V SA/Wa 2258/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2012 r. sprawy ze skargi Grupy Producentów "K." Sp. z o.o. w L. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę W dniu 16 grudnia 2009 r. Grupa Producentów Rolnych [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. złożyła do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddział Regionalny w L., wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W związku z brakami ww. wniosku wykrytymi w trakcie jego weryfikacji ARiMR OR w L. pismem z dnia 10 marca 2010 r. (znak: [...]) oraz pismem z dnia 8 lutego 2011 r. (znak: [...]) dwukrotnie wzywała Grupę Producentów Rolnych [...] Spółkę z o.o. do jego uzupełnienia. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] ARiMR odmówił przyznania wnioskowanej pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 10 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1444 ze zm.). W uzasadnieniu pisma wyjaśniono, iż Grupa Producentów Rolnych [...] Sp. z o.o. pomimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia złożonego wniosku nie dostarczyła wszystkich wymaganych dokumentów oraz niezbędnych wyjaśnień. Wskazano także, iż wnioskodawca w odpowiedzi na drugie wezwanie organu dotyczące uzupełnienia wniosku, wbrew treści przepisu paragrafu 10 ust. 6 ww. rozporządzenia, zmienił zakres rzeczowo-finansowy planowanej operacji. Wnioskująca spółka pismem z dnia 3 sierpnia 2011 r. dochowując ustawowego terminu na dokonanie czynności zwróciła się do ARiMR o usunięcie naruszenia prawa poprzez stwierdzenie bezskuteczności czynności odmowy przyznania pomocy w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu pisma podniesiono, iż wbrew twierdzeniom organu nie doszło w przedmiotowej sprawie do naruszenia dyspozycji paragrafu 10 ust. 6 ww. rozporządzenia, bowiem zmiana zakresu rzeczowo-finansowego, polegająca na wpisaniu w miejsce kosztu zakupu kombajnu, koszt zakupu czterech zbiorników magazynowych ujętych w formie kosztorysu, poprzedzona została konsultacją z pracownikiem ARiMR badającym wniosek. W ocenie wnioskującej zmiana zakresu rzeczowo-finansowego wynikła zatem z wezwania ARiMR do usunięcia niekwalifikowanego kosztu. Ponadto wyjaśniono, iż wbrew twierdzeniom organu uzupełniono wszystkie braki wniosku do których wnioskująca została wezwana. Po rozpoznaniu ww. pisma, Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismem z dnia [...] września 2011 r. nr [...] poinformowała, że nie doszło w sprawie do naruszenia prawa. W uzasadnieniu pisma podtrzymano ustalenia wyrażone w piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r. informującym o negatywnym rozpatrzeniu wniosku. Odnosząc się do zarzutów pisma wzywającego do usunięcia naruszenia prawa organ wyjaśnił m.in., iż w ramach uzupełnień złożonych po pierwszym wezwaniu dotyczącym braków wniosku, Grupa Producentów Rolnych [...]" Sp. z o.o. złożyła nowy kosztorys, w którym widniały 4 zbiorniki magazynowe, wcześniej nie ujęte w kosztorysie. Z uwagi na brak poprawnego zestawienia Agencja zwróciła się z prośbą o wyjaśnienie dotyczące ujęcia nowego zadania w kosztorysie. Wyjaśniono tutaj, iż prośba o przedstawienie postępowania ofertowego była związana z faktem, iż pracownik weryfikujący wniosek nie wiedział jakie są powody ujęcia nowego zadania w kosztorysie. Ponieważ w odpowiedzi na powyższe pismo wpłynęło do Agencji oświadczenie projektanta, z którego wynika, iż zakup oraz montaż zbiorników magazynowych został wprowadzony w miejsce kosztu niekwalifikowanego, jakim był zakup kombajnu, organ uznał, iż doszło do naruszenia § 10 ust. 6 ww. rozporządzenia. Organ podkreślił jednak, iż Agencja wzywała do usunięcia kosztu kwalifikowanego i nie wskazywała, że w to miejsce można wprowadzić inne koszty. Organ wskazał również, iż w oświadczeniu przedstawionym przez wnioskodawcę w ramach drugiego uzupełnienia w pozycji roczna suma bilansowa widnieje kwota 299,17 mln Euro, podczas gdy całkowity bilans roczny nie powinien przekroczyć 2 milionów Euro 11. W związku z tym w ocenie organu przedmiotowa pozycja oświadczenia wypełniona został nieprawidłowo albo też przedsiębiorstwo wnioskodawcy nie może zostać uznane za mikroprzedsiębiorstwo. Pismem z dnia 28 października 2011 r. Grupa Producentów Rolnych [...] Sp. z o.o. zaskarżyła powyższe pismo z dnia [...] czerwca 2011 r. W uzasadnieniu skargi podtrzymano zarzuty przedstawione na etapie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Odnosząc się do wyjaśnień organu zawartych w piśmie z dnia [...] września 2011 r. wskazano, iż dokonana zmiana nie spowodowała zmiany celów operacji wskazanych we wniosku o przyznanie pomocy oraz zwiększenia kwoty pomocy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427, z późn. zm.) stanowi § 10 ust. 5 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r. Nr 200 poz. 1444) – zwanego dalej: "rozporządzeniem wykonawczym". Zgodnie z jego treścią jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków, Agencja nie przyznaje pomocy. Jak wynika natomiast z pkt 6 § 10 rozporządzenia wykonawczego - w brzmieniu obowiązującym do dnia 28 września 2011 r., złożony wniosek o przyznanie pomocy nie może być zmieniany przez wnioskodawcę w zakresie planu finansowego operacji lub zestawienia rzeczowo-finansowego operacji, z wyłączeniem zmian wynikających z wezwań Agencji. Skarżąca spółka dwukrotnie wzywana była do uzupełnienia złożonego wniosku. W ocenie organu wnioskująca spółka nie usunęła braków istniejących w złożonym przez nią niekompletnym wniosku. Pogląd przeciwny prezentowała natomiast strona skarżąca, która w toku postępowania weryfikacyjnego i sądowego wskazywała, iż wniosek został uzupełniony w sposób kompletny. Mając zatem na uwadze sprzeczne stanowiska stron oraz treści mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa przede wszystkim zbadać należało prawidłowość podjętych przez ARiMR ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy. Przechodząc do przedstawienia motywów podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż ARiMR określiła stan faktyczny sprawy w sposób prawidłowy. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy w pierwszym wezwaniu do usunięcia braków wniosku (z dnia 10.03.2010 r.) zwrócono się do skarżącej m.in. o: 1) uzupełnienie danych oświadczenia dotyczącego kwalifikacji zakładu jako mikroprzedsiębiorcy (pkt 7 wezwania), 2) do usunięcia z zestawienia rzeczowo-finansowego pozycji dotyczącej zakupu kombajnu, który to zakup nie mógł stanowić kosztu kwalifikowanego, przy stosownym pomniejszeniu sumy kosztów kwalifikowanych (pkt 10 wezwania), 3) nadesłanie Biznes planu wypełnionego zgodnie z instrukcją sporządzania biznes planu stanowiącą załącznik nr 1 do Instrukcji wypełniania wniosku (pkt 18 wezwania). Nadto wezwanie przedstawiało szereg innych uchybień ze wskazaniem zakresu żądanego uzupełnienia. Uzupełniając złożony wniosek skarżąca załączyła m.in. poprawiony kosztorys inwestorski, w którym wzrosły koszty realizacji zadania, polegającego na remoncie magazynu wraz z budową wiaty, budową suszarni przepływowej, utwardzeniem terenu i budową zbiorników magazynowych dokładnie o kwotę zakupu kombajnu, usuniętego ze względu na niekwalifikowalność w ramach PROW 2007-2013. W dołączonym zestawieniu rzeczowo-finansowym wpisano nowa pozycję kosztorysu "zakup i montaż zbiorników magazynowych (...)" w ilości 4 szt. za kwotę 800 000 zł. Skarżąca dołączyła również oświadczenie że prowadzi jedno z przedsiębiorstw określonych w art. 28 ust. 3 rozporządzenia nr 1698/2005, gdzie w kolumnie roczna suma bilansowa wskazano 384,43 za rok obrachunkowy 2008. Dokonując weryfikacji dokonanych przez skarżącą uzupełnień organ stwierdził ponowne uchybienia wniosku i w trybie § 10 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego wezwał skarżącą pismem z dnia 8 lutego 2011 r. do usunięcia braków uniemożliwiających podjęcie dalszego procedowania. Wezwanie brakowe obejmowało m.in. kwestię wyjaśnienia nowego zadania w kosztorysie dotyczącego zakupu 4 zbiorników magazynowych, uzupełnienia Biznes Planu oraz kompletnego oświadczenia w zakresie prowadzenia przedsiębiorstwa określonego w art. 28 ust. 3 rozporządzenia 1698/2005. Zdaniem Sądu organ rozpatrujący wniosek dokonał prawidłowej oceny uzupełnionego wniosku tak więc żądane w drugim wezwaniu brakowym informacje były niezbędne dla ustalenia czy wnioskowana pomoc może być przyznana zgodnie z obowiązującymi w sprawie przepisami prawa krajowego i europejskiego. W ocenie Sądu z przedstawionych przez skarżącą dokumentów oraz wyjaśnień złożonych w ramach kolejnego uzupełnienia wniosku nie wynika, aby skarżąca zastosowała się w pełni do wezwania organu z dnia 8 lutego 2011 r. W zakresie zmiany zestawienia rzeczowo finansowego operacji wskazać tutaj należy, iż koszty związane z zakupem kombajnu usunięte zostały na życzenie inwestorów, a na ich miejsce wprowadzono koszt zakupu wraz z montażem zbiorników magazynowych (oświadczenie k. 405 v. akt administracyjnych). Skarżąca po uzyskaniu informacji o niekwalifikowalności zakupu kombajnu dokonała więc zmiany zakresu rzeczowo-finansowego operacji poprzez wprowadzenie nowych niepowoływanych wcześniej kosztów. Zgodnie natomiast z § 10 ust. 6 rozporządzenia wykonawczego – w brzmieniu obowiązującym w czasie dokonywania oceny wniosku, złożony wniosek o przyznanie pomocy nie może być zmieniany przez wnioskodawcę w zakresie planu finansowego lub zestawienia rzeczowo-finansowego operacji z wyłączeniem zmian wynikających z wezwań Agencji. W przedmiotowej sprawie dokonana zmiana kosztorysu wbrew twierdzeniom skarżącej nie wynikała jednak z wezwań organu. Zgodzić należy się tutaj z organem bowiem, oba wezwania do usunięcia braków w sposób precyzyjny wskazywały potrzebę usunięcia nieprawidłowego kosztu przy czym w żadnym wezwaniu nie wskazywano, iż w to miejsce można wprowadzać inne koszty. Odnosząc się natomiast do rzekomej konsultacji dokonanej zmiany z pracownikiem organu wyjaśnić należy, iż okoliczność ta nie została wykazana i nie może odnieść żadnego skutku dla oceny podjętego rozstrzygnięcia. Sąd dokonuje oceny sprawy przede wszystkim w oparciu o dokumentację zgromadzoną w aktach administracyjnych sprawy. W przedmiotowej sprawie brak jest dowodów potwierdzających okoliczność wzywania do zmiany zestawienia rzeczowo-finansowego a tym samym prezentowaną argumentację skarżącej w tym zakresie uznać należało za bezzasadną. Sąd podzielił również ustalenia organu co do uchybień wniosku dotyczących oświadczenia skarżącej, z którego wynikałoby, że skarżąca prowadzi jedno z przedsiębiorstw określonych w art. 28 ust. 3 rozporządzenia z dnia 20 września 2005 r. nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) [Dz. U. UE.L.2005.277.1]. Powoływany przepis odsyła do Zaleceń Komisji z dnia 6 maja 2003 r. dotyczących definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (2003/361/WE). W art. 2 załącznika wskazanych Zaleceń Komisji wskazano natomiast, iż mikroprzedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 10 pracowników i którego roczny obrót oraz/lub całkowity bilans roczny nie przekracza 2 milionów euro. Nie ulega wątpliwości, iż z załączonych dokumentów w ramach drugiego uzupełnienia braków wniosku, w pozycji roczna suma bilansowa widnieje kwota 299,17 mln Euro. Zasadnie zatem organ uznał, iż albo przedsiębiorstwo skarżącej nie kwalifikuje się jako mikroprzedsiębiorstwo albo przedmiotowa pozycja oświadczenia została błędnie wypełniona. Odnosząc się natomiast do stwierdzonych w zaskarżonym piśmie braków dołączonego do wniosku Biznes Planu, wskazać należy, iż ocena organu przeprowadzona w tym zakresie nie została w sposób należyty uzasadniona. Organ nie wyjaśnił tutaj na czym polegały dostrzeżone uchybienia ograniczając swoją ocenę wyłącznie do ogólnego odesłania do instrukcji wypełniania wniosków o przyznanie pomocy. Uchybienie organu w tym zakresie ze względu na prawidłowość podjętej oceny w pozostałych kwestiach pozostaje jednak bez znacznie dla podjętego rozstrzygnięcia. Reasumując zatem, mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności zasadnie organ administracyjny rozpoznający sprawę uznał, iż skarżąca spółka nie usunęła skutecznie braków złożonego wniosku o przyznanie pomocy, a tym samym obowiązkiem organu administracyjnego było zastosowanie § 10 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego. Mając powyższe na uwadze i nie dostrzegając innych naruszeń prawa w działaniu zaskarżonego organu, na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.