V SA/Wa 2260/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. B. na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: przywrócić W. B. termin do wniesienia skargi W dniu 13 sierpnia 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga W. B. (zwana dalej Skarżąca) na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2010 r. znak [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Wraz ze skargą wpłynął wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku Skarżąca podniosła, iż nie dochował terminu do wniesienia skargi bez swojej winy. Podniosła, iż terminie do złożenia skargi była na zwolnieniu lekarskim (od 27 lipca do 6 sierpnia 2010 r.). Wskazała, iż w okresie od 13 maja do 31 lipca 2010 r. ciężko zachorowała jej matka, która w następstwie choroby zmarła, na dowód tego dołączyła stosowne dokumenty: akt zgonu matki, karta informacyjna leczenia szpitalnego. Wskazała również, iż miejscowość w której mieszka została zniszczona przez powódź w okresie 20 maja do 25 maja br. (dołączony protokół z oszacowaniem szkód) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Sąd badając wniosek o przywrócenie terminu bada czy Skarżąca wniosła go w terminie 7 dniowym przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2010 r. znak [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. W dniu 31 maja 2010 r. Skarżąca nadała w urzędzie pocztowym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa [wynika to z art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64; poz 427 z zm.)]. Ponieważ skarżąca nie otrzymała odpowiedzi na ww. wezwanie ostatni dzień terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego mijał z dniem 30 lipca 2010 r. (termin 60 dniowy wynikający z art. 53 § 2 oraz art. 54 p.p.s.a.). Z przedmiotowego wniosku wynika, iż skarżąca w okresie od 27 lipca do 6 sierpnia 2010 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, a więc termin 7 dniowy na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi biegł od 7 sierpnia do 13 sierpnia 2010 r. Skarżąca nadała wniosek w urzędzie pocztowym w dniu 13 sierpnia 2010 r., a więc należy stwierdzić, iż zachowała termin o którym była mowa powyżej. Odrębną kwestią jest fakt, iż skarżąca złożyła skargę wraz z przedmiotowym wnioskiem bezpośrednio do sądu administracyjnego, dokonała tego ponieważ została błędnie pouczona przez organ. Organ w pouczeniu zawartym w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie wskazał, iż skargę wnosi się za pośrednictwem organu. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast w przypadku, gdy skargę wniesiono bezpośrednio do Sądu, przekazuje się ją do właściwego organu, jednak termin do wniesienia skargi jest liczony od daty jej nadania przez Sąd. W takim przypadku ryzyko przekroczenia 30 dniowego terminu obciąża stronę postępowania. W niniejszej sprawię skargę Sąd przekazał w dniu 19 sierpnia 2010 r. czyli po terminie o jakim którym była mowa powyżej. Należy stwierdzić, iż przekroczenie terminu do wniesienia skargi przez Skarżącą wynikło z błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Jak wynika z przepisów prawa, jak i z orzecznictwa sądów administracyjnych błędne pouczenie w rozstrzygnięciu co do trybu wnoszenia skargi administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W związku z powyższymi ustaleniami należy stwierdzić, iż Skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Z uwagi na powyższe orzeczono jak sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).