V SA/Wa 229/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Protokolant - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2008 r. ze skargi P. P. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług Zasądza do Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz P. P. Sp. z o.o. w W. kwotę 370 (trzysta siedemdziesiąt złotych) zł tytułem zwrotu części kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 11 października 2007 r. sygn. akt I GSK 850/06 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zawarte w pkt 4 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2005 r. sygn. akt V SA/Wa 765/05 postanowienie o kosztach postępowania i wniosek w tym przedmiocie przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W pozostałej części Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił oraz zasądził od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz skarżącej Spółki kwotę 120 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Rozpoznając ponownie sprawę w zakresie zasądzenia kosztów postępowania sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 200 i 206 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zasądził od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 370 złotych tytułem zwrotu części kosztów postępowania sądowego. Zgodnie z pierwszym z wyżej wymienionych przepisów w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie natomiast do treści art. 206 p.p.s.a. w razie częściowego uwzględnienia skargi sąd może w uzasadnionych przypadkach zasądzić na rzecz skarżącego od organu tylko część kosztów, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Przytoczony przepis stanowi wyjątek od zasady jaką jest zwrot kosztów (w pełnej wysokości) niezbędnych do celowego dochodzenia praw, nawet w przypadku uwzględnienia skargi w części. Rozwiązanie przyjęte przez ustawodawcę w art. 206 p.p.s.a. określane jest jako zasada stosunkowego rozdzielenia kosztów postępowania, będąca uzupełnieniem zasady odpowiedzialności za wynik postępowania, zwanej też zasadą rezultatu. Nieobligatoryjne zasądzenie jedynie części kosztów może nastąpić wyłącznie w uzasadnionych przypadkach. W przedmiotowej sprawie miarkując wysokość kosztów Sąd kierował się tym, że akt o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe zawiera rozstrzygnięcia dotyczące trzech odmiennych zagadnień odnoszących się do: zawyżenia wartości celnej leków recepturowych, zaniżenia wartości celnej leków przeznaczonych do sprzedaży bez recepty oraz podatku od towarów i usług. Uprawniony jest więc wniosek, że w ramach jednego aktu rozstrzygnięto trzykrotnie co do różnej istoty odrębnych spraw. Zatem akt organu pierwszej instancji pod względem redakcyjnym ujęty w formie jednego dokumentu i jednolicie nazwany decyzją w rzeczywistości obejmuje decyzje rozstrzygające o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w dwóch różnych częściach. Rozstrzygnięcie dotyczące leków przeznaczonych do sprzedaży na receptę pozostało w obrocie prawnym. Uchylona część rozstrzygnięcia dotycząca leków przeznaczonych do sprzedaży bez recepty ujętych w 6 pozycjach zgłoszenia SAD na ogólną ilość 26 pozycji ujętych w zgłoszeniu oraz podatku od towarów i usług stanowi część zaskarżonego aktu mniej więcej jego połowę, dlatego sąd zasądził na rzecz skarżącej kwotę 370 zł stanowiącą - część wszystkich kosztów w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 200, art. 206 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.