V SA/Wa 2340/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2020 r. sprawy ze skargi D. Ł. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę. Przedmiotem wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi D. Ł. jest rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawarte w piśmie z [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" - typ operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW na lata 2014-2020. Kontrolowane rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: Skarżąca 19 marca 2018 r. złożyła wniosek o przyznanie pomocy w ramach prowadzonego od 19 lutego do 20 marca 2018 r. naboru na operację typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach "obszaru związanego z racjonalizacją technologii produkcji, wprowadzeniem innowacji, zmianą profilu produkcji, zwiększeniem skali produkcji, poprawą jakości produkcji lub zwiększeniem wartości dodanej produktu" ("obszar d"). Wcześniej, bo w 2015 roku Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operację "w obszarze rozwój produkcji prosiąt" (‘obszar a") w wysokości 600.005.50 zł. Wniosek został uwzględniony. Zawarto ze Skarżącą umowę o przyznaniu pomocy nr [...] z [...] lipca 2016 r., w wyniku realizacji której D. Ł. wypłacono określoną w umowie kwotę pomocy. Zaskarżonym obecnie pismem Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformował o odmowie przyznania pomocy finansowej. Organ wyjaśnił, że Skarżąca nie spełniła warunków określonych w § 8 ust. 1 pkt 1) z uwzględnieniem zapisu § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2015 r.. poz. 1371, z późn.zm.) - dalej "rozporządzenie wykonawcze". Prezes ARiMR wskazał, że zgodnie z brzmieniem § 8 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego, obowiązującego dla wniosku o przyznanie pomocy złożonego przez Skarżącą w ramach naboru w 2018 r. "Pomoc przyznaje się i wypłaca do wysokości limitu, który w okresie realizacji programu wynosi maksymalnie: 1) 500 tys. zł, z zastrzeżeniem pkt 2 i 3; 2) 200 tys. zł - na inwestycje niezwiązane bezpośrednio z budową, modernizacją budynków inwentarskich, w tym ich wyposażaniem, lub adaptacją innych istniejących w gospodarstwie budynków na budynki inwentarskie, w tym ich wyposażaniem, lub budową lub modernizacją magazynów paszowych w gospodarstwach, w których jest prowadzona produkcja zwierzęca, w tym ich wyposażaniem, 3) na operacje realizowane w obszarze, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a, wysokość limitu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wynosi maksymalnie 900 tys. zł. Dodatkowo § 8 ust 2 precyzuje, że limity, o których mowa w ust. 1 i 1a, nie łączą się. Organ wyjaśnił, że kontrola krzyżowa wykazała, że Skarżąca otrzymała już pomoc w ramach przedmiotowego poddziałania PROW na lata 2014-2020 w obszarze a - rozwój produkcji prosiąt, w wysokości 600.005,50 zł (umowa nr [...] z dnia [...].). Tym samym kolejny limit pomocy w obszarze d - związanym z racjonalizacją produkcji, wprowadzeniem innowacji, zmiana profilu produkcji, zwiększeniem skali produkcji, poprawą jakości produkcji lub zwiększeniem wartości dodanej produktu Skarżącej nie przysługuje. Dzieje się tak, ponieważ limity w poszczególnych obszarach nie łączą się, zgodnie z zapisami wyżej przywołanego § 8 ust 2. W skardze skierowanej do Sądu administracyjnego Strona wniosła o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zdaniem Skarżącej organ błędnie interpretuje zawarte w rozporządzeniu wykonawczego sformułowanie "nie łączą się". Przyznała, iż we wcześniejszym naborze wniosków otrzymała pomoc w wysokości 600.000 złotych w ramach sektora dotyczącego rozwoju prosiąt jednakże do maksymalnego limitu pozostało jej jeszcze prawie 300 tyś złotych do wykorzystania. Przytoczyła słownikowe znaczenie słowa: "łączyć". Podniosła, że w jej przypadku nie dochodzi do łączenia limitów a do ich zazębiania. Przytoczyła słownikowe znaczenie słowa: "zazębić się — zazębiać się". Podkreśliła, iż gospodarstwo rolne to nie tylko zwierzęta, ale też grunty i użytki rolne, park maszynowy - jedno bez drugiego by nie istniało. Przytoczyła definicję gospodarstwa rolnego zawartą w art. 55 k.c. Wyjaśniła, że jednoznacznie w gospodarstwie można stwierdzić ewentualnie wiodący kierunek produkcji, a nie fakt że w gospodarstwie produkowana jest trzoda chlewna, zatem składając wniosek w marcu 2018 r. miała na myśli dalszy rozwój tego samego gospodarstwa rolnego, w którym poza budynkami do utrzymywania zwierząt potrzebne są również maszyny rolnicze o wysokim standardzie aby: -wyprodukować dobrej jakości ziarno na paszę dla zwierząt; -zniwelować straty czasu podczas uprawy roli. który potrzebny jest na obsługę zwierząt -zwiększyć wydajność plonów, aby w jak największym stopniu bazować na paszach własnych celem maksymalnego uniknięcia dodatkowych kosztów produkcji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Zakres kontroli administracyjnej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1- 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej: p.p.s.a., akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na co wskazuje treść art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 4 p.p.s.a. Kryterium legalności, przewidziane w art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno aktu, jak i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniający skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego, Sąd uznał, że nie narusza ono przepisów prawa materialnego oraz, że przy jego wydawaniu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalony stan faktyczny nie budzi zastrzeżeń, kwestią sporną jest interpretacja przepisu rozporządzenia, co do łącznego limitu przyznawanej pomocy. Na wstępie Sąd zauważa, iż w uzasadnieniu prawnym rozstrzygnięcia zawartego w piśmie [...] z [...] listopada 2019 r. organ wadliwie przywołał brzmienie przepisu § 8 ust. 1 i § 8 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, zmienione w § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 lutego 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2019 r., poz. 407), które stosownie do § 2 rozporządzenia zmieniającego, powinno być stosowane w sprawie wniosku Skarżącej w brzmieniu dotychczasowy. Jednakże to uchybienie w ocenie Sądu pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie, z uwagi na fakt, że Skarżąca nie spełniła warunków określonych w § 8 ust. 1w związku z § 8 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie. W zakresie kwoty limitów pomocy związanej z poszczególnymi obszarami jest ono tożsame z wersją rozporządzenia przytoczoną przez organ. Zauważyć wypada, że Skarżąca w skardze przywołała przy tym właściwie brzmienie przepisów i kwestionując uzasadnienia odmowy przyznania pomocy neguje sposób interpretacji obowiązujących przepisów. Rozporządzenie wykonawcze w wersji mającej zastosowanie w sprawie stanowi, w § 4 że: 1. Pomoc przyznaje się na operację: 1) zapewniającą poprawę ogólnych wyników gospodarstwa w obszarze: a) rozwój produkcji prosiąt lub b) rozwój produkcji mleka krowiego, lub c) rozwój produkcji bydła mięsnego, lub d) związanym z racjonalizacją technologii produkcji, wprowadzeniem innowacji, zmianą profilu produkcji, zwiększeniem skali produkcji, poprawą jakości produkcji lub zwiększeniem wartości dodanej produktu; Z kolei z § 8 wynika, że: 1. Pomoc przyznaje się i wypłaca do wysokości limitu, który w okresie realizacji programu wynosi maksymalnie: 1) 500 tys. zł, z zastrzeżeniem pkt 2 i 3, 2) 200 tys. zł - w przypadku operacji obejmującej inwestycje niezwiązane bezpośrednio z budową, modernizacją budynków inwentarskich, w tym ich wyposażaniem, lub adaptacją innych istniejących w gospodarstwie budynków na budynki inwentarskie, w tym ich wyposażaniem, lub budową lub modernizacją magazynów paszowych w gospodarstwach, w których jest prowadzona produkcja zwierzęca, w tym ich wyposażaniem, 3) 900 tys. zł - w przypadku operacji realizowanej w obszarze, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a - na jednego beneficjenta i na jedno gospodarstwo. 2. Limity, o których mowa w ust. 1, nie łączą się. Odnosząc się do istoty sprawy Sąd stwierdza, że rację ma organ wskazując, że Skarżąca mogłaby ubiegać się o przyznanie pomocy w maksymalnej wysokości 299.994.50 zł (900.000.00 zł minus 600.005.50 zł) jedynie w "obszarze a". Dzieje się tak, ponieważ tylko w tym obszarze nie wyczerpała maksymalnego limitu pomocy objętej PROW 2014 – 2020. Wykładnia użytego w § 8 ust. Rozporządzenia wykonawczego sformułowania "limity nie łączą się" zdaniem Sądu nie pozostawia najmniejszych wątpliwości. Jedynie w "obszarze a" możliwe jest uzyskanie większego wsparcia niż 500.000 zł. Zgodnie z zasadą clara non sunt interpretanda nie sposób dokonać wykładni językowej tego jednoznacznego przepisu w sposób proponowany przez Skarżącą. Byłaby to wykładnia contra legem, bez najmniejszego uzasadnienia aksjologicznego. Ponieważ Skarżąca złożyła obecnie wniosek o przyznanie pomocy w obszarze innym niż "obszar a", organ zasadnie odmówił przyznania kolejnej pomocy. Skarżąca przekroczyła bowiem już limit przysługującej pomocy dla "obszaru d", który wynosi 500.000 zł, zaś stosownie do § 8 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia wykonawczego a limity nie łączą się. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.