V SA/Wa 228/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2018 r. sprawy ze skargi P. P. na informację Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) stycznia 2018 r. nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi złożonej przez Powiat P. (dalej: "skarżący", "Powiat", "wnioskodawca" lub "strona") jest informacja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: "MSWiA", "IP", "instytucja pośrednicząca") z (...) stycznia 2018 r. nr (...) o pozostawieniu bez rozpatrzenia protestu Powiatu na rozstrzygnięcie instytucji pośredniczącej przekazane pismem z (...) listopada 2017 r., sygn. (...)skutkujące negatywną oceną wniosku o dofinansowanie realizacji projektu pt.: "Pomorski Akcelerator e-Rozwoju JST", dalej: "wniosek" lub "projekt" zgłoszonego w ramach naboru konkursowego nr (...)na wyłonienie projektów do dofinansowania w ramach 2 Osi priorytetowej: Efektywne polityki publiczne dla rynku pracy, gospodarki i edukacji, Działania 2.18: Wysokiej jakości usługi administracyjne Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Pismem z (...) listopada 2017 r. o sygn. (...) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji poinformował wnioskodawcę o zakończeniu i wyniku oceny merytorycznej projektu: "Pomorski Akcelerator e-Rozwoju JST". Ocena ogólnych kryteriów merytorycznych dokonywana była niezależnie przez dwóch członków Komisji Oceny Projektów. Weryfikacja w ramach oceny merytorycznej dokonana została w skali od 0 do 100 punktów. Spełnienie kryteriów merytorycznych dla uzyskania pozytywnej oceny wymagało uzyskania od obydwu oceniających co najmniej 60% punktów za spełnianie poszczególnych ogólnych kryteriów merytorycznych. Projekt "Pomorski Akcelerator e-Rozwoju JST" osiągnął wymagane minimum uzyskując (łącznie z punktami premiującymi) 85,5 punktu. Projekt został zakwalifikowany do negocjacji niemniej jednak ze względu na wyczerpanie dostępnej alokacji, negocjacje nie zostały podjęte. Skarżący pismem z (...) grudnia 2017 r. wniósł protest od wyniku oceny merytorycznej. Protest został podpisany przez J. B. - Starostę P. Z uwagi na to, że do protestu nie został załączony oryginał lub kopia dokumentu poświadczającego umocowanie tejże osoby do reprezentowania wnioskodawcy pismem z (...) grudnia 2017 r. sygn. (...) Powiat został wezwany do uzupełnienia protestu poprzez przestania oryginału lub kopii dokumentu, z którego będzie wynikało umocowanie J. B. do reprezentowania wnioskodawcy w sprawie. Instytucja pośrednicząca pismem z (...) stycznia 2018 r. poinformowała stronę o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia. Uzasadniając rozstrzygnięcie IP wyjaśniła, że wezwanie do uzupełnienia protestu zostało dostarczone wnioskodawcy (...) grudnia 2017 r. przez e. Termin na uzupełnienie protestu liczony według reguł wskazanych w art. 57 k.p.a. upłynął (...) grudnia 2017 r. Jak zaświadcza odcisk stempla na kopercie przesyłka z protestem została nadana w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia (...) listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, tj. w placówce Poczty Polskiej S.A w dniu (...) grudnia 2017 r., a zatem z przekroczeniem terminu ustawowego. W związku z pozostawieniem protestu bez rozpatrzenia Skarżący złożył skargę na rozstrzygnięcie IP. Wniósł o stwierdzenie na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i o przekazanie sprawy do rozpatrzenia przez instytucję pośredniczącą oraz orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania na rzecz wnioskodawcy. Uzasadniając skargę strona wskazała, że wezwanie do uzupełnienia protestu z (...) grudnia 2017 r. było bezpodstawne. Protest podpisał jednoosobowo Starosta P. J.B.. Umocowanie starosty do reprezentowania powiatu jest umocowaniem ustawowym. Zgodnie z przepisem art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1868, z późn. zm.) starosta organizuje pracę zarządu powiatu i starostwa powiatowego, kieruje bieżącymi sprawami powiatu oraz reprezentuje powiat na zewnątrz. Z uwagi na to, iż wnioskodawcą był w przedmiotowej sprawie Powiat P., umocowanie Starosty P. do reprezentacji opierało się na ustawie. W tej sytuacji wzywanie do uzupełnienia braku polegającego na przesłaniu dokumentu, z którego miałoby wynikać umocowanie do reprezentacji, a następnie pozostawienie protestu bez rozpatrzenia z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, które nie istniały było bezpodstawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (tekst jedn. z 2017 r., poz. 1460 ze zm.), dalej: "ustawa" w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Co istotne, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 61 ustawy, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego. W przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny Sądu jest informacja o pozostawieniu bez rozpatrzenia protestu złożonego na rozstrzygnięcie IP. Przyczyną pozostawienia protestu bez rozpatrzenia było stwierdzenie przez instytucję pośredniczącą, że wnioskodawca wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniesionego protestu, odpowiedział na wezwanie już po upływie wskazanego w piśmie wzywającym ustawowego siedmiodniowego terminu. Oceniając prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia Sąd ocenia zatem, czy organy zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami pozostawiły bez rozpoznania protest, nawet pomimo, że Powiat odpowiedział na wezwanie do usunięcia braków formalnych. Powiat zasadność skargi upatruje natomiast z samej celowości wezwania do usunięcia braków formalnych. Twierdzi bowiem, że protest nie zawierał braków formalnych, a tym samym wezwanie do ich usunięcia było bezpodstawne. Podkreślić jednak należy, że zagadnienie zasadności i celowości wezwania do usunięcia braków formalnych pozostaje już poza granicami rozpoznawanej sprawy i nie może być przedmiotem oceny Sądu. Sąd zbada natomiast, czy IP właściwie uznała, że odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków została udzielona po upływie terminu. Skarżący nie twierdzi, że uzupełnił braki formalne w terminie lub wezwanie zawierało braki formalne, które uniemożliwiły terminowe jego wykonanie. Sąd po przeprowadzeniu analizy zgromadzonych dokumentów stwierdza, że w procedurze oceny formalnej wniosku nie doszło do naruszenia przepisów regulujących zasady doręczania pism. Przypomnieć należy, że stosownie do art. 54 ust. 1 i 2 ustawy wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 45 ust. 4. Protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera: 1) oznaczenie instytucji właściwej do rozpatrzenia protestu; 2) oznaczenie wnioskodawcy; 3) numer wniosku o dofinansowanie projektu; 4) wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem; 5) wskazanie zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce, wraz z uzasadnieniem; 6) podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do reprezentowania wnioskodawcy. Zgodnie z art. 54 ust. 3 i 4 ustawy w przypadku wniesienia protestu niespełniającego wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2, lub zawierającego oczywiste omyłki, właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia lub poprawienia w nim oczywistych omyłek, w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Uzupełnienie protestu, o którym mowa w ust. 3, może nastąpić wyłącznie w odniesieniu do wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3 i 6. Jednym z warunków formalnych protestu (art. 53 ust. 2 pkt 6) jest dołączenie oryginału lub kopii dokumentu poświadczającego umocowanie osoby, która podpisała protest, do reprezentowania wnioskodawcy. Zgodnie z art. 50 ustawy do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu i sposobu obliczania terminów, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do przepisu art. 67 tej ustawy do procedury odwoławczej również nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że protest został podpisany przez J. B. - Starostę P. i nie został załączony do niego oryginał lub kopia dokumentu poświadczającego umocowanie osoby podpisującej do reprezentowania Powiatu. W związku z powyższym organ zgodnie z obowiązującymi przepisami tj. art. 54 ust. 3 w związku z art. 54 ust. 2 pkt 6 ustawy wystosował 21 grudnia 2017 r. do Powiatu wezwanie do uzupełnienia braków formalnych protestu poprzez przesłanie oryginału lub kopii dokumentu, z którego będzie wynikało umocowanie J. B.do reprezentowania wnioskodawcy w sprawie. Pismo (wezwanie do uzupełnienia protestu) z (...) grudnia 2017 r. zostało dostarczone wnioskodawcy tego samego dnia tj. (...) grudnia 2017 przez e.. W wezwaniu IP wskazała, że protest należy uzupełnić w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania oraz pouczyła Powiat o skutkach niewykonania wezwania (pozostawienie protestu bez rozpatrzenia). Termin na uzupełnienie protestu, liczony według reguł wskazanych w art. 57 k.p.a., upłynął (...) grudnia 2017 r. Instytucja pośrednicząca wskazała, a strona powoływanych okoliczności nie kwestionuje, że pismo w sprawie odpowiedzi na wezwanie zostało nadane w placówce poczty polskiej w dniu (...) grudnia 2017 r. Powiat w wyznaczonym nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie, w tym nie przedstawił argumentów, które w jego ocenie świadczą, że w ustalonym stanie faktycznym sprawy wezwanie było nieuzasadnione. IP wyjaśniła również, że stosownie do art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia (...) listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, z zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 czerwca 2015 r. nr DRP.WKP.710.2.2015.26,27 w dniu nadania przesyłki operatorem wyznaczonym była Poczta Polska S.A. Mając na uwadze powyższe ustalenia instytucja pośrednicząca wskazała, że strona uzupełniła brak formalny protestu po upływie ustawowego terminu, co uzasadniło pozostawienie protestu bez rozpatrzenia. Sąd rozpoznający sprawę podziela w pełni stan faktyczny ustalony przez IP. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.