V SA/Wa 2248/14

WyrokWSA w Warszawie2015-02-05

Skład orzekający: Beata Blankiewicz – Wóltańska, Barbara Mleczko – Jabłońska, Cezary Kosterna

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych była uzasadniona nieuzupełnieniem przez wnioskodawcę braków wniosku, w tym brakiem zatwierdzonej przez organ pozwolenia na budowę zmiany projektu hali magazynowej oraz nieprawidłowościami w postępowaniu ofertowym?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że odmowa przyznania pomocy finansowej była nieuzasadniona. Po pierwsze, zmiana przeznaczenia hali magazynowej w projekcie budowlanym nie stanowiła istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu, które wymagałoby uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Po drugie, postępowanie ofertowe zostało przeprowadzone prawidłowo, a wskazanie przez Agencję podmiotu jako "przypadkowego" nie było uzasadnione w świetle przedłożonej oferty.
Stan faktyczny
Spółka B. Sp. z o.o. złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówiła przyznania pomocy, wskazując na nieusunięcie przez wnioskodawcę braków wniosku, w tym dotyczących kosztów budowy hali magazynowej (zmiana projektu bez zatwierdzenia) oraz nieprawidłowości w postępowaniu ofertowym. Po negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, spółka wniosła skargę do WSA.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i zasądził od Agencji zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Cezary Kosterna, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2015 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. w R. na informację zawartą w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; 2. zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz B. Sp. z o.o. w R. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Strona skarżąca B.Sp. z o.o. w R. w dniu [...] maja 2013 r. złożyła wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 123 "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Wnioskowi nadany został numer [...] . W wyniku dokonanej weryfikacji złożonego wniosku Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ustaliła, że załączony do wniosku kosztorys nie zawiera wszystkich wymaganych elementów i na podstawie § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013" (Dz.U. Nr 200, poz. 1444 z późn. zm.) odmówiła przyznania pomocy. Nie zgadzając się z tak podjętym rozstrzygnięciem, skarżąca wystosowała do Agencji wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to zostało rozpatrzone pozytywnie, a wniosek o przyznanie pomocy przywrócono do ponownej oceny. Ponownie przeprowadzona weryfikacja wniosku o przyznanie pomocy wykazała, iż zachodzi potrzeba usunięcia braków i złożenia wyjaśnień. Z uwagi na to, pismami z dnia 23 października 2013 r., a następnie z dnia 17 lutego 2014 r. skarżąca została poinformowana o konieczności uzupełnienia wniosku, złożenia poprawnych dokumentów oraz wyjaśnień. W pierwszym piśmie organ zwrócił się o zweryfikowanie zadania pod kątem zakresu kosztów kwalifikowalnych oraz przesłanie ostatecznego pozwolenia na budowę hali magazynowej. W odpowiedzi skarżąca przesłała decyzję z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] , na podstawie której Starosta Ś. przeniósł decyzję o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. wydaną na B. Sp. z o.o. na rzecz B.Sp. z o.o. W kolejnym wezwaniu Agencja zwróciła się o zweryfikowanie kosztów kwalifikowalnych. W odpowiedzi skarżąca usunęła z projektu budowlanego hali magazynowej zapisy o przechowywaniu narzędzi, sprzętów i pojemników na potrzeby gospodarstwa rolnego wskazując, iż zapis ten był wynikiem pomyłki. W wyniku ostatecznej weryfikacji wniosku wraz z uzupełnieniami organ ustalił, że nie wszystkie braki oraz nieprawidłowości wniosku zostały usunięte, pomimo dwukrotnego wezwania w tym zakresie. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak [...] Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówiła przyznania pomocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Agencja wskazała m.in., iż zmiana dokonana przez skarżącą w projekcie budowlanym nie została zatwierdzona przez organ wydający pozwolenie na budowę. Zatwierdzeniem projektu budowlanego jest wydanie pozwolenia na budowę. Zdaniem organu, zmiana bez zatwierdzenia w pozwoleniu na budowę nie gwarantuje, że po otrzymaniu pomocy hala ta nie będzie wykorzystywana do przechowywania narzędzi, sprzętów oraz pojemników na potrzeby prowadzonego gospodarstwa ogrodniczego. Działalność ogrodnicza nie jest natomiast jak wskazano wspierana w ramach Działania 123, dlatego budowy przedmiotowego magazynu nie można uznać za koszt kwalifikowalny. Tym samym nie usunięcie kosztów niekwalifikowalnych: zadania A2 budowa hali magazynowej oraz kosztorysu na wykonanie tego zadania skutkowało zdaniem Agencji odmową przyznania pomocy. Jako drugą przesłankę odmowy przyznania pomocy organ wskazał nieprawidłowości w przeprowadzonym postępowaniu ofertowym na zadania B1 i B2: zakup samochodu chłodnia o masie do 26 i 12 ton. Podkreślił, iż zgodnie z zapisami instrukcji "Zapytania ofertowe mogą być kierowane do producentów/dealerów/przedstawicieli handlowych specjalizujących się w sprzedaży danego asortymentu. Niedopuszczalne jest kierowanie zapytań ofertowych/przedstawianie ofert od tego samego podmiotu, tj. różnych oddziałów/filii tego samego podmiotu gospodarczego oraz od "przypadkowych podmiotów nie prowadzących działalność w danej branży", a taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Z uwagi na to uznano, iż postępowanie ofertowe zostało przeprowadzone nieprawidłowo. Agencja wskazała również na uchybienia w dostarczeniu nieprawidłowo wypełnionego Oświadczenia wnioskodawcy oraz nieprawidłowo wypełnionego załącznika do ww. Oświadczenia, że prowadzi jedno z przedsiębiorstw określonych w art.28 ust.3 Rozporządzenia nr 1698/2005. W związku z uzyskaniem informacji o odmowie przyznania pomocy, skarżąca spółka pismem z dnia 9 maja 2014r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Złożone wezwanie zostało rozpatrzone negatywnie i Prezes ARiMR pismem z dnia [...] czerwca 2014r. podtrzymał swoje stanowisko co do odmowy przyznania pomocy uznając jedynie część zarzutów Spółki za zasadne. Wskazał bowiem, iż okoliczności dostarczenia nieprawidłowo wypełnionego Oświadczenia wnioskodawcy wraz z załącznikiem do niego, że prowadzi jedno z przedsiębiorstw określonych w art.28ust.3 Rozporządzenia nr 1698/2005 – nie powinny stanowić podstawy do odmowy przyznania pomocy. Zdaniem organu w świetle potwierdzonych ww. nieprawidłowości powyższe nie mogło stanowić podstawy do przywrócenia wniosku do dalszej weryfikacji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie ARIMR zawarte w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014r. skarżąca spółka zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie prawa materialnego: a) przepisu § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach Działania 123 "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz.U. Nr 200, poz.1444 ze zm.), polegającym na nieuzasadnionym wzywaniu wnioskodawcy do uzupełnienia braków wniosku (żądaniu przedstawienia dokumentów, które nie są wymagane) lub uznaniu, że wnioskodawca nie uzupełnił braków wniosku oraz w konsekwencji - bezpodstawnej odmowie przyznania pomocy, b) art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 07.03.2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2013 poz.173), polegającym na odmowie przyznania pomocy wobec bezzasadnego przyjęcia, że wnioskodawca popełnił uchybienia w postaci brakującej dokumentacji w toku postępowania weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy. W motywach skargi skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty. Wskazała m.in., iż omyłkowo zawarte w części opisowej zapisy o związaniu inwestycji budowy hali magazynowej z gospodarstwem ogrodniczym nie mają wpływu na część projektową przedmiotowego projektu, nie zmieniają w żaden sposób wskazanych tam rozwiązań technologicznych, konstrukcyjnych czy innych ogólnobudowlanych. W związku z tym nie ma to także żadnego wpływu na przedstawiony kosztorys inwestorski na wykonanie tego zadania. W ocenie wnioskodawcy, winno się traktować niniejszą omyłkę jako nieistotną pod względem projektowym, kosztorysowym i celowościowym, a także taką, która to nie wymaga wydania przez właściwy organ decyzji akceptującej zmianę pozwolenia na budowę. Ponadto skarżąca podkreśliła, iż decydujące znaczenie ma faktyczne przeznaczenie inwestycji przez wnioskodawcę, a nie jej możliwość hipotetycznego wykorzystania. To nie zapis w projekcie budowlanym (lub jego brak) decyduje o kwalifikowalności danego wydatku, ale zamiar wnioskodawcy oraz faktyczne wykorzystanie inwestycji. Wskazano, iż Agencja ma możliwość kontroli na miejscu w zakresie sposobu użytkowania hali magazynowej. Kontrole pozwalają na weryfikację prawidłowego użytkowania inwestycji. Odnosząc się natomiast do zarzutów nieprawidłowo, zdaniem Agencji przeprowadzonego postępowania ofertowego, skarżąca podniosła, iż przeprowadziła postępowanie ofertowe zgodnie z wytycznymi przewidzianymi przez Działanie 123 "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej", a mianowicie przeprowadziła rozpoznanie na rynku, pod kątem tego, która firma specjalizuje się w sprzedaży tego typu towarów, w szczególności poprzez wyszukanie na stronach internetowych firm, które prowadzą tego typu działalność i rozmowy telefoniczne z przedstawicielami tych firm; wystosowała zapytanie ofertowe do firmy "E." [...] . Następnie uzyskała ofertę, która to oferta dokładnie opisuje typ pojazdu i jego wyposażenia. Powyższe nie pozostawiło wątpliwości, co do faktu, że ww. firma trudni się tego typu działalnością. Dlatego też, zdaniem skarżącej, postawienie przez Agencję zarzutu, że nie dostarczyła wymaganej dokumentacji należy uznać za nieuzasadnione. W odpowiedzi na skargę, Agencja wniosła o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Skarga jest zasadna. Rozpoznawana sprawa dotyczy wniosku Skarżącej o przyznanie pomocy w zakresie działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Podstawa prawna wniosku wynika z przepisów ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. Nr 64, poz. 427 ze zm., dalej: ustawa o wspieraniu) oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. (Dz. U. Nr 200 poz. 1444 dalej: rozporządzenie) wydanego na podstawie art. 29 ust 1 pkt 1 w. w. ustawy. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy 7 marca 2007 r. pomoc w ramach powyższego działania przyznawana jest na podstawie umowy zawieranej pod rygorem nieważności w formie pisemnej. Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy wyłączone jest stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w prowadzonych przez podmioty wdrażające postępowaniach w sprawach przyznawania pomocy. Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu w przypadku, gdy nie zostały spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający (m.in. Agencja) informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Szczegółowe natomiast warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach przedmiotowego działania określa powołane wyżej rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007 r. Zgodnie z § 10 ust 1 tego aktu jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie został złożony w terminie lub nie zawiera co najmniej jednej z informacji, o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 1-7, lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów wymienionych w § 9 ust. 2 pkt 1-3, Agencja nie przyznaje pomocy. Natomiast, jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie: 1) żadnego z braków, Agencja nie przyznaje pomocy; przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio; 2) wszystkich braków, Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. W myśl §10 ust 5 rozporządzenia jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków, Agencja nie przyznaje pomocy. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, należy podkreślić, iż odmowa przyznania pomocy skarżacej Spółce nastąpiła, po pierwsze z uwagi nieusunięcie przez wnioskodawcę mimo dwukrotnego wezwania kosztów uznanych przez Agencję za niekwalifikowalne: zadania A 2 budowa hali magazynowej oraz kosztorysu na wykonanie tego zadania. W tym zakresie Agencja wskazała, iż z projektu budowlanego, na podstawie którego zostało wydane pozwolenie na budowę wynikało, że hala magazynowa wykorzystywana będzie do przechowywania sprzętów i oraz pojemnikow na potrzeby godspodarstwa rolnego. Poza sporem pozostaje, że w ramach uzupełnienia wnioskodawca przedłożył zmienioną stronę projektu budowlanego usuwajac zapisy o przechowywaniu narzędzi i pojemnikow na potrzeby gospodarstwa rolnego. Złozył też oswiadczenie, że nie nie będzie przechowywać w magazynie maszyn , urządzeń bądź narzędzi niezgodnych z celami przedmiotowego działania. W ocenie Agencji zmiana dokonana przez skarżącą w projekcie budowlanym nie została zatwierdzona przez organ wydający pozwolenie na budowę. Zatwierdzeniem projektu budowlanego jest wydanie pozwolenia na budowę. Zdaniem organu, zmiana bez zatwierdzenia w pozwoleniu na budowę nie gwarantuje, że po otrzymaniu pomocy hala ta nie będzie wykorzystywana do przechowywania narzędzi, sprzętów oraz pojemników na potrzeby prowadzonego gospodarstwa ogrodniczego. Działalność ogrodnicza nie jest natomiast, jak wskazano wspierana w ramach Działania 123, dlatego budowy przedmiotowego magazynu nie można uznać za koszt kwalifikowalny. Spór w sprawie sprowadza się zatem do ustalenia czy prawidłowo, a tym samym zgodnie z prawem organ Agencji przyjął, że w zakresie tego zadania skarżąca winna przedstawić zatwierdzoną przez właściwy organ zmianę pozwolenia na budowę, a jeżeli nie to uznając jej budowę jako koszty niekwalifikowalne je usunąć. W sporze należy przyznać rację Skarżącej, która zasadnie wskazuje brak podstaw do żądania od Spółki uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Nie można, w ocenie Sądu podzielić stanowiska organu, że zmiana opisu, iż hala magazynowa będzie wykorzystywana do przechowywania narzędzi i sprzętów oraz pojemników na potrzeby gospodarstwa rolnego wymaga decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Omawiając powyższą kwestię skarżąca zasadnie wskazuje na przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz.U. 2013 poz. 1409 ), które stanowią o braku wymogu uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę w przypadku nieistotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie bowiem z art. 36 ust 5 w.w. ustawy prawo budowlane projektant dokonuje kwalifikacji zamierzonego odstąpienia oraz jest zobowiązany zamieścić w projekcie budowlanym odpowiednie informacje ( rysunek i opis ) dotyczące odstąpienia, o którym mowa w ust 5. W przedmiotowej sprawie projektant nie stwierdził, że taka zmiana jest potrzebna ponieważ nie wpływa w żaden sposób na część projektową. Z jego oświadczenia wynika, że zapis dotyczący wykorzystywania hali w sposób wskazany w pierwotnym projekcie został tam umieszczony przez pomyłkę i był poza zakresem zlecenia. Słusznie, zdaniem Sądu skarżąca wskazuje na regulację zawartą art. 36 a ustawy prawo budowlane, zgodnie z którym jedynie istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Natomiast nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: - zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, - charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, - zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, - zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, - ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z utrwaloną linię orzeczniczą, przez istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego należy rozumieć między innymi zmianę przeznaczenia obiektu budowlanego, która pociąga za sobą zmianę warunków zabudowy i sposobu zagospodarowania terenu ( II SA/ Kr 606/11). W sprawie niniejszej, w ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że skoro w pierwotnej treści pozwolenia na budowę wskazano, że hala magazynowa będzie służyła do przechowywania narzędzi i pojemników na potrzeby gospodarstwa rolnego, a we wniosku Spółka wskazała i zadeklarowała jej użytkowanie jako hali magazynowej zgodne z celami działania to doszło do odstąpienia od zatwierdzonego projektu wymagającego uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W żaden bowiem sposób nie nastąpiła zmiana ani zakresu objętego projektem zagospodarowania działki jak też nie doszło do zmiany charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, czy też zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Projektowany budynek ma stanowić bowiem w dalszym ciągu obiekt magazynowy służący do przechowywania rzeczy. Argumenty Agencji, że brak uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, która będzie uwzględniała brak zapisu, iż hala magazynowa będzie wykorzystywana do przechowywania narzędzi na potrzeby gospodarstwa ogrodniczego, co nie jest objęte wsparciem w ramach przedmiotowego działania są nieuzasadnione, skoro wnioskodawca, jak wynika z treści wniosku deklaruje wykorzystanie środków na cele związane z projektem w zakresie sprzedaży hurtowej kwiatów i roślin poprzez określenie planowanej operacji jako inwestycję budowy magazynu foliowego z niezbędną infrastrukturą, budowę magazynu wraz z infrastrukturą do przechowywania drzewek i krzewów ozdobnych z wyposażeniem oraz zakup maszyn i urządzeń (środków transportu oraz wózka widłowego). Wskazane w zaskarżonej informacji stanowisko Agencji nie jest uzasadnione, zwłaszcza w kontekście ewentualnych kontroli na miejscu przez organ w zakresie sposobu użytkowania hali magazynowej. Tym bardziej, że jak zasadnie skarżąca dostrzega, nie wydaje się słusznym, iż sam fakt wpisania do dokumentów stanowiących część wniosku o przyznanie pomocy stanowi gwarancję, że zrealizowane inwestycje będą wykorzystywane zgodnie z celami przedstawionymi w tych dokumentach. Taką gwarancję dają dopiero przeprowadzone kontrole na miejscu, które pozwalają na weryfikację prawidłowego użytkowania inwestycji. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu brak było podstaw do żądania przedstawienia przez Spółkę dokumentu w postaci decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, bowiem w stanie faktycznym sprawy dokument ten nie był wymagany. Reasumując zatem, zdaniem Sądu orzekającego w sprawie, zaskarżone rozstrzygnięcie zawarte w pkt 1 pisma z dnia [...] kwietnia 2014r. okazało się nieprawidłowe, bowiem na gruncie stanu faktycznego sprawy nie zaistniały przesłanki zawarte w § 10 ust 5 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. odmowy - w oparciu o art. 22 ust 3 ustawy o wspieraniu, przyznania Skarżącej pomocy finansowej ze środków i unijnych ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego PROW 2007-2013. Za niezasadną Sąd uznał również wskazaną przez organ drugą przesłankę odmowy przyznania pomocy w postaci niedostarczenia dokumentacji dotyczącej poprawnie przeprowadzonego postępowania ofertowego. Z ustaleń Agencji zawartych w zaskarżonym rozstrzygnięciu wynika, że po drugim uzupełnieniu wnioskodawca dostarczył nowe postępowanie ofertowe na zadania B1 i B2: zakup samochodu - chłodnia o masie do 26 t. i 12 t. Wskazano, że jednym z oferentów była spółka E., która według dostępnych danych zajmuje się kompleksową zabudową pojazdów ciężarowych, a nie ich sprzedażą. Agencja ustaliła ( w rozmowie z pracownikiem firmy ), że zamawiający wykonanie zabudowy - musi dostarczyć pojazd we własnym zakresie. Oferent E. może co najwyżej wskazać dealerów pojazdów, z którymi współpracuje. Na tej podstawie organ przyjął, ze że zapytanie ofertowe nie zostało wysłane do podmiotu, który zajmuje się taką działalnością. Dwaj pozostali oferenci J. i G. na swoich stronach internetowych zawarli informacje o współpracy z przedmiotowymi markami pojazdów dlatego zapytania ofertowe do nich skierowane i uzyskane oferty uznano za poprawne. Organ w negatywnie dla Spółki rozpatrzonym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa powołał się na zapisy Instrukcji wypełniania wniosku, iż niedopuszczalne jest kierowanie zapytań oraz przedstawienie ofert od "przypadkowych" podmiotów nie prowadzących działalności i w danej branży, a za taki przypadkowy podmiot uznano Z.H.U.P. E.. W tym miejscu wskazać należy, czego strona nie kwestionuje, iż istotnie Instrukcja wypełniania wniosku, wyraźnie wskazuje, że Zapytania ofertowe mogą być kierowane do producentów / dealerów / przedstawicieli handlowych specjalizujących się w sprzedaży danego asortymentu. Niedopuszczalne jest kierowanie zapytań ofertowych / przedstawienie ofert od......oraz od " przypadkowych" podmiotów nie prowadzących działalności w danej branży. Nie ulega wątpliwości, o czym wielokrotnie organy Agencji jak i rozstrzygające w tych sprawach sądy administracyjne, podzielając co do zasady stanowisko organów wskazywały, iż składając wniosek o przyznanie pomocy wnioskodawca powinien posiadać wiedzę dotyczącą przepisów prawnych mających zastosowanie w procesie przyznawania pomocy, jak również wymagań opracowania dokumentacji aplikacyjnej. Jednocześnie wnioskodawca przystępujący do Programu jest zobligowany do stosowania się do wezwania Agencji celem złożenia informacji niezbędnych do dokonania oceny wniosku pod kątem spełnienia przesłanek do udzielenia pomocy. Wnioskodawca winien zatem wykazać, iż spełnia warunki przyznania pomocy oraz winien odpowiedzieć na uzasadnione wezwania do wyjaśnienia określonych wątpliwości. Istotne jest także, że zgodnie z mającymi zastosowanie w sprawie przepisami art. 21 ust. 3 w zw. z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Istotnie wnioskodawcy ubiegając się o wsparcie finansowe ze środków publicznych winni dochować należytej staranności w uzyskaniu i przedłożeniu właściwych dokumentów niezbędnych do oceny spełniania lub nie kryteriów przyznania pomocy ponosząc odpowiedzialność za ich poprawność, zgodnie z określonymi przez organ wymaganiami. Organ natomiast winien w toku postępowania kierując się treścią w.w aktów prawnych wezwania do uzupełnienia braków wniosku bądź usunięcia nieprawidłowości formułować w sposób jasny, zrozumiały i czytelny dla potencjalnego beneficjenta uzasadniając w ten sposób konieczność uzupełnienia czy poprawienia wniosku w zgodzie z obowiązującym prawem. Nie ulega też wątpliwości, o czym wielokrotnie w orzecznictwie była mowa, iż dwukrotne wezwanie do uzupełnienia braku dotyczy danego konkretnego braku jaki organ zauważy przy weryfikacji wniosku, w sytuacji gdy nie został on w całości uzupełniony czy poprawiony, a nie zaś dwukrotnego skierowania pisma w przedmiocie braków wniosku. Mając powyższe na uwadze, w tym przebieg postępowania ofertowego i zrealizowanie wezwania Agencji, nie można, w ocenie Sądu postawić kategorycznego zarzutu Skarżącej, że przedstawiła ofertę od "przypadkowego podmiotu", nie prowadzącego działalności w danej branży. Oferta Przedsiębiorstwa E. Z.H.U.P. B.S. ( w rezultacie nie wybrana przez Spółkę wobec korzystniejszej cenowo konkurencyjnej oferty przedsiębiorstwa J. ) obejmuje zakup samochodu ciężarowego chłodni, tym samym gwarantuje, że sprzedaż takiego samochodu na warunkach i w cenie wskazanej w ofercie będzie możliwa. Brak wskazana na stronach internetowych tej firmy informacji o współpracy z określonymi markami samochodów, nie uzasadniał przyjęcia przez stronę, że podmiot, który sprzedaje wywrotki, izotermy, przyczepy, naczepy, itp., specjalizując się w zabudowach samochodów ciężarowych - a jednocześnie wystawia konkretną ofertę za zakup samochodu ciężarowego – chłodni ( podwozia samochodu ciężarowego z zabudową izotermiczną) jest podmiotem "przypadkowym", nie dającym gwarancji na realizację oferty. Skarżąca wskazała, że wszystkie działające na rynku podmioty zajmujące się zabudową podwozi współpracują z określonymi markami na podobnych zasadach. Ustalenie zatem przez organ, że Przedsiębiorstwo E. Z.H.U.P. nie prowadzi sprzedaży w.w środków transportu, a jedynie zajmuje się usługą wykonania zabudowy ( czemu przeczy wystawiona oferta) nie dawało również podstaw do zastosowania § 10 ust 5 rozporządzenia i odmowy przyznania pomocy poprzez kategoryczne uznanie nieprawidłowości w zakresie postępowania ofertowego, a uzasadniało ewentualnie skorzystanie z możliwości wezwania do uzupełnienia braków, skoro poprzednie nie dotyczyły tego danego konkretnego braku jaki organ zauważył przy weryfikacji wniosku. W związku z powyższym, uznać należy, że Agencja w zaskarżonym akcie z 18 kwietnia 2104r., podlegającym kontroli Sądu, nie dokonała prawidłowej oceny wniosku wobec naruszenia § 10 ust 5 rozporządzenia, przez co skarżąca znalazła się w innej niż prawidłowo stosując ten przepis – sytuacji. Ponownie rozpoznając sprawę, Agencja mając na uwadze powyższe uwagi Sądu, jeszcze raz rozpozna, wniosek biorąc pod uwagę wskazówki zawarte w niniejszym orzeczeniu. Z tego powodu, uznając skargę za uzasadnioną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 146 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie o kosztach wydał na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło