V SA/Wa 2250/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 1 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) maja 2016 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych: oddala skargę. Przedmiotem skargi S. K. jest postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2016 r., nr. [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Wn-D) za marzec 2014 r. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Pismem z dnia 9 czerwca 2014 r. Skarżący zwrócił się do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Wn-D) za marzec 2014 r. W uzasadnieniu podniósł, że ww. wniosek nadał do PFRON w dniu 18 kwietnia 2014 r. za pośrednictwem firmy I. W dniu 2 czerwca 2014 r. otrzymał z PFRON pismo informujące, że ww. wniosek został wniesiony z uchybieniem terminu. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. Prezes Zarządu PFRON odmówił przywrócenia terminu, wskazując, że Strona nie spełniła przesłanek warunkujących jego przywrócenie, tj. nie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Organ wskazał w szczególności, że zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe. Firma kurierska I. zgodnie z brzmieniem art. 46 ust. 2a tej ustawy nie jest wyznaczonym operatorem publicznym. Strona złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. W wyniku jego rozpoznania Organ odwoławczy, rozstrzygnięciem z dnia 30 maja 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż zgodnie z art. 58 § 1 i 2 k.p.a jednym z warunków przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku winy. Jednocześnie Organ wskazał, że brak winy ma miejsce tylko wówczas, gdy strona uchybiła terminowi z powodu przeszkód nie do przezwyciężenia, czyli wystąpiła istotna przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiego stopnia staranności. Tymczasem – w ocenie Organu – powołana przez Skarżącego argumentacja, tj. nadanie wniosku za pośrednictwem firmy I., która nie była operatorem wyznaczonym w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo pocztowe nie wskazuje na brak winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego Organ uznał, że Strona nie spełniła przesłanek z art. 58 § 1 i 2 k.p.a., umożliwiających przywrócenie wnioskowanego terminu. Skarżący nie zgodził się z ww. rozstrzygnięciem i złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając skargę Skarżący podkreślił, że dopełnił wszelkiej staranności w przygotowaniu dokumentów do PFRON, co wyłącza jego winę w uchybieniu terminu. W jego ocenie organy orzekające w sprawie, nie wzięły pod uwagę przedstawionych przez niego okoliczności dotyczących zapewnień uzyskanych w placówce I., co do prawnej skuteczności nadania wniosku o wypłatę dofinansowania. W odpowiedzi na skargę – żądając jej oddalenia – podniesiono argumenty zbieżne z motywami rozstrzygnięć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W oparciu o treść art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne, w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", w którym wskazano, że owe sądy stosują środki określone w ustawie. Kierując się ww. przesłankami i badając zaskarżone postanowienie w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw oraz w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie jest prawidłowe - nie narusza prawa, zaś argumentacja podniesiona w skardze jest nieuzasadniona. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest odmowa przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Wn-D) za marzec 2014 r. Wskazać należy, że instytucja przywrócenia terminu, zastosowana przez Organy orzekające w sprawie, uregulowana została w art. 58 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1 art. 58 k.p.a.). Stosownie do art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Zasadnie zatem Organ, który wydał zaskarżone postanowienie, wskazał, że do przywrócenia terminu niezbędne jest spełnienie łącznie 3 przesłanek, tj. uprawdopodobnienie braku winy po stronie wnoszącej o przywrócenie terminu, złożenie wniosku (prośby) o przywrócenie terminu, zachowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku wraz z dopełnieniem czynności dla której określony został termin. Organ odwoławczy trafnie stwierdził, że Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Wn-D) za marzec 2014 r., a tym samym nie spełnił niezbędnej przesłanki do przywrócenia terminu, na podstawie art. 58 § 1 k.p.a. Należy wskazać, że: ,,O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Uchybienie terminu może być stronie poczytane jako zawinione przez nią, jeśli strona nie chciała dopełnić czynność w terminie albo chciała czynność dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć. W konsekwencji więc brak winy w uchybieniu terminu możemy przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku’’ (v. Adamiak, [w] Adamiak/Borkowski, KPA, Komentarz, 6 wyd. Warszawa 2004, str. 328 - za Iserzon, Komentarz, s. 136). Osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna ona uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (Adamiak [w] Adamiak/Borkowski Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, wyd. I, Warszawa 2003, s. 200). Skarżący nie uprawdopodobnił, że niezłożenie w wymaganym terminie wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Wn-D) za marzec 2014 r. spowodowane było przeszkodą, której nie mógł przezwyciężyć. Przypomnieć bowiem należy, że wniosek o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, jak każdy wniosek, czyli pismo strony skierowane do organu administracji, zawierający żądanie wydania określonej decyzji, wszczyna postępowanie administracyjne. Tym samym złożenie pisma wszczynającego postępowanie administracyjne jest czynnością procesową, która podlega właściwym w tym zakresie przepisom - czyli k.p.a. Stąd do wniosku powyższego znajdą zastosowanie przepisy dotyczące obliczania terminów określonych w art. 57 k.p.a., w tym również zasady zachowania terminu przez pismo wniesione w właściwej placówce pocztowej operatora wyznaczonego. W takiej sytuacji brak podstaw do uznania, że Skarżący, jako przedsiębiorca biorący udział w obrocie gospodarczym dochował staranności w prowadzeniu sprawy, przesyłając do organu wniosek o dofinansowanie za pośrednictwem operatora innego niż operator wyznaczony w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Przepis art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. jasno odsyła do przepisów tej ustawy i nie powinno stwarzać jakichkolwiek trudności ustalenie właściwego operatora dla Skarżącego w sytuacji ogólnej dostępności do przepisów prawa. Nie można też uznać, że Organy wymagały od Skarżącego ponadprzeciętnej staranności związanej z koniecznością zaznajomienia się ze szczegółowymi regulacjami prawnymi dotyczącymi dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Wskazać bowiem należy, że zarówno sposób jak i formy składania wniosków określone są – jak podkreślono powyżej – w przepisach powszechnie obowiązującego prawa, a brak rozeznania Strony co do ich treści nie stanowi o braku winy w niedochowaniu terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu a podniesione zarzuty są nieuzasadnione i na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku.