V SA/Wa 2336/10

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi małoletniego B. A., w imieniu którego działa przedstawiciel ustawowy D. O. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. D. O. – działając w imieniu małoletniego syna B. A. – wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z małoletnim synem, nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, nie pracuje, nie ma żadnego źródła dochodów, zaś utrzymuje się z niewielkich oszczędności. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Na wstępie wskazać należy, iż w tutejszym Sadzie toczy się również postępowanie ze skargi D. O. w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 2195/10, w którym przeprowadzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy dla cudzoziemki. W toku tego postępowania, wnioskodawczyni – wezwana do złożenia dodatkowego oświadczenia – wyjaśniła, iż utrzymuje siebie i syna z drobnych kwot, jakie otrzymuje od przyjaciół w Polsce, zamieszkuje w mieszkaniu obywatela Polski, który jej pomaga, wobec czego nie ponosi w związku z tym żadnych opłat. Miesięczne wydatki związane z utrzymaniem wynoszą około 400 zł. Wnioskodawczyni nie posiada rodziny, na pomoc której mogłaby liczyć. Do pisma załączono kserokopię potwierdzenia salda rachunku bankowego. Majac na uwadze powyższe uznać należało, iż sytuacja materialna cudzoziemki i jej syna jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazać należy, iż pomoc materialna, jaką otrzymuje od bliżej nieokreślonych "przyjaciół", nie może być uznana za źródło dochodów o charakterze stałym. Jednocześnie wzięto pod uwagę, iż nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś na rachunku bankowym nie posiada zasobów pieniężnych. Zatem sytuacja w jakiej się znalazła, ze względu na okoliczności życiowe, przemawia za przyjęciem, iż należy ona do osób o ograniczonych środkach do życia, dla których poniesienie kosztów sądowych spowodowałoby uszczerbek w środkach koniecznego utrzymania i w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.