V SA/Wa 2273/11

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J.T. na postanowienie Przewodniczącego Głównej Komisji Orzekającej w Sprawie o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia odwołania p o s t a n a w i a: - przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy J.T. (dalej: "skarżący" lub "strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia skarżącego o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący posiada dom o powierzchni 226 m.kw oraz 91 arów i nie uzyskuje żadnych dochodów. Skarżący wskazał, że nie pracuje od 4 czerwca 2008 r., mieszka z kobietą, która "zapewnia (...) mieszkanie i wyżywienie". Finansowo wspierają go znajomi. Skarżący wskazał, że posiadany dom jest przedmiotem współwłasności majątkowej małżeńskiej i został ustanowiony na nim zastaw. W związku z tym, iż złożone oświadczenie okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem z 18 stycznia 2012 r. wezwano go do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów. Odpowiadając na wezwanie skarżący nadesłał do Sądu kopie pierwszych stron postanowień o zabezpieczeniu majątkowym prokuratora Prokuratury Okręgowej w K. oraz pismo, w którym I. K. potwierdziła, że skarżący mieszka w jej mieszkaniu, a I. K. pokrywa samodzielnie koszty utrzymania mieszkania, koszty wyżywienia oraz udziela mu drobnego wsparcia materialnego. Skarżący wyjaśnił ponadto, że nie jest zarejestrowanym bezrobotnym, ale od [...] czerwca 2008 r. nie pracuje i nie uzyskuje dochodów, nie posiada rachunków bankowych i lokat, nie korzysta z żadnej formy pomocy społecznej oraz stwierdził, że jego wydatki są symboliczne, a pokrywa je dzięki pomocy udzielanej przez znajomych oraz krewnych. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej " p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 pkt 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powołane regulacje prawne, jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy, poprzez jej zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Zgodnie z oświadczeniem złożonym przez skarżącego, nie uzyskuje on żadnych dochodów, nie pracuje i nie posiada majątku, którym mógłby swobodnie dysponować. Wykazany na formularzu dom został obciążony hipoteką przymusową kaucyjną oraz ustanowiono zakaz jego zbycia oraz obciążania. Skarżący mieszka z I. K., która utrzymuje skarżącego. Mając na uwadze powyższe, zasadne jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.