V SA/Wa 2242/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki w punkcie 1 sentencji wyroku z 7 czerwca 2018 r. sygn. akt: V SA/Wa 2242/17 w sprawie ze skargi Powiatu N. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2012 rok postanawia: oddalić wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 7 czerwca 2018 r. o sygn. akt: V SA/Wa 2242/17, uchylił zaskarżoną przez Powiat N. decyzję z [...] października 2017 r. nr [...] w części utrzymującej w mocy decyzję z [...] grudnia 2016 r. ponad kwotę 1 292 356 zł, a w pozostałej części skargę oddalił, nadto zasądził od Ministra Finansów na rzecz Powiatu N. kwotę 20 000 zł tytułem zwrotu części kosztów postępowania sądowego. Pismem z 25 lipca 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się o sprostowanie oczywistej omyłki w punkcie 1 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 czerwca 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 2242/17, w ten sposób, że zamiast słów: "uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2016 r. ponad kwotę 1 292 356 zł " zamieścić słowa: "uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2016 r. ponad kwotę 190.569,44 zł ". Wskazał, że skoro Sąd podzielił w części stanowisko Skarżącego, że Powiat prawidłowo wykazał w SIO uczniów przebywających w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, to kwota nienależnie uzyskanej subwencji za rok 2012 r. powinna wynosić jedynie 190.569,44 zł. Takie stwierdzenie, jak podkreślił wnioskodawca znalazło się na stronie 20 uzasadnienia wyroku w trzecim akapicie od góry strony, a zatem Sąd popełnił w sentencji wyroku prosty błąd pisarsko-rachunkowy wynikający ze złego przeliczenia pozycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, jakie mogą pojawić się w orzeczeniu. Powołane wyżej nieprawidłowości muszą mieć jednak charakter oczywisty, tj. niebudzący jakichkolwiek wątpliwości. Sprostowanie wyroku nie może zatem prowadzić do merytorycznej zmiany orzeczenia. W takim przypadku następowałaby bowiem niedozwolona ingerencja w treść rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie postulowane sprostowanie wyroku miałoby właśnie taki skutek. W niniejszej sprawie wnioskodawca domaga się sprostowania omyłki w punkcie 1 sentencji wyroku tut. Sądu przez zmianę kwoty nienależnie uzyskanej subwencji za rok 2012. Tymczasem, tego rodzaju zastrzeżenia nie mogą być uwzględnione w drodze instytucji sprostowania wyroku, określonej w art. 156 § 1 p.p.s.a. Zmiany, których domaga się pełnomocnik strony skarżącej, nie stanowiłyby w istocie sprostowania oczywistej omyłki, ale dotyczyłyby merytorycznych aspektów wyroku, co należy uznać za niedopuszczalne. Zastrzeżenia w tym zakresie mogą być bowiem poddane kontroli sądowej jedynie przez złożenie środka odwoławczego, tj. skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.