V SA/Wa 2329/10

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Y. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] obejmującą poza stroną skarżącą jego żonę A. D. i małoletnie dzieci w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Y. D. wystąpił z wnioskiem (na urzędowym formularzu PPF z 30 września 2010 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż zamieszkuje wraz z żoną i czwórką małoletnich dzieci w ośrodku dla cudzoziemców, gdzie otrzymują pomoc socjalną w wysokości 2.325 zł miesięcznie. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż cudzoziemiec otrzymuje pomoc od państwa polskiego, co świadczy o trudnej sytuacji materialnej w jakiej znajduje się jego rodzina. Ponadto wzięto pod uwagę, iż nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.