V SA/Wa 229/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Michał Sowiński, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w Ł. na postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] września 2018 r.; 2. zasądza od Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na rzecz [...] z siedzibą w Ł. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] września 2018 r. znak: [...] Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej także jako: organ, Prezes Zarządu PFRON) adresowanym do Fundacji [...] w L. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o wysokości przysługującego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiąc lipiec 2018 r., wskazując iż z wnioskiem o wydanie ww. decyzji wystąpiła Fundacja [...]. W uzasadnieniu tegoż postanowienia podniesiono m.in., że z wnioskiem, o którym wyżej mowa nie wystąpił pracodawca – Zakład Aktywności Zawodowej [...] w L. (dalej jako ZAZ [...] w L.), a podmiot trzeci – Fundacja [...], co skutkowało koniecznością wydania postanowienia w oparciu o art. 61a §1 kpa. Jednocześnie pouczono Fundację [...], iż może w terminie 7 dni zwrócić się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z powyższym pouczeniem ZAZ [...] w L. (organizator: Fundacja [...]) wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, iż twierdzenie organu jakoby wniosek o wydanie decyzji został złożony przez Fundację [...] jest niezgodny ze stanem faktycznym. Tenże wniosek złożył pracodawca osób niepełnosprawnych – ZAZ [...], którego organizatorem jest Fundacja [...]. Poza tym ZAZ [...] jest wobec brzmienia art. 29 ustawy o rehabilitacji jednostką wyodrębnioną administracyjnie i finansowo, która nie posiada osobowości prawnej, a status zakładu aktywności zawodowej porównywany jest do statusu pracodawcy wewnętrznego. W następstwie rozpoznania wniosku, o którym wyżej mowa, organ postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. znak: [...] adresowanym do ZAZ [...] w L. stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] września 2018 r. W uzasadnieniu ww. postanowienia podkreślono w szczególności, iż z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zwrócił się podmiot, który nie był adresatem zaskarżonego postanowienia. Niezależnie od tego zauważono, iż termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy określony w art. 141 § 2 w zw. z art. 144 i 127 § 3 kpa, o którym adresat został prawidłowo pouczony w postanowieniu, ekspirował w dniu [...] września 2018 r., natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony osobiście w Biurze Funduszu [...] września 2018 r. Postanowienie z dnia [...] grudnia 2018 r. zaskarżył Zakład Aktywności Zawodowej [...] w L. zarzucając mu naruszenie: 1) Art. 7 kpa poprzez brak weryfikacji interesu prawnego skarżącego; 2) Art. 15 kpa poprzez pozbawienie skarżącego prawa do dwuinstancyjnego postępowania; 3) Art. 28 kpa poprzez pominięcie skarżącego jako strony biorącej czynny udział w postępowaniu pomimo, że miał on interes prawny w wydaniu decyzji w postępowaniu, o wszczęcie którego wnioskował; 4) Art. 127 § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji uznanie, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje wyłącznie adresatowi postanowienia; 5) Art. 109 § 1 kpa w zw. z art. 126 kpa poprzez brak doręczenia postanowienia skarżącemu, który jako strona brał udział w postępowaniu; 6) Art. 134 kpa poprzez jego zastosowanie pomimo posiadania przez skarżącego przymiotu strony w postępowaniu; 7) Art. 112 kpa poprzez zastosowanie wobec skarżącego negatywnych konsekwencji błędnego pouczenia o sposobie zaskarżenia postanowienia; 8) Art. 78 Konstytucji RP poprzez odebranie skarżącemu prawa do dwuinstancyjnego postępowania. Strona zaskarżyła także postanowienie z dnia [...] września 2018 r. zarzucając mu naruszenie: 1) Art. 9 kpa poprzez brak poinformowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na ustalenie jej praw, co spowodowało negatywne konsekwencje dla strony; 2) Art. 64 § 2 kpa poprzez brak wezwania strony do usunięcia braków podania i w konsekwencji odmowę wszczęcia postępowania; 3) Art. 61a § 2 kpa poprzez błędne pouczenie, że od postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podnosząc powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak również postanowienia z dnia [...] września 2018 r., a nadto o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Wniesienie skargi skutkowało niemożnością uchylenia zaskarżonego postanowienia, jak i postanowienia Prezesa Urzędu PFRON z dnia [...] września 2018 r. znak: [...]. Na wstępie sąd zwraca uwagę, że już we wniosku z dnia [...] sierpnia 2018 r. o wydanie decyzji o wysokości miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych wnioskodawca określił się jako Fundacja [...] Zakład Aktywności Zawodowej [...] w L. Wobec takiego określenia strony wnioskującej organ nie miał uzasadnionych podstaw do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o wysokości przysługującego dofinansowania (a więc do wydania postanowienia z dnia [...] września 2018 r.) z powołaniem się na argument, iż z wnioskiem nie wystąpił pracodawca – ZAZ [...] w L., a podmiot trzeci – Fundacja [...]. W pierwszej kolejności należało bowiem zbadać relacje pomiędzy oboma ww. podmiotami (ich powiazania i charakter prawny tych powiązań). Tego jednak w postępowaniu przed organem nie zbadano. Zdaniem sądu organ myli się także co do terminu na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Otóż postanowienie z dnia [...] września 2018 r. zostało doręczone adresatowi 11 września 2018 r. Termin na wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (który jest 14-dniowy) upływał w dniu 25 września, nie zaś 24 września 2018 r. (zob. art. 127 § 3 oraz art. 129 § 2 kpa). To zaś oznacza, iż wniosek, o którym wyżej mowa został złożony w terminie. Rozpoznając sprawę ponownie organ weźmie pod uwagę powyższe. Podstawą wyroku jest art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c oraz art. 200 ppsa.