to wówczas należy mieć na względzie, iż sytuacja ta nie ma wpływu na zgodność ze stawkami przyjętymi na konkurs, w szczególności zgodność z załącznikiem nr 7. Zgodnie z Regulaminem konkursu w sytuacji, w której istnieje możliwość odzyskania podatku VAT, Beneficjent zobowiązany jest do wykazania podatku VAT jako kosztu niekwalifikowalnego. Zatem taka sytuacja nie wpływa na wartość kwalifikowalną budżetu projektu, a zatem stawki ujęte w budżecie jako koszt kwalifikowalny są zgodne z założeniami konkursu i taryfikatorem przewidzianym na konkurs. Brak jest zatem zasadności kierowania zarzutu o zawyżonych stawkach o wartość podatku VAT skoro podatek nie wpływa na wartość wydatku kwalifikowalnego projektu. Ocena dokonana przez Ekspertów w owym zakresie jest niezasadna i niezgodna z kryteriami oceny. W opisie potencjału technicznego Wnioskodawca wskazuje, że Partnerzy posiadają mobilne laboratoria komputerowe; w opisie zadania nr 1 jest także stwierdzenie, że na obszarach wiejskich wykorzystywane będą laboratoria mobilne IC3. Zdaniem pierwotnego Oceniającego poddaje to pod wątpliwość stawkę z budżetu szczegółowego dot. wynajmu sali komputerowej oraz zasadność wynajmu sali wyposażonej w sprzęt komputerowy. Jednak w żadnej części nie precyzuje co ma na myśli. Zdaniem Wnioskodawcy zarzut jest na tyle "lakoniczny" że Skarżący nie wie, czy tylko część, czy cały wydatek wynajmu sali jest niekwalifikowalny, jaka stawka wydatku przez Eksperta jest kwalifikowalna i zasadna. Natomiast Oceniający odwoławczy podtrzymuje owe zarzuty nie odnosząc się do kwestii lakoniczności uzasadnienia pierwotnej oceny uzasadniając cyt. "Pomimo, iż stawka za wynajem sali jest zgodna z załącznikiem do regulaminu Lista najczęściej finansowanych towarów i usług to niemniej jak słusznie zauważył oceniający we wniosku wskazano, iż na obszarach wiejskich wykorzystane będą laboratoria mobilne". Po raz kolejny zdaniem Skarżącego prowadzone są podwójne standardy oceny, gdyż Oceniający odwoławczy w niemal identycznym nieprecyzyjnym komentarzu eksperta nr II oddala zarzuty Eksperta w całości cyt. "Protestujący nie zgadza się z oceną wskazując na nieprecyzyjny komentarz Eksperta. Instytucja rozpatrująca pismo protestu oddala zarzut eksperta. We wniosku wskazano, iż koszt jednostkowy wynagrodzenia wykładowcy przewidziany w budżecie wynosi: 189 zł, natomiast wynajem sali 120 zł. Zatem stawki te nie przekraczają maksymalnych stawek zawartych w załączniku do Regulaminu konkursu Listy najczęściej finansowanych towarów i usług. Wobec czego Wnioskodawca nie musiał uzasadniać wysokości ww. stawek. Kolejno, ponownie należy oddalić zarzut eksperta w zakresie, cyt.: Istotne wątpliwości budzą również wydatki w ramach zadania 4 - nie uzasadniono w sposób wystarczający przyjętej wysokości jednostkowego kosztu egzaminu który w opinii oceniającego przekracza stawki rynkowe, Protestujący w środku odwoławczym podnosi, iż oceniający nie wyjaśnił szerzej swojego stanowiska w zakresie przekroczenia stawek rynkowych. W tym miejscy należy przychylić się do stanowiska Wnioskodawcy." Ta ocena jest oceną subiektywną; w jednej części stwierdza, iż zarzuty oceniającego są lakoniczne i oddala zarzuty w innej części oceny. Wskazać należy, że ocena projektu winna opierać się na swobodnej ocenie, ale nie dowolnej, gdyż jej granice wyznaczają zasady: równego dostępu i przejrzystości reguł oceny. Zdaniem Skarżącego zarzut III Oceniającego jest nieprecyzyjny i powinien zostać oddalony jak w przypadku II Oceniającego. Skarżący zauważa, iż w żadnej części uzasadnienia IOK nie odniósł się do kwestii błędów proceduralnych podczas oceny, w szczególności: dokumenty nie wskazują jednoznacznie na dokonanie oceny w terminie (brak daty wypełnianie karty), w imieniu i nazwisku Oceniającego (brak danych i podpisu osób dokonujących ocenę). Wnioskodawca nie posiada wiedzy czy osoby oceniające projekt są osobami uprawnionymi do dokonania oceny (brak podpisu dokumentu lub potwierdzenia jego złożenia w formie elektronicznej) oraz czy w ramach przeprowadzonej oceny (powołanie trzech ekspertów merytorycznych) nie znajdują się te same oceny. Na podstawie uzasadnienia drugiego i trzeciego eksperta Wnioskodawca ma poważne wątpliwość czy osobą dokonującą oceny nie jest ta sama osoba (wysoka zbieżność uzasadnienia oceny podobieństwo ilości przyznanych punktów w kartach oceny). Ze względu na przejrzystość transparentność oceny te elementy powinny być zawarte w przekazanych kartach oceny. Wnioski składane do konkursu podpisane przez niewłaściwe osoby lub niepodpisane nie są brane pod uwagę przy ocenie (są to istotne braki formalne). W przypadku oceny wniosków należałoby zachować te same standardy, w celu uniknięcia wątpliwości, co do prawidłowości oceny. Skarżący nie ma wiedzy, czy osoby które pierwotnie brały udział w ocenie wniosku zostały wyłączone z procedury odwoławczej; Skarżący nie otrzymał informacji kto oceniał pierwotnie wniosek, karty nie zawierały wszystkich pól (brak podpisu i daty). Ponadto IOK nie przedstawił jakie osoby brały udział w ocenie odwoławczej. 7. W odpowiedzi na skargę – żądając jej oddalenia – podniesiono argumenty zbieżne z motywami rozstrzygnięć. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Uważna analiza treści zarzutów oraz uzasadnienia skargi pozwala stwierdzić, że są one powtórzeniem złożonego wcześniej protestu. Sąd dostrzega oczywiście poczynione – w nieznacznym zakresie – modyfikacje zarzutów i ich uzasadnień, co nie zmienia globalnej oceny wniesionego środka zaskarżenia w kontekście stanowiska Organu wyrażonego w piśmie oceniającym protest. Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd nie dokonuje szczegółowej analizy złożonego wniosku lecz ocenia, czy w toku postępowania administracyjnego dochowano procedur określonych ustawą wdrożeniową oraz z aktami niższego szczebla. Rolą Sądu nie jest pretendowanie do pozycji supereksperta lecz kontrola, czy występujący w sprawie Oceniający wykazali się wiedzą umożliwiającą kompetentną ocenę projektu. Skarżący powinien też wziąć pod uwagę, że inni uczestnicy postępowania (w tym Eksperci), mogą mieć inny pogląd na ocenę przełożonego projektu. Nie zawsze będzie on pozostawać w zbieżności z poglądami Wnioskodawcy; oceny – o czym obszernie niżej – mogą się także różnić w gronie eksperckim, co nie jest niczym nadzwyczajnym. Stąd punktacja – o której mowa na str. 1 uzasadnienia – jest uśredniona wskazanymi tam zasadami. W zakresie kryterium C2.1 (Zgodność projektu z celami RPO WM 2014-2020 oraz z diagnozą zawarta w RPO WM 2014-2020) Skarżący podnosi, iż J. rozpatrując protest nie odniosła się do zarzutu sformułowanego w proteście dot. wysokiej ogólności dokonanej oceny przez Ekspertów. Należy zauważyć, że Instytucja rozpatrująca protest nie zmieniając punktacji przyznanej przez oceniających potwierdziła zasadność stawianych zarzutów. Odnosząc się zaś do kwestii (w opinii Skarżącego) nieuzasadnionego odniesienia się Instytucji rozpatrującej protest do informacji zawartych w części E3 wniosku, należy wyjaśnić, iż oceniający prawidłowo - zgodnie z zapisami Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu ze środków europejskiego funduszu społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 (str. 40): w sytuacji zamieszczenia w części E3 informacji odnoszących się do charakterystyki projektu (pola A, B, C, D), nie będą one uwzględniane w ocenie, nie odnieśli się do informacji zawartych w części E3 wniosku. Wnioskodawca w środku odwoławczym wskazał, iż przy ocenie pominięto zapisy z części E3 - przytaczając treści wniosku z tej części. Instytucja rozpatrująca protest weryfikując prawidłowość oceny odniosła się do informacji zawartych w treści środka odwoławczego, w którym Skarżący przytoczył zapisy z części E3 wniosku. Zatem, nie można tu mówić o nadinterpretacji zarzutów Ekspertów i niewłaściwym rozpatrzeniu środka odwoławczego. Instytucja rozpatrująca protest odniosła się do zarzutów oceniających na podstawie treści środka odwoławczego. Odnosząc się do zarzutu Skarżącego, iż ,,Ekspert odwoławczy w przytoczonej części uzasadnienia opisuje, iż zapisy pkt. E. 3 nie stanowią elementu oceny projektu, natomiast w przypadku platformy e-learningowej uznaje, iż cyt. "Ponadto, nie można zgodzić się z Protestującym, iż oceniający nie miał prawa ocenić tego elementu wniosku. Protestujący zawarł tę informacje w treści wniosku, zatem oceniający miał prawo dokonać jej oceny ". Z przytoczonych treści wynika, iż Eksperci nie dokonują oceny w oparciu o jednakowe kryteria oceny na każdym etapie oceny, lecz raz dokonują oceny precyzyjnie określonych treści pomijając zapisy całego wniosku, zaś w sytuacji dla siebie korzystnych uzasadniają, iż wszystkie zapisy stanowią integralną część wniosku i rozpatrywane są jako całość’’, należy wyjaśnić, że w pierwszym przypadku mamy do czynienia z niewłaściwym działaniem Wnioskodawcy, który w celu ominięcia wymogów Instrukcji - charakterystykę projektu przedstawia w części odnoszącej się do uzasadnienia kosztów zaplanowanych w budżecie projektu, zaś w drugim przypadku, na etapie protestu, Wnioskodawca stara się przekonać, że skoro platforma elearningowa nie jest finansowana z projektu, to Eksperci nie mają prawa tego oceniać. W ocenie Sądu wszystkie zapisy z wniosku podlegają ocenie- tym bardziej kiedy znajdują się polach do tego przeznaczonych, tj. A-D. Następnie, Skarżący w skardze zarzuca, że nierzetelnie oceniono kryterium C2.1.1. (Osiągnięcie w ramach projektu skwantyfikowanych rezultatów), przyznając równą liczbę punktów po procedurze odwoławczej. Należy zatem wyjaśnić, że rozpatrując środek odwoławczy wskazano, iż w toku procedury odwoławczej dokonano zmiany punktacji oceniających z 8 na 12 punktów, bowiem w zakresie zarzutu II oceniającego Instytucja rozpatrująca protest oddaliła wszystkie zarzuty oceniającego z wyjątkiem zarzutów dotyczących certyfikatów potwierdzających kompetencje językowe: ,,W ramach wskaźników rezultatu nr 1, 2 i 3 w źródłach danych wskazano jedynie certyfikaty potwierdzające kompetencje cyfrowe, co stanowi istotne uchybienie’’ (rozpatrzenie środka odwoławczego, podpunkt c) str. 4). Natomiast, w zakresie zarzutu III oceniającego: ,,Wnioskodawca przedstawił 3 obligatoryjne wskaźniki rezultatu oraz 13 wskaźników produktu ( w tym 3 obligatoryjne zgodnie z Regulaminem konkursu). Liczba wskaźników rezultatu jest za mała. Brak wskaźników rezultatu dot. liczby osób, które uzyskają certyfikat z j. niemieckiego oraz angielskiego na pełnym poziomie kompetencji oraz certyfikat IC3’’, podano: ,,Instytucja rozpatrująca protest podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w treści niniejszego pisma (punkt 2 podpunkt e) - II ocena)’’. W punkcie 2 podpunkt e) - II ocena (str. 5) rozpatrzenia wskazano: ,,W toku procedury odwoławczej należy zgodzić się z Protestującym, iż niezasadnym byłoby dublowanie wskaźników o takim samym znaczeniu. We wniosku wskazano wskaźniki rezultatu, dotyczące liczby osób, które uzyskają kwalifikacje, nabędą kompetencje po opuszczeniu programu, zatem nie ma potrzeby aby powielać te wskaźniki. Niemniej należy ponownie zauważyć, iż brak jest odniesienia się w wskaźnikach rezultatu nr 1, 2 i 3 w źródłach danych do certyfikatów potwierdzających kompetencje językowe’’. Wobec powyższego, Instytucja rozpatrująca protest nie mogła przyznać maksymalnej liczby punktów przy ocenie III eksperta. W dalszej części skargi w zakresie kryterium C3 (Adekwatność doboru grupy docelowej objętej wsparciem w projekcie) Skarżący zarzuca, iż nie przyznano maksymalnej liczby punktów w odniesieniu do oceny II eksperta. W tym kontekście należy wyjaśnić, iż punktacja została podniesiona zgodnie z zarzutami wskazanymi przez Protestującego. Skarżący w treści środka odwoławczego wskazał, iż nie zgadza się z następującym zarzutem eksperta: ,,Opis rekrutacji budzi największe wątpliwości - nie wskazano wystarczająco konkretnie miejsca prowadzenia rekrutacji. Wnioskodawca posiada biuro w Warszawie, jednak projekt realizowany będzie w innych powiatach, co w opinii oceniającego może znacząco wpłynąć na trudności w rekrutacji’’. Instytucja oceniająca oddaliła ten zarzut przyznając odpowiednią do rangi uchybienia liczbę punktów. Natomiast nie mogła przyznać maksymalnej liczby punktów, gdyż ww. zarzut nie był jedynym, a zatem należy przytoczyć całość oceny eksperta: ,,Projekt jest skierowany do 284 os. (199K i 85M) osób zamierzających uczestniczyć z własnej inicjatywy w kursach w zakresie kształtowania kompetencji cyfrowych oraz językowych w wieku 25 lat i więcej, w szczeg. os. o niskich kwalifikacjach (do ISCED3-wł), w tym osób, które ukończyły 50 r.ż. zamieszkałych w subreg. [...] woj. [...] - według Kodeksu Cywilnego. Poprawnie opisano liczebność grupy docelowej, udział w projekcie osób z grupy 50+, zamieszkujących obszary wiejskie oraz osób o niskich kwalifikacjach. Nie określono jednak liczebności osób niepełnosprawnych, które wezmą udział w projekcie. Poprawnie opisano potrzeby i bariery uczestników. Przeprowadzono badania własne, których wyniki przytoczono w opisie. Opis rekrutacji budzi największe wątpliwości - nie wskazano wystarczająco konkretnie miejsca prowadzenia rekrutacji. Wnioskodawca posiada biuro w Warszawie, jednak projekt realizowany będzie w innych powiatach, co w opinii oceniającego może znacząco wpłynąć na trudności w rekrutacji. Pozostałe kwestie nie budzą zastrzeżeń’’. Skarżący w treści środka odwoławczego nie zgodził się tylko z jednym zarzutem eksperta, zatem Instytucja rozpatrująca protest nie mogła przyznać maksymalnej liczby punktów w przedmiotowym kryterium w zakresie oceny II Eksperta. W odniesieniu do kryterium D1 (Spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu zadań) Skarżący zarzuca, iż niewłaściwie przyznano punkty na etapie procedury odwoławczej. Sąd pragnie wyjaśnić, iż w ramach przywołanego przez Wnioskodawcę kryterium, jak również pozostałych kryteriów ogólnych merytorycznych, nie określono wagi punktowej dla poszczególnych subkryteriów. Rangę uchybienia, wyrażoną pomniejszoną liczbą punktów, określa ekspert przeprowadzający ocenę wniosku. Powyższy zarzut wnioskodawcy nie ma charakteru proceduralnego - indywidualna ocena eksperta przeprowadzona w oparciu o posiadane wiedzę i doświadczenie, nie stanowi naruszenia obowiązujących w ramach programu procedur. Ponadto, należy wskazać, iż Instytucja rozpatrująca protest przyznaje określoną liczbę punktów w zależności od rangi uchybienia wskazanej przez Oceniającego. Zgodnie art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej rozpatrzenie protestu polega na ponownym sprawdzeniu złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów, zatem Instytucja rozpatrująca protest ma prawo również przyznać określoną liczbę punktów w zależności od wagi zarzutu. Nie można również zgodzić się z zarzutem Skarżącego, iż niesłusznie zakwestionowano partnerstwo, skoro na etapie kryterium dostępu nr 10 ,,w przypadku projektu partnerskiego spełnione zostały wymogi dotyczące wyboru partnerów spoza sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 33 ustawy wdrożeniowej’’. Należy wyjaśnić, że kryterium dostępu nr 10 odnosi się do sytuacji, w której Wnioskodawca, który jest jednostką sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych dokonuje wyboru partnerów spoza sektora finansów publicznych z zachowaniem zasady przejrzystości i równego traktowania podmiotów. Wtedy zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, w szczególności jest zobowiązany do: a. ogłoszenia otwartego naboru partnerów na swojej stronie internetowej wraz ze wskazaniem, co najmniej 21-dniowego terminu na zgłaszanie się partnerów, b. uwzględnienia przy wyborze partnerów: zgodności działania potencjalnego partnera z celami partnerstwa, deklarowanego wkładu potencjalnego partnera w realizację celu partnerstwa, doświadczenia w realizacji projektów o podobnym charakterze, c. podania do publicznej wiadomości na swojej stronie internetowej informacji o podmiotach wybranych do pełnienia funkcji partnera. Kryterium dostępu nr 10 nie ma w tym przypadku zastosowania. Z kolei na etapie oceny merytorycznej ocenie podlega m.in. opis uzasadnienia wyboru partnerów do realizacji poszczególnych zadań, zasoby finansowe, jakie wniesie do projektu Wnioskodawca i partnerzy, potencjał kadrowy Wnioskodawcy i partnerów i sposób jego wykorzystania w ramach projektu (kluczowe osoby, które zostaną zaangażowane do realizacji projektu oraz ich planowanej funkcji w projekcie), potencjał techniczny, w tym sprzętowy i warunki lokalowe Wnioskodawcy i partnerów i sposób jego wykorzystania w ramach projektu, doświadczenie Wnioskodawcy i partnerów, udział partnerów w zarządzaniu projektem. Należy pamiętać, że Partnerstwo oznacza wspólną realizację projektu przez Beneficjenta i podmioty wnoszące do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, na warunkach określonych w porozumieniu albo umowie partnerskiej. Nie ma możliwości zlecania usług pomiędzy partnerami. Wszystkie partnerstwa powinny być zawiązywane z uwzględnieniem pełnego potencjału podmiotów je tworzących, co z kolei powinno przyczynić się do wyeliminowania powstawania sytuacji, w której jeden z partnerów zleca usługę innemu partnerowi w ramach tego samego projektu. W przypadku realizacji projektów partnerskich, partnerzy są wskazywani indywidualnie we wniosku o dofinansowanie projektu. Realizacja projektów partnerskich wymaga spełnienia łącznie następujących warunków: a. posiadania lidera partnerstwa (partnera wiodącego), który jest jednocześnie Beneficjentem projektu (stroną umowy o dofinansowanie), b. uczestnictwa partnerów w realizacji projektu na każdym jego etapie, co oznacza również wspólne przygotowanie wniosku o dofinansowanie projektu oraz wspólne zarządzanie projektem, przy czym partner może uczestniczyć w realizacji tylko w części zadań w projekcie, c. adekwatności udziału partnerów, co oznacza odpowiedni udział partnerów w realizacji projektu (wniesienie zasobów, ludzkich, organizacyjnych, technicznych lub finansowych odpowiadających realizowanym zadaniom). Należy również zaznaczyć, iż samo zaangażowanie finansowe w przedsięwzięcie w postaci zapewnienia wkładu własnego po stronie jednego z partnerów bez jego dalszego udziału w realizacji projektu, nie będzie warunkiem wystarczającym dla uznania współpracy za partnerstwo. Udział partnera w realizacji projektu nie może mieć charakteru symbolicznego, nieznacznego czy pozornego.  Ponadto, w zakresie zarzutu Skarżącego, iż ,,uzasadnienie Oceniającego odwoławczego zawiera niejasność co nie powinno mieć miejsca na tym etapie oceny, bowiem w treści środka odwoławczego napisano, że zasadnym byłoby zlecenie przeprowadzenia egzaminu na zewnątrz’’ należy wskazać, iż Instytucja rozpatrująca protest wyjaśniła, dlaczego podtrzymuje zarzut eksperta dotyczący partnerstwa. Partnerstwo ma w tym przypadku charakter symboliczny, zatem należy zgodzić się z oceniającym, iż zasadnym byłoby zlecenie przeprowadzenia egzaminu na zewnątrz. W odniesieniu do części E (Efektywność kosztowa projektu i prawidłowość sporządzenia budżetu) wskazać trzeba, że w odpowiedzi na zarzut Skarżącego w zakresie: ,,Zgodnie z uzasadnieniem Eksperta odwoławczego wszystkie zarzuty określone przez pierwotnego II Oceniającego zostały uznane za niezadane. Pomimo tego Oceniający odwoławczy nie przyznaje maksymalnej liczby punktów, lecz 12 z 15 - co ważniejsze nie podaje przyczyny. Skoro wszystkie zarzuty określone przez II oceniającego okazały się niezasadne, niezasadne jest ujęcie 3 punktów podczas oceny’’ Instytucja w rozstrzygnięciu środka odwoławczego poinformowała Protestującego, że oddala zarzuty Eksperta nr II, które skutkowały obniżeniem punktacji w kryterium o 6 punktów, dodając przy tym: ,,Nie stanowi to jednak o przyznaniu maksymalnej liczby punktów w danym kryterium. Powodem tego są zarzuty eksperta nr III, które Instytucja podtrzymuje’’. W opinii Sądu, przyznanie maksymalnej liczby punktów możliwe jest tylko wtedy, kiedy wszystkie elementy danego kryterium zostały spełnione. Jak wykazano w odpowiedzi na protest, wniosek w tym zakresie posiada jeszcze inne uchybienia, a zatem brak jest możliwości przyznania maksymalnej liczby punktów. Odnosząc się zaś do zarzutu Skarżącego w zakresie błędnego zaznaczenia pola B.7 cyt. ,,CIB pragnie podkreślić, iż nawet jeśli lOK nie rozpatrzył owej pomyłki jako pisarskiej (co sam sugerował oceniający podają warianty brutto i netto) to wówczas powinna mieć na względzie, iż sytuacja ta nie ma wpływu na zgodność ze stawkami przyjętymi na konkurs, w szczególności zgodność z załącznikiem nr 7 Lista najczęściej finansowanych towarów i usług dla Działania 10.2 Upowszechnienie kompetencji kluczowych wśród osób dorosłych. Zgodnie z regulaminem konkursu w sytuacji, w której istnieje możliwość odzyskania podatku VAT, Beneficjent zobowiązany jest do wskazania podatku VAT jako kosztu niekwalifikowanego. Zatem taka sytuacja nie wpływa na wartość kwalifikowaną budżetu projektu, a zatem stawki ujęte w budżecie jako koszt kwalifikowalny są zgodne z założeniami konkursu i taryfikatorem przewidzianym na konkurs. Brak jest zatem zasadności kierowania zarzutu o zawyżonych stawkach w wartość VAT skoro podatek nie wpływa na wartość wydatku kwalifikowanego projektu. Ocena dokonana przez Ekspertów w owym zakresie jest niezasadna i niezgodna z kryteriami oceny’’, należy wskazać, iż stanowisko Organu zostało wyrażone w treści informacji w zakresie rozpatrzenia środka odwoławczego, co Sąd aprobuje. Odnosząc się zaś do uwagi Skarżącego w zakresie niesprecyzowania przez III oceniającego następującego zarzutu: ,,W opisie potencjału technicznego Wnioskodawca pisze, że Partnerzy posiadają mobilne laboratoria komputerowe, w opisie zadania nr I jest także stwierdzenie, że na obszarach wiejskich wykorzystywane będą laboratoria mobilne ICS. Poddaje to pod wątpliwość stawkę z budżetu szczegółowego dot. wynajmu sali komputerowej oraz zasadność wynajmu sali wyposażonej w sprzęt komputerowy’’ - Instytucja rozpatrująca protest trafnie podtrzymała swoje stanowisko, gdzie wyjaśniono dlaczego zarzut ten należy uznać za zasadny (str. 17 rozpatrzenia protestu). Sąd tę argumentację także aprobuje. Nieprawdziwy i pozbawiony podstaw - jest zdaniem Sądu - zarzut Skarżącego, iż Instytucja rozpatrująca protest prowadzi "podwójne standardy oceny’'. Jest to jedynie subiektywna opinia Skarżącego. Instytucja rozpatrująca protest w przypadku zarzutu II oceniającego, który wskazał: ,,Istotne wątpliwości budzą również wydatki w ramach zadania 4 - nie uzasadniono w sposób wystarczający przyjętej wysokości jednostkowego kosztu egzaminu, który w opinii oceniającego przekracza stawki rynkowe’’, trafnie uznała zarzuty eksperta za nieprecyzyjne, bowiem oceniający nie wyjaśnił szerzej swojego stanowiska, nie wskazał przykładów stawek rynkowych, które przekracza koszt egzaminu, natomiast w przypadku uwagi III oceniającego Instytucja nie miała takich wątpliwości. Odnosząc się zaś do zarzutu Skarżącego, w zakresie braku otrzymania wyników oceny z podpisanymi Kartami oceny należy przytoczyć zapisy z Regulaminu Komisji Oceny Projektów w ramach Osi Priorytetowych IX i X RPO WM 2014-2020, gdzie w punkcie XIV. Informowanie Projektodawców o wynikach konkursu w zakresie oceny merytorycznej wskazano, że stosownie do § 54 ust. 1 pkt 3: ,,3. Wraz z pismami informującymi o wynikach oceny merytorycznej wysyłane są kopie kart oceny merytorycznej zawierające uzasadnienie oceny i szczegółową liczbę punktów uzyskaną przez projekt’’. W przytoczonym powyżej zapisie nie wskazano, aby wysyłane Karty oceny musiały zawierać podpisy oceniających. Ponadto tego typu praktyczna – uniemożliwiająca identyfikacje ekspertów – jest stosowana we wszystkich konkursach organizowanych na podstawie ustawy wdrożeniowej. Reasumując, nie doszło więc do naruszenia wskazanych w skardze przepisów ustawy wdrożeniowej, jak też zapisów Regulaminu konkursu oraz regulacji zawartych w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013. Tym samym – w szczególności – za bezzasadny należało uznać zarzut nieprzejrzystego, nierzetelnego i stronniczego procedowania. Wskazać jednocześnie należy, że Skarżący przystępując do konkursu godził się na stosowanie kryteriów określonych w między innymi – Regulaminem, w tym regulacji dotyczących oceny projektów. Mając na względzie treść art. 151 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.