V SA/Wa 2340/16

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) czerwca 2016 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności z tytułu grzywny postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. S. J. – reprezentowany przez matkę J.J. – wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazano, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z matką, jest współwłaścicielem w 1/4 drewnianego domu o pow. 90 m2 (do rozbiórki) oraz w 1/2 działki rolnej o pow. 5 arów, posiada również samochód z 2010 r. Matka wnioskodawcy jest współwłaścicielem łąki o pow. 1,77 ha. W rubryce 10 wniosku wskazano, iż wnioskodawca nie osiąga dochodów, natomiast jego matka otrzymuje alimenty w wysokości 600 zł miesięcznie. Pełnomocnik wnioskodawcy przedstawił również miesięczne zobowiązania i stałe wydatki oświadczając, że po ich opłaceniu pozostaje na żywność około 300 zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 718 ze zm.)). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawca i jego matka nie posiadają wystarczających środków na poniesienie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W szczególności stwierdzić należało, iż skarżący nie osiąga dochodów, zaś jego matka otrzymuje świadczenie alimentacyjne, które w całości pożytkuje na wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem rodziny. Wzięto także pod uwagę, iż ani wnioskodawca ani jego matka nie posiadają wolnych składników majątkowych podlegających spieniężeniu, zasobów pieniężnych, czy oszczędności, które mogliby przeznaczyć na koszty sądowe. W tej sytuacji uznać należało, że wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.