V SA/Wa 2326/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Asesor WSA - Łukasz Jarocki, , Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2024 r. sprawy ze skargi K. J. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 1 lipca 2024 r. nr OR15-84020-OR1500077/24 w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa; 2. zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz K. J. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi K. J. (dalej: "strona", "skarżący", "wnioskodawca") jest informacja Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Podlaskiego Oddziału Regionalnego (dalej: "Agencja", "organ") z 1 lipca 2024 r. nr OR15-84020-OR1500077/24 o wyniku ponownej oceny. Zaskarżoną informację wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym. 19 stycznia 2024 r. skarżący złożył do wniosek o objęcie wsparciem w ramach naboru: Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu (A1.4.1.); Działania 3. Wsparcie w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury, w ramach inwestycji koordynowanych przez MRiRW finansowanych ze środków planu rozwojowego Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO). Wnioskodawca ubiegał się o przyznanie wsparcia na budowę budynku magazynowego oraz zakup wózka widłowego elektrycznego i terminala płatniczego. W informacji o nieobjęciu przedsięwzięcia wsparciem z 17 czerwca 2024 r. znak P-4/614 Agencja wyjaśniła, że przedsięwzięcie nie podlega wsparciu z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 września 2022 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1898 i 2023 r. poz. 2171, poz. 2665, z późn. zm., dalej: "rozporządzenie") i wystąpienie okoliczności polegających na zadeklarowaniu do objęcia wsparciem kosztów niekwalifikowalnych w rozumieniu § 6 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia oraz w rozumieniu § 1 ust. 7 pkt 5 Regulaminu wyboru przedsięwzięć, poprzez zadeklarowanie do objęcia wsparciem kosztów bezpośrednio związanych z produkcją podstawową produktów rolnych zdefiniowanych w art. 2 pkt 44 rozporządzenia KE nr 2022/2472 z 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W piśmie z 27 czerwca 2024 skarżący wniósł o ponowną ocenę przedsięwzięcia wskazując, że w ramach wnioskowanego wsparcia planuje zrealizować inwestycje, które są niezbędne do utworzenia miejsca przeznaczonego do przygotowania do sprzedaży i wprowadzania do obrotu produktów rolnych z własnego gospodarstwa, znajdującego się na terenie jego gospodarstwa rolnego, z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego. Skarżący zwrócił uwagę, że we wniosku podał informacje o posiadaniu własnych zasobów (skrzyniopalety drewniane, ręczny wózek paletowy, waga oraz samochód dostawczy), które wykorzysta w procesie przygotowania do sprzedaży oraz wprowadzania do obrotu produktu rolnego jakim jest kapusta biała. Skarżący podał, że posiadane zasoby wraz z planowanymi inwestycjami pozwolą na utworzenie miejsca do przechowywania i przygotowania do sprzedaży produktów rolnych wraz z wyposażeniem, zaś wprowadzenie do obrotu kapusty głowiastej białej nie wymaga specjalistycznych sprzętów, linii produkcyjnej czy zaawansowanej technologii, natomiast potrzeba odpowiednio dużego budynku, w którym będzie można to warzywo zgromadzić i w wymaganych dla niego warunkach przygotować do sprzedaży, a następnie wprowadzić do obrotu. Skarżący podniósł, że przepisy prawa mające zastosowanie w tej sprawie nie przewidują objęcia wsparciem tylko tych inwestycji, które zakładają budowę budynku wyłącznie z wyposażeniem oraz wskazał, że w planie finansowym przedsięwzięcia nie ujmował kosztów bezpośrednio związanych z produkcją podstawową produktów rolnych. W piśmie z 1 lipca 2024 r. nr OR15-84020-OR1500077/24 Agencja poinformowała stronę, że w wyniku weryfikacji wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z 17 czerwca 2024 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że według danych zawartych we wniosku oraz w dostarczonym kosztorysie, zakres przedsięwzięcia obejmuje jedynie: budowę budynku magazynowego oraz zakup wózka widłowego i terminala płatniczego. Według organu oznacza to, że koszty inwestycji nie są bezpośrednio związane z przetwarzaniem lub wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych, ponieważ przedsięwzięcie nie obejmuje kosztów np.: zakupu wyposażenia budynków, maszyn, urządzeń, linii technologicznych itp., pozwalających na przygotowanie produktów rolnych do sprzedaży i ich wprowadzanie do obrotu/zbywanie. W ocenie Agencji wnioskodawca dokonał nieprawidłowej interpretacji zagadnienia dotyczącego istoty wsparcia oraz specyfiki kosztów kwalifikowanych, a ponadto w sprawie nie zostały spełnione kryteria horyzontalne, od spełniania których uzależnione jest ewentualne rozstrzygnięcie polegające na objęciu przedsięwzięcia wsparciem. Według organu przedsięwzięcie nie spełnia kryterium zgodności z planem rozwojowym właściwego określenia wydatków kwalifikowanych (§ 6 Regulaminu wyboru przedsięwzięć - kryterium nr 6), a tym samym nie zostały spełnione warunki udzielania wsparcia wymienione w regulaminie wyboru przedsięwzięć. Według organu skarżący przedstawił we wniosku koszty niekwalifikowalne, dotyczące produkcji podstawowej produktów rolnych. W konkluzji organ stwierdził, że nie zostały spełnione warunki udzielenia wsparcia wynikające z przepisów dotyczących udzielenia wsparcia i tym samym- nie został spełniony warunek określony w § 4 ust. 1 pkt 2 regulaminu wyboru przedsięwzięć, umożliwiający przyznanie pomocy. W skardze na informację z 1 lipca 2024 r., złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej informacji w całości. Skarżący zarzucił dokonanie przez organ dowolnej, nieznajdującej oparcia w przepisach prawa, a także społecznie niesprawiedliwej interpretacji podejmowanej przez skarżącego działalności związanej ze sprzedażą bezpośrednią, a w konsekwencji bezpodstawne wydanie decyzji odmawiającej przyznania pomocy z uwagi na rzekome niespełnienie warunków udzielania wsparcia opisanych w § 2, § 3 ust. 1 rozporządzenia. W postanowieniu z 16 lipca 2024 r. WSA w Poznaniu stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości WSA w Warszawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Skarżący na rozprawie wniósł o zwrot kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu lub czynności administracji publicznej pod względem jego zgodności z prawem, czyli ustalenie czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W świetle art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Oceniając zaskarżoną informację według powyższych kryteriów sąd uznał, że skarga podlega uwzględnieniu, ponieważ ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. W sprawie zastosowanie mają następujące przepisy: 1) ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, dalej: "u.z.p.p.r.", 2) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 września 2022 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych rybołówstwa lub akwakultury w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, dalej: "rozporządzenie" oraz 3) "Regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, Inwestycja: A1.4.1. Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu, Wsparcie w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury, Drugi Nabór Wniosków Nr A 1.4.1.KPO_3/23/02", dalej: "regulamin wyboru przedsięwzięć". W Rozdziale 2aa "Plan rozwojowy" u.z.p.p.r. wskazano, że instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części (art. 14lza ust. 3). W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem stosuje się art. 14lzb-14lzf (art. 14lza ust. 4). Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej (art. 14lzb ust. 1). Niezwłocznie po dokonaniu oceny przedsięwzięć instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji informuje podmioty wnioskujące o objęcie wsparciem o wyniku oceny (art. 14lzd). Podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 1). Zgodnie z art. 14lzf ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem oraz ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio. W przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259) zwanej dalej: "p.p.s.a." Zgodnie z treścią § 2 rozporządzenia wsparcia udziela się na tworzenie lub modernizację: 1) miejsc przeznaczonych do przetwarzania, przechowywania lub przygotowania do sprzedaży produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury, wraz z wyposażeniem stacjonarnych i ruchomych linii produkcyjnych, zakupem nowych maszyn i urządzeń do przetwarzania lub przechowywania tych produktów oraz budową, w tym rozbudową, obiektów infrastruktury wykorzystywanej w procesie przetwarzania tych produktów; 2) miejsc przeznaczonych do wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego, w tym znajdujących się na terenie gospodarstwa rolnego, na targowiskach i w miejscach obsługi podróżnych, o których mowa w przepisach o drogach publicznych. Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia wsparcia udziela się zgodnie z regulaminem wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem. W regulaminie wyboru przedsięwzięć w § 4 ust. 1 pkt 3 określono, że warunkiem udzielenia wsparcia jest spełnienie przez wnioskodawcę i przedsięwzięcie wszystkich kryteriów wyboru przedsięwzięć, o których mowa w § 6 Regulaminu. Zgodnie z treścią § 6 regulaminu wyboru przedsięwzięć, w kryterium 6 "Właściwie określone wydatki kwalifikowalne" organ przy weryfikacji tego kryterium sprawdza kwalifikowalność, adekwatność i racjonalność wydatków planowanych do poniesienia w ramach przedsięwzięcia. Weryfikacja ta obejmuje następujące horyzontalne kryteria wyboru przedsięwzięć: 1) VAT nie jest wydatkiem kwalifikowalnym i nie może być finansowany ze środków RRF w ramach przedsięwzięć; 2) koszty finansowane w ramach przedsięwzięcia muszą być elementem katalogu kosztów kwalifikowalnych określonych w § 1 ust.6; 2) uwzględnienie w realizacji przedsięwzięć właściwych przepisów o zamówieniach publicznych (dla podmiotów zobowiązanych do stosowania PZP) lub reguł konkurencyjności (np. przepisów kodeksu cywilnego) dla podmiotów niezobowiązanych do stosowania PZP. Ponadto weryfikacji przy tym kryterium podlegać będzie czy do każdego kosztu powyżej 20 tys. zł, który nie jest związany z budową, nadbudową lub remontem połączonym z modernizacją, została załączona co najmniej 1 oferta od dostawców maszyn i urządzeń lub usługodawców. Oferta powinna być wystawiona na wnioskodawcę. Oferty te powinny być weryfikowane przez pracowników ARiMR pod kątem racjonalności wydatków publicznych i adekwatności kosztów. ARiMR nie dokonuje oceny rozwiązań technologicznych przyjętych przez wnioskodawcę. Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia wykonawczego do kosztów kwalifikowalnych zalicza się: koszty budowy budynków i budowli wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy, które są wykorzystywane do przetwarzania, przechowywania, przygotowania do sprzedaży lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury, a zgodnie z pkt 5 koszt zakupu nowych terminali płatniczych do obsługi bezgotówkowej oraz nowego sprzętu komputerowego i oprogramowania lub usługi informatycznej dotyczącej sprzedaży na odległość produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury. Jak wynika natomiast z § 6 ust. 3. pkt 5) rozporządzenia wykonawczego do kosztów kwalifikowalnych nie zalicza się kosztów bezpośrednio związanych z produkcją podstawową produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 44 rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. "Produkcja podstawowa produktów rolnych" w rozumieniu ww. przepisu art. 2 pkt 44 rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 (Dz.U.UE.L.2022.327.1 z dnia 21.12.2022r.) oznacza wytwarzanie płodów ziemi i produktów pochodzących z chowu zwierząt wymienionych w załączniku I do Traktatu, bez poddawania ich jakiemukolwiek dalszym czynnościom zmieniającym właściwości tych produktów. Analogiczne regulacje w zakresie kosztów budowy budynków zawiera regulamin wyboru gdzie w § 1 ust. 6 pkt 1) jako koszt kwalifikowalny wskazano koszty: budowy budynków i budowli wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy, które są wykorzystywane do przetwarzania, przechowywania, przygotowania do sprzedaży lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych rybołówstwa lub akwakultury. Natomiast jako koszt niekwalifikowalnych wskazano m.in.: koszty bezpośrednio związane z produkcją podstawową produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 44 rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W rozpoznawanej sprawie organ dokonał nieprawidłowej wykładni powołanych wyżej przepisów prawa i bezpodstawnie lub co najmniej przedwcześnie, z uwagi na brak pełnych rozważań, doszedł do wniosku, iż skarżący nie wykazał w złożonym projekcie, że powoływane koszty są kwalifikowalne. Analiza mających zastosowanie w sprawie przepisów nie uzasadnia przyjętej przez organ wykładni, że budowa budynku na potrzeby gospodarstwa, bez jednoczesnego wystąpienia o wsparcie na dodatkowe wyposażenie tego budynku, jest wydatkiem niekwalifikowalnym. Powołana treść mających zastosowanie regulacji nie zaprzecza a wręcz wskazuje wprost na możliwość objęcia wsparciem budynków i budowli wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy, które są wykorzystywane do wskazanych wyżej celów związanych z produkcją rolną (vide § 1 ust. 6 pkt 1 regulaminu wyboru przedsięwzięć). Z wniosku skarżącego nie wynika też teza organu, że planowane koszty budowy budynku magazynowego powiązane są bezpośrednio z produkcją podstawową w rozumieniu rozporządzenia (UE) 2022/2472, co wykluczałoby przedmiotowym budynek jako koszt niekwalifikowalny wymieniony w rozporządzeniu wykonawczym i regulaminie wyboru. Jak wynika z treści wniosku, zamiarem skarżącego jest rozpoczęcie sprzedaży w ramach dostaw bezpośrednich poprzez budowę budynku magazynu, w którym odbywał się będzie cały proces przygotowania produktu (kapusty głowiastej) do sprzedaży. Proces przygotowania produktów rolnych w celu opisanym przez skarżącego w związku z realizacją dostaw bezpośrednich nie wskazuje, wbrew twierdzeniom organu, o zamiarze czy możliwości podejmowania działań w zakresie wytwarzanie płodów ziemi bez poddawania dalszym czynnościom zmieniającym właściwość tych produktów (tj. produkcji podstawowej produktów rolnych). Okoliczności wynikające z oświadczeń skarżącego wskazują wręcz na przeciwne wnioski. Skoro bowiem skarżący dotychczas zajmował się produkcją rolną i posiada magazyn o pow. 250 m2 służący do podstawowej produkcji rolnej, a mianowicie składowania płodów rolnych, które sprzedaje hurtowo, to za wiarygodne należy uznać jego oświadczenia, że posiadany magazyn nie ma wystarczającej powierzchni do prowadzenia sprzedaży detalicznej w ramach dostaw bezpośrednich i kolejny magazyn jest potrzebny do zapewnienia miejsca na sortowanie, pakowanie i przechowywanie produktu gotowego do sprzedaży detalicznej. Zamiar wybudowania budynku w którym odbywał się będzie proces przygotowania produktu rolnego do sprzedaży detalicznej (sortowanie, ważenie, pakowanie), bez jednoczesnego wystąpienia o zakup linii produkcyjnych, nie wyklucza takiego projektu z możliwości uzyskania wsparcia w sytuacji gdy specyfika produktu finalnego nie wymaga dodatkowych zabiegów, do wykonania których konieczne korzystanie z takich urządzeń. W rozpoznawanej sprawie organ nie podważył realności przedstawionej przez skarżącego koncepcji realizacji przedsięwzięcia, polegającej na wprowadzeniu sprzedaży bezpośredniej dla odbiorców detalicznych produkowanej w gospodarstwie kapusty białej głowiastej, w oparciu o posiadane zasoby (skrzyniopalety drewniane, ręczny wózek paletowy, waga oraz samochód dostawczy) oraz inwestycje objęte wnioskiem o wsparcie (budowa budynku magazynowego, zakup wózka widłowego elektrycznego i terminala do płatności). Stosownie do definicji zawartej w art. 2 pkt 35) rozporządzenia (UE) 2022/2472, wprowadzenie do obrotu produktów rolnych oznacza posiadanie lub wystawianie produktu w celu sprzedaży, oferowanie go na sprzedaż, dostawę lub każdy inny sposób wprowadzania produktu na rynek, z wyjątkiem jego pierwszej sprzedaży przez rolnika na rzecz podmiotów zajmujących się odsprzedażą lub przetwórstwem i czynności przygotowujących produkt do takiej pierwszej sprzedaży; sprzedaż produktów przez producenta produktów pierwotnych konsumentom końcowym uznaje się za wprowadzanie do obrotu produktów rolnych, jeśli następuje w odpowiednio wydzielonym do tego celu miejscu lub obiekcie. Opis planowanego działania skarżącego mieści się w definicji zawartej w tym przepisie, a powiązanie przez organ tego działania z kosztami bezpośrednio związanymi z produkcją podstawową, bez przekonującego uzasadnienia takiego stanowiska, ma zupełnie arbitralny i dowolny charakter. O zakazie objęcia analizowanym wsparciem wyłącznie budynków czy budowli w ramach prowadzonej działalności rolniczej nie świadczy także treść § 2 rozporządzenia. Brzmienie pkt 1 § 2, mimo użycia sformułowania "(...), wraz z wyposażeniem (...)", nie oznacza możliwości przyznania wsparcia tylko dla budynków wraz z wyposażeniem. Taka wykładnia tego przepisu jest wprost sprzeczna z celami Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, określonymi w Kryteriach wyboru ostatecznych odbiorców analizowanego wsparcia, bowiem inwestycje A1.4.1. podejmowane są na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych dokonywanej poprzez m.in. następujące cele: tworzenie centrów przechowalniczo-dystrybucyjnych, inwestycji w zakresie infrastruktury, sprzedaży bezpośredniej czy dofinansowanie zakupu maszyn i urządzeń do przetwarzania, przechowywania i sprzedaży produktów. Każdy z jedynie kilku wskazanych wyżej celów zawartych w Kryteriach KPO A1.4.1 określony został odrębnie, podobnie jak wynika to też z celów wskazanych w § 2 rozporządzenia wykonawczego. Tym samym brak jest przesłanek wskazujących na obowiązek powiązania w ramach omawianych przedsięwzięć budowy budynków dla gospodarstw rolnych wyłącznie razem z ich wyposażeniem. Zadaniem organu jest natomiast weryfikacja danego wniosku w oparciu o ocenę kryteriów określonych w regulaminie wyboru przedsięwzięć, bez potrzeby opierania się na dodatkowych wymogach, wynikających z dokonanej przez organ rozszerzającej wykładni obowiązujących przesłanek przyznania wsparcia. Reasumując, organ nie dokonał należytej oceny obowiązujących przy przyznawaniu kryteriów bowiem, na skutek błędnej wykładni zastosowanych przepisów prawa, bezpodstawnie uznał, że zakres wniosku w ramach analizowanego wsparcia obejmować musi koszty budowy budynku wyłącznie wraz z jego wyposażeniem. Zaplanowane przez skarżącego koszty budowy budynku magazynowego mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia i § 1 ust. 6 pkt 1 regulaminu wyboru przedsięwzięć. Tym samym, odmawiając objęcia przedsięwzięcia wsparciem z uwagi na uznanie ich za koszty niekwalifikowalne Agencja dopuściła się naruszenia § 4 ust. 14 regulaminu wyboru przedsięwzięć poprzez dowolną ocenę wniosku, a w konsekwencji obrazy art. 14lza ust. 1 u.z.p.p.r., który nakazuje dokonanie wyboru przedsięwzięć w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Wobec powyższego, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 14lzf ust. 3 zdanie trzecie u.z.p.p.r., sąd stwierdził, że ocena przedsięwzięcia została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a. Zasądzony na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego obejmuje uiszczony wpis od skargi (200 zł).