V SA/Wa 2294/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia NSA Ewa Wrzesińska – Jóźków po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych postanawia: - oddalić wniosek - Wyrokiem z 1 marca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] września 2011r. Pismem z 12 marca 2012r. Skarżący składając wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, iż niezłożenie w terminie wniosku nie było przez niego zawinione, bowiem złożyły się na to dwie przyczyny. Pierwszą przyczyną było niezrozumienie pouczenia, co do możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Mianowicie w pouczeniu wskazano, że wniosek składa się w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku, a skarżącemu nie została doręczona sentencja wyroku. Jako drugą przyczynę skarżący wskazał ostrą [...] na którą choruje z powodu odkrycia zdrady swojej konkubiny i zakończenia związku w traumatycznych okolicznościach. Powyższe spowodowało, że od ponad dwóch miesięcy skarżący cierpiał na [...] i do 10 marca 2012r. był pod wpływem [...], co w sposób znaczny upośledzało jego percepcję. Zarządzeniem z 22 marca 2012r. wezwano skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności, które uniemożliwiły mu wykonanie czynności procesowej w terminie, np. poprzez nadesłanie dokumentacji potwierdzającej stan zdrowia skarżącego. Pismem z 6 kwietnia 2012r. skarżący poinformował, że nie dysponuję żadną dokumentacją medyczną. Skarżący wyjaśnił, że jego oświadczenie dotyczące faktu, iż cierpiał w owym czasie na ostrą formę [...] oparte było na obiektywnych przesłankach i samodzielnej diagnozie (skarżący studiował [...]). Dodatkowo podał, że umorzenie postępowania karnego wobec niego nie spowodowało w owym czasie zmniejszenia stanu [...], przeciwnie spowodowało jeszcze większe nasilenie [...]. Do pisma skarżący załączył postanowienie z [...] stycznia 2012r. o umorzeniu dochodzenia w sprawie fizycznego i psychicznego znęcania się nad konkubiną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, aby uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez swojej winy. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 sierpnia 1998 r. sygn. akt III SA 7432/98). Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 10 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Z uzasadnienia wniosku skarżącego, o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie wynika natomiast, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Okolicznością podaną przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu, był fakt nie zrozumienia pouczenia Sądu dotyczącego sposobu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w którym oddalono skargę. Odnosząc się do powyższego należy zauważyć, iż sam skarżący przyznaje, że dopuścił się niedbalstwa poprzez niezrozumienie niejasnych przepisów prawa i "błędne zinterpretowanie" pouczenia. Dlatego też już ten fakt wskazuje, że przywrócenie terminu jest niedopuszczalne. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przesłane skarżącemu pouczenie ma charakter standardowy i stosowane jest wobec wszystkich stron postępowania nie reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika. Pouczenie to zawierało więc celowe informacje, niezbędne do ewentualnego nadania dalszego biegu sprawie. Pouczenie w swojej treści zawiera pełną i jasną informację, co do możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i stanowi wierne przytoczenie treści art. 142 § 2 p.p.s.a. W związku z tym błędne zrozumienie treści obowiązującego przepisu nie może stanowić przesłanki do przywrócenia terminu. Odnosząc się z kolei do drugiej przesłanki należy zauważyć, że skarżący w żaden sposób jej nie uprawdopodobnił. Mimo wezwania skarżący nie załączył żadnej dokumentacji medycznej, gdyż jej nie posiada, a mimo to jak twierdzi był pod wpływem [...]. Nie uprawdopodobnił zarówno stanu [...], jak również długości okresu trwania tego stanu. Z nadesłanego dokumentu, tj. umorzenia dochodzenia z [...] stycznia 2012r. wynika, że skarżący przeprosił swoją byłą konkubinę co najmniej w dniu [...] stycznia 2012r., a więc trudno jest uznać za wiarygodne wyjaśnienia skarżącego – w kontekście braku jakiejkolwiek dokumentacji medycznej - że jego stan [...] trwał aż do [...] marca 2012r. W związku z powyższym, w ocenie Sądu skarżący złożył gołosłowne oświadczenie o swoim stanie zdrowia. Dlatego też należy uznać, że nie uprawdopodobnił on braku winy w złożeniu wniosku w terminie. W konkluzji stwierdzić trzeba, że przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy skarżący nie mógł dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Z przytoczonych przez stronę skarżącą okoliczności nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.