V SA/Wa 2308/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 października 2014 r. sprawy ze skargi C. S.A. w B. na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. W dniu [...] lutego 2014 r. strona skarżąca C. S.A. w B. złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nr [...] pt.: "[...]", w ramach Działania 1.4. POIG Wsparcie projektów celowych, Oś priorytetowa: Badania i rozwój nowoczesnych technologii. Wnioskodawca wskazał, iż projekt będzie polegał na opracowaniu technologii produkcji trudnopalnych taśm przenośnikowych wielo- i jednoprzekładkowych oraz produktów będących wynikiem zastosowania tej technologii, stanowiącymi elementy maszyn dla górnictwa. Produktami finalnymi, wdrażanymi na rynek przez wnioskodawcę będą: 1) trudnopalne, energooszczędne taśmy "Safeconbelts", wykonane na bazie jednoprzekładkowego, jednolicie tkanego rdzenia (solid-woven); 2) trudnopalne, energooszczędne wieloprzekładkowe taśmy tkaninowo-gumowe. Wnioskodawca wskazał ponadto na dodatkowe rezultaty projektu (m.in. wzrost zatrudnienia, rozbudowa działu B+R), obszernie uzasadnił innowacyjność produktową, procesową i marketingową projektu. Przedstawił planowane prace badawcze i rozwojowe. Wnioskodawca wskazał też wraz z uzasadnieniem, iż projekt ma pozytywny wpływ na politykę równych szans i niedyskryminacji oraz pozytywny wpływ na politykę zrównoważonego rozwoju. W wyniku dokonanej oceny projektu oraz w oparciu o dokumentację załączoną do wniosku o dofinansowanie, Narodowe Centrum Badań i Rozwoju pismem z dnia [...] kwietnia 2014r., znak [...] poinformowało wnioskodawcę, iż projekt został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania. Organ wskazał, iż w wyniku oceny merytorycznej projekt spełnił wszystkie kryteria merytoryczne dostępu oraz uzyskał 83,00 pkt. Wniosek uzyskał wymaganą liczbą punktów, ale z powodu braku środków nie został rekomendowany do dofinansowania. Organ wyjaśnił ponadto, iż zgodnie z § 7 pkt. II. (Zasady dokonywania oceny merytorycznej) Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG Działanie 1.4, ocena merytoryczna dokonywana była niezależnie przez 2 Ekspertów zewnętrznych, w systemie "zero-jedynkowym", tzn. że niespełnienie któregokolwiek kryterium dostępu oznaczało odrzucenie wniosku. Kryterium uznawane było za spełnione w przypadku, gdy co najmniej jeden Ekspert uznał kryterium za spełnione. Ocena według kryteriów merytorycznych, punktowanych przeprowadzana była w systemie punktowym. Ekspert oceniający przyznał określoną dla kryterium liczbę punktów według przypisanej skali. Z ocen przedstawionych przez 2 Ekspertów wyliczono średnią arytmetyczną, z wyłączeniem następujących kryteriów: - rezultatem realizacji projektu jest zgłoszenie patentowe wynalazku w trybie PCT lub w EPO (objęcie ochroną co najmniej w 7 państwach UE -15), - rezultatem realizacji projektu jest zgłoszenie wzoru przemysłowego lub zgłoszenie wzoru użytkowego, - projekt ma pozytywny wpływ na politykę horyzontalną wymienioną w art. 16 rozporządzenia 1083/2006 lub na politykę horyzontalną wymienioną w art. 17 rozporządzenia 1083/2006, - udział środków wnioskodawcy w finansowaniu projektu (ponad wymagany wkład własny zgodny z zasadami udzielania pomocy publicznej), dla których ocenę stanowi korzystniejsza dla wnioskodawcy punktacja przyznana przez co najmniej 1 Eksperta. Organ w sposób szczegółowy przedstawił oceny cząstkowe w poszczególnych kryteriach merytorycznych punktowanych o nr od 1 do 8, przyznane przez dwóch Ekspertów, wraz z uzasadnieniem. Nie zgadzając się z dokonaną oceną projektu, pismem z dnia [...] maja 2014 r. wnioskodawca wniósł protest. Zarzucił naruszenie norm proceduralnych, z uwagi na to, że część zapisów z oceny 1 Eksperta dot. kryterium merytorycznego punktowanego nr 1 "Poziom innowacyjności prac badawczo-rozwojowych – Innowacja Produktowa" stanowi wprost skopiowany tekst z opracowań innego autora, a zatem nie jest to opinia własna Eksperta wynikająca z jego własnej wiedzy i znajomości danej dziedziny, lecz ogólna ocena na temat taśm przenośnikowych dostępna w Internecie. Protestujący nie zgodził się ponadto z oceną kryterium merytorycznego punktowanego nr 1 "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych", kryterium merytorycznego punktowanego nr 2 "Realizacja projektu prowadzi do utworzenia lub rozbudowy trwałej komórki badawczo-rozwojowej w strukturze wnioskodawcy lub w wyniku realizacji projektu nastąpi wzrost zatrudnienia personelu badawczego" oraz kryterium merytorycznego punktowanego nr 4 "Wnioskodawca posiada zdolność techniczną oraz dysponuje kadrą B+R niezbędną do realizacji prac badawczych lub zawarł umowę warunkową z wykonawcą tych prac". Protestujący zarzucił Ekspertom ogólnikowość i nieprawidłowość dokonanych ocen. Odnośnie kryterium nr 1 wnioskodawca nie zgodził się z twierdzeniem Eksperta 1, iż podobne prace badawczo-rozwojowe prowadzą już inne podmioty, np. AGH w [...], KGHM Cuprum Ltd. i Politechnika [...]. Zdaniem wnioskodawcy, powyższe jest wynikiem niedokładnej analizy wskazanych we wniosku autorskich rozwiązań w badanej materii. Jedyne podobieństwa ograniczają się do ogólnie ujętej branży przenośników taśmowych. Protestujący zarzucił nierzetelność przy ocenianiu podkryterium "praktyczna użyteczność rezultatów prac B+R" oraz "opłacalność wdrożenia rezultatów prac B+R powstałych w wyniku realizacji projektu". Odnośnie kryterium 2 wnioskodawca wskazał na ewidentny błąd Eksperta 1, z uwagi na to, że zupełnie pominięta została informacja zawarta we wniosku mówiąca o trwałej rozbudowie komórki B+R. Odnośnie kryterium 4 protestujący zarzucił zupełny brak uzasadnienia opinii Eksperta 1, który nie odniósł się w ogóle do elementów, które powinny podlegać ocenie (potencjału kadrowego, doświadczenia w badaniach naukowych, publikacji, już posiadanej aparatury). Zamiast tego Ekspert 1 skupił się na kwestionowaniu zasadności kosztów, co w opinii wnioskodawcy, jest niezgodne z zapisami i celowością przedmiotowego kryterium. W wyniku rozpatrzenia protestu pismem z dnia [...] lipca 2014 r. znak [...] Narodowe Centrum Badań i Rozwoju poinformowało wnioskodawcę, iż protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu odnosząc się do zarzutu proceduralnego, organ wyjaśnił, iż ocena merytoryczna była dokonywana przez dwóch niezależnych ekspertów zewnętrznych właściwych dla danej dziedziny, której dotyczył projekt. Eksperci podpisali również oświadczenia o bezstronności, poufności oraz spełnianiu wymogów Eksperta, o których mowa w art. 31 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ocenili wniosek zgodnie ze szczegółowymi informacjami dotyczącymi kryteriów oceny merytorycznej projektów, które znajdują się w "Przewodniku po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach POIG, 2007-2013", dostępnym na stronie internetowej. Ponadto, w związku z zarzutem wnioskodawcy dot. użycia treści innego autorstwa w uzasadnieniu oceny Eksperta, wskazano, że wniosek został skierowany do ponownej oceny w zakresie zarzutów podniesionych w proteście, przez Zespół do spraw rozpatrywania protestów od wyników oceny merytorycznej projektów, którego członkowie nie oceniali wniosku pod kątem kryteriów merytorycznych. Odnosząc się do kryterium merytorycznego punktowanego nr 1 "Poziom Innowacyjności rezultatów prac badawczo- rozwojowych", Instytucja Pośrednicząca uwzględniła zarzut wnioskodawcy i przyznała 30 pkt (na 40 pkt możliwych do zdobycia): a) Nowoczesność rezultatów prac badawczo-rozwojowych w porównaniu do aktualnego stanu wiedzy w zakresie objętym Projektem – przyznano 14 pkt. Wskazano, iż na podstawie argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, opracowania firmy zewnętrznej oraz analizy baz patentowych, można stwierdzić, że żaden podmiot naukowy i przemysłowy nie prowadzi prac w takim zakresie, w jakim planuje wnioskodawca ani nie dysponuje podobnym produktem. Produktem końcowym jest więc Innowacja na skalę międzynarodową, która niesie korzyści w stosunku do rozwiązań już istniejących. Aktualny stan wiedzy dotyczący tematu projektu nie został jednak przedstawiony w pełni obiektywnie, brakuje odniesień do liczącej się literatury zarówno polsko-, jak i anglojęzycznej, stąd obniżona punktacja. Nie ma także mowy o koncepcji rewolucyjnej, radykalnej zmiany właściwości materiału, czy sposobu jego otrzymywania, modyfikującej tradycyjne jego zastosowania i otwierającej nowe, szerokie perspektywy jego wykorzystania. Zaproponowana metodyka badań oraz sposób osiągnięcia założonego celu są standardowe i opierają się wyłącznie na normach - nie ma w nich żadnej oryginalności. Zastrzeżenia wzbudza również wartość naukowa prac badawczych, tym bardziej, że nie przewidziano publikacji naukowych w liczących się czasopismach. Można więc wnioskować, że wpływ realizacji projektu na rozwój dyscypliny naukowej, której dotyczy, jest niewielki. b) Praktyczna użyteczność rezultatów prac B+R - przyznano 8 pkt. Wskazano, iż niewątpliwie praktyczna użyteczność rezultatów prac B+R jest wysoka. Zaproponowany produkt - "trudnopalne, energooszczędne jednoprzekładkowe oraz wieloprzekładkowe taśmy przenośnikowe" - dla przemysłu górniczego mają potencjał do dodatkowych funkcjonalności i zaspokajania innych potrzeb. Jednak wnioskodawca tylko o nich wspomniał. Nie przedstawił zaś żadnego wskaźnika umożliwiającego ilościową analizę porównawczą taśm przenośnikowych (obecnie dostępnych na rynku oraz stanowiących jego rozwiązanie) pod względem ich "trudnopalności i energooszczędności". Według wnioskodawcy są to podstawowe cechy jego produktu. Powinny być one jednak w sposób jasny i jednoznaczny przedstawione we wniosku. Protest w niniejszym podkryterium należy uznać za zasadny, ale nie można przyznać maksymalnej liczby punktów. c) Opłacalność wdrożenia rezultatów prac B+R powstałych w wyniku realizacji projektu - przyznano 8 pkt. Wskazano, że wnioskodawca wykonał analizę potencjału rynkowego rozwiązania będącego rezultatem projektu - potencjał ten został dobrze zdiagnozowany i scharakteryzowany. Wskazano wielkości różnych rynków oraz grupę docelową produktu, jak również zidentyfikowano preferencje, potrzeby i wymagania potencjalnych odbiorców. Przeprowadzono również analizę finansową, choć dane do jej przeprowadzenia są dyskusyjne - na przykład nie podano założeń do obliczeń przychodu i sprzedaży w 2016, 2017 i 2018 r. Brak również informacji, skąd wynika cena 315 zł/m2 taśmy wieloprzekładkowej, a 470 zł/m2 taśmy jednoprzekladkowej. Nie ma również uzasadnienia dla stanowiska, że za dwa lata cena będzie taka sama. Wnioskodawca nie udowodnił na jakiej podstawie założył, że prowadzona kampania promocyjna przyniesie spodziewane efekty oraz jakie działania zaradcze planuje podjąć, gdyby kampania ich nie przyniosła. Nie przedstawiono żadnych listów intencyjnych wyrażających zainteresowanie tematem i/lub wielkością potencjalnych zamówień. W związku z tym przedstawione dane nie są rzetelne i wiarygodne. Dużą zaletą wnioskodawcy jest wyrobiona pozycja na rynku, duży udział w rynku, kontakty handlowe oraz współpraca z grupą docelową a także niskie koszty wdrożenia. Wszystko to niewątpliwie ułatwi i zwiększy możliwość wprowadzenia produktu na rynek docelowy. Wykazano, że w efekcie realizacji projektu nastąpi poprawa wyników firmy, wzrost jej konkurencyjności i pozycji na rynku. Odnosząc się do kryterium merytorycznego punktowanego nr 2 "Realizacja projektu prowadzi do utworzenia lub rozbudowy trwałej komórki badawczo - rozwojowej w strukturze Wnioskodawcy lub w wyniku realizacji projektu nastąpi wzrost zatrudni personelu badawczego", Instytucja Pośrednicząca uwzględniła zarzut wnioskodawcy, przyznając maksymalną ilość 8 pkt, uznając to kryterium za spełnione w całości. Odnosząc się do kryterium merytorycznego punktowanego nr 4 "Wnioskodawca posiada zdolność techniczną oraz dysponuje kadrą B+R niezbędną do realizacji prac badawczych lub zawarł umowę warunkową z wykonawcą tych prac", Instytucja Pośrednicząca uwzględniła zarzut wnioskodawcy, jednak biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku utrzymano pierwotną punktację - tj. 9 pkt. Wskazano, iż wnioskodawca posiada niezbędną infrastrukturę badawczą, jednak jak sam wykazał we wniosku, znaczną część urządzeń (nawet drobnych) niezbędnych do realizacji projektu będzie musiał wydzierżawić i zlecać badania podmiotom zewnętrznym. Wobec powyższego należało stwierdzić, że nie ma doświadczenia umożliwiającego samodzielne przeprowadzenie badań za pomocą tych urządzeń oraz zinterpretowanie uzyskanych wyników, gdyż rzadko wykonywał tego rodzaju czynności. Pomimo tego, że wnioskodawca zawarł pewne warunki dotyczące przyszłego wykonawcy, a nawet podał przyszłych potencjalnych wykonawców, to jednak nie zawarł z nimi umowy warunkowej, co dałoby podstawę do oceny zdolności wykonawcy do przeprowadzenia prac B+R. Zawarcie takiej umowy jest warunkiem rozpatrywania tego kryterium w łącznym ujęciu zasobów Wnioskodawcy i Wykonawcy. Z tego też względu należy przyznać, że wnioskodawca nie posiada zdolności technicznej uprawniającej do przyznania maksymalnej liczby punktów. Reasumując organ wskazał, iż w wyniku procedury odwoławczej projekt otrzymał 87 pkt. Zgodnie z § 9 ust. 4 Regulaminu przeprowadzania konkursu projekt może otrzymać dofinansowanie w wyniku procedury odwoławczej pod warunkiem, że uzyska co najmniej tyle punktów, ile uzyskał projekt umieszczony na ostatnim miejscu na Liście rankingowej projektów rekomendowanych do wsparcia w ramach danej rundy aplikacyjnej oraz pod warunkiem dostępności środków. Biorąc pod uwagę punktację otrzymaną przez projekt w wyniku procedury odwoławczej oraz alokację przeznaczoną na sfinansowanie projektów wyłonionych do dofinansowania w wyniku procedury odwoławczej, projekt został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania z powodu braku środków. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona skarżąca, zaskarżając w całości rozstrzygnięcie w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, wniosła o stwierdzenie, że ocena wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. Zarzuciła naruszenie przepisów mające istotny wpływ na wynik postępowania: 1) art.26 ust.2 u.z.p.p.r. polegające na naruszeniu zasady równego dostępu wnioskodawców do pomocy oraz zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie wniosku o dofinansowanie; 2) art.31 ust.1 u.z.p.p.r. poprzez niezapewnienie rzetelnej oceny wniosku o dofinansowanie; 3) art.30c ust.3 pkt 1 u.zp.p.r. poprzez przeprowadzenie oceny wniosku o dofinansowanie w sposób naruszający prawo; 4) art.31 ust.1 , art.26 ust.1 pkt 4 u.zp.p.r. oraz art.2 Konstytucji RP w wyniku niewłaściwego sposobu oceny projektu w oparciu o kryteria oceny merytorycznej Priorytet 1 Badania i Rozwój Nowoczesnych Technologii, Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka; 5) Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG z dnia 16.12.2013r. , w szczególności § 7 pkt II oraz § 9, jak również Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach POIG, 2007-2013 polegające na przeprowadzeniu arbitralnej, wewnętrznie sprzecznej w zakresie zaprezentowanej argumentacji oraz niepełnej oceny wniosku o dofinansowanie w zakresie kryterium merytorycznego punktowanego nr 1 "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych" oraz nr 4 "Wnioskodawca posiada zdolność techniczną oraz dysponuje kadrą B+R niezbędną do realizacji prac badawczych lub zawarł umowę warunkową z wykonawcą tych prac". W motywach skargi skarżąca przedstawiła stan faktyczny sprawy i rozwinęła powyżej przedstawione zarzuty. Pismem procesowym z dnia 7 września 2014r. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju udzieliło odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie w całości, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w §2, natomiast §3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z przepisu art. 30 c ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz.U. z 2009 r., nr 84, poz.712 ze zm., dalej u.z.p.p.r.) wynika, że po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Sąd rozpoznając skargę korzysta ze wszystkich dowodów zebranych w toku postępowania administracyjnego, gdyż rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Odnosząc się zatem do wskazanych wyżej i mających w sprawie zastosowanie regulacji, wskazać należy, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzająca w ramach ogłoszonego konkursu. W kontekście powyższych rozważań, badając legalność oceny wniosku zawartej w piśmie z dnia [...] lipca 2014r. stanowiącym rozpoznanie protestu Sąd uznał. że rozstrzygniecie to odpowiada prawu, a skarga jest nieuzasadniona. Za niezrozumiały należy uznać zarzut naruszenia art. 31 ust. 1 z.p.p.r. zgodnie z którym w celu zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie wyboru projektów do dofinansowania mogą uczestniczyć eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym. W motywach skargi skarżący nie wyjaśnia na czym polega naruszenie tego przepisu, z treści należy domniemywać, że strona nie zgadza się z dokonaną oceną eksperta nr 1 oraz ekspertów dokonujących oceny wniosku przy rozpoznaniu protestu. Należy jednak zauważyć, że wyżej powołana norma dotyczy innych kwestii, raczej natury formalnej niż zarzutów merytorycznych do oceny. Za równie niezrozumiały należy uznać, zarzut naruszenia art. 30c ust. 3 pkt 1 z.p.p.r., gdyż reguluje on sytuację, w których sąd administracyjny uwzględnia skargę. W ocenie Sądu główne zarzuty skargi sprowadzają się do zakwestionowania trybu rozpoznawania protestu tj. dokonania przez IP nowej oceny wniosku w zakresie zakwestionowanych kryteriów. Zdaniem strony skarżącej rozpoznanie protestu powinno polegać wyłącznie na ustosunkowaniu się do zarzutów podniesionych w proteście. Przed przystąpieniem do analizy tych konkretnych zarzutów dot. zaskarżonego rozstrzygnięcia należy wskazać, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej nie istnieje konstytucyjna zasada wyłącznie kasatoryjnych środków odwoławczych. Wręcz przeciwnie , np. w kodeksie postępowania administracyjnego zasadą jest, że wniesienie odwołania powoduje rozpoznanie sprawy od początku i poczynienie przez organ odwoławczy własnych ustaleń. Podobne rozwiązania funkcjonują w procedurze cywilnej. Z rozpoznania protestu z dokonaniem przez IP własnej oceny zakwestionowanych kryteriów, nie można w sposób skuteczny wywieść naruszenia art. 2 Konstytucji RP, gdyż takie rozwiązanie mieści się w granicach prawa powszechnie obowiązującego. Za tezą skarżącej nie przemawia także treść art. 30b ust. 9 pkt. 1 u.z.p.r., zgodnie z którym właściwa instytucja zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu wraz z uzasadnieniem. Należy zwrócić uwagę, że ustawa przewiduje możliwość dokonania przez instytucję rozpatrującą protest ponownej oceny ( art. 30 b ust. 7. Z zastrzeżeniem art. 30i pkt 1, właściwa instytucja zarządzająca rozpatruje protest w terminie nie dłuższym niż 70 dni od dnia jego otrzymania. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być przedłużony, o czym właściwa instytucja zarządzająca informuje na piśmie wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu nie może przekroczyć łącznie 90 dni.). W tej spawie byłą konieczność skorzystania przy rozpoznawaniu protestu z pomocy ekspertów tj. dokonania nowej oceny, gdyż, na co słusznie zwraca uwagę NCBiR w odpowiedzi na skargę , wiele zarzutów strony w proteście dotyczy nie odniesienia się przez jednego z ekspertów do wszystkich elementów projektu. Jest rzeczą oczywistą, że niepełność oceny lub podważanie jej trafności może być zweryfikowana wyłącznie poprzez dokonanie nowej oceny przez innego eksperta. Taki tryb przewidziany jest w Procedurze odwoławczej w ramach POIG ( § 8 ust. 11 pkt 3 ) . W wyniku tej oceny część zarzutów strony skarżącej została uznana za zasadne, a sama punktacja podwyższona. Sytuacja strony nie uległa więc w żadnym razie pogorszeniu na skutek wniesienia protestu. Strona kwestionuje także uzyskaną punktację, twierdząc że jest ona w sposób bezzasadny zaniżona i próbuje wykazać wewnętrzne sprzeczności w ocenie dokonanej w wyniku rozpoznania protestu. Odnosząc się w tym zakresie do zarzutów skargi należy zauważyć, że ocena zawsze niesie za sobą pewien element subiektywizmu, na co wskazuje sama nazwa. Jest to zawsze pogląd osoby/osób oceniających. W przypadku oceny projektów czynnikiem obiektywizującym jest Przewodnik po kryteriach , który precyzuje przedmiot oceny i zakres punktacji. Należy też zauważyć, że sąd administracyjny nie ma instrumentów do weryfikacji dokonanej przez ekspertów oceny. Nie może bowiem przeprowadzić dowodu z opinii biegłego , który to dowód byłby jedynym właściwym sposobem weryfikacji zarzutów odnoszących się do materii wymagających wiadomości specjalnych. Zakres badania prawidłowości przeprowadzonej oceny projektu musi się więc ograniczać do badania czy ocena projektu jest w sposób właściwy uzasadniona, czy nie zawiera wewnętrznych sprzeczności, czy dokonana jest zgodnie z kryteriami przewidzianym w Przewodniku. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Wbrew temu co twierdzi strona skarżąca stwierdzenie, że produkt końcowy będzie stanowił innowację w skali międzynarodowej nie obliguje do przyznania maksymalnej punktacji w podkryterium Nowoczesność rezultatów prac naukowo-badawczych w porównaniu do aktualnego stanu wiedzy w zakresie objętym Projektem , ale umożliwia przyznanie maksymalnej punktacji. Ekspert wyjaśnił dlaczego nie przyznał maksymalnej punktacji . Zdaniem Sądu wyjaśnienie to jest spójne i logiczne . Należy zauważyć, że skarga nie wykazuje błędów merytorycznych takiego stanowiska eksperta. Na koniec odnosząc się do zarzutów dot. niepoinformowania strony z jakiej liczby osób składał się Zespół do spraw rozpatrywania protestów należy wskazać, że zgodnie z art.30a ust. 3 u.z.p.r. właściwa instytucja, o której mowa w ust. 2, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach poszczególnych etapów oceny jego projektu wraz z podaniem otrzymanej punktacji lub informacji o spełnieniu bądź niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Informacja ta zawiera uzasadnienie oceny, a w przypadku gdy ocena jest negatywna - także pouczenie o możliwości wniesienia protestu, w trybie i na zasadach określonych w art. 30b, zawierające wskazanie: 1) właściwej instytucji zarządzającej, do której należy wnieść protest; 2) terminu wniesienia protestu; 3) formy i trybu wniesienia protestu; 4) konieczności spełnienia wymogów formalnych, o których mowa w art. 30b ust. 6. Należy zatem stwierdzić, że zaskarżona informacja w pełni odpowiada wymogom powyższego przepisu. Wobec powyższego, działając w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skargę należało oddalić.