V SA/Wa 2244/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 16 maja 2024 r. nr ZPŚ.642.223.2024.KZB w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia poddania obowiązkowym szczepieniom ochronnym postanawia: umorzyć postępowanie sądowe M. S. (dalej "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 16 maja 2024 r. nr ZPŚ.642.223.2024.KZB w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia poddania obowiązkowym szczepieniom ochronnym. W odpowiedzi na skargę Ministra Zdrowia wskazał, że postanowieniem z 23 lipca 2024 r. uchylił postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia 20 grudnia 2023 r. o nałożeniu na skarżącego grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania szczepieniom ochronnym małoletniego syna i umorzył postępowanie egzekucyjne. Następnie przy piśmie z 19 listopada 2024 r. Minister Zdrowia przesłał postanowienie z 15 listopada 2024 r. nr ZPŚ.642.223.2024.KZB uchylające w całości postanowienie Ministra Zdrowia z 16 maja 2024 r. nr ZPŚ.642.223.2024.KZB oraz umarzające w całości prowadzone postępowanie egzekucyjne, które zgodnie z pismem organu z 4 lutego 2025 r. nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W judykaturze sądowoadministracyjnej ugruntował się pogląd, który Sąd orzekający w tej sprawie aprobuje, że zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, iż: "chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie" (por. wyrok NSA z 21 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 2798/15, LEX nr 2261496). Taką przyczyną bezprzedmiotowości jest pozbawienie bytu prawnego zaskarżonego orzeczenia administracyjnego. Dopiero zatem w sytuacji, gdy w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia możemy mówić o bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz pod red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 6647 i n.). W rozpoznawanej sprawie postępowanie przed sądem administracyjnym zostało zainicjowanie wniesieniem skargi przez skarżącego na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 16 maja 2024 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia poddania obowiązkowym szczepieniom ochronnym małoletniego syna. W toku zaś prowadzonego przez Sąd postępowania, a przed wydaniem wyroku, organ uchylił zaskarżone postanowienie. Skoro zatem przestał istnieć przedmiot zaskarżenia to prowadzenie dalszego postępowania sądowoadministracyjnego stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.