V SA/Wa 2315/10

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... lipca 2010 r. Nr ... w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej oraz umorzenia wznowionego postępowania w sprawie płatności do gruntów rolnych p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych; 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Skarżący wystąpił - na urzędowym formularzu PPF - z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Posiada własne nieruchomości rolne o pow. ... ha oraz ... ha, nie posiada domu ani mieszkania. Ponadto jest dzierżawcą nieruchomości rolnej o pow. ... ha. Nie posiada żadnych oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Nie uzyskuje żadnych dochodów, również z produkcji rolnej, zasiłków itp. W latach 2007-2010 nie uzyskał żadnych dochodów z prowadzonego gospodarstwa rolnego, jak również dopłat unijnych Ma do spłacenia kredyt konsumencki, który zaciągnął na pokrycie kosztów prac uprawowych i znalazł się na liście dłużników bankowych, zatem nie ma zdolności kredytowej Zamieszkuje u znajomych i pozostaje na ich utrzymaniu. Z racji wieku nie możliwości znalezienia i podjęcia pracy. Z uwagi na brak środków finansowych nie leczy się chociaż powinien. Jeśli chodzi o jego zobowiązania finansowe to wszędzie jest zadłużony, wkrótce komornik ma przystąpić do egzekucji jego długów. Skarżący nie płaci również podatków od nieruchomości, czym naraża się na kolejne sankcje finansowe. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 §2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §2 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący nie posiada domu, mieszkania ani oszczędności pieniężnych. Mimo posiadanego majątku w postaci nieruchomości rolnych (własność i dzierżawa) z uwagi na kłopoty finansowe nie prowadzi działalności rolniczej, jak również nie uzyskuje żadnych innych dochodów pozostając na całkowitym utrzymaniu znajomych, którzy zapewniają mu mieszkanie oraz wyżywienie przy wspólnym stole. Skarżący nie posiada żadnych środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na opłacenie kosztów zainicjowanego postępowania sądowego oraz opłacenie profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów oraz kierując się zapewnieniem skarżącemu prawa do sądu należało uznać, iż zarówno udział adwokata w sprawie jak i zwolnienie od kosztów sądowych jest uzasadnione. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.