V SA/Wa 2249/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant - Urszula Chojnacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 stycznia 2009r. sprawy ze skargi L. R. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...].12.2007r. nr [...]. Pismem z dnia [...] lipca 2007 r. obywatelka [...] L. R. zwróciła się do Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z wnioskiem o wykreślenie jej danych z wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany. Uzasadniając wniosek wyjaśniła, że jest Polką, pochodzi z AK-owskiej rodziny, jej ojciec J. R. zginął w łagrach stalinowskich. Ona była razem z matką na zesłaniu, jest [...]. Obecnie jest inwalidką II grupy. Nigdy nie należała do żadnej partii. Od 1991 r. pracuje społecznie w Z., została wybrana na Prezesa oddziału w S. Za społeczną pracę otrzymała od Polski: odznakę "zasłużony dla kultury polskiej", Medal Komisji Edukacji Narodowej i inne odznaczenia. [...] lutego 2006 r. wystąpiła do Konsulatu w G. o wydanie wizy w celu odwiedzenia chorej siostry w B. Wizy nie otrzymała. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. w Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmówił L. R. wydania zaświadczenia o żądanej treści. W postanowieniu stwierdził, że dane osobowe L. R./L. L. figurują w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany z terminem obowiązywania wpisu do dnia [...].09.2008 r. Jako podstawę prawną wpisu wskazał art.128 ust.1 pkt 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006r.Nr 234, poz.1694 ze zm.). Stwierdził, że wjazd lub pobyt Cudzoziemki są niepożądane ze względu na zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego albo mogłyby naruszyć interes Rzeczypospolitej Polskiej. Uzasadniając postanowienie Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców stwierdził, że dane Cudzoziemki umieszczone w wykazie są prawdziwe i nie zostały umieszczone w wyniku błędu, dlatego brak jest podstaw do ich wykreślenia. Wyjaśnił, że wniosek w sprawie wykreślenia danych osobowych cudzoziemca z wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany może być rozpoznawany tylko w trybie art. 131 ustawy o cudzoziemcach, a zgodnie z atr.131 ust. 4 tej ustawy do postępowania w sprawach o udzielenie informacji oraz o wykreślenie danych osobowych cudzoziemca z wykazu stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego o zaświadczeniach (art.217-220 K.p.a.). Zgodnie z art.219 K.p.a. jeżeli organ nie może wydać zaświadczenia lub zaświadczenia o żądanej treści, to postanowieniem odmawia wydania zaświadczenia lub zaświadczenia żądanej treści. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców nie mógł spełnić żądania strony, odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. Wyjaśnił również, że zgodnie z unormowaniami ustawy o cudzoziemcach nie mógł udzielić informacji o podstawie faktycznej wpisu. Wyjaśnił ponadto, że przedmiotem postępowania prowadzonego na podstawie art.131 ustawy o cudzoziemcach o wykreślenie danych z wykazu jest jedynie stwierdzenie czy figurowanie danych Cudzoziemki w wykazie jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. L. R. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym podniosła, że jej dane wpisane do wykazu są nieprawdziwe, nigdy nie nosiła imienia L. ani nazwiska L. Podniosła, że jej dane zostały umieszczone w wykazie w wyniku błędu albo złej woli. Po czterokrotnym poinformowaniu strony w trybie art.36 K.p.a. o niemożności załatwienia sprawy w terminie z powodu konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia, po przytoczeniu treści art.128 Ustawy o cudzoziemcach, zawierającego wyliczenie przesłanek uzasadniających przechowywanie danych cudzoziemców w wykazie, wyjaśnił, że ponieważ ze zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji wynika, iż w sprawie zachodzi jedna z przesłanek, o których mowa w art.128 ust.1 ustawy o cudzoziemcach brak jest podstaw do wykreślenia danych Cudzoziemki z wykazu. Wyjaśnił dalej, że żaden z argumentów podniesionych przez stronę we wniosku o wykreślenie jej danych z wykazu nie może stanowić podstawy do ich wykreślenia. Ponownie stwierdził, że dane Cudzoziemki umieszczone w wykazie są prawdziwe i nie zostały w nim umieszczone w wyniku błędu, brak jest więc postaw do ich wykreślenia. Pismem z dnia 17 lipca 2008 r. L. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. W skardze wyjaśniła, że jej dane zawarte w wykazie nie są prawdziwe, ponieważ nigdy nie posługiwała się nazwiskiem L. L. oraz, że Urząd do Spraw Cudzoziemców nie poinformował jej na czyj wniosek dokonał wpisu i jaka jest jego podstawa prawna. Wniosła o rozpatrzenie jej skargi w sposób, który spowoduje wykreślenie skarżącej z wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że przy jego wydawaniu doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ten wynik, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art.135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Sąd zauważył, że dane skarżącej zostały wpisane do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, zwanego dalej "wykazem" z terminem obowiązywania wpisu do dnia 13 września 2008 r., czyli winny były zostać usunięte przed datą rozpoznania sprawy przez sąd. Sąd uznał, że pomimo upływu terminu obowiązywania wpisu postępowanie w sprawie nie jest bezprzedmiotowe, po pierwsze dlatego, że sąd ocenia zaskarżony akt prawny według stanu na datę jego wydania, po wtóre dlatego, że zgodnie z art.128 ust.3 pkt 8 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (j.t.Dz.U.2006 r. Nr 234, poz.1694 ze zm.), zwanej dalej ustawą, dane cudzoziemca umieszczone w wykazie na podstawie art. 128 ust. 1 pkt 6, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie, są umieszczane w wykazie na okres do 3 lat , ale istnieje możliwość przedłużania wpisu na kolejne okresy nieprzekraczające 3 lat. Państwo nie ma obowiązku wpuszczania na swoje terytorium cudzoziemców i może to uzależnić od spełnienia określonych przesłanek zarówno ustanowionych w prawie wewnętrznym jak również wynikających z zawartych umów i konwencji międzynarodowych. Unormowanie w ustawie zasad i skutków umieszczania cudzoziemców w wykazie osób niepożądanych stanowi jedną z konsekwencji prawa państwa do kształtowania ruchu cudzoziemców przez granice państwowe poprzez odmowę wpuszczenia na swoje terytorium cudzoziemca. Katalog okoliczności, będących podstawą umieszczenia danych cudzoziemca w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany zawiera art. 128 ust. 1 ustawy . Okoliczności będące podstawą umieszczenia danych cudzoziemca w wykazie można podzielić na dwie grupy: okoliczności wymienione w pkt 1-4 ustalane na podstawie decyzji administracyjnych lub wyroków sądów polskich lub innych państw i okoliczności wymienione w pkt 5-6 określone w formie klauzul generalnych. Okoliczności, które są określone w klauzuli generalnej, wymagają zindywidualizowania w odniesieniu do konkretnej osoby, jej sytuacji życiowej, oddziaływania na zachowania innych osób (J.Borkowski /w:/ J.Chlebny red: Prawo o cudzoziemcach, Komentarz str.313 i nast.). Umieszczenie danych cudzoziemca w wykazie powoduje określone w ustawie konsekwencje, np. w postaci odmowy udzielenia wizy. Podstawą umieszczenia danych osobowych L. R. w wykazie był art.128 ust.1 pkt 6 ustawy stanowiący, że w wykazie przechowuje się dane cudzoziemca, którego wjazd lub pobyt są niepożądane ze względu na zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo bezpieczeństwa i porządku publicznego albo mogłyby naruszyć interes Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 131 ust.1 ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców pierwszego postanowienia, cudzoziemiec może złożyć wniosek o : 1) udzielenie informacji o wpisaniu jego danych osobowych do wykazu; 2) sprostowanie jego danych osobowych zawartych w wykazie, jeżeli stwierdzi, że są nieprawdziwe; 3) wykreślenie jego danych osobowych z wykazu, jeżeli zostały umieszczone w wykazie w wyniku błędu. Należy wyjaśnić, że przepisy ww. ustawy o cudzoziemcach ani inne przepisy regulujące postępowanie w sprawach cudzoziemców nie definiują pojęcia "błędu" w rozumieniu art. 131 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach. Zgodnie z definicją słownikową pojęcie "błędu" rozumiane jest dość szeroko, m.in. jako "niezgodność z obowiązującymi regułami pisania, liczenia... itp.", jako "odstępstwo od normy; pomyłka", czy też jako "postępek, działanie, które przynosi komuś złe skutki; niewłaściwe posunięcie, przedsięwzięcie" (Słownik języka polskiego, Wyd. PWN, Warszawa 1978, tom I, s. 177). Biorąc to pod uwagę, należy stwierdzić, że również na gruncie art. 131 ust.1pkt 3 ww. ustawy o cudzoziemcach brak jest przesłanek do tego, by w sposób odmienny, zawężający rozumieć pojęcie błędu, ograniczając je li tylko np. do omyłki pisarskiej. "Błąd", o którym mowa w art. 131 ust. 1pkt 3 powinien być rozumiany zarówno jako błąd formalny, jak i w znaczeniu materialnoprawnym. Tym bardziej, że ów "błąd" - w odróżnieniu od danych "nieprawdziwych", które podlegają jedynie sprostowaniu - ma przesądzać o wykreśleniu danych z wykazu. (wyrok WSA w Warszawie z dnia 16.02.2006r. syg.akt V SA/Wa 2692/05LEX nr 193346). Na podstawie ust. 4 art. 131 ustawy do postępowania w ww. sprawach stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego o zaświadczeniach. W Kodeksie postępowania administracyjnego wydawanie zaświadczeń zostało uregulowane w dziale VI, tj. w art. 217 i nast. Zgodnie z przywołanymi przepisami K.p.a. zaświadczenie stanowi urzędowe potwierdzenie określonych faktów lub stanu prawnego. Organ administracji publicznej zobowiązany jest wydać zaświadczenie gdy chodzi o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji lub rejestrów bądź innych danych znajdujących się w posiadaniu organu. Odmowa wydania zaświadczenia lub zaświadczenia żądanej treści następuje w drodze postanowienia. W rozpoznawanej sprawie Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmówił stronie wydania zaświadczenia o żądanej treści, tj., zaświadczenia o tym, że dane strony nie figurują w wykazie .Przyczyną odmowy było ustalenie przez organ orzekający, że dane cudzoziemki są umieszczone w wykazie, są prawdziwe i nie zostały w nim umieszczone w wyniku błędu. Ponieważ zaświadczenie stanowi potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, aby wydać zaświadczenie o treści żądanej przez skarżącą, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców musiałby uprzednio wykreślić dane cudzoziemki z wykazu. Zgodnie z art.131 ust.1 pkt 3 ustawy wykreślenia dokonuje się jeżeli dane osobowe zostały umieszczone w wykazie w wyniku błędu. Treść przywołanego wyżej przepisu art.131 ust.1 pkt 3 ustawy stanowi wprawdzie tylko, że cudzoziemiec może złożyć wniosek o wykreślenie jego danych, jeżeli zostały umieszczone w wykazie w wyniku błędu, uprawnieniu temu musi jednak odpowiadać obowiązek organu wykreślenia danych w przypadku stwierdzenia przesłanki wymienionej w przepisie jako uprawniającej do złożenia wniosku o wykreślenie. W celu ustalenia czy wystąpiła przesłanka określona w przepisie, czyli w celu ustalenia czy dane osobowe cudzoziemca zostały wpisane do wykazu w wyniku błędu, organ orzekający musiał przeprowadzić postępowanie wyjaśniające. Mający zastosowanie w sprawie przepis art. 218§2 K.p.a. stanowi, że organ administracji, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Konieczne postępowanie wyjaśniające odnosić się może do zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji rejestrów i innych danych, czy też wyjaśnienia, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się wnioskodawca, a także ustalenia, jakiego rodzaju ewidencja i rejestry mogą zawierać żądane dane, i ustalenia ewentualnych ich dysponentów. (wyrok NSA z 25.10.2000 r.,syg.akt VSA 760/00,LEX nr 50109). Konieczne postępowanie wyjaśniające w sprawie prowadzonej na podstawie art.131ust.1 pkt 3 ustawy będzie polegało na zbadaniu czy dane cudzoziemca nie zostały umieszczone w wykazie w wyniku błędu. Postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń, choć jest postępowaniem uproszczonym, to ma charakter prawny zbliżony do postępowania administracyjnego. Samo zamieszczenie instytucji wydawania zaświadczeń w Kodeksie postępowania administracyjnego prowadzi do wniosku, iż do tego postępowania mają zastosowanie zasady ogólne postępowania administracyjnego, takie jak zasada praworządności, uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, dochodzenia prawdy obiektywnej, pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywateli, udzielania pomocy prawnej (art. 7, 8, 9 kpa). (wyrok NSA z 9.01.2001 r., syg akt ISA 1808/99.LEX75510). Po otrzymaniu wniosku L. R. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w celu ustalenia czy wjazd lub pobyt cudzoziemki na terytorium Polski stanowi zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo bezpieczeństwa i porządku publicznego albo mogłyby naruszyć interes Rzeczypospolitej Polskiej. W wyniku prowadzonego postępowania uzyskał informacje , że L. R. w latach [...] pełniła funkcję Prezesa oddziału Z. w S., oddział ten liczył wówczas ok. [...] osób. Była inicjatorką wielu działań, m. innymi powstania chóru [...] w [...] r., w skład którego wchodzili Polacy, reprezentanci kilku pokoleń. Chór występował z powodzeniem na wielu festiwalach w Polsce i na [...]. Przy oddziale Z. funkcjonowały również dwa inne zespoły " [...]" oraz "[...]". Drugą sferą działalności L. R. było nauczanie języka polskiego, głównie przygotowywanie młodzieży na studia w Polsce. W 2005 r. L. R. została na wniosek Konsula Generalnego odznaczona medalem Komisji Edukacji Narodowej. Z jej inicjatywy uporządkowano rozległe kwatery żołnierzy polskich z 1920 r. na cmentarzu katolickim w S. .Ostateczny kształt upamiętnieniom nadała Rada Ochrony Pamięci Walki Męczeństwa. Z tytułu deportacji w latach 1952-1956 L. R. otrzymuje od 1996 r. świadczenia kombatanckie. Okoliczności te są niesporne, wynikają zarówno z pisma Konsula Generalnego RP jak i z wyjaśnień skarżącej. Ponadto uzyskał informacje, że po wyborach w Z. w marcu 2005 r. L. R. stanęła po stronie proreżimowego ZPB i od tego czasu działa przeciwko uznawanemu przez RP Zarządowi Z., m. innymi jako autorka opublikowanych w "[...]" tekstów szkalujących działaczy Z. skupionych wokół A. B. Na podstawie powyższych informacji Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców stwierdził, że dane Cudzoziemki nie zostały umieszczone w wykazie w wyniku błędu i wydał zaskarżone postanowienia. Wszystkie przedstawione wyżej informacje dotyczą działalności skarżącej na [...]. W toku postępowania organ orzekający nie zebrał żadnych dowodów, ani nie uzyskał żadnych informacji, które wiązałyby się w jakikolwiek sposób ze skutkami ewentualnego wjazdu skarżącej na teren Polski czy też z faktem jej przebywania w Polsce, w szczególności nie uzyskał żadnych dowodów, które wskazywałyby , że wjazd lub pobyt skarżącej w Polsce może stworzyć zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa Państwa, albo bezpieczeństwa i porządku publicznego albo mogłoby naruszyć interes Rzeczypospolitej Polskiej. Nie uzyskał również żadnych dowodów, że takie zagrożenia istniały w dacie wpisywania danych cudzoziemki do wykazu. Przy dokonywaniu wpisu do wykazu na podstawie przesłanki wymienionej w art. 128ust.1 pkt 6 ustawy ocenie podlega nie to czy postępowanie cudzoziemca gdy przebywa on poza granicami Polski stwarza zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa Państwa Polskiego albo bezpieczeństwa i porządku publicznego albo mogłoby naruszyć interes Rzeczypospolitej Polskiej, ale to czy jego wjazd na terytorium RP lub pobyt w Polsce są niepożądane ze względu na stwarzanie powyższego zagrożenia. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że uzyskane przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców informacje dotyczące działalności L. R. na [...], bez względu na dokonaną przez organ dokonujący wpisu ocenę tych działań, nie mogą być podstawą do wpisania jej danych do wykazu, bowiem to nie postępowanie cudzoziemca za granicą, ale konkretnie jego wjazd na teren Polski lub pobyt w Polsce musiałyby stwarzać określone w art.128ust.pkt 6 ustawy zagrożenie. Jak już zostało wyżej wskazane okoliczności będące podstawą umieszczenia danych cudzoziemca w wykazie wymienione w punkcie 5 i 6 art.128 ust 1 ustawy zostały określone w formie klauzul generalnych, które w odniesieniu do konkretnej osoby, w każdym rozpoznawanym przypadku wymagają zindywidualizowania. Każdy przypadek umieszczenia danych w wykazie musi być rozpoznawany indywidualnie, indywidualnie musi być oceniania sytuacja każdej osoby oraz to czy konkretnie jej wjazd lub pobyt w RP może stwarzać określone przepisami zagrożenie. L. R. została wpisana do wykazu jako jedna z 21 obywateli [...] co do których , w ocenie podmiotu wnioskującego dokonanie wpisu, istniało podejrzenie, że ich pobyt na terytorium RP zagrażałby interesom Polski. Wniosek o dokonanie wpisu nie zawiera określenia w czym upatruje tego zagrożenia wnioskujący, w szczególności jakie zagrożenie stwarzałby wjazd do Polski L. R. Reasumując: Sąd rozpoznając sprawę stwierdził, że w zaskarżonym postanowieniu Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców nieprawidłowo ustalił, że dane cudzoziemki nie zostały wpisane do wykazu w wyniku błędu. Sąd stwierdził, że wpis został dokonany w wyniku błędu polegającego na tym, że do wykazu wpisano osobę , co do której nie wykazano istnienia żadnej konkretnej okoliczności, która wyczerpywałaby którąkolwiek z przesłanek wymienionych w przepisie wskazanym jako podstawa wpisu do wykazu, ustalony stan faktyczny (informacje uzyskane o Cudzoziemce) błędnie zostały uznane za odpowiadające stanowi przewidzianemu w normie prawnej artykułu 128 ust.1 pkt 6 ustawy. Ponadto, jak wyżej wyjaśniono, klauzula generalna wymaga konkretyzacji w odniesieniu do każdej osoby, co do której prowadzone jest postępowanie. Organ dokonujący wpisu do wykazu błędnie przyjął, że podstawą wpisu może być ogólne stwierdzenie, że pobyt danej osoby zagrażałby interesom Polski. Dokonując wpisu do wykazu na podstawie klauzuli generalnej należy wskazać w jaki sposób pobyt danej osoby w Polsce może zagrażać interesom Polski. Zgodnie z art. 129 ustawy Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców ma możliwość nie uwzględnienia otrzymanego wniosku o wpisanie danych cudzoziemca do wykazu. Celem tego przepisu jest stworzenie dodatkowej kontroli dokonywanych wpisów: pierwszej kontroli dokonuje wnioskujący, drugiej Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców. W przypadku odmowy wpisu organowi wnioskującemu przysługuje prawo zwrócenia się z wnioskiem o rozstrzygnięcie do ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Celem tej konstrukcji prawnej jest podanie kontroli wpisów do wykazu dodatkowemu organowi, w sytuacji gdy sam zainteresowany nie ma takiej możliwości. W rozpoznawanej sprawie Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców dokonał wpisu do wykazu, nie poddając go żadnej kontroli. Na marginesie sprawy należy zauważyć, że organ orzekający w żaden sposób nie odniósł się do kwestii wpisania danych osobowych skarżącej jako L. R./L. L., w sytuacji gdy skarżąca oświadczyła, że nigdy nie używała takiego imienia i nazwiska. Orzekając w sprawie ponownie Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wyda zaświadczenie uwzględniające stan faktyczny i prawny istniejący po wyeliminowaniu błędu, który miał miejsce przy umieszczaniu nazwiska L. R. w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskie jest niepożądany. Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził w niniejszej sprawie naruszenie przepisów postępowania (art.131 ust.1pkt 3 ustawy, art.7,80 K.p.a.) i przepisów prawa materialnego (art.128ust.1pkt 6 ustawy), które miało wpływ na wynik sprawy skutkując wadliwością rozstrzygnięć, dlatego opierając się na treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.