V SA/Wa 231/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę K. J. reprezentowany przez radcę prawnego I. S. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] grudnia 2009r. nr [...], w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pełnomocnik wskazał, iż zaskarżone rozstrzygnięcie pozbawia skarżącego możliwości uzyskania pomocy finansowej na modernizację własnego gospodarstwa rolnego. Zdaniem składającego skargę zaskarżone pismo narusza normy prawa materialnego, w szczególności art. 2 w związku z art. 32 i art. 8 Konstytucji RP, co uzasadnia uchylenie w całości rozstrzygnięcia Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Aby możliwym było skuteczne wniesienie środka zaskarżenia, o którym mowa w przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Udzielenie odpowiedzi przez organ na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma jedynie znaczenie formalne tj. dla oceny zachowania terminu skargi, warunkiem obligatoryjnym wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wystąpienie z takim wezwaniem do organu. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegało pismo z [...] września 2009 r. o numerze [...], wydane przez Biuro Wsparcia Inwestycyjnego ARiMR. To właśnie pismo stanowi bowiem akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego natomiast wyraźnie wskazał, że przedmiotem jego skargi jest pismo z dnia [...] grudnia 2009 r., stanowiące w istocie rzeczy jedynie odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Na taką odpowiedź zaś - jak wyjaśniono powyżej - skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Skarga przysługuje jedynie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] września 2009r., informujące stronę skarżącą o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany, jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Pismo z [...] września 2009r. zostało doręczone stronie w dniu 1 października 2009r. (k 76 akt administracyjnych), producent wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w dniu [...] października 2009r. (zgodnie z datą prezentaty organu). Organ rozpatrzył powyższe wezwanie i udzielił odpowiedzi - pismem z [...] grudnia 2009r., doręczonym producentowi w dniu 18 grudnia 2009r. Wobec tego, strona skarżąca winna wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca przesłała skargę do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu 5 stycznia 2010r. (koperta - k 3 akt sądowych), czyli po upływie omówionego powyżej terminu, który upłynął w dniu 13 grudnia 2009r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.