V SA/Wa 2342/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej G. – [...] w G. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... sierpnia 2013r. nr ... w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych oddala skargę Decyzją z dnia ... czerwca 2013 r., nr ... Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. (dalej: WUP) działając z upoważnienia Zarządu Województwa M. określił kwotę środków w wysokości ... zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia ... sierpnia 2012 r. do dnia zapłaty jako kwotę wydatków do zwrotu przez Gminę Miejską G. jako beneficjenta projektu pn. "...", nr ... realizowanego przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w G. (dalej: MOPS) w ramach Poddziałania 7.1.1. "Rozwój i upowszechnianie aktywnej integracji przez ośrodki pomocy społecznej" Program Operacyjny Kapitał Ludzki (dalej: POKL). Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji złożonego przez MOPS w G., Minister Rozwoju Regionalnego decyzją z dnia ... sierpnia 2013 r., nr ...utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu własnej decyzji organ odwoławczy podniósł m.in., że w wyniku planowanej kontroli projektu przeprowadzonej w dniach ... września 2012 r. oraz ... października 2012 r. stwierdzono wydatki niekwalifikowalne poniesione na zakup podstawowego sprzętu artykułów gospodarstwa domowego dla wybranych ... uczestników projektu. Wydatki zostały uznane za niekwalifikowalne z uwagi na braki w dokumentacji, brak przedstawienia jasnych i czytelnych zasad przyznawania wsparcia, umożliwiające zweryfikowanie, czy wybór ... osób jest zgodny z kryteriami określonymi we wniosku o dofinansowanie projektu, a także z uwagi na przyznanie wsparcia bez przeprowadzenia postępowania administracyjnego, prowadzącego do wydania decyzji na podstawie art. 106 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.) – (dalej: ups). WUP sformułował zidentyfikowane zastrzeżenia w dwóch informacjach pokontrolnych, które nie zostały podpisane przez Odwołującego, a następnie w zaleceniach pokontrolnych z dnia 8 lutego 2013 r., które również nie zostały podpisane przez Odwołującego. Następnie WUP, w informacji o wynikach weryfikacji wniosku o płatność nr ..., w oparciu o wyniki kontroli, stwierdził niekwalifikowalność wydatków w kwocie ... zł (w tym ... zł stanowiące wkład własny) i zobowiązał Odwołującego do zwrotu wydatków w kwocie ... zł. Wobec braku dokonania zwrotu środków, organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne celem wydania decyzji w przedmiocie zwrotu środków w wysokości ... zł uznanych za wykorzystane z naruszeniem obowiązujących procedur, a po jego przeprowadzeniu wydał decyzję z dnia ... czerwca 2013 r. Uznając trafność powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podkreślił, że sprawa dotycząca niekwalifikowalności wydatków poniesionych na zakup artykułów gospodarstwa domowego w ramach przedmiotowego projektu była już przedmiotem postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ I instancji oraz IZ PO KL, która wydała decyzję (z dnia ... stycznia 2013 r., znak ...) utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia ... września 2012 r., nr ... Organ przypomniał jednocześnie, że umowa ramowa o dofinansowanie projektu została zawarta w dniu 30 września 2008 r. na okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. W okresie, w odniesieniu do którego wydana została decyzja organu I instancji, projekt był realizowany na podstawie wniosku o dofinansowanie na okres od 1 stycznia 2010 r. 31 grudnia 2012 r. Organ odwoławczy wskazał, że projekt jest skierowany do osób w wieku aktywności zawodowej 25-55 lat, będących klientami MOPS. Celem projektu jest zwiększenie kompetencji społecznych i zawodowych tych osób. Rekrutacja do projektu odbywa się na podstawie danych, jakimi dysponuje MOPS oraz na podstawie wywiadów środowiskowych. Projekt zakłada objęcie wsparciem 41 osób rocznie. W budżecie projektu na 2010 r. ujęto w poz. 38 i 39 zakup podstawowego sprzętu gospodarstwa domowego dla 10 osób (po 500 zł na osobę) w łącznej kwocie ... zł (w tym ... zł wkład własny); w 2011 r. i 2012 r. również ujęto wydatki na zakup sprzętu dla 10 osób w łącznej kwocie ... zł na każdy rok (w tym wkład własny odpowiednio ... zł w roku 2011 i ... zł w roku 2012). W wyniku kontroli planowej WUP uznał wydatki poniesione w łącznej kwocie ... zł (w tym ... zł w ramach wkładu własnego) na zakup 10 sztuk podstawowego sprzętu gospodarstwa domowego dla uczestników projektu za niekwalifikowalne. Jako uzasadnienie niekwalifikowalności wydatków poniesionych na zakup sprzętu gospodarstwa domowego dla 10 osób organ I instancji wskazał brak okazania (pomimo wielokrotnego wzywania Odwołującego) dokumentacji, na podstawie której można stwierdzić, że środki na zakup artykułów gospodarstwa domowego finansowane w ramach projektu zostały przekazane osobom, które spełniają warunki określone we wniosku o dofinansowanie projektu. We wniosku o dofinansowanie projektu sprzęt gospodarstwa domowego miał być zakupiony dla osób w szczególnie trudnej sytuacji dochodowej i życiowej wykazujących chęć zmiany swojej sytuacji. Organ I instancji podkreśla, że we wniosku o dofinansowanie projektu Odwołujący zaplanował, że w każdym roku realizacji projektu sprzęt otrzyma ... z ... osób. Grupa 10 osób, którym przyznano to wsparcie została wyłoniona w wyniku wspólnych ustaleń kierownika MOPS i pracowników socjalnych. Wyboru tych osób dokonano na podstawie przeprowadzonych uprzednio wywiadów środowiskowych, a także na podstawie opinii pracowników socjalnych i opinii prowadzących szkolenia. Ponadto (jak wynika z wyjaśnień Odwołującego) wyboru osób dokonano zgodnie z art. 3 ust. 3 i 4 oraz art. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Zdaniem organu I instancji na podstawie przedstawionej przez Odwołującego dokumentacji niemożliwe jest zweryfikowanie, czy wybór 10 osób, którym przyznano sprzęt, jest zgodny z kryteriami określonymi we wniosku o dofinansowanie projektu. Zdaniem organu I instancji oznacza to, że wydatki poniesione na zakup sprzętu AGD nie zostały należycie udokumentowane, co nie pozwala ocenić ich związku z celami projektu oraz ich niezbędności, racjonalności i efektywności. Ponadto organ I instancji podkreśla, że Odwołujący nie wydał decyzji administracyjnych w sprawie przyznania świadczeń w postaci sprzętu gospodarstwa domowego, co zdaniem organu było wymagane zgodnie z art. 106 ustawy o pomocy społecznej. Zdaniem organu I instancji zakup sprzętu AGD potraktować należy jako niepieniężne świadczenie z pomocy społecznej w postaci pomocy rzeczowej, o której mowa w art. 36 pkt 2e) ups. Przyznanie tego świadczenia wymaga przeprowadzenia postępowania celem zweryfikowania określonych w ustawie i we wniosku o dofinansowanie projektu kryteriów, przy czym wywiady środowiskowe, na które powołuje się Odwołujący stanowić powinny element tego postępowania, a nie rozstrzygnięcia o przyznaniu świadczenia. W efekcie zdaniem organu I instancji uznać należy, że przyznanie wsparcia w postaci zakupu sprzętu AGD powinno nastąpić w formie decyzji administracyjnej, tym bardziej, że wsparcie to było przyznane tylko niektórym uczestnikom projektu, co powinno wiązać się ze szczególnym obowiązkiem organu w zakresie uzasadnienia decyzji w tej sprawie. W ocenie odwołującej się Gminy przyznanie artykułów AGD nie wymagało wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 106 ups. Odwołujący wyjaśnia, że uczestnicy w trakcie rekrutacji do projektu zostali poinformowani o zasadach uczestnictwa i przyznawania pomocy. Natomiast w dokumentacji projektowej znajdują się protokoły i notatki, z których wynika, na jakiej podstawie zakwalifikowano 10 osób do pomocy w postaci zakupu sprzętu AGD. Odwołujący podnosi, że kontrolujący mieli wgląd do wszystkich dokumentów związanych z projektem. Ponadto podkreśla, że jeśli kontrolujący nie posiadali uprawnień do kontroli rodzinnych wywiadów środowiskowych, to mogli się o takie zwrócić do WUP. Zdaniem organu odwoławczego art. 106 w ust. 1 ups wyraźnie stanowi, że przyznanie świadczeń z pomocy społecznej następuje w formie decyzji administracyjnej. W ust. 2 ww. przepisu prawa wskazano wyjątek od powyższej zasady, który dotyczy jedynie udzielania świadczeń w postaci interwencji kryzysowej, pracy socjalnej, poradnictwa, uczestnictwa w zajęciach klubu samopomocy, a także przyznanie biletu kredytowanego. Jednocześnie, zgodnie z art. 36 pkt 2 lit. e ups świadczeniem z pomocy społecznej jest pomoc rzeczowa. Jak wynika z powyższego, odstąpienie od przyznania świadczeń z pomocy społecznej w formie decyzji administracyjnej nie dotyczy pomocy rzeczowej. Organ odwoławczy przypomniał, że zgodnie z podrozdz. 3.1. pkt 1 lit. k Wytycznych, wydatek jest kwalifikowalny, o ile jest zgodny z przepisami prawa krajowego, tj. w tym przypadku z art. 106 ups. W ocenie IŻ PO KL nie istniały żadne okoliczności zwalniające Odwołującego z obowiązku wydania decyzji administracyjnej w celu przyznania świadczenia z pomocy społecznej (pomocy rzeczowej) w ramach projektu PO KL. W związku z tym IŻ PO KL podzieliła stanowisko organu I instancji i uznała, że wydatki w kwocie ... zł poniesione na pomoc rzeczową w postaci sprzętu gospodarstwa domowego przyznanego wybranym uczestnikom projektu są niekwalifikowalne z uwagi na naruszenie przez Odwołującego § 2 ust. 2 umowy ramowej nr ... w brzmieniu ustanowionym aneksem nr ... z dnia ... maja 2010 r. W ocenie organu odwoławczego naruszenie § 2 ust. 2 umowy ramowej, a na jego podstawie – zapisów zawartych w podrozdz. 3.1. pkt 1 lit. k Wytycznych, stanowi naruszenie procedur obowiązujących przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 184 ufp. Tym samym spełniona została dyspozycja normy z art. 207 ufp, zgodnie z którą "w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji". Decyzję organu II instancji zaskarżyło Miasto G. zarzucając jej naruszenie: 1) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, a to art. 207 ust. 9 w zw. z ust. 1 pkt 2 poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia procedur, o których mowa w art. 184 w/w ustawy o finansach publicznych, a w konsekwencji błędne: a. uznanie kwoty środków w wysokości ... zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia ...sierpnia 2012 r. do dnia zapłaty – jako kwoty wydatków do zwrotu przez Gminę Miejską G. jako beneficjenta projektu pn. "...", nr ... realizowanego przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w G. w ramach Poddziałania 7.1.1. "Rozwój i upowszechnianie aktywnej integracji przez ośrodki pomocy społecznej" Program Operacyjny Kapitał Ludzki, b. żądanie zwrotu w/w kwoty. 2) naruszenie przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, a to art. 106 poprzez uznanie, że przepis ten powinien mieć zastosowanie w przypadku przekazywania wybranym uczestnikom projektu artykułów gospodarstwa domowego w ramach przedmiotowego projektu, gdzie w rzeczywistości przyznanie w/w artykułów nie wymagało wszczynania odrębnego postępowania administracyjnego, które kończyłoby się wydaniem decyzji administracyjnej, 3) naruszenie przepisów postępowania, tj. ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy, a to: a. naruszenie art. 7, art. 8, art. 10, art. 77, art. 80 k.p.a. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, mało wnikliwe wyjaśnienie stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie i tym samym brak rozważenia przez Ministra Rozwoju Regionalnego (a uprzednio również przez Zarząd Województwa M.) w sposób kompleksowy i wszechstronny wszystkich okoliczności podnoszonych w przedmiotowej sprawie, jak również poprzez błąd w ustaleniach faktycznych poczynionych przy wyjaśnianiu przedmiotowej sprawy – i niewłaściwe przyjęcie, że: – naruszone zostały Wytyczne w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki gdzie w rzeczywistości wszelkie wymogi wynikające z treści w/w wytycznych zostały w sposób rzetelny i prawidłowy wykonane, w sposób nie budzący żadnych wątpliwości przy audytach dotyczących przedmiotowego projektu, – wystąpił brak właściwego udokumentowania przyznania niektórym uczestnikom projektu świadczeń w postaci zakupu sprzętu artykułów gospodarstwa domowego, gdzie w rzeczywistości na w/w okoliczność została sporządzona pełna dokumentacja, do której kontrolujący mieli pełny dostęp, – nastąpiło naruszenie wytycznych kwalifikowania wydatków w ramach POKL, gdzie w rzeczywistości wszystkie zapisy objęte w/w procedurą zostały wykonane w sposób prawidłowy, – warunkiem przekazania 10 wybranym uczestnikom projektu artykułów gospodarstwa domowego było uprzednie wydanie decyzji administracyjnej, a w konsekwencji uznanie, iż doszło do naruszeń procedur obowiązujących przy przedmiotowym projekcie i tym samym, że zaszły przesłanki do uznania środków, jako podlegających do zwrotu w trybie art. 207 ust. 9 w zw. z ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych. b. naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez: – niewłaściwe uzasadnienie faktyczne i prawne zaskarżonej decyzji, z uwagi na brak wskazania rozważenia przez organ w sposób kompleksowy i wszechstronny wszystkich okoliczności podnoszonych przez Odwołującego, brak wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, jak również brak wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa, – wydanie decyzji mimo braku wskazania materialnoprawnej podstawy naruszenia obowiązujących przepisów prawa, na podstawie których można by stwierdzić, iż powstały koszty niekwalifikowane wydatków przedmiotowego projektu, – niewłaściwe zastosowanie jako podstawy prawnej Porozumienia nr ... z dnia 17 września 2007 r. zawartego przez Samorząd województwa M. z wojewódzkim Urzędem Pracy w K. w sprawie dofinansowania działań w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, albowiem porozumienie takie nie jest aktem powszechnie obowiązującym, lecz aktem regulującym stosunki między stronami takiego porozumienia, więc nie można na jego podstawie ustalać obowiązków dla podmiotów z zewnątrz, bez naruszenia art. 7 i art. 87 ust. 1 Konstytucji RP. Podnosząc powyższe skarżąca wniosła: 1. o uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, tj. decyzji Zarządu Województwa M. z dnia ... czerwca 2013 r., nr ..., 2. zasądzenie od organu administracyjnego na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w taryfowej wysokości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie przypomnieć należy, że strona skarżąca realizowała projekt współfinansowany z Europejskiego funduszu społecznego w ramach Poddziałania 7.1.1. POKL. W ramach tegoż projektu przewidziano m.in. zakup podstawowego sprzętu gospodarstwa domowego dla osób znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji dochodowej i życiowej. Co istotne wniosek ten nie przewidział w jaki sposób (przy wykorzystaniu jakich procedur) wskazywane będą osoby, dla których przeznaczony będzie zakupiony sprzęt. Tym samym nie wskazano w nim, ani też nie wykluczono procedury przewidzianej w art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r., poz. 182 – tekst jedn.) Przepis ten stanowi, że przyznanie świadczeń z pomocy społecznej następuje w formie decyzji administracyjnej. Nie wymaga natomiast wydania decyzji administracyjnej udzielenie świadczeń w postaci interwencji kryzysowej, pracy socjalnej, poradnictwa, uczestnictwa w zajęciach klubu samopomocy, a także biletu kredytowanego (art. 106 ust. 2 w/w ustawy). W sprawie niniejszej nie budzi wątpliwości, iż beneficjentem udzielonej pomocy był MOPS w G. W związku z tym powstaje pytanie, czy MOPS realizując projekt współfinansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego pn. "..." miał obowiązek zastosowania procedury przewidzianej w art. 106 § 1 ustawy o pomocy społecznej wówczas kiedy w ramach projektu dokonał zakupu sprzętu gospodarstwa domowego dla osób pozostających w szczególnie trudnej sytuacji dochodowej i życiowej, oraz czy przekazanie tego sprzętu było przyznaniem świadczenia z pomocy społecznej w rozumieniu art. 106 ust. 1 w/w ustawy. Aby odpowiedzieć na to pytanie przypomnieć trzeba, że w ramach projektu realizowanego przez stronę skarżącą przewidziano szereg zadań, m.in. w zadaniu 5 Aktywna integracja zaplanowano (o czym wspomniano już wcześniej) zakup podstawowego sprzętu gospodarstwa domowego dla osób w szczególnie trudnej sytuacji dochodowej i życiowej wykazujących chęć zmiany swojej sytuacji. Z treści art. 36 pkt 2 lit. e ustawy o pomocy społecznej wynika, że świadczeniami z pomocy społecznej są świadczenia niepieniężne w postaci pomocy rzeczowej, w tym na ekonomiczne usamodzielnienie. Z przepisu tego nie wynika aby źródła finansowania tej pomocy mogły być wyłącznie pochodzenia krajowego. Oznacza to zatem, że mogą one pochodzić także (tak jak w sprawie niniejszej) z Europejskiego Funduszu Społecznego. MOPS jest niewątpliwie podmiotem posiadającym status jednostki budżetowej, do którego należy w szczególności wykonywanie zadań gminy o charakterze socjalnym. Będąc jednostką sektora finansów publicznych działa w granicach obowiązujących przepisów prawa i w oparciu o te przepisy. Bez wątpienia należą do nich przepisy ustawy o pomocy społecznej, oraz przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 – tekst jedn.). Korzystanie przy realizacji określonego projektu ze środków unijnych (w całości bądź w części) nie wyklucza zatem obowiązku stosowania przepisów obu w/w ustaw. Powyższa teza uprawniona jest także dlatego, że w powyższej kwestii wypowiadają się expresis verbis wytyczne mające zastosowanie w przypadku projektu skarżącej. Otóż Podrozdział 1 Rozdziału 3 tychże wytycznych wymienia podstawowe zasady kwalifikowania wydatków, wskazując że wszystkie wydatki w ramach POKL są kwalifikowalne o ile łącznie spełniają warunki przewidziane w pkt a-k. Jednym z tych warunków (opisanym w pkt k) jest zgodność wydatków z przepisami prawa krajowego i wspólnotowego w szczególności z ustawą z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych. W ocenie Sądu zgodność ta oznacza niewątpliwie zgodność także z przepisami ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy o finansach publicznych, a jeśli tak, to uznać trzeba, iż organ ma rację wskazując, że przyznanie uczestnikom projektu sprzętu AGD było przyznaniem rzeczowego świadczenia z pomocy społecznej wymagającym wydania decyzji administracyjnej zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Powyższe oznacza, iż zarzut skargi dotyczący naruszenia powyższego przepisu jest niezasadny. Zdaniem Sądu bezpodstawny jest także zarzut naruszenia art. 207 ust. 9 w zw. z ust. 1 pkt 2 tegoż art. ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Artykuł 207 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy stanowi, że w przypadku gdy środki przeznaczone na realizacje programów finansowanych z udziałem środków europejskich (a z takimi mamy do czynienia w niniejszej sprawie) są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania środków w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9 na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy. Przywołany w art. 207 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy przepis art. 184 stanowi z kolei, iż wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków m.in. europejskich są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu (ust. 1 art. 184). Sąd stoi na stanowisku, iż powyższy przepis nie mógł zostać naruszony, albowiem skarżąca realizując projekt wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 106 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej dokonała zakupu sprzętu AGD, a następnie przyznała go wybranym osobom bez podjęcia wymaganej decyzji w tym przedmiocie. W ocenie Sądu należy zwrócić uwagę także na to, że skarżąca bezpodstawnie uznaje, iż tylko niektóre (wskazane przez nią) przepisy ustawy o pomocy społecznej miały w jej przypadku zastosowanie. Z jej wyjaśnień wynikało bowiem, że wyboru osób kwalifikujących się do pomocy dokonała zgodnie z art. 3 ust. 3 i 4 oraz art. 8 tej ustawy. Jednocześnie skarżąca zaprzecza temu jakoby wiązała ją treść jej art. 106 ust. 1. Na poparcie wyrażonego poglądu nie przedstawia jednak żadnego wywodu prawnego. Sąd nie uznaje za uzasadnione także te zarzuty, które dotyczą naruszenia wskazanych w skardze przepisów k.p.a. Sprawa została bowiem wyjaśniona w sposób należyty, a organy obu instancji uzasadniły podjęte rozstrzygnięcia przekonująco. Nie budzi zastrzeżeń Sądu także przedstawiona wykładnia obowiązujących i mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa. Z powyższych względów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.