V SA/Wa 2289/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Artur Kot, Sędzia WSA - Justyna Mazur (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2016 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zwrot wydatków w ramach dofinansowania ze środków unijnych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] Minister Infrastruktury i Rozwoju (dalej: "Minister"), po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego przez M. M. (dalej także: "skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję własną z [...] grudnia 2014 r. nr [...]. Przedmiotem tych decyzji było orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników (M. M. i R. E.) zlikwidowanej Szkoły [...] Spółka Jawna (dalej także: "Spółka", "Beneficjent"), za zobowiązanie Spółki do zwrotu kwoty 3.909,47 zł wraz z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia Minister powołał między innymi przepisy art. 108 § 1 i art. 115 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej: "Op") w związku z art. 211 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm., dalej: "u.f.p.") oraz art. 113 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1241 ze zm.). Decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wymienioną na wstępie decyzją z [...] grudnia 2014 r. Minister Finansów orzekł o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników (M. M. i R. E.) zlikwidowanej Szkoły [...] Spółka Jawna za zobowiązanie Spółki do zwrotu kwoty 3.909,47 zł wraz z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych. W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie za zwrot wydatków, uznanych za niekwalifikowalne w wyniku ponownej weryfikacji wniosków w kwocie 3.909,47 zł, odpowiadają wspólnicy Spółki solidarnie całym swoim majątkiem. Zgodnie bowiem z art. 115 § 1 Op wspólnik spółki cywilnej, jawnej, partnerskiej oraz komplementariusz spółki komandytowej albo komandytowo-akcyjnej odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i z pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki. Ponadto, art. 115 § 2 Op stanowi, że przepis § 1 stosuje się również do odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie, gdy był on wspólnikiem (...). Decyzja Ministra infrastruktury i Rozwoju z [...] grudnia 2014 r. dotyczy projektu pt. "[...]". Wydatki uznane przez ww. organ za niekwalifikowalne zostały poniesione w okresie, gdy wspólnikami, były M. M. i R. . Organ zauważył, że Spółka będąca Beneficjentem nie istniała zarówno w dniu ponownej weryfikacji wniosków o płatność, jak i w dniu wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie. Ponieważ ustalone powyżej wydatki niekwalifikowalne w kwocie 3.909,47 zł zostały sfinansowane ze środków, jakie Spółka otrzymała przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, nie było możliwe zastosowanie przepisów tej ustawy do określania o solidarnej odpowiedzialności wspólników przez Instytucję Pośredniczącą - Zarząd Województwa [...]. Stosownie bowiem do art. 113 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1241, ze zm.) dotacje udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, podlegają zwrotowi na podstawie dotychczasowych przepisów. Do zwrotu kwoty 3.909,47 zł mają zatem zastosowanie przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych. Organ dodał, że art. 211 ust. 5 u.f.p. odsyła w zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 4 do odpowiedniego stosowania przepisów Działu III Ordynacji podatkowej. Na podstawie natomiast art. 211 ust. 6 ww. ustawy uprawnienia organu podatkowego określonego w Dziale III Ordynacji przysługują instytucji zarządzającej - jako organowi pierwszej instancji. Ustawa nie przewiduje możliwości upoważnienia instytucji pośredniczącej do wydawania decyzji w zakresie przewidzianym w Dziale III Ordynacji na zasadach podobnych do tych, jak czyni to art. 211 ust. 4a u.f.p. W związku z powyższym, organem I instancji właściwym w sprawie wydania decyzji o odpowiedzialności wspólników Spółki za zobowiązania powstałe w trakcie pełnienia przez nich funkcji wspólników jest Minister Infrastruktury i Rozwoju, pełniący rolę Instytucji Zarządzającej PO KL. Odpowiednie stosowanie Op na mocy art, 211 ust. 5 u.f.p. obejmuje również przepisy dotyczące odpowiedzialności wspólników za zobowiązania spółek wymienionych w art. 115 Ordynacji. Brak jest podstaw do wybiórczego stosowania przepisów Działu III Ordynacji do środków dotacji podlegającej zwrotowi na podstawie art. 211 u.f.p. Odpowiednie stosowanie oznacza, że stosuje się wszystkie przepisy Działu lll Op, chyba że przepisów tych nie da się zastosować, ze względu na diametralnie różną naturę zobowiązania podatkowego i środków przeznaczonych na finansowanie programów i projektów. Dotyczyć to może np. przepisów Rozdziału 9a Podpisywanie deklaracji i Rozdziału 10 Korekta deklaracji, zawartego w Dziale lll Op. Zarówno przekazanie, rozliczenie, jak i zwrot środków przeznaczonych na finansowanie programów i projektów nie powoduje obowiązku złożenia deklaracji podatkowej do właściwego organu. Natomiast możliwe jest odpowiednie stosowanie przepisów Rozdziału 15 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich Działu III Ordynacji. Odpowiednie stosowanie oznacza tutaj m.in., że w miejsce zaległości podatkowych wskazanych w przepisach Rozdziału 15 należy uwzględnić środki przeznaczone na finansowanie programów i projektów, które podlegają zwrotowi na mocy decyzji z art. 211 u.f.p. Ordynacja podatkowa w art. 115 § 1 stanowi, że wspólnik spółki cywilnej, jawnej, partnerskiej oraz komplementariusz spółki komandytowej albo komandytowo-akcyjnej odpowiada solidarnie całym swoim majątkiem ze spółką i pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki. Jednocześnie, w myśl art. 115 § 2 Ordynacji odpowiedzialność obejmuje również byłych wspólników za należności z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie, gdy byli oni wspólnikami. Stosując ten przepis odpowiednio do podlegających zwrotowi środków na finansowanie programów i projektów IZ PO KL zwraca uwagę, że dniem powstania obowiązku zwrotu tych środków nie jest dzień wydania decyzji na podstawie art. 211 u.f.p. Decyzja ta jest bowiem decyzją deklaratoryjną i określa kwotę do zwrotu, która wynika ze zdarzeń wcześniejszych, stanowiących przesłankę (tutaj: zobowiązanie) do zwrotu na podstawie art. 211 ust. 1 u.f.p., tj.: wykorzystanie środków niezgodnie z przeznaczeniem, wykorzystanie środków z naruszeniem procedur, pobranie środków nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Reasumując, zdaniem organu I instancji odpowiednie stosowanie art. 115 § 2 Op oznacza, że zwrot "zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie, gdy był on wspólnikiem" należy rozumieć wydatki niekwalifikowalne poniesione w okresie, w którym był on wspólnikiem. Beneficjent wydatkował kwotę 3.909,47 zł z naruszeniem procedur obowiązujących przy korzystaniu ze środków otrzymanych na realizację projektu pt. [...]. Z tego tytułu część wydatków rozliczanych przez Spółkę we wnioskach o płatność została uznana za niekwalifikowalną. Wydatki te były ponoszone w okresie, gdy wspólnikami były M. M. i R. E. W ocenie organu oznacza to, że za zobowiązania, w sprawie odpowiednio: niepodatkowe należności budżetu państwa - dotyczące nieprawidłowo wydatkowanej kwoty 3.909,47 zł odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem jako byli wspólnicy Spółki: M. M. i R. E. Odpowiedzialności takiej nie podlega natomiast L. Z., który został wspólnikiem po tym jak poniesiono wydatki niekwalifikowalne objęte niniejszą decyzją. Minister Infrastruktury i Rozwoju kontrolując ww. decyzję własną z [...] grudnia 2014 r. stwierdził, że decyzja ta jest słuszna. Powyższe rozstrzygnięcie utrzymał zatem w mocy decyzją z [...] marca 2015 r. Stwierdził, że wystąpiły bowiem przesłanki do orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników Spółki za jej zobowiązania. Organ odwoławczy zauważył przy tym, że zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 17 czerwca 2014 r., sygn. akt l SA/Po 1273/13 "Orzekanie o odpowiedzialności wspólników nie jest oparte na zasadzie winy i dlatego nie ma znaczenia ustalenie przyczynienia się do powstania zaległości. Stopień zaangażowania poszczególnych wspólników w działalność spółki cywilnej i przyczynienia się do powstania zaległości podatkowych również nie wywiera wpływu na orzekanie o odpowiedzialności wspólników za te zaległości. Odpowiedzialność ta ma bowiem charakter obiektywny, niezależny od zawinienia i jest solidarna". Na decyzję organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Wnosząc o uchylenie decyzji organu wydanych w obu instancjach, postawiła zarzuty naruszenia: - przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 1, art. 6, art. 7 i art. 16 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 j.t. ze zm.; dalej: "k.p.a.") poprzez ponowne przeprowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej oceny wydatków dokonanych przez Beneficjenta-Spółkę pod firmą Szkoła [...] spółka jawna w K. w ramach realizacji projektu "[...]", realizowanego w ramach Poddziałania 8.1.1. "Wspieranie rozwoju kwalifikacji zawodowych i doradztwo dla przedsiębiorstw" Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, mimo iż w przedmiotowej sprawie zostało już przeprowadzone postępowanie administracyjne znak: [...] zakończone decyzją nr [...] Zarządu Województwa [...], która jakkolwiek nie została Beneficjentowi doręczona, to w ocenie Organu uznawana jest za wiążącą; 2) art. 155 k.p.a. poprzez pominięcie, mimo iż Organ wydając decyzję z [...] sierpnia 2012 r. po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, dokonał już oceny wydatkowania środków przez Beneficjenta w ramach Projektu, zatem w zakresie w jakim decyzja z [...] sierpnia 2012 r. nie uznaje innych aniżeli tamże wymienionych wydatków za niekwalifikowane stanowi dla Beneficjenta źródło praw nabytych co do uznania wszystkich pozostałych wydatków objętych kontrolą w niewymienionych w treści rozstrzygnięcia z [...] sierpnia 2012 r. za kwalifikowanych, w rezultacie zatem ponowne prowadzenie postępowania w sprawie wydatkowania środków przez Beneficjenta w ramach Projektu oraz wydanie decyzji ustalającej również inne wydatki aniżeli określone decyzją z [...] sierpnia 2012 r. za niekwalifikowane, możliwe byłoby w oparciu o art. 155 k.p.a. po uzyskaniu zgody Beneficjenta; 3) art. 30 w zw. z art. 28 i art. 29 k.p.a. poprzez skierowanie rozstrzygnięcia do Spółki pod firmą "Szkoła [...] spółka jawna", mimo iż wskazany podmiot został wykreślony z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w rezultacie czego w dacie kierowania do wskazanej Spółki zawiadomienia o wszczęciu niniejszego postępowania, zawiadomienia o możliwości zapoznania się z aktami postępowania, oraz decyzji wskazany podmiot nie istniał, tym samym nie miał zdolności do występowania w charakterze strony w jakimkolwiek postępowaniu administracyjnym, co przekłada się na brak możliwości kierowania do takowego podmiotu decyzji rozstrzygającej o jego prawach i obowiązkach, co jak wynika z uzasadnienia skarżonego rozstrzygnięcia było organowi wiadome; 4) art. 107 § 1, art. 108 § 2 pkt 2 Op poprzez wszczęcie i prowadzenie postępowania w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej (w tej sytuacji byłego wspólnika rozwiązanej już spółki jawnej), mimo iż dotychczas nie została wydana adresowana do Beneficjenta decyzja określająca wysokość zobowiązania Beneficjenta z tytułu wydatkowania środków (określonych skarżoną decyzją) w ramach projektu oraz orzekająca o odpowiedzialności Beneficjenta z tego tytułu; 5) przepisów regulujących proces kontroli w ramach PO KL, a mianowicie postanowień rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące EFRR, EFS oraz FS i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 r. ze zm.); rozporządzenia Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące EFRR, EFS oraz FS oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie EFRR (Dz. Urz. UE L 371 z 27 grudnia 2006 r.), rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1081/2006 z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1784/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 r. ze zm.), art. 35e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007-2013, Wytycznych w zakresie procesu kontroli w ramach obowiązków instytucji Zarządzającej Programem Operacyjnym, oraz art. 77 i nast. ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, poprzez wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o: - sporządzoną przez Wojewódzki Urząd Pracy korektę informacji dla Beneficjenta o wynikach weryfikacji wniosku o płatność, mimo iż przedmiotowa korekta została sporządzona po przeprowadzeniu ponownej weryfikacji wniosków o płatność złożonych przez Beneficjenta w ramach Projektu, o której organ nie poinformował uprawnionych podmiotów, uniemożliwiającym im tym samym odniesienie się do prowadzonych czynności, co jest istotne zwłaszcza z uwagi na okoliczność, iż Beneficjent utracił byt prawny (został wykreślony z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego) przez przeprowadzeniem i zakończeniem ponownej weryfikacji oraz wydaniem korekty; - przeprowadzoną mimo braku podstaw ku temu, ponownie przez ten sam Organ, kontrolę w zakresie zakwalifikowania środków wydatkowanych przez Beneficjenta w ramach Projektu, pomimo, iż uprzednio w 2010 r. została już przeprowadzona przez Wojewódzki Urząd Pracy kontrola wydatkowania środków otrzymanych przez Beneficjenta w ramach Projektu, w wyniku której wydano stosowne zalecenia pokontrolne (znak [...]) oraz wszczęto i przeprowadzono postępowanie zakończone decyzją z [...] sierpnia 2012 r.; 6) art. 7, art. 9, art. 77, art. 80 i art. 107 k.p.a. poprzez nienależyte przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w niniejszej sprawie, co skutkowało niezasadnym przyjęciem, iż wskazane w przedmiotowej decyzji wydatki mają charakter wydatków niekwalifikowanych, nadto, na wypadek nieuwzględnienia wyżej wskazanych zarzutów z ostrożności pełnomocnik skarżącej wskazał na naruszenie: 7) art. 107 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1, art. 108 i art. 115 Op poprzez zawarcie w skarżonej decyzji rozstrzygnięcia o solidarnej odpowiedzialności osób trzecich mimo, iż w obrocie prawnym nie została uprzednio wydana i skutecznie doręczona Beneficjentowi decyzja ustalająca wydatki na łączną kwotę 3.909.47 zł za niekwalifikowalne, a takowego rozstrzygnięcia brak jest w skarżonej decyzji, tym samym zapadłe w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie nie mogło być wydane. Odpowiadając na skargę Minister podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Zarzuty skargi uznał za nieuzasadnione. Dodał, że w sprawie znajdował zastosowanie przepis art. 115 § 4 Op, dlatego uprzednie wydanie decyzji, o której mowa w art. 108 ust. 2 pkt 2 Op nie było w sprawie konieczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jak wynika z niekwestionowanych przez skarżącą okoliczności sprawy, wynikających z akt administracyjnych, jak i twierdzeń organu zawartych w zaskarżonej decyzji, decyzja ta została wydana wskutek dokonania ponownej weryfikacji wniosku, w ramach której uznano za niekwalifikowalne i podlegające zwrotowi wydatki w łącznej kwocie 3.909,47 zł. Wydatki te nie zostały zakwestionowane podczas uprzedniej weryfikacji wniosku, w ramach której uznano za niekwalifikowalne wydatki w łącznej kwocie 54.321,50 zł, do zwrotu której wezwano decyzją Zarządu Województwa [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Bezsporne także jest, iż wydatki uznane za niekwalifikowalne w niniejszej sprawie zostały wydatkowane w roku 2009, to jest w okresie kiedy wspólnikami Spółki jawnej Szkoła [...] były M. M. i R. E. Na podstawie umowy przeniesienia ogółu praw i obowiązków w spółce jawnej z dnia [...] stycznia 2010 r. w miejsce R. E. do spółki przystąpił L. Z. Bezsporne także jest, iż ponowna weryfikacja wniosku zakończyła się w 2013 r. (korekty informacji dla beneficjenta o wynikach wniosku o płatność z dnia [...] maja 2013 r.), kiedy to Spółka, będąca Beneficjentem już nie istniała (wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego w wyniku rozwiązania Spółki z dniem [...] kwietnia 2013 r.). W świetle zarzutów skargi, spór w sprawie sprowadza się w szczególności do tego czy wobec wydania uprzednio decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. organ mógł wszcząć i przeprowadzić postępowanie w niniejszej sprawie wydając zaskarżoną, jak i poprzedzającą ją decyzję, czy możliwe było wydanie zaskarżonej decyzji o solidarnej odpowiedzialności byłego wspólnika, podczas gdy nie została wydana decyzja określająca odpowiedzialność Spółki, jak również czy dopuszczalne było przeprowadzenie ponownej kontroli w sytuacji uprzedniej kontroli, skutkującej wydaniem decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r., dodatkowo w sytuacji gdy Beneficjent utracił byt prawny. Zauważyć jednocześnie należy, iż w sprawie Zarząd Województwa [...] w dniu [...] września 2013 r. wydał decyzję Nr [...], orzekając o solidarnej odpowiedzialności skarżącej oraz L. Z. – byłych wspólników Szkoły [...] Spółka jawna za zwrot wydatków w kwocie 3.909,47 zł. Decyzja ta została uchylona decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2014 r., a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. Zarząd Województwa [...] na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazał Ministrowi Infrastruktury i Rozwoju sprawę do rozpoznania zgodnie z właściwością. Decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2014 r. wskutek wniesienia skargi przez skarżącą podlegała zaś kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie sygn. akt V SA/Wa 817/14, który wyrokiem z dnia 17 września 2014 r. oddalił skargę, odpowiadając na zarzuty, które w skardze będącej przedmiotem rozpoznania przez Sąd w niniejszej sprawie zostały częściowo powtórzone. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i odpowiadając jednocześnie na postawione tej decyzji zarzuty wskazać należy, iż zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1241 ze zm.) dotacje udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240) podlegają zwrotowi na podstawie dotychczasowych przepisów. Jak wynika z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, ustawa ta weszła w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem przepisów wyraźnie wymienionych, które weszły w życie w okresie późniejszym. Tym samym nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (określanej także jako: "u.f.p."). Zgodnie z art. 211 ust. 1 u.f.p., w przypadku gdy środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 2, 3a i 4, a także środki przeznaczone na finansowanie programów i projektów realizowanych z tych środków lub dotacji, o których mowa w art. 202, są wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 208, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków na rachunek wskazany przez organ lub jednostkę przekazujące te środki, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 4; przepisy art. 145 ust. 2-5 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 211 ust. 4 u.f.p. w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1, instytucja zarządzająca albo pośrednicząca, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. W myśl zaś art. 211 ust. 5 u.f.p. w zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej, z wyjątkiem art. 57 tej ustawy. W dziale III Ordynacji podatkowej znajdują się art. 108 § 1 i art. 115, które mają zastosowanie w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 108 § 1 Op o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w drodze decyzji. Zgodnie zaś z art. 115 § 1 Op wspólnik spółki jawnej, a także cywilnej, partnerskiej oraz komplementariusz spółki komandytowej albo komandytowo-akcyjnej odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i z pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki. Przepis ten ma zastosowanie również do odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie, gdy był on wspólnikiem (art. 115 § 2 Op). W niniejszej sprawie należności z tytułu zwrotu płatności dokonanych w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich dotyczyły realizacji Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, w ramach którego realizowany był przez Szkołę [...], początkowo M., E., a następnie M., Z. - sp. jawna, w oparciu o umowę z dnia [...] czerwca 2008 r., aneksowaną w dniu [...] kwietnia 2009 r. Na kwotę 3.909,47 zł wskazaną w zaskarżonej decyzji składają się kwoty: 51, 00 zł - przekazana beneficjentowi w transzy zaliczkowej w dniu [...] listopada 2009 r., 1.016,75 zł oraz kwota 2.841,72 zł - przekazane beneficjentowi w transzy zaliczkowej w dniu [...] grudnia 2009 r. Stwierdzenie zatem niekwalifikowalności ww. wydatków, jako środków wykorzystanych z naruszeniem procedur uzasadniało zastosowanie art. 211 ust. 1 pkt 2 u.f.p. Jak już wskazano bezsporne w sprawie jest, iż stwierdzenie niekwalifikowalności wydatków, o których mowa nastąpiło po dacie rozwiązania Spółki, będącej Beneficjentem. Tym samym nie było możliwe wydanie wobec nieistniejącego podmiotu decyzji, o której mowa w art. 211 ust. 4 u.f.p. Jednocześnie jak wynika z art. 22 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 j.t. ze zm.) spółka jawna jest spółką osobową, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową (§ 1), każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką, z uwzględnieniem art. 31 (§ 2). Odpowiedzialność ta dotyczy także byłych wspólników spółki. Tym samym w przypadku rozwiązania spółki jawnej roszczenia co do zobowiązań z okresu jest istnienia kierowane są do osób – wspólników, które w okresie istnienia spółki, były związane jej umową. Brak jest jednocześnie podstaw do stwierdzenia, że rozwiązanie Spółki przed wydaniem wobec tej Spółki decyzji, o której mowa w art. 211 ust. 4 u.f.p. zamyka możliwość dochodzenia zwrotu środków podlegających zwrotowi. W takiej sytuacji bowiem odpowiednie zastosowanie ma art. 115 Op. Wydana w takich okolicznościach decyzja, skierowana do byłych wspólników Spółki łączy w sobie ustalenie kwoty środków podlegających zwrotowi i określenie osób odpowiedzialnych. Ponieważ wydatki uznane przez organ za niekwalifikowane zostały poniesione w czasie, gdy wspólnikami ww. Spółki były M. M. i R. E., prawidłowo uznano, że orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania Spółki dotyczy ww. wspólników. Wbrew twierdzeniom skargi nie zostały naruszone art. 1, art. 6, art., 7 i art. 16 k.p.a. brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, iż postępowanie w niniejszej sprawie było ponownym postępowaniem, wobec zakończonego decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. Bezsporne bowiem jest, iż kwota wskazana w zaskarżonej decyzji nie została objęta kwotą, o której mowa w decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. Tym samym odmienność przedmiotu sprawy sprawia, iż brak jest przesłanek do stwierdzenia tożsamości tych spraw. Przeprowadzenie ponownej kontroli, w wyniku której ustalono nie kwalifikowalność kwot składających się na kwotę wskazaną w zaskarżonej decyzji nie stanowi naruszenia prawa. Tym samym na uwzględnienie nie zasługują także zarzuty określone w punkcie 5 skargi. Korekty informacji dla beneficjenta o wynikach wniosku o płatność wskazujące zakwestionowane kwoty, na które składa się kwota wskazana w zaskarżonej decyzji były do skarżącej kierowane, umożliwiając zajęcie stanowiska w tej kwestii. Ustanie bytu prawnego podmiotu jakim jest spółka jawna nie powoduje braku możliwości jakiegokolwiek działania przez organy, jak zdaje się sugerować skarżąca, albowiem w przypadku rozwiązania takiej spółki roszczenia mogą być kierowane do jej byłych wspólników, jak już była o tym mowa. Brak też jest podstaw do stwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia art. 155 k.p.a. Decyzja zaskarżona w niniejszej sprawie w żaden sposób nie odnosi się do decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r., a ponadto, jak to już wyjaśniał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie V SA/Wa 817/14 skarżąca decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nie nabyła żadnego prawa, a jedynie obowiązek zwrotu określonej nią kwoty. W ocenie Sądu nie są też zasadne zarzuty zmierzające do wykazania naruszenia art. 30 w zw. z art. 28 i art. 29 k.p.a. poprzez skierowanie decyzji do podmiotu nieistniejącego. Decyzja została bowiem skierowana do osób fizycznych, byłych wspólników Spółki będącej Beneficjentem. Wskazanie, iż orzeka o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników za zobowiązania Spółki, która została rozwiązana przed wydaniem decyzji nie stanowi o zaistnieniu wskazywanych przez skarżącą naruszeń, o których mowa. Za niezasadne należy uznać także zarzuty naruszenia art. 107 § 1 i art. 108 § 2 pkt 2 Op. O odpowiedzialności wspólnika (byłego wspólnika) spółki jawnej za zobowiązania Spółki stanowi bowiem art. 115 § 1 i 2 Op. Zastosowanie w niniejszej sprawie powyższych przepisów nie pozostaje w sprzeczności z art. 107 § 1 Op. Odnośnie zaś zarzutu dotyczącego art. 108 § 2 pkt 2 Op, zauważyć należy, iż art. 211 ust. 5 u.f.p. wskazuje na odpowiednie zastosowanie przepisów działu III Ordynacji podatkowej w zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 4. Ust. 4 art. 211 u.f.p. zawiera zaś regulację co do wydawania przez organy decyzji określającej kwotę przypadająca do zwrotu w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1 oraz termin od którego nalicza się odsetki. Wobec zawarcia takiej regulacji w art. 211 ust. 4 u.f.p., brak jest podstaw do stwierdzenia istnienia odesłania do art. 108 § 2 pkt 2 Op. Wbrew twierdzeniom skargi organ przeprowadził postępowanie w zgodzie z zasadami wynikającymi z art. 7 k.p.a., art. 9 k.p.a., jak i art. 77 k.p.a., 80 k.p.a. i 107 k.p.a., co doprowadziło do prawidłowego zastosowania art. 107 § 1 , art. 108 § 1 i art. 115 § 1 i 2 Op. W decyzji z dnia 9 grudnia 2014 r. w sposób szczegółowy zostały wymienione poszczególne kwoty składające się na łączną kwotę 3.909,47 zł, z jednoczesnym wyjaśnieniem przyczyn uznania tych kwot za niekwalifikowalne. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy poza wskazaniem, iż skarżąca nie zgadza się z rozstrzygnięciem nie zostały zawarte zarzuty co do wadliwości uznania tych kwot za niekwalifikowalne. Zarzuty takie znalazły się w skardze, stanowią one jednak polemikę z argumentami organu, która nie może być uznana za skuteczną. Brak jest bowiem podstaw do zakwestionowania stanowiska organu co do okoliczności, iż korzystanie w bieżącej działalności z usług taksówek, powodujących powstanie kosztów, jakie nie były niezbędne do poniesienia, czy też wydatki, jakie nie były przewidziane w budżecie, lub też dokonywane po zakończeniu realizacji projektu należało potraktować jako celowe i związane z realizacją projektu. Zauważyć jednocześnie należy, iż skarżąca nie wykazała wadliwości argumentacji organu w tej mierze, a jedynie wyraziła odmienne stanowisko, będące wyrazem subiektywnej oceny. W tym stanie rzeczy uznając, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik postępowania, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, orzekając jak w wyroku.