V SA/Wa 2322/16

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) czerwca 2016 r. Nr (...) w przedmiocie zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych oraz refundacji składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. T. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, wynajmuje mieszkanie, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczył, iż utrzymuje się z renty w wysokości [...]zł netto miesięcznie. W uzasadnieniu podniósł, iż jest osobą chorą, pozostaje pod stałą opieką lekarską, nie posiada majątku poza samochodem osobowym z 2000 r., którym dojeżdża na wizyty lekarskie. Dodatkowo wskazał, iż nie ma możliwości zarobkowania, bowiem jest "trwale całkowicie niezdolny do pracy". Wnioskodawca przedstawił także swoje miesięczne zobowiązania i wydatki stałe, do których zaliczył: wydatki na mieszkanie – [...] zł, leki – około [...] zł oraz wizyty lekarskie – [...] zł. W dodatkowym oświadczeniu z dnia 27 października 2016 r. wyjaśnił, iż jedynym źródłem jego utrzymania jest renta z uwagi na całkowitą niezdolność do pracy, natomiast prowadzona uprzednio działalność gospodarcza została zawieszona z dniem 1 stycznia 2015 r. Do pisma załączył: wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej potwierdzający zawieszenie działalności gospodarczej; kopię decyzji z dnia 17 marca 2016 r. o waloryzacji renty; kopię orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z 17 sierpnia 2015 r. o trwałej całkowitej niezdolności do pracy; kopie zeznań podatkowych; wydruk z rachunku bankowego; kopię umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia 2 stycznia 2015 r. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.)). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawca nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W szczególności stwierdzić należało, iż skarżący jest całkowicie i trwale niezdolny do pracy, utrzymuje się ze świadczenia rentowego w miesięcznej wysokości 1.352,79 zł, które w całości pożytkuje na wydatki związane z mieszkaniem, niezbędnym utrzymaniem i leczeniem. Wzięto także pod uwagę, iż, nie posiada oszczędności ani nie dysponuje wolnymi zasobami pieniężnymi, które mógłby przeznaczyć na koszty sądowe. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.