V SA/Wa 2249/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek ( spr.), Sędzia WSA - Danuta Dopierała, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant - Barbara Zielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi N. Z.O.Z. P. Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. oddala skargę. Przedmiotem skargi z [...] lipca 2007 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez NZOZ "P." Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. jest decyzja Ministra Pracy o Polityki Społecznej z [...] czerwca 2007 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] stycznia 2007 r. odmawiającą wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres sprawozdawczy obejmujący miesiące od maja do grudnia 2005r. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] lipca 1999 r. została zawarta umowa Nr [...] pomiędzy Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych a Firmą Medyczno-Farmaceutyczną "P." Zakład Pracy Chronionej. Na mocy § 1 tej umowy Fundusz zobowiązał się do dofinansowania zakupu fabrycznie nowego mikrobusu i przekazania w tym celu kwoty 49.000 zł. Zakład Pracy Chronionej "P." zobowiązał się do wykorzystywania w/w samochodu do przewozu osób niepełnosprawnych przez okres minimum 5 lat. W dniu [...] kwietnia 2002 r., w wyniku umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego pomiędzy Z. K. - właścicielem Firmy Medyczno-Farmaceutycznej "P." Zakład Pracy Chronionej a P. S. działającym w imieniu i na rzecz P. Sp. z o.o. dokonano sprzedaży na rzecz w/w Spółki z o.o. zorganizowanej części przedsiębiorstwa Firmy Medyczno-Farmaceutycznej "P." Z. K. Zakład Pracy Chronionej. Na podstawie § 8 ww. umowy kupujący - oświadczając, iż znany jest mu stan majątkowy i prawny nabywanej zorganizowanej części przedsiębiorstwa Firmy Medyczno-Farmaceutycznej "P." Z. K. Zakład Pracy Chronionej - zobowiązał się do przejęcia wszystkich zobowiązań sprzedawcy według stanu na dzień 31 marca 2002 r. wykazanych w bilansie. Dodatkowo kupujący zobowiązał się do przejęcia ewentualnych dodatkowych obciążeń wynikających bezpośrednio z prowadzonej działalności nabywanego Przedsiębiorstwa, które wystąpią w okresie 6 miesięcy od daty sporządzenia akt notarialnego. Następnie w wyniku kontroli realizacji umowy z [...] lipca 1999r. Fundusz stwierdził, iż zakupiony samochód, na dofinansowanie którego przekazano 49.000 zł, nie był wykorzystywany zgodnie z postanowieniami tej umowy. Fundusz odstąpił od umowy na podstawie § 8 w zw. z § 6 pkt 1, 3, 4 tej umowy i zażądał zwrotu przekazanych środków, co nastąpiło w dniu 21 kwietnia 2006r., w wyniku zawarcia ugody w sprawie uregulowania wymaganych zobowiązań. W związku z dokonaną wpłatą i umorzeniem postępowania w sprawie posiadania zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu, Strona wystąpiła o wypłacenie dofinansowania do wynagrodzenia zatrudnionych osób niepełnosprawnych za miesiące od maja do grudnia 2005r. oraz od stycznia do kwietnia 2006r. W wyniku rozpoznania sprawy Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych decyzją z [...] stycznia 2007r. Nr [...] odmówił wypłaty wnioskowanego dofinansowania. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że strona na dzień składania wniosków o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych nie spełniała warunków wskazanych w art. 26a ust.8 z dnia 27 sierpnia 1997r. ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze zm.) ponieważ posiadała zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu, wynikające z zawartej umowy z [...] lipca 1999 r. Zaległość ta została uregulowana dopiero w dniu 21 kwietnia 2006 r. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy - na skutek złożonego odwołania -Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z [...] czerwca 2007r. Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Powołując się na treść art.26a ust.8 oraz art.26c ust.4a ustawy o rehabilitacji organ II instancji wyjaśnił, iż dopiero po dacie uregulowania zaległości, tj. 21 kwietnia 2006r. strona może, spełniając wszystkie ustawowe przesłanki, ubiegać się w następnych miesiącach o wypłatę dofinansowania do wynagrodzenia osób niepełnosprawnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. W motywach wskazano m.in., że Fundusz błędnie ocenił sytuację faktyczną i prawną, która miała miejsce na dzień wnioskowania o dofinansowanie. W ocenie Skarżącej w dacie składania ww. wniosku nie posiadała ona zaległości wobec Funduszu. Podkreślono, iż po stronie "P." Sp. z o.o. brak było wiedzy o zobowiązaniu z tytułu umowy o dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych, ponieważ powstało ono w dniu 8 kwietnia 2002r., a bilans zobowiązań sporządzono wg stanu na dzień 31 marca 2002r. A zatem, w ocenie Skarżącej, zgodnie z § 8 aktu notarialnego z 19 kwietnia 2002r. obciążało jedynie sprzedającego. Ponadto Skarżąca powołała się na treść art. 554 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym nabywca przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego jest odpowiedzialny solidarnie ze zbywcą za jego zobowiązania związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa lub gospodarstwa, chyba że w chwili nabycia nie wiedział o tych zobowiązaniach, mimo zachowania należytej staranności. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: I. Zgodnie z treścią art. 175 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne - podobnie jak powszechne, wojskowe i Sąd Najwyższy – zostały powołane do sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Z art. 184 tegoż aktu normatywnego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności publicznej obejmującej również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Różnica pomiędzy sprawowaniem kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne a załatwianiem sprawy wynikającej z działalności administracji publicznej przez sądy powszechne jest dość oczywista. Te ostatnie bowiem przejmują sprawę wynikającą z działalności administracji publicznej do dalszego jej załatwienia; w przypadku zaś sądów administracyjnych sprawa, której przedmiot jest związany z działalnością organów administracji publicznej, nie przestaje być sprawą, której załatwienie należy cały czas do kontrolowanego przez Sąd organu. Sąd administracyjny bowiem dokonuje - w ramach sprawowanych funkcji orzeczniczych - kontroli (oceny) tej działalności. Sąd ten na skutek zaskarżenia aktu (decyzji, postanowienia) lub czynności, a także bezczynności organu administracji publicznej nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia; ma jedynie skontrolować i ocenić działalność tego organu. Nie może zatem - co do zasady - zastępować organu administracji publicznej i merytorycznie rozstrzygać sprawy. II. Określając zakres kognicji zauważyć należy, że sądy administracyjne, w tym wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie (akt ten cyt. jest dalej jako p.p.s.a.). Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Nie ulega też wątpliwości, że podstawowym celem tejże kontroli jest eliminowanie z porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień), a także czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem i dążenie do przywrócenia stanu, który nie będzie z nim pozostawał w sprzeczności. Ta funkcja kontroli sądowej jest istotna zarówno z punktu widzenia podmiotu skarżącego, jak i całego aparatu administracyjnego państwa, który winien być żywo zainteresowany w eliminowaniu z obrotu prawnego niezgodnych z prawem aktów i czynności swoich funkcjonariuszy. Prawidłowość podejmowanych działań, a tym samym legalność działania organów administracyjnych, stanowi bowiem istotny element efektywności i ważną przesłankę istnienia społecznej akceptacji działania aparatu administracyjnego państwa. Stopień zaś akceptacji owego działania organów administracji rządowej, jak też samorządowej, przenoszony jest na ocenę funkcjonowania całego państwa. III. W powyższym kontekście - stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. - należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie przez Sąd usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca bowiem przyjął, iż Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a., lub w innych przepisach. Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a., lub w innych ustawach. Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszeni przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchybienie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływu na wynik sprawy. IV. Analizując prawidłowo ustalone w sprawie okoliczności należy dostrzec, że w dniu [...] lipca 1999r. została zawarta umowa pomiędzy Funduszem a Firmą Medyczno-Farmaceutyczną "P." mocą której Fundusz zobowiązał się do przekazania kwoty 49,000,00 zł w celu dofinansowania zakupu samochodu, zaś Firma do wykorzystania pojazdu do przewozu osób niepełnosprawnych przez okres minimum 5 lat. W dniu [...] kwietnia 2002r., w wyniku umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego pomiędzy Z. K. – właścicielem Firmy Medyczno-Farmaceutycznej "P." Zakład Pracy Chronionej a P. S. działającym w imieniu i na rzecz P. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. dokonano sprzedaży na rzecz w/w spółki z o.o. zorganizowanej części przedsiębiorstwa Firmy Medyczno-Farmaceutycznej "P." Z. K. Zakład Pracy Chronionej. W wyniku zawartej umowy, zgodnie z § 8 kupujący zobowiązał się do przejęcia wszystkich zobowiązań sprzedawcy według stanu na dzień 31 marca 2002r. W związku z powyższym P. Sp. z o.o. przejęła również zobowiązania wynikające z umowy z dnia [...] lipca 1999r.W akcie nabycia Firmy, w dniu [...] kwietnia 2002r. kupujący oświadczył, że znany jest mu stan majątkowy i prawny Firmy Medyczno-Farmaceutycznej "P." - Zakład Pracy Chronionej. Miał zatem wiedzę na temat umowy z dnia [...] lipca 1999r., i co do skutków nie wywiązania się z niej. W związku z powyższym Fundusz trafnie uznał, iż może dochodzić swojego roszczenia zarówno od Z. K. jak i od P. Sp. z o.o., zgodnie z art. 366 § 1 ustawy Kodeks cywilny. W dniu [...] lutego 2006 r., uchwałą nr [...] Zarząd PFRON postanowił umorzyć odsetki ustawowe naliczone za okres od dnia 3 grudnia 1999 r. do dnia zapłaty, od zadłużenia w wysokości 26.008,00 zł z tytułu zawartej umowy z dnia [...] lipca 1999 r. oraz postanowił umorzyć postępowanie windykacyjne prowadzone przez Oddział [...] PFRON pod warunkiem zapłaty przez Z. K. kwoty 26.008,00 nie później jednak niż do 11 maja 2006 r. Tenże uregulował w/w kwotę w dniu 21 kwietnia 2006r. w związku z czym, [...] Oddział Funduszu wycofał powództwo przeciwko "P." Sp. z o.o. w Ł. oraz Z. K. wraz z zrzeczeniem się roszczenia i jednocześnie wniósł o umorzenie postępowania w sprawie. W dniu [...] maja 2006 r. Sąd Rejonowy dla Ł. postanowieniem umorzył postępowanie W związku z umorzeniem postępowania w sprawie posiadania przez "P." Sp. z o.o. zaległości w zobowiązaniach wobec PFRON, strona skarżąca wystąpiła o wypłacenie dofinansowania do wynagrodzenia zatrudnionych osób niepełnosprawnych za miesiące: maj 2005r. do kwietnia 2006r. V. Zgodnie z art. 26a ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych miesięczne dofinansowanie przysługuje pracodawcy, który nie posiada zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu. Na mocy art. 26c ust. 4a ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych procedura uzgadniania salda dofinansowania jest ograniczona czasowo. Zgodnie z powołanym przepisem nieuzgodnienie salda, w terminie do końca miesiąca następującego po miesiącu złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania, skutkuje wydaniem przez Fundusz decyzji o odmowie wypłaty tego dofinansowania (także wtedy, gdy przyczyną nieuzgodnienia jest istnienie zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu). Zatem ostatni dzień miesiąca następującego po miesiącu złożenia wniosku jest ostatnim dniem, w którym może dojść do uzgodnienia salda, zarówno wobec skutecznego wykazania przez pracodawcę, że zaległość nie istnieje, jak i wobec jej uiszczenia przez pracodawcę. Jeżeli natomiast w ostatnim dniu miesiąca następującego po miesiącu złożenia wniosku nadal istnieje zaległość w zobowiązaniach wobec Funduszu (a zatem nie doszło do uzgodnienia, że wnioskowana przez pracodawcę kwota dofinansowania jest prawidłowa i należna, tj. do uzgodnienia salda, a w dalszej kolejności nie doszło do jej wypłaty) Fundusz winien wydać decyzję o odmowie wypłaty dofinansowania. VI. W powyższej sytuacji, Fundusz nie był uprawniony do wydania innej, aniżeli odmownej decyzji sprawie dofinansowania do wynagrodzenia osób niepełnosprawnych gdyż w ostatnich dniach miesięcy następujących po miesiącach złożenia wniosków nadal istniały zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu. Zaległości te zostały uiszczone dopiero w dniu 21 kwietnia 2006 r., a zatem dopiero o tej dacie można było, spełniając wszystkie ustawowe przesłanki, ubiegać się w następnych miesiącach o wypłatę dofinansowania do wynagrodzenia osób niepełnosprawnych. VII. Zgodzić należy się ze skarżącym, co znajduje swoje odzwierciedlenie w motywach skargi (str. 2), że przepis § 8 pkt 3 umowy o dofinansowanie stanowi, że wnioskodawca zwróci niezwłocznie kwotę dofinansowania w przypadku zbycia pojazdu przed upływem 5 lat od daty jego zakupu. Oznacza to, że P. jako stronie umowy o dofinansowanie nie wolno było rozporządzić zakupionym z pieniędzy PFRON samochodem. Wraz z momentem dokonania takiego rozporządzenia następował więc skutek niewłaściwego wykonania umowy. Jednocześnie zapis przywołanego paragrafu wskazuje, że P. "zwróci niezwłocznie kwotę dofinansowania", co oznacza, że roszczenie po stronie PFRON powstawało w momencie naruszenia przez P. warunków umowy, a stawało się wymagalne niezwłocznie. Umowa, która spowodowała naruszenie zapisów umowy nr [...] została zawarta przez Z. K. w dniu [...] kwietnia 2002r. Była to umowa przewłaszczenia pojazdu zakupionego z funduszy PFRON na zabezpieczenie wierzytelności wynikającej z umowy pożyczki. Oznacza to, że niewłaściwe wykonanie umowy po stronie Z. K. prowadzącego działalność w formie Firmy "P." - Zakładu Pracy Chronionej nastąpiło dniu [...] kwietnia 2002r. W tak zarysowanym stanie faktycznym w dniu [...] kwietnia 2002 roku została zawarta w formie aktu notarialnego (rep. r [...]) umowa pomiędzy P. Sp. z o.o. reprezentowaną przez P. S. a Z. K. prowadzącym działalność w formie Zakładu Opieki Zdrowotnej Firmy Medyczno - Farmaceutycznej "P." – Zakład Pracy Chronionej. Jej przedmiotem była sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa prowadzonego przez Z. K. na rzecz spółki. W skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa wchodził między innymi Mercedes [...] o numerze rejestracyjnym [...] Zgodnie z zapisem § 8 umowy sprzedaży spółka potwierdziła przejęcie wszystkich zobowiązań Firmy Medyczno - Farmaceudycznej "P." zgodnie z wiedzą jaką posiadała i mogła posiadać, zachowując należytą staranność, bo opartą o bilans sporządzony na dzień 31 marca 2002 roku. Dodatkowo "P." Spółka z o.o. oświadczyła, że przejmuje ewentualne zobowiązania, które mogą powstać w wyniku prowadzonej działalności kontrahenta, które wystąpią w okresie 6 miesięcy od daty sporządzenia aktu, tj. od dnia [...] kwietnia 2002r. Oczywiste jest, że bilans Firmy sporządzony na dzień 31 marca 2002 roku nie mógł wykazywać zobowiązania pieniężnego polegającego na obowiązku zwrotu kwoty dofinansowania, gdyż zobowiązanie to powstało w dniu 8 kwietnia 2002 roku. VIII. Nie można jednak zgodzić się z twierdzeniem zawartym w motywach skargi, że dług z tytułu nie wywiązania się z umowy o dofinansowaniu wprawdzie istniał, to jednak wraz z innymi zobowiązaniami nie przeszedł on na P. Sp. z o.o. Za wyłączeniem solidarnej odpowiedzialności Z. K. i "P." Sp. z o.o. za zobowiązanie wynikające z niedotrzymania warunków umowy o dofinansowanie ma przemawiać fakt, że po stronie Spółki brak było wiedzy o tym zobowiązaniu. Jak podkreślono w skardze bilans wykazywał zobowiązania na dzień 31 marca 2002r., a uczestnikiem czynności przewłaszczenia samochodu na zabezpieczenie był Z. K. Po stronie zaś spółki do aktu sprzedaży, jako jej reprezentant, stawał Prezes Zarządu P. S. Nie można więc mówić, że spółka miała wiedzę na temat złamania umowy o dofinansowanie a tym samym o powstaniu z tego tytułu zobowiązania pieniężnego. Zauważono też, że przewłaszczenie samochodu nie wiązało się z utratą jego posiadania, więc przejmująca spółka przejęła władztwo nad pojazdem, który figurował w spisie zawartym w akcie notarialnym. Nie było więc żadnych podstaw do tego, by spółka podejrzewała istnienie dodatkowego jeszcze zobowiązania, a zapoznanie się przez spółkę z bilansem Firmy przejmowanej należy ocenić w kategoriach dochowania najwyższej staranności. Z tego właśnie względu – zdaniem skarżącego – następuje wyłączenie odpowiedzialności P. Sp. z o.o., zgodnie z zasadą wyrażoną w przepisie art. 554 k.c., że nabywca przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego jest odpowiedzialny solidarnie ze zbywcą za jego zobowiązania związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa lub gospodarstwa, chyba że w chwili nabycia nie wiedział o tych zobowiązaniach, mimo zachowania należytej staranności. Zdaniem skarżącego, zawarte w akcie notarialnym zastrzeżenie że przejęciu przez spółkę podlegają zobowiązania istniejące na dzień sporządzenia bilansu i ewentualnie powstałe w okresie 6 miesięcy od daty spisania aktu oznacza, że zobowiązanie, które powstało w dniu 8 kwietnia 2002r. nie mieści się w tych ramach czasowych. Zatem zobowiązanie pieniężne z tytułu umowy o dofinansowanie nie przeszło na P. Sp. z o.o., a tym samym obciążało jedynie osobę fizyczną Z. K. IX. Z tezą zawartą w punkcie VIII (głoszącą, że nabywca w chwili kupna Firmy nie wiedział o treści umowy pożyczki z dnia 8 kwietnia 2002r.) nie można się zgodzić, albowiem w akcie notarialnym z dnia [...] kwietnia 2002r. kupujący oświadczył, że znany mu był stan majątkowy i prawny nabywanej Firmy. Musiał się więc zapoznać zarówno z faktem istnienia umowy z dnia [...] lipca 1999r. ( zresztą o samochodzie nią objętym mowa jest w akcie notarialnym), jak też umowy pożyczki z dnia 8 kwietnia 2002r. Gdyby było inaczej, to nierzetelność sprzedawcy (skutkująca wymierną szkodą, chociażby w sferze odmowy dofinansowania do wynagrodzenia zatrudnionych osób niepełnosprawnych ) spotkałaby się z taką reakcją, że przeciwko Z. K. zostałoby wytoczone przez nabywcę Firmy powództwo o odszkodowanie. Nic takiego jednak nie miało miejsca (bynajmniej nie wskazuje na to skarżący a byłby to niezmiernie istotny fakt wskazujący na to, że rzeczywiście nie wiedział on o umowie z dnia 8 kwietnia 2002r., co w konsekwencji mogłoby prowadzić do uwzględnienia przez Sąd skargi). Tę niekonsekwencję w działaniu skarżącego (brak dochodzenia roszczeń z tytułu poczynionej szkody od Z. K.) wyjaśniającą okoliczności ujawnione w sprawie [...] SR dla Ł. (k.228), albowiem z informacji tam zawartych wynika, że nabywca Firmy musiał wiedzieć o zawartej umowie pożyczki (i wynikających stąd skutków) ze względu na dwa istotne fakty: a) Z. K. był jedynym udziałowcem Spółki z o.o.; b) tenże był Prezesem Zarządu Spółki z o.o.; odwołano go dopiero uchwałą nr [...] Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia [...] kwietnia 2002r. podjętą już po powołaniu w dniu [...] kwietnia 2002r. P. S. na Prezesa Zarządu Spółki. Z. K. został ponownie powołany na Prezesa uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników w dniu [...] maja 2002r. przy równoczesnym odwołaniu P. S. z tej funkcji i powierzeniu mu stanowiska Wiceprezesa. Te okoliczności jednoznacznie wskazują, iż nabywca Firmy w istocie wiedział o umowie pożyczki i z wiążącymi się z jej zawarciem skutkami. X. Skoro skarżący na dzień składania wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych za okres maj/czerwiec, lipiec/sierpień, wrzesień/październik, listopad/grudzień 2005r. nie spełniał warunku o którym mowa w art. 26a ust. 8 powołanej ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, albowiem posiadał zaległości wobec Funduszu wynikające z zawartej umowy z dnia [...] lipca 1999r., a została ona uregulowana dnia [...] kwietnia 2006r., przeto PFRON prawidłowo odmówił wypłaty dofinansowania do powyższych wynagrodzeń. Trafnie tę decyzję Minister Pracy i Polityki Społecznej utrzymał w mocy, a zatem skarga – stosownie do treści art. 151 p.p.s.a. – podlega oddaleniu, albowiem nie doszło do obrazy przepisów, o których mowa jest w zarzucie skargi.