V SA/Wa 2270/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant st. specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2013 r. sprawy ze skargi [...] w [...] na informację zawartą w piśmie Ministra Gospodarki z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę [...] (zwany dalej: Skarżącym, Wnioskodawcą) złożył w dniu 16 maja 2013 r. wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. ,,Trampolina projektów naukowych" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007 – 2013, Oś Priorytetowa 3 Kapitał dla innowacji, Działanie 3.1 Inicjowanie działalności innowacyjnej. Celem złożonego projektu jest transfer i komercjalizacja technologii będących owocami Polskiej pracy naukowej przy jednoczesnym wsparciu mikro, małych i średnich przedsiębiorców jaki i dokapitalizowanie danych podmiotów. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP) pismem nr [...] z [...] czerwca 2013 r. powiadomiła Skarżącego, że wniosek w wyniku weryfikacji zgodnej z kryteriami oceny formalnej nie uzyskał pozytywnej oceny. We wniosku Instytutu PARP stwierdziła uchybienia formalne niepodlegające możliwości poprawy. W punkcie 10 wniosku o dofinansowanie brak jest informacji dotyczących doświadczenia Wnioskodawcy oraz partnerów w zakresie świadczenia przez podmiot usług związanych z wdrażaniem wyników prac b+r oraz transferu technologii. Wskazano jedynie doświadczenie osób realizujących projekt. Zdaniem PARP nie można dokonać oceny w zakresie spełnienia przez wnioskodawcę wymogów określonych w § 9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia POIG. Wskazano, że zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 5 Regulaminu przeprowadzania konkursu u ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, stanowi to uchybienie formalne krytyczne, tj. niepodlegające poprawie na etapie uzupełnień przy ocenie formalnej. We wniosku stwierdzono także inne uchybienia, jednakże to powyższe uchybienie formalne spowodowało, że wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nie został zakwalifikowany do dalszej oceny. W związku z treścią udzielonej informacji Skarżący 9 lipca 2013 r. złożył protest. W proteście Skarżący uznał za niezasadną ocenę projektu przeprowadzoną pod względem spełnienia kryteriów formalnych. Minister Gospodarki rozstrzygnięciem z [...] września 2013 r. nr [...] stwierdził, że protest uznany został za niezasadny. Minister wskazał, że zgodnie z wymogami Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach programu PO IG "Wnioskodawca może uzyskać dofinansowanie w ramach Działania, jeśli spełnia wymogi wskazane w § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, (Dz. U. z 2012 r., poz. 438)." Zgodnie z § 9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wsparcie na inicjowanie działalności innowacyjnej może być udzielone podmiotowi działającemu na rzecz innowacyjności, który spełnia łącznie następujące warunki: nie działa w celu osiągnięcia zysku lub przeznacza zysk na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej; ma niezbędny potencjał finansowy, techniczny, kadrowy i organizacyjny oraz doświadczenie w zakresie świadczenia usług związanych z wdrażaniem wyników prac badawczo-rozwojowych oraz transferu technologii; zapewnia świadczenie usług objętych wsparciem przez osoby posiadające niezbędne kwalifikacje i doświadczenie w zakresie analizy i komercjalizacji rozwiązań innowacyjnych, transferu technologii oraz dokonywania inwestycji w spółki sektora mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców. Odnosząc się do argumentów podniesionych w proteście Minister stwierdził, że Skarżący przyjął błędne założenie, że skoro podał doświadczenie swojego personelu, a jest to stały personel Wnioskodawcy od dawna, to tym samym spełnia zarówno warunek dotyczący doświadczenia kadry, jak i podmiotu jako takiego. Wskazał, że zgodnie z dokumentacją konkursową niezbędne jest opisanie we wniosku, zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie zarówno doświadczenia Wnioskodawcy jako podmiotu, jak i doświadczenia kadry. We wniosku o dofinansowanie, który podlega ocenie Wnioskodawca wypisał doświadczenie w postaci projektów każdej z osób, które Wnioskodawca zamierza zaangażować w realizację projektu, jednak nie da się tych projektów na podstawie opisu we wniosku w jakikolwiek sposób powiązać z [...] ([...]). Ponadto przedstawione w punkcie 10.1 wniosku o dofinansowanie projekty, które wg Wnioskodawcy potwierdzają doświadczenie Wnioskodawcy w komercjalizacji wyników B+R i transferze technologii, w żaden sposób nie wspominają o zaangażowaniu [...] w wymaganym zakresie. Minister podkreślił, że zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku w punkcie 10.1 "Wnioskodawca wskazuje dotychczasową liczbę dokonanych przez podmiot wnioskujący o dofinansowanie wejść kapitałowych w spółki, poza zorganizowanym systemem obrotu za kwotę nie niższą niż 100 tysięcy zł, na każde wejście kapitałowe, przy czym objęcie i pokrycie udziałów musi zostać zarejestrowane i ujawnione w rejestrze przedsiębiorców KRS nie później niż w dniu 31 stycznia 2013 r., a w przypadku akcji nabycie i opłacenie musi nastąpić nie później niż w dniu 31 stycznia 2013 r.(...)". Minister zauważył, że z pkt 7 wniosku o dofinansowanie wynika, że Wnioskodawcą jest [...] i zgodnie z ww. zapisami dokumentacji to właśnie [...] musi wykazać dotychczasową liczbę dokonanych wejść kapitałowych w spółki. Zgodnie z załączonym dokumentem rejestrowym (Wypis z rejestru instytutów naukowych PAN) [...] został powołany uchwałą w roku 2004, natomiast wszystkie wymienione wejścia kapitałowe miały miejsce w okresie od 1984 do 2002 roku. Powyższe potwierdza również informacja przedstawiona w pkt 7 wniosku - Opis charakteru działalności Wnioskodawcy: " (...) [...] powstał przez wyodrębnienie w 1972 r. [...], jako samodzielnej placówki. Systematyczny rozwój placówki w rumach PAN zaowocował w 2004r. uzyskaniem statusu [...].(...) ". Mając na uwadze powyższe Minister stwierdził, że nie ma podstaw aby przyjąć, że podmiot wnioskujący o wsparcie posiada doświadczenie w zakresie świadczenia usług związanych z wdrażaniem wyników prac badawczo-rozwojowych oraz transferu technologii. Tym samym Wnioskodawca nie spełnia wymagań zapisów rozporządzenia oraz dokumentacji konkursowej. Ponadto Minister podkreślił, że w piśmie z informacją o negatywnej ocenie formalnej Instytucja Wdrażająca wskazała, że Wnioskodawca nie zawarł żadnych informacji określających stosunki i zależności pomiędzy Wnioskodawcą ([...]) a podmiotem, który dokonał opisanych wejść kapitałowych (Polską Akademią Nauk). Wnioskodawca jednak w żaden sposób nie odniósł się do tego w proteście. W związku z tym na podstawie opisu doświadczenia we wniosku o dofinansowanie oraz załączników Minister nie ma podstaw aby stwierdzić, że Wnioskodawca jako podmiot realizował wskazane w punkcie 10.1 wniosku projekty i tym samym spełnił warunek kwalifikowalności określony w § 9 ust. 2 rozporządzenia. Skarżący od rozstrzygnięcia protestu złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzuciła naruszenie przepisów: a) postępowania, mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy: • tj. art. 6,7,11 oraz art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 30, poz. 168 ze zm.), polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu podstaw i przesłanek utrzymania w mocy rozstrzygnięcia Polskiej Agencji Rozwoju Przemysłu; • niedostateczne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy w szczególności poprzez uznanie, że "Wnioskodawca przyjął błędne założenie, że skoro podał doświadczenie swojego personelu, a jest to stały personel pracujący u wnioskodawcy od dawna, to tym samym spełnia zarówno warunek dotyczący doświadczenia kadry, jak i podmiotu jako takiego". b) prawa materialnego, tj. naruszenie § 9 ust. 2 pkt. 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 roku w sprawie udzielenia przez Polską Agencję Rozwoju Przemysłu pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, wydanego na podstawie art. 6b ust. 10 ustawy z dnia 9 listopada 2000 roku o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 275 ze zm.) poprzez uznanie, że Skarżący nie spełnia kryterium doświadczenia w zakresie świadczenia usług związanych z wdrażaniem wyników prac badawczo-rozwojowych oraz transferu technologii. Przedstawiając powyższe zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji Ministra z dnia [...] września 2013 r. w sprawie wniosku o dofinansowanie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie od Ministra Gospodarki na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Minister naruszył postanowienia art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., ponieważ nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący okoliczności faktycznych związanych z protestem wniesionym przez Skarżącego. Wskazano, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych na organie administracji ciąży obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa (Wyrok WSA w Warszawie z dnia 1 grudnia 2008 r. IV SA/Wa 631/08). Mimo tak określonego obowiązku Minister rozpatrując protest Skarżącego poprzestał jedynie na odniesieniu się do ustaleń poczynionych przez PARP bez przeprowadzenia we własnym zakresie gruntownego badania okoliczności faktycznych sprawy. Skarżący podkreślił, że informacje na temat zależności pomiędzy Instytutem a Polską Akademią Nauk jak również opis sytuacji w ramach której nastąpiło wyodrębnienie Instytutu jako osoby prawnej zostało wykazane w punkcie 7 wniosku o dofinansowanie, złożonego dnia 16 maja 2013 roku. Informacja o powiązaniach Instytutu oraz Polskiej Akademii Nauk znajdowała się także w załączonym do protestu odpisie z rejestru instytutów naukowych. Konsekwencją naruszenia w/w przepisów k.p.a. jest również naruszenie zasady praworządności (art. 6 k.p.a.), zasady pogłębiania zaufania (art. 8 k.p.a.) oraz zasady wyjaśniania zasadności przesłanek. Uzasadniając zarzut dotyczący naruszenia prawa materialnego Skarżący podniósł, że posiada osobowość prawną na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 roku o Polskiej Akademii Nauk (Dz. U. nr 96 z 2010 r., poz. 619 ze zm.) i tym samym stosuje się do niego dyspozycję art. 33 Kodeksu cywilnego i następnych traktujących o osobach prawnych. Z tych przepisów jednoznacznie wynika, że osoby prawne działają przez swoje organy, których piastunami są osoby fizyczne. Dlatego też każde działanie osoby prawnej jest immanentnie związane z działaniem podjętym przez piastuna jej organu. Stąd też osoba prawna może zdobyć jakiekolwiek doświadczenie tylko i wyłącznie poprzez działanie osób fizycznych będących piastunami organów tej osoby prawnej. Ponadto w ramach struktury danej osoby prawnej w tym również Skarżącego działają inne, niż piastuni organów osoby prawnej, osoby fizyczne, których relacje do osoby prawnej reguluje prawo pracy. Opierając się na powołanych w skardze przepisach z zakresu prawa pracy Skarżący wywiódł, że pracownicy działający w strukturze osoby prawnej w oparci o zasadę podporządkowania pracodawcy działają i zdobywają doświadczenie na jego rzecz gdyż jest to naturalny i niemożliwy do uniknięcia proces. Ponadto Skarżący stwierdził, że zgodnie z przepisami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2006 r., Nr 90, poz. 631) tj. z art. 12 oraz art. 14 w/w ustawy prawa do wszelkich utworów w rozumieniu tej ustawy wytworzonych przez pracownika w ramach stosunku pracy przynależą pracodawcy z zastrzeżeniem odmiennych postanowień umownych, które mogą modyfikować tę zasadę. Stąd również płynie wniosek, że pracownik zdobywając doświadczenie jednocześnie zdobywa doświadczenie, które stanowi wespół z doświadczeniem innych pracowników doświadczenie osoby prawnej. Skarżący zauważył, że z takim stanowiskiem koresponduje również powoływana przez PARP oraz Ministra instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Działanie 3.1. W punkcie 10.2 Instrukcji na stronie 9 znajduje się wyjaśnienie jak należy rozumieć termin "doświadczenie" w kontekście Wnioskodawcy: "Informacje na temat doświadczenia Wnioskodawcy oraz Partnerów (jeśli biorą udział w realizacji projektu) należy rozumieć jako projekty/działania realizowane przez Wnioskodawcę (jako podmiot) oraz Partnerów (jako podmioty) w zakresie świadczenia usług związanych z wdrażaniem wyników prac B+R oraz transferu technologii". Zatem zdaniem Skarżącego Instrukcja nie obliguje do przedstawiania zakresu doświadczenia Wnioskodawcy - osoby prawnej i jego pracowników/kadry, który jest zawsze rozdzielny, lecz przeciwnie logika nakazuje przyjąć taką interpretację, która mówi, iż pokrywanie się doświadczenia osoby prawnej i jej kadry jest czymś naturalnym, ale istnieje też możliwość, że kadra/pracownicy dysponują szerszym niż sama osoba prawna doświadczeniem i dlatego Instrukcja umożliwia wskazanie takiej okoliczności, która może mieć znaczenie dla oceny wniosku o dofinansowanie. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Ministra wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Przedmiotem skargi wniesionej w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z p. zm.; dalej: u.z.p.p.r.) jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Gospodarki z [...] września 2013 r. W przepisach art. 30c-30d u.z.p.p.r. przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowo-administracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e u.z.p.p.r.). Wskazać także należy, że każda ocena projektu winna być dokonywana z uwzględnieniem zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, o których mowa w art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. Ocena ta winna być rzetelna i bezstronna, co pośrednio wynika również z art. 31 u.z.p.p.r. Podkreślenia wymaga zasada postępowania konkursowego polegająca na wyłonieniu najlepszego projektu. Ogólnie można więc stwierdzić, że najlepszy projekt, któremu zostanie następnie przyznane dofinansowanie, to taki, który w przewidzianym we właściwym Programie Operacyjnym zakresie przyczyni się najpełniej do osiągnięcia założonego celu. Celem postępowania konkursowego jest zatem wyłonienie takich przedsięwzięć, które dadzą gwarancję osiągnięcia celów opisanych w Programie Operacyjnym. Natomiast kontrola sądowo-administracyjna sprowadza się do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy u.z.p.p.r. sąd może zatem uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Przy czym wskazać należy, że przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., w myśl którego – sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy – nie został wyłączony przez art. 30e u.z.p.p.r. Oznacza to, że sąd uwzględnia skargę ale tylko w przypadku, o ile stwierdzi wydanie zaskarżonego aktu z naruszeniem przepisu prawa materialnego wpływającym na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Przy tak zakreślonym polu kontroli działania organów oceniających wniosek należy wskazać, że ocena wniosku o dofinansowanie projektu nie narusza prawa. W rozpatrywanej sprawie pierwszorzędne znaczenie ma wyjaśnienie czy projekt Skarżącego spełnia kryterium kwalifikowalności Wnioskodawcy w ramach działania. W ocenie instytucji uczestniczących w ocenie projektu Skarżącego niespełnienie tego kryterium formalnego uniemożliwiało skierowanie wniosku Skarżącego do dalszej oceny. Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 Część II Szczegółowe wyjaśnienie kryteriów wyboru finansowych operacji w ramach poszczególnych działań III, IV, V, VI osi priorytetowej Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013 – sporne w rozpatrywanej sprawie kryterium (kwalifikowalność Wnioskodawcy w ramach działania) jest spełnione jeżeli wnioskodawca spełnia wymogi wskazane w § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, (Dz. U. z 2012 r., poz. 438, dalej: rozporządzenie POIG). Powyższy przepis rozporządzenia POIG stanowi, że wsparcie na inicjowanie działalności innowacyjnej może być udzielone podmiotowi działającemu na rzecz innowacyjności, który spełnia łącznie warunki określone w tym przepisie (pkt 1 -7), w tym ma: niezbędny potencjał finansowy, techniczny, kadrowy i organizacyjny oraz doświadczenie w zakresie świadczenia usług związanych z wdrażaniem wyników prac badawczo-rozwojowych oraz transferu technologii (§ 9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia POIG). Zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 5 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Priorytet 3: Kapitał dla innowacji, Działanie 3.1: Inicjowanie działalności innowacyjnej - niespełnienie wymagań określonych w § 9 ust. 2 rozporządzenia POIG stanowi uchybienie formalne krytyczne, tj. niepodlegające poprawie na etapie uzupełnień przy ocenie formalnej. Stosownie do zapisów Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Działanie 3.1 w punkcie 10 wniosku (Doświadczenie Wnioskodawcy) Wnioskodawca powinien opisać m. in. doświadczenie Wnioskodawcy oraz Partnerów (jeśli biorą udział w realizacji projektu) w zakresie świadczenia przez Podmiot usług związanych z wdrażaniem wyników prac B+R oraz transferu technologii. W Instrukcji wyjaśniono, że informacje na temat doświadczenia Wnioskodawcy należy rozumieć jako projekty/działania realizowane przez Wnioskodawcę (jako podmiot) w zakresie świadczenia usług związanych z wdrażaniem wyników prac B+R oraz transferu technologii. Zgodnie z Instrukcją informacje te należy przedstawić w następującej kolejności: 1) nazwa projektu/działania; 2) źródło finansowania 3) okres realizacji; w przypadku projektów niezakończonych należy wskazać planowany termin zakończenia realizacji projektu; 4) zadania Wnioskodawcy/Partnerów; 5) opis konkretnych usług związanych z wdrażaniem wyników prac B+R oraz transferu technologii; 6) opis konkretnych rezultatów (wprowadzenie na rynek nowych produktów, ochrona własności intelektualnej) związanych z ze świadczonymi usługami w zakresie wdrażania wyników prac B+R oraz transferu technologii. Treść przytoczonych powyżej zapisów Instrukcji koresponduje z wymogami zawartymi w § 9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia POIG, w którym przewidziano możliwość udzielenia wsparcia podmiotowi działającemu na rzecz innowacyjności, który ma doświadczenie w zakresie świadczenia usług związanych z wdrażaniem wyników prac badawczo-rozwojowych oraz transferu technologii. Sąd mając na uwadze powyższe za chybione uznaje zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego (§9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia POIG). Nieuzasadnione w świetle omówionych regulacji jest stanowisko Skarżącego wskazujące na możliwość wykazania doświadczenia wnioskodawcy (jako Podmiotu) w zakresie świadczenia usług związanych z wdrażaniem wyników prac badawczo - rozwojowych oraz transferu technologii wyłącznie poprzez przedstawienie doświadczenia kadry wnioskodawcy, a więc jego pracowników. Treść Instrukcji wskazuje jednoznacznie na powinność opisania w pkt 10 wniosku (doświadczenie Wnioskodawcy): doświadczenia jak i kwalifikacji osób zaangażowanych w realizację projektu w zakresie dokonywania analizy i komercjalizacji rozwiązań innowacyjnych, transferu technologii oraz doświadczenie w dokonywaniu inwestycji w spółki sektora mikro, małych lub średnich przedsiębiorstw (w tym również wyjścia z inwestycji) a także doświadczenia Wnioskodawcy w zakresie świadczenia przez Podmiot usług związanych z wdrażaniem wyników prac B+R oraz transferu technologii. Zarówno Instrukcja, rozporządzenie POIG jak i inne regulacje mające zastosowanie w rozpatrywanej sprawie nie dopuszczają innych możliwości wykazania doświadczenia Wnioskodawcy. Podkreślić należy, że wymóg posiadania doświadczenia przez podmiot (Wnioskodawcę) wynika wprost z § 9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia POIG a jego nie spełnienie stanowi, o czy była już mowa powyżej, uchybienie formalne krytyczne, tj. niepodlegające poprawie na etapie uzupełnień przy ocenie formalnej. W tej sytuacji za uwzględnieniem skargi nie mogą przemawiać argumenty Skarżącego, dotyczące zdobywania doświadczenia poprzez działania osób fizycznych będących piastunami organu Skarżącego (jako osoby prawnej) oraz poprzez działania pracowników zatrudnionych u Skarżącego. Nieuzasadniane są także zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.). Przede wszystkim należy stwierdzić, że przepisy k.p.a. nie mają w ogóle zastosowania w sprawach oceny wniosków o dofinansowanie realizacji projektów, przeprowadzanej w trybie u.z.p.p.r. Zgodnie bowiem z art. 37 u.z.p.p.r. do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów k.p.a. Z tych względów, wbrew twierdzeniom Skarżącego, Minister przy rozpatrywaniu protestu i wydaniu zaskarżonej informacji z [...] września 2013 r. nie naruszył art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. czy też wskazanych w skardze zasad ogólnych k.p.a. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że bez istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie pozostaje kwestia podniesiona przez Skarżącego, a dotycząca wyjaśnienia zależności pomiędzy Wnioskodawcą (Skarżącym – [...]) a podmiotem, który według zapisów wniosku (pkt 10.1 – Doświadczenie w zakresie dokonywania wejść kapitałowych) dokonywał wejść kapitałowych, tj. Polską Akademią Nauk. Zgodnie bowiem z treścią Przewodnika po kryteriach str. 12 kryterium nr 5: ,,Wnioskodawca posiada doświadczenie w dokonywaniu wejść kapitałowych’’ zaliczone zostało do grupy kryteriów merytorycznych fakultatywnych natomiast wyłączną i wystarczającą podstawą nie zakwalifikowania wniosku Skarżącego do dalszego etapu oceny było prawidłowe ustalenie uchybienia formalnego krytycznego – nie spełnienie kryterium Kwalifikowalności Wnioskodawcy w ramach działania (wymogu wskazanego w § 9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia POIG). Reasumując w ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie Minister zasadnie stwierdził, że Skarżący nie spełnił wymogu z § 9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia POIG, tj. nie posiada doświadczenia w zakresie świadczenia usług związanych z wdrażaniem wyników prac badawczo – rozwojowych oraz transferu technologii co jest równoznaczne ze stwierdzeniem we wniosku Skarżącego uchybienia formalnego krytycznego niepodlegającego poprawie na etapie uzupełnień przy ocenie formalnej. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów aktów prawnych wskazywanych w skardze a zatem ocena projektu została dokonana w sposób właściwy i z tych względów – działając na podstawie art. 30c. ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. – oddalił skargę.