V SA/Wa 2334/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 23 maja 2025 r. nr DRP.WPAII.411.1072.2025.2.KZ Nr PFRON: 73X0050L4 w przedmiocie wstrzymania miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia odrzucić skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej zwana "Skarżącą") wniosła skargę na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z 23 maja 2025 r. (nr DRP.WPAII.411.1072.2025.2.KZ Nr PFRON: 73X0050L4) w przedmiocie wstrzymania miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za marzec 2025 r. do czasu uregulowania zaległości w zobowiązaniach wobec Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Zarządzeniem z 10 października 2025 r. nakazano wezwać pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony Skarżącej przed sądami administracyjnymi, w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. Jednocześnie nakazano poinformować pełnomocnika Skarżącej, że do skargi dołączono kserokopię pełnomocnictwa. Kolejnym zarządzeniem z 10 października 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz pismo z 15 października 2025 r. z wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci złożenia pełnomocnictwa zostały doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 21 października 2025 r. (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 45 akt). Zatem termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał z dniem 28 października 2025 r. W terminie tym Skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 34 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej zwanej "ppsa") strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast z art. 57 § 1 ppsa wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone m.in. w art. 46 § 3 ppsa, zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 49 § 1 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa wynika, że uzupełnienie braków formalnych skargi następuje pod rygorem jej odrzucenia, a nie pozostawienia bez rozpoznania. Skarga złożona w tej sprawie została podpisana przez radcę prawnego, który wskazał, że działa w imieniu Skarżącej. Do skargi załączono kserokopię poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa. Jak wskazano wyżej, niezałączenie do skargi dokumentu pełnomocnictwa (w oryginale lub jego wierzytelnego odpisu) jest brakiem formalnym skargi. W takiej sytuacji w wykonaniu zarządzenia wezwano radcę prawnego do złożenia pełnomocnictwa w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. W wezwaniu jednoznacznie stwierdzono, że wskazany brak formalny ma być usunięty w terminie 7 dni (który wynika z art. 49 § 1 ppsa), liczonym od dnia doręczenia wezwania i że nieusunięcie braku formalnego skargi w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Jednocześnie Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W doręczonym odpisie zarządzenia jednoznacznie wskazano, że również ten brak formalny skargi ma być usunięty w terminie 7 dni (który wynika z art. 220 § 1 ppsa), liczonym od dnia doręczenia wezwania i że nieusunięcie braku formalnego skargi w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 ppsa. Z informacji z Rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 listopada 2025 r. wynika, że nie zidentyfikowano należności dotyczącej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Sąd stwierdza, że w wynikającym z ustawy terminie (7 dni od doręczenia wezwań) powyższe braki formalne nie zostały uzupełnione. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa (wskazanym w wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi w postaci złożenia pełnomocnictwa) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 ppsa (wskazanym w odpisie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro mimo prawidłowego doręczenia wskazanych wyżej wezwań, braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w ustawowym terminie, to skarga podlegała odrzuceniu. W ocenie Sądu, odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia wspomnianych braków formalnych - mimo dotkliwości takiego rozstrzygnięcia - nie narusza zasady proporcjonalności wyrażonej w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. W wyroku z 8 kwietnia 2014 r. (sygn. SK 22/11; publ. OTK-A 2014/4/37) Trybunał Konstytucyjny wyraźnie bowiem stwierdził, że postanowienia Konstytucji nie wykluczają ustanowienia określonych wymogów formalnych, zmierzających do przyspieszenia postępowania, a formalizm procesowy - sam w sobie - jest niezbędny w demokratycznym państwie prawnym dla zapewnienia sprawności i rzetelności postępowania, ponieważ brak rygorów formalnych niechybnie prowadziłby do arbitralności rozstrzygnięć i destrukcji wymiaru sprawiedliwości. Podkreślenia wymaga, że stwierdzenie wspomnianego braku formalnego skargi nie skutkowało "automatycznym" odrzuceniem skargi; pełnomocnik Skarżącej został bowiem wezwany do usunięcia tych braków, a odrzucenie skargi było skutkiem niewykonania tego wezwania. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa oraz art. 220 § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia