V SA/Wa 2300/11

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi I. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny p o s t a n a w i a: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. K. K.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 120 złotych (sto dwadzieścia złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy). Postanowieniem z 24 listopada 2011r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wyrokiem z 14 marca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę I. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] września 2011r. oraz zasądził wynagrodzenie dla pełnomocnika z urzędu. Pismem procesowym z 21 maja 2012r. (data złożenia), adw. K. K., pełnomocnik z urzędu poinformował, iż sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 marca 2012r. Oświadczył, że opinię tę przesłał skarżącemu oraz Dziekanowi ORA w W. Ponadto w ww. piśmie zawarła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczyła, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały w żadnej części opłacone. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270), zwanej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Przepis §19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z §20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ww. rozporządzenia wynosi 240 zł. Pełnomocnik z urzędu został ustanowiony w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji otrzymując m.in. z tego tytułu należną opłatę, a następnie sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem przyjąć trzeba, iż należne wynagrodzenie w przedmiotowej sprawie wynosi 120 zł, tj. 50% stawki minimalnej. Zgodnie natomiast z §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt, iż pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która została przesłana skarżącemu, jak również wobec jego oświadczenia, że opłaty te nie zostały pokryte przez skarżącego w żadnej części, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.