V SA/Wa 2316/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2012 r. sprawy ze skargi V. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej oddala skargę. Wnioskiem z [...] października 2009r. V. sp. z o.o. w P. wystąpiła do Dyrektora Izby Celnej w W. o udzielenie wiążącej informacji taryfowej dla oleju silnikowego o nazwie handlowej "[...]", wnioskując o kod CN 3403 19 91. Do wniosku Strona dołączyła Sprawozdanie z badań laboratoryjnych nr [...] oraz Kartę charakterystyki preparatu firmy C. Dyrektor Izby Celnej w W. wiążącą informacją taryfową (WIT) nr [...] z [...] czerwca 2011r. wskazany olej silnikowy o nazwie handlowej "[...]" zaklasyfikował do kodu CN 2710 19 81, obejmującego z brzmienia m.in. oleje silnikowe. Od tej decyzji Strona odwołała się pismem z [...] lipca 2011r. wnosząc o uchylenie ww. decyzji w całości i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy zgodnie z wnioskiem Spółki. Po rozpatrzeniu odwołania Szef Służby Celnej decyzją z [...] września 2011r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że Wspólna Taryfa Celna, oprócz wykazu towarów, zawiera również Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej oraz uwagi do sekcji i działów, a także uwagi do podpozycji. Zawarte są one w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr- 861/2010 zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 284 z 29 października 2010 r.). Uwagi do sekcji i działów zawierają szczegółowe informacje co do zakresu poszczególnych pozycji lub podpozycji, podają listę towarów włączonych lub wyłączonych, wraz z technicznym opisem i praktycznymi wskazówkami dla ich identyfikacji. Ich celem jest zapewnienie jednolitej interpretacji Systemu Zharmonizowanego i właściwej identyfikacji poszczególnych towarów, warunkującej poprawne ich zaklasyfikowanie do konkretnych pozycji lub podpozycji taryfowych. Organ odwoławczy podał, że w celu ustalenia prawidłowego kodu dla określonego towaru należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej. Najważniejszą z nich jest reguła 1, która informuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności - o ile jest to możliwe, korzystać z następnych reguł, od 2. do 6. Nomenklatura scalona jest 8-znakowym rozwinięciem Systemu Zharmonizowanego (HS). Zarówno System Zharmonizowany (HS), jak i Nomenklatura scalona (CN) są uzupełniane przez Noty wyjaśniające. Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego są wydawane w językach angielskim i francuskim i uaktualniane przez Radę Współpracy Celnej (CCC), znaną od 1994 r. jako Światowa Organizacja Celna (WCO). Pozostałe wersje językowe Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego są tłumaczone przez administracje w większości krajów członkowskich. Zmiany Not wyjaśniających do HS i Opinie klasyfikacyjne są redagowane i przyjmowane przez Komitet HS Światowej Organizacji Celnej zgodnie z artykułem 8 Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Natomiast Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, na mocy artykułu 9, paragraf 1 (a) oraz artykułu 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 przyjmowane są przez Komisję Europejską. Chociaż Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, to jednak nie zastępują tych ostatnich; powinny być uważane jako ich dopełnienie i być używane w połączeniu z nimi. Skonsolidowana, obecnie obowiązująca wersja Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej, opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 137 z dnia 6 maja 2011 r. Przyjmowane po tej dacie przez Komitet Kodeksu Celnego Noty wyjaśniające do CN publikowane są w Dziennikach Urzędowych Unii Europejskiej serii C. Jednocześnie Szef Służby Celnej wskazał, że Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego przyjmowane są również przez Komisję Europejską w drodze Komunikatu Komisji na podstawie sprawozdania z sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego (HSC). Komunikat, zawierający wykaz decyzji przyjętych przez HSC na danej sesji, który przygotowuje Komisja, przyjmowany jest w drodze głosowania przez Komitet Kodeksu Celnego na mocy art. 12 ust. 5 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 12 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r., ustanawiającego przepisy wykonawcze do Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Komunikat ten jest publikowany w Dzienniku Urzędowym serii C. Wykaz w Komunikacie zawiera zmiany do Not Wyjaśniających do Nomenklatury Systemu Zharmonizowanego i zmiany Kompendium Opinii Klasyfikacyjnych WCO, które zostały zatwierdzone podczas danej sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego WCO. Zgodnie z tym Komunikatem wiążące informacje taryfowe przestają być ważne od daty jego publikacji, jeśli stają się one niezgodne z przyjętą interpretacją nomenklatury celnej, tj. z powodu zmiany Not Wyjaśniających Systemu Zharmonizowanego oraz Kompendium Opinii Klasyfikacyjnych, zatwierdzonych przez Radę Współpracy Celnej (WCO). Ponadto, jak podał organ II instancji Komisja Europejska publikuje w Dziennikach Urzędowych serii L rozporządzenia klasyfikacyjne dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej. Potwierdzeniem prawidłowości zastosowanej klasyfikacji taryfowej jest baza systemu EBTI zawierająca wiążące informacje taryfowe wydane we wszystkich krajach członkowskich Unii Europejskiej. Wiążąca informacja taryfowa jest decyzją organów celnych wydawaną na podstawie art. 12 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny - Dz.U. L 302 z 19 października 1992 r. ze zm.) oraz art. od 5 do 14 przepisów wykonawczych do Wspólnotowego Kodeksu Celnego - rozporządzenie Komisji EWG nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z dnia 11 października 1993 r.). Wiążące informacje taryfowe wydane przez administracje celne krajów członkowskich UE, na mocy art. 11 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, wiążą wszystkie kraje członkowskie. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie ze zgromadzonym w niniejszej sprawie materiałem dowodowym, badania wykonane w laboratorium celnym potwierdziły skład produktu, który jest właściwy dla towaru deklarowanego jako olej silnikowy wysokiej klasy jakościowej i lepkościowej. Powyższy stan faktyczny potwierdza Opinia do Sprawozdania z badań nr [...], sporządzoną przez Instytut Nafty i Gazu w dniu [...].10.2009 r. W związku z tym Szef Służby Celnej wskazał, że zgodnie z regułą 1, tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Natomiast zgodnie z regułą 6, do celów prawnych klasyfikacja towarów do podpozycji danej pozycji powinna być ustalona zgodnie z brzmieniem tych podpozycji i uwagami do nich oraz z uwzględnieniem zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Dział 27 obejmuje paliwa mineralne, oleje mineralne i produkty ich destylacji, substancje bitumiczne i woski mineralne. W ramach działu 27 pozycja 2710 obejmuje, m.in. oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe, preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów, o ile masa składników niearomatycznych jest większa niż składników aromatycznych. Parametr}' destylacji produktów klasyfikowanych w pozycji 2710 określa uwaga dodatkowa 2., która dzieli się na wiele podpunktów (od (a) do (1)). Zgodnie z uwagą 2(d) termin "oleje ciężkie" (podpozycje od 2710 19 31 do 2710 19 99) oznacza oleje i preparaty, z których mniej niż 65% objętościowo (włącznie ze stratami) destyluje w 250°C według metody ASTM D 86 lub dla których procent destylacji w 250°C nie może być oznaczony tą metodą. Oleje ciężkie dzielą się dalej na oleje napędowe, oleje opałowe i oleje smarowe oraz pozostałe oleje. Zgodnie z wynikami badań przedmiotowy olej silnikowy spełnia wymagania uwagi dodatkowej 2 d) do działu 27, ponieważ parametry destylacji zawierają się w przedziale od ok. 340°C do ok. 565°C. Oznacza to, że jest on olejem ciężkim. W grupie olejów ciężkich nie spełnia wymogów przewidzianych dla olejów napędowych i olejów opałowych, co oznacza, że jest klasyfikowany w grupie olejów smarowych lub pozostałych olejów. W grupie tej oleje silnikowe z brzmienia występują pod kodem CN 2710 19 81 i ten właśnie kod CN zastosował organ I instancji w decyzji WIT. W skład oleju, jak wyjaśnił Szef Służby Celnej wchodzi mieszanina wysokojakościowej bazy olejowej (produkt mineralny) i wielofunkcyjny pakiet dodatków uszlachetniających. Dodatki te są syntetyczne. Nieuprawnione jest więc stwierdzenie, że jest to olej syntetyczny. Jest to olej mineralny zawierający dodatki syntetyczne. Wykonane badania jednoznacznie wskazują, że dodatki mają wpływ na właściwości oleju, ale ich rola może mieć tylko i wyłącznie znaczenie przy użyciu określonej bazy olejowej. Instytut Nafty i Gazu w swej Opinii do Sprawozdania z badań nr [...] wskazał, że badany produkt zawiera wysokojakościową bazę olejową o właściwościach typowych dla grupy III i IV wg klasyfikacji API, czego mają dowodzić oznaczone parametry typu: wskaźnik lepkości, temperatura płynięcia, właściwości reologiczne. Na wskazane właściwości bazy olejowej wpływ ma m.in. komponent określany jako: "poprawiacz wskaźnika lepkości". Na poprawę właściwości użytkowych oleju wpływ ma komponent określony jako pakiet dodatkowy [...]. Powyższe dodatki do bazy olejowej powodują, że końcowy produkt charakteryzuje się bardzo dobrą jakością. Organ II instancji podał ponadto, że ani jakość, ani cena wyrobu nie mogą stanowić przesłanek do klasyfikacji taryfowej. Właściwości produktu zostały potwierdzone w wyniku badań przeprowadzonych przez Laboratorium Celne Izby Celnej w B. Prawidłowość zastosowanej klasyfikacji taryfowej, co podał organ odwoławczy potwierdzają również decyzje WIT wydane w krajach Unii Europejskiej, dotyczące produktów o zbliżonym charakterze. Wymienione niżej rozstrzygnięcia klasyfikacyjne administracji celnych Wspólnoty odnoszą się do olejów silnikowych smarowych, o podobnym składzie surowcowym, wysokiej klasie lepkościowej i o wysokiej jakości. Są to m.m. decyzje: [...] z dnia [...].02.2007 r., [...] z dnia [...].10.2010 r., [...] z dnia [...].11.2010 r. Na oleje podobne, jak dalej czytamy w uzasadnieniu do produktu "[...]" wydane zostały przez Dyrektora Izby Celnej w W. decyzje WIT o numerach: [...] z dnia [...].12.2006 r. oraz [...] z dnia [...].05.2007 r. Decyzje te nie zostały zaskarżone i obowiązują we Wspólnocie. Przedmiotową decyzję Szefa Służby Celnej pełnomocnik spółki zaskarżył pismem z [...] października 2011 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1. przepisów proceduralnych, tj. art. 122 oraz art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.'U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), poprzez nierozpoznanie istoty sprawy, tj. nieustalenie, który komponent produktu będącego przedmiotem wniosku o udzielenie wiążącej informacji taryfowej jest jego składnikiem zasadniczym oraz naruszenie art. 124 w związku z art. 210 tejże ustawy, tj. zasady przekonywania, zgodnie z którą organ powinien wyjaśnić stronie zasadność przesłanek, którymi się kieruje przy rozstrzygnięciu sprawy, poprzez przyjęcie, że brak uzasadnienia decyzji organu 1 instancji oraz nieodniesienie się przez ten organ do argumentów podnoszonych przez Skarżącą nie stanowi naruszenia prawa, 2. przepisów prawa materialnego, tj. rozporządzenia Komisji (UE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. UE Nr L 284 z dnia 29 października 2010 r.), poprzez dokonanie klasyfikacji produktu wyłącznie w oparciu o regułę 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, z pominięciem mających zastosowanie w niniejszej sprawie postanowień reguły 3 oraz błędną interpretację zakresu zastosowania poszczególnych pozycji i podpozycji Nomenklatury scalonej i w konsekwencji zaklasyfikowanie produktu do podpozycji 2710 19 81, zamiast do podpozycji 3403 19 10. W odpowiedzi na skargę Szef Służby Celnej podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ocena zaskarżonej decyzji organu odwoławczego dokonana z punktu według wskazanych wyżej kryteriów prowadzi do wniosku, że skarga jest niezasadna. Wspólna Taryfa Celna, oprócz wykazu towarów, zawiera również Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej oraz uwagi do sekcji i działów, a także uwagi do podpozycji. Zawarte są one w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 861/2010 zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 284 z 29 października 2010 r.). Uwagi do sekcji i działów zawierają szczegółowe informacje co do zakresu poszczególnych pozycji lub podpozycji, podają listę towarów włączonych lub wyłączonych, wraz z technicznym opisem i praktycznymi wskazówkami dla ich identyfikacji. Ich celem jest zapewnienie jednolitej interpretacji Systemu Zharmonizowanego i właściwej identyfikacji poszczególnych towarów, warunkującej poprawne ich zaklasyfikowanie do konkretnych pozycji lub podpozycji taryfowych. W celu ustalenia prawidłowego kodu dla określonego towaru należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej. Najważniejsza z nich jest reguła 1, która informuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności - o ile jest to możliwe, korzystać z następnych reguł, od 2. do 6. Nomenklatura scalona jest 8-znakowym rozwinięciem Systemu Zharmonizowanego (HS). Zarówno System Zharmonizowany (HS), jak i Nomenklatura scalona (CN) są uzupełniane przez Noty wyjaśniające. Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego są wydawane w językach angielskim i francuskim i uaktualniane przez Radę Współpracy Celnej (CCC), znaną od 1994 r. jako Światowa Organizacja Celna (WCO). Pozostałe wersje językowe Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego są tłumaczone przez administracje w większości krajów członkowskich. Zmiany Not wyjaśniających do HS i Opinie klasyfikacyjne są redagowane i przyjmowane przez Komitet HS Światowej Organizacji Celnej zgodnie z artykułem 8 Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Natomiast Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, na mocy artykułu 9, paragraf 1 (a) oraz artykułu 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 przyjmowane; są przez Komisję Europejską. Chociaż Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej mogą odwoływać, się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, to jednak nie zastępują tych ostatnich; powinny być uważane jako ich dopełnienie i być używane w połączeniu z nimi. Skonsolidowana, obecnie obowiązująca wersja Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej, opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 137 z dnia 6 maja 2011 r. Przyjmowane po tej dacie przez Komitet Kodeksu Celnego Noty wyjaśniające do CN publikowane są w Dziennikach Urzędowych Unii Europejskiej serii C. Jednocześnie należy zauważyć, że Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego przyjmowane są również przez Komisję Europejską w drodze Komunikatu Komisji na podstawie sprawozdania z sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego (HSC). Komunikat, zawierający wykaz decyzji przyjętych przez HSC na danej sesji, który przygotowuje Komisja; przyjmowany jest w drodze głosowania przez Komitet Kodeksu Celnego na mocy art. 12 ust. 5 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 12 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r., ustanawiającego przepisy wykonawcze do Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Komunikat ten jest publikowany w Dzienniku Urzędowym serii C. Wykaz w Komunikacie zawiera zmiany do Not Wyjaśniających do Nomenklatury Systemu Zharmonizowanego i zmiany Kompendium Opinii Klasyfikacyjnych WCO, które zostały zatwierdzone podczas danej sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego WCO. Zgodnie z tym Komunikatem wiążące informacje taryfowe przestają być ważne od daty jego publikacji, jeśli stają się one niezgodne z przyjętą interpretacją nomenklatury celnej, tj. z powodu zmiany Not Wyjaśniających Systemu Zharmonizowanego oraz Kompendium Opinii Klasyfikacyjnych, zatwierdzonych przez Radę Współpracy Celnej (WCO). Ponadto Komisja Europejska publikuje w Dziennikach Urzędowych serii L rozporządzenia klasyfikacyjne dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej. Potwierdzeniem prawidłowości zastosowanej klasyfikacji taryfowej jest baza systemu EBTI zawierająca wiążące informacje taryfowe wydane we wszystkich krajach członkowskich Unii Europejskiej. Wiążąca informacja taryfowa jest decyzją organów celnych wydawaną na podstawie art. 12 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny - Dz.U. L 302 z 19 października 1992 r. ze zm.) oraz art. od 5 do 14 przepisów wykonawczych do Wspólnotowego Kodeksu Celnego - rozporządzenie Komisji EWG nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z dnia 11 października 1993 r.). Wiążące informacje taryfowe wydane przez administracje celne krajów członkowskich UE, na mocy art. 11 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, wiążą wszystkie kraje członkowskie. Zgodnie ze zgromadzonym w niniejszej sprawie materiałem dowodowym, do Izby Celnej w W. wpłynął w dniu [...].10.2009 r. wniosek spółki V. z P. w sprawie udzielenia wiążącej informacji taryfowej, dotyczący produktu, o nazwie handlowej .. [...]". W niniejszej sprawie organ - w wiążącej informacji taryfowej nr [...] z [...] czerwca 2011 r. - dokonał klasyfikacji taryfowej tego towaru do kodu CN 2710 19 81 Taryfy celnej, na podstawie postanowień reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz na mocy postanowień uwagi 2. do działu 27. i uwagi dodatkowej 2(d) do działu 27. Wspólnej Taryfy Celnej, a także w oparciu o wyniki badań wykonanych przez Laboratorium Celne Izby Celnej w B. z [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Na podstawie zebranych wyników organ stwierdził, że przedmiotowy towar posiada właściwości oleju ciężkiego, z grupy olejów smarowych, a w grupie olejów smarowych, z racji swojego składu i przeznaczenia, jest klasyfikowany do kodu CN obejmującego, ni.in. oleje silnikowe. Sąd zaznacza, że zgodnie z regułą 1. tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Natomiast zgodnie z regułą 6. do celów prawnych klasyfikacja towarów do podpozycji danej pozycji powinna być ustalona zgodnie z brzmieniem tych podpozycji i uwagami do nich oraz z uwzględnieniem zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Dział 27 obejmuje paliwa mineralne, oleje mineralne i produkty ich destylacji, substancje bitumiczne i woski mineralne. W ramach działu 27 pozycja 2710 obejmuje, m.in. oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe, preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów, o ile masa składników niearomatycznych jest większa niż składników aromatycznych. Parametry destylacji produktów klasyfikowanych w pozycji 2710 określa uwaga dodatkowa 2., która dzieli się na wiele podpunktów (od (a) do (i)). Zgodnie z uwagą 2(d) (reguła 1) termin "oleje ciężkie" (podpozycje od 2710 19 31 do 2710 19 99) oznacza oleje i preparaty, z których mniej niż 65% objętościowo (włącznie ze stratami) destyluje w 250°C według metody ASTM D 86 lub dla których procent destylacji w 250°C nie może być oznaczony tą metodą. Oleje ciężkie dzielą się dalej na oleje napędowe, oleje opałowe i oleje smarowe oraz pozostałe oleje. Zgodnie z wynikami przeprowadzonych badań, na co Sąd zwraca uwagę przedmiotowy olej silnikowy spełnia wymagania uwagi dodatkowej 2 d) do działu 27, ponieważ parametry destylacji zawierają się w przedziale od ok. 340°C do ok. 565°C. Oznacza to, że jest on olejem ciężkim. W grupie olejów ciężkich nie spełnia wymogów przewidzianych dla olejów napędowych i olejów opałowych, co oznacza, że jest klasyfikowany w grupie olejów smarowych lub pozostałych olejów - spełniona reguła 1. W grupie tej oleje silnikowe z brzmienia występują pod kodem CN 2710 19 81 i ten właśnie kod CN zastosował organ w decyzji WIT - spełniona została reguła 6. W skład oleju wchodzi mieszanina wysokojakościowej bazy olejowej (produkt mineralny) i wielofunkcyjny pakiet dodatków uszlachetniających. Dodatki te są syntetyczne. Nieuprawnione i nieprawdziwe jest więc stwierdzenie zawarte w skardze, że jest to olej syntetyczny. Jest to olej mineralny zawierający dodatki syntetyczne. Wykonane badania jednoznacznie wskazują, że dodatki mają wpływ na właściwości oleju, ale ich rola może mieć tylko i wyłącznie znaczenie przy użyciu określonej bazy olejowej. Instytut Nafty i Gazu w swej Opinii do Sprawozdania z badań nr 73/TE/2009 wskazał, że badany produkt zawiera wysokojakościową bazę olejową o właściwościach typowych dla grupy III i IV wg klasyfikacji API, czego mają dowodzić oznaczone parametry typu: wskaźnik lepkości, temperatura płynięcia, właściwości reologiczne. Na wskazane właściwości bazy olejowej wpływ ma, m.in. komponent określany jako: "poprawiacz wskaźnika lepkości". Na poprawę właściwości użytkowych oleju wpływ ma komponent określony jako pakiet dodatkowy OS209374. Powyższe dodatki do bazy olejowej powodują że końcowy produkt charakteryzuje się bardzo dobrą jakością. Sąd, uznając za słuszne twierdzenie organu wskazuje, że ani jakość, ani cena wyrobu nie mogą stanowić przesłanek do klasyfikacji taryfowej. Właściwości produktu zostały potwierdzone w wyniku badań : przeprowadzonych przez Laboratorium Celne Izby Celnej w B. Oznacza to także, że nieprawdziwy jest zarzut pełnomocnika, że organ odwoławczy zignorował problem ustalenia zasadniczego składnika preparatu. Należy jeszcze raz podkreślić - w przedmiotowym preparacie oba składniki, tj. zarówno wysokojakościowa baza, jak i dodatki syntetyczne, pełnią równocenną rolę i w jednakowym stopniu są potrzebne w preparacie. Twierdzenie pełnomocnika byłoby prawdziwe, gdyby dodatki syntetyczne nadawały właściwości preparatowi, a baza olejowa była jedynie ich rozpuszczalnikiem. Nie został więc naruszony art. 122 oraz art. 187 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zmianami). Ponadto, zgodnie z komentarzem do pozycji 2710, pkt C, zamieszczonym w Notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, opublikowanych jako załącznik do Obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Monitor Polski Nr 86 z dnia 4 grudnia 2006 r. poz. 880) - pozycja 2710 obejmuje oleje mineralne, do których dodano różne substancje w celu przystosowania ich do określonych zastosowań, pod warunkiem że produkty te zawierają jako podstawę 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej, lub olejów otrzymanych z minerałów bitumicznych oraz że nie są objęte bardziej szczegółowymi pozycjami nomenklatur. Zapis występujący w Notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego całkowicie potwierdza zastosowaną przez Dyrektora Izby Celnej w W. klasyfikację taryfową. Zdaniem Pełnomocnika Strony taką bardziej szczegółową pozycją nomenklatury jest pozycja 3403. To stanowisko nie jest prawidłowe, ponieważ właśnie pozycja 2710 obejmuje produkty, w których zawartość produktów ropopochodnych przekracza 70%. Pozycja 3403 obejmuje preparaty smarowe (włącznie z cieczami chłodząco-smarującymi, preparatami do rozluźniania śrub i nakrętek, preparatami przeciwrdzewnymi i antykorozyjnymi, preparatami zapobiegającymi przyleganiu do formy opartymi na smarach) oraz preparaty w rodzaju stosowanych do natłuszczania materiałów włókienniczych, skóry wyprawionej, skór futerkowych lub pozostałych materiałów, z wyłączeniem preparatów zawierających, jako składnik zasadniczy, 70 % masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymanych z minerałów bitumicznych. Z samego brzmienia tej pozycji wynika, że nie ma ona zastosowania w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik spółki wnosi także o zastosowanie reguły 3. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej. Ten argument jednak nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż w omawianym przypadku nie zachodziła potrzeba zastosowania tej reguły, ponieważ prawidłową pozycję taryfową, właściwą do klasyfikacji spornego oleju można było wskazać posiłkując się regułą 1. Na marginesie należy zaznaczyć, że w omawianym przypadku pełnomocnik Strony błędnie wywodzi sposób stosowania reguły 3. (raz wskazując regułę 3 b), a potem regułę 3 c)). Wyjaśnić należy, że jeśli byłaby możliwość wskazania materiału łub komponentu decydującego o zasadniczym charakterze produktu, wówczas należałoby dokonać klasyfikacji zgodnie z regułą 3b). Dopiero w sytuacji, gdyby towar nie mógł być zaklasyfikowany przez powołanie się na regułę 3 a) lub 3 b), należy klasyfikować towar do pozycji pojawiającej się w kolejności numerycznej jako ostatnia z tych, które jednakowo zasługują na uwzględnienie. W przypadku klasyfikacji oleju silnikowego "[...]" nie było sytuacji wskazanej wyżej. W wyrobie tym nie można wskazać komponentu decydującego o zasadniczym charakterze wyrobu. Pakiet dodatków uszlachetniających nie nadaje produktowi zasadniczego charakteru, ponieważ poszczególne składniki nawzajem się uzupełniają i dopiero łącznie stanowią produkt wysokiej jakości, a zatem nie zachodziła potrzeba zastosowania reguły 3. Pełnomocnik Strony zarzucił ponadto brak uzasadnienia decyzji WIT. Sąd nie podziela tego twierdzenia, gdyż towar w decyzji z [...] czerwca 2011 r. został szczegółowo opisany, a zastosowana klasyfikacja taryfowa uzasadniona w polu 9. decyzji przez wskazanie zastosowanej podstawy prawnej. Jednocześnie należy nadmienić, że możliwość szerokiego uzasadnienia decyzji klasyfikacyjnej następuje dopiero na etapie odwołania od wiążącej informacji i taryfowej. Formularz wiążącej informacji taryfowej przewiduje i daje określoną ilość znaków w poszczególnych polach i nie ma możliwości wpisania w te pola dowolnej treści gdyż dane te wprowadzane są do określonego pola bazy danych systemu EBTI-3 Komisji Europejskiej. Wszystkie kraje członkowskie Unii Europejskiej wydające wiążące informacje taryfowe przytaczają w tym miejscu jedynie podstawy prawne uzasadnienia. Praktyka taka jest ogólnie stosowana i zalecona przez Komisję Europejską. Dowodem na to mogą być wszelkie wiążące informacje taryfowe występujące w bazie WIT. Wszystkie istotne informacje dotyczące wskaźnika lepkości oraz pozostałych parametrów zostały zawarte w polu 7 i 8. Niesłuszny jest zatem i zarzut Strony, dotyczący naruszenia art. 124 w zw. z art. 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zmianami). Podjęte zostały przez organ wszelkie działania w celu wyjaśnienia faktycznego stanu sprawy. Postępowanie prowadzone było wnikliwie, wyjaśniane były wszystkie informacje oraz materiały dostarczane przez Stronę. Spółka, co ważne była na bieżąco informowana przez organ o stanie sprawy i wynikach badań, a przed wydaniem decyzji miała możliwość zapoznania się ze zgromadzonym materiałem. Zarówno organ I instancji, jak i organ II instancji zebrał w sposób wyczerpujący i rozpatrzył cały materiał dowodowy. Potwierdzeniem przyjętego stanowiska jest rozporządzenie Komisji (WE) nr 23 1/2004 z 10 lutego 2004 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej, zgodnie z którym olej smarowy posiadający dodatki typowe dla olejów smarowych, ze względu na swoje parametry destylacji, został zaklasyfikowany do kodu CN 2710 19 41, obejmującego oleje napędowe do innych celów, o zawartości siarki nieprzekraczającej O,O5 % masy. 'W uzasadnieniu rozporządzenia podane, że produkt nie może zostać zaklasyfikowany jako smar, ponieważ spełnia przepisy uwag dodatkowych 1 (d) i 1 (e) do działu 2 "7. Skoro olej ten spełnia parametry destylacji oleju napędowego, to musi być klasyfikowany w grupie olejów napędowych. Następuje również odesłanie do Not "wyjaśniających do CN. Rozporządzenia Komisji Europejskiej są bezwzględnie obowiązujące we wszystkich krajach członkowskich Unii. Strona jako zarzut przedstawiła nieprzyjęcie przeznaczenia towaru jako kryterium klasyfikacyjnego. Jak powyżej zostało to udowodnione zarzut ten jest całkowicie bezpodstawny - produkt został zaklasyfikowany w grupie olejów smarowych. Prawidłowość zastosowanej klasyfikacji taryfowej potwierdzają również decyzje WIT wydane w krajach Unii Europejskiej, dotyczące produktów o zbliżonym charakterze. Wymienione niżej rozstrzygnięcia klasyfikacyjne administracji celnych Unii Europejskiej odnoszą się do olejów wysokiej jakości. Są to m.in. decyzje: [...] z dnia [...].02.2007 r., [...] z dnia [...].10.2010 r., [...] z dnia [...].11.2010 r. (karty nr 259-267). Na oleje podobne do produktu .. [...]" wydane zostały przez Dyrektora Izby Celnej w W. decyzje WIT o numerach: [...] z dnia [...].12.2006 r. oraz [...] z dnia [...].05.2007 r. Decyzje te nie zostały zaskarżone i obowiązują w Unii Europejskiej. Podobnie, jak wszystkie ważne decyzje WIT wydane we wszystkich krajach członkowskich, są widoczne w przeglądarce internetowej EBTI-3 i żadna z administracji celnych krajów członkowskich Unii nie kwestionowała ich prawidłowości. Wobec powyższych ustaleń Sąd uznał, że nie nastąpiło naruszenie przepisów prawa. Postępowanie prowadzone było prawidłowo i bardzo wnikliwie. Rozpatrywane były wszystkie argumenty, nie można robić jednak zarzutu z nieprzyjęcia argumentów błędnych lub niemających zastosowania w sprawie. Zatem brak jest podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie przepisu art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd oddalił skargę.