V SA/Wa 2252/14

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. T. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W. T. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i synem, posiada dom o pow. 127,5 m2, mieszkanie o pow. 110 m2, nieruchomości rolne o pow. 0,11 ha i 2,20 ha (wydzierżawiona). Skarżący uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1,110 zł miesięcznie, natomiast jego żona i syn nie uzyskują dochodów. W dodatkowym oświadczeniu z dnia 24 października 2014 r. wnioskodawca przedstawił swoją sytuację życiową i majątkową oraz wskazał wydatki niezbędne dla utrzymania. Skarżący oświadczył także, iż ciążące na nim koszty wpisu sądowego w wysokości 100 zł "deklaruje wpłacić" na rachunek sądu, w związku z czym zwrócił się o wskazanie jego numeru celem opłacenia wpis sądowego. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a." – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podkreślić należy, iż przy ocenie czy wnioskująca strona zasługuje na udzielenie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, brana jest pod uwagę ich wysokość, tj. wysokość kosztów jakie jest ona obowiązana ponieść w postępowaniu sądowym. Skoro zatem skarżący oświadczył w piśmie z dnia 24 października 2014 r., iż zamierza opłacić wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł, to uznać należało, iż jest on w stanie ponieść koszty sądowe bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, zaś na obecnym etapie nie ciążą już na nim inne opłaty sądowe. Wskazać również należy, iż odmowa przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie nie spowoduje wstrzymania biegu sprawy oraz nie pozbawi strony możliwości wystąpienia z takim wnioskiem na dalszym jej etapie, jeżeli skarżący uzna i wykaże, że nie jest w stanie partycypować w ewentualnych innych kosztach postępowania sądowego. Z wyłożonych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia. Zarządzenie: 1. Odpis postanowienia przesłać wnioskodawcy z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu. 2. Poinformować wnioskodawcę o sposobach uiszczania opłat sądowych na rachunek bankowy Sądu bądź w kasie Sądu, celem uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł.