V SA/Wa 2239/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-11-26

Skład orzekający: Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu jest zasadny, jeśli strona została już zwolniona od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu jest zasadny, nawet jeśli strona została już zwolniona od kosztów sądowych. Sąd administracyjny powinien ponownie zbadać zasadność wniosku w dwóch aspektach: wysokości obciążeń finansowych związanych z postępowaniem oraz możliwości finansowych strony. W przypadku trudnej sytuacji materialnej strony, uzasadnione jest przyznanie prawa pomocy również w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W uzasadnieniu podała, że utrzymuje się z emerytury męża w łącznej kwocie 2395,22 zł, a jej działalność gospodarcza została zawieszona. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych był już wcześniej uwzględniony postanowieniem sądu.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J .o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. J. i A.i J.- wspólników spółki cywilnej A. P. s.c. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do ubiegania się o dofinansowanie do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie. Skarżąca złożyła - na urzędowym formularzu PPF - wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, adwokata. W uzasadnieniu oświadczyła, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, nie posiadają żadnych nieruchomości ani przedmiotów wartościowych, utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w łącznej kwocie 2395,22 zł. Ponadto oświadczyła, iż od 1 kwietnia 2014 r. działalność a. została zawieszona, a wszyscy pracownicy zwolnieni. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż wniosek skarżącej nie jest zasadny w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem skarżąca została już zwolniona od ich ponoszenia mocą postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 lutego 2014 r., które nie zostało uchylone ani zmienione. W tej sytuacji, skarżąca nie ma obowiązku uiszczania dalszych kosztów sądowych, a zatem jej wniosek w tym zakresie, jest bezprzedmiotowy. Odnosząc się natomiast do wniosku o ustanowienie pomocy prawnej z urzędu zauważyć należy, iż zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że omawiana instytucja, powinna być stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone. W innej sytuacji strona powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli posiada jakiekolwiek środki majątkowe. W tym miejscu wskazać należy, iż sytuacja majątkowa Skarżącej była już przedmiotem wnikliwej analizy Sądu, w wyniku której stwierdzono, iż jest ona na tyle trudna, iż uzasadnia umożliwienie stronie obrony swoich praw przed sądem bez ponoszenia kosztów sądowych w sprawie. Na obecnym etapie postępowania, gdzie w myśl art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego ponownie zbadano zasadność wniosku skarżącej w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie ona zobowiązana ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącej prawa pomocy również w zakresie ustanowienia adwokata. W związku z powyższym na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło