V SA/Wa 2285/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.R Sp. z o.o. w S. na pismo Prezesa Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy dofinansowania projektu postanawia: - nakazać Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie - wypłacić na rzecz C.R Sp. z o.o. w S. kwotę 200,00 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu opłaty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi zarejestrowanej w rejestrze opłat sądowych w dniu [...] lipca 2007 r. pod pozycją [...]. Postanowieniem z 7 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę C.R Sp. z o.o. w S. na decyzję Prezesa Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, jako wniesioną w sprawie nie należącej do właściwości sądów administracyjnych. Postanowienie to uprawomocniło się. Stosownie do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi – organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Biorąc pod uwagę literalne brzmienie cytowanego przepisu, zaistniały stan faktyczny przedmiotowej sprawy nie daje prawnej podstawy do jego zastosowania. Skarżąca spółka przesłała bowiem skargę bezpośrednio na adres Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, która następnie przesłała ją do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę. Natomiast omawiany przepis swoją hipotezą obejmuje sytuację, w której skarga wpływa bezpośrednio do sądu i zostaje odrzucona przed przesłaniem jej odpisu organowi administracyjnemu. Tym niemniej, Sąd uznał, iż skarżącej spółce należy zwrócić uiszczony wpis. Za takim stanowiskiem przemawia wykładnia systemowa i celowościowa, jaką należało zastosować w omawianym stanie sprawy. Zdaniem Sądu, przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., nie może być stosowany w oderwaniu od przepisów normujących tryb wnoszenia skargi do sądów administracyjnych, tj. przepisu art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Zgodnie z powołanymi przepisami, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, który przekazuje ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Jednocześnie, skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten przekazuje organowi, ze skutkiem Sygn. akt V SA/Wa 2285/07 określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. W tym drugim przypadku, mamy do czynienia z przepisem przejściowym, określającym tryb postępowania ze skargą w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy procesowej, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. W tym miejscu zauważyć należy, iż konstrukcja przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., odpowiada sytuacji określonej w przepisie przejściowym, który ze swej natury traci moc obowiązującą po upływie określonego w nim terminu. W związku z tym, zakładając racjonalność ustawodawcy, omawiany przepis należy stosować per analogiam także w przypadkach, gdy skarga została wniesiona do sądu administracyjnego w trybie określonym w art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a. , a więc w obowiązującym trybie skargowym. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż w sprawach ze skarg wniesionych w trybie przepisów art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a., tj. za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, odrzucenie skargi jako wniesionej w sprawie nie należącej do właściwości sądów administracyjnych, stanowi podstawę do dokonania zwrotu uiszczonego wpisu sądowego i w tym stanie rzeczy orzekł, jak w sentencji postanowienia.