V SA/Wa 2344/10

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia ... lipca 2010 r. Nr ... w przedmiocie odmowy przyznania płatności niezwiązanej p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych; 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Skarżący wystąpił - na urzędowym formularzu PPF - z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż jest młodym rolnikiem od ... r. oraz właścicielem gospodarstwa rolnego o pow....ha słabej ziemi, objętego suszą w latach 2005-2009. Prowadzi sam gospodarstwo domowe, posiada stary dom do remontu, w którym rodzice mają służebność. Skarżący nie posiada przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Gospodarstwo rolne jest obciążone kredytem oraz spłatą wobec rodzeństwa (powyżej ... zł). Skarżący ma również zobowiązania wobec rodziców z tytułu pożyczki na zakup zwierząt. Koszty prowadzenia gospodarstwa rolnego przewyższają uzyskiwane z niego dochody. Sytuacja finansowa skarżącego jest trudna, nie posiada on stałego dochodu. Dochód roczny z dwóch lat ze sprzedaży mleka i bydła wyniósł około ... zł. Fakt, iż skarżący nie otrzymał dopłat za 2009 r. w kwocie ... zł doprowadził go do upadku i bankructwa. Ze wskazanych względów pozostaje on na utrzymaniu rodziców, musi prosić o pomoc na zakup paliwa, nie posiada środków do produkcji rolnej oraz na opłaty związane z prowadzeniem i kontynuacją gospodarstwa rolnego. W związku z tym, iż skarżący nie posiadał środków na spłatę kredytu suszowego, musiał go spłacić innym kredytem. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 §2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §2 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których wnioskujący byłby zobowiązany w niniejszej sprawie składają się wpis od skargi - 200 zł oraz ewentualnie wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na względzie oraz przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, uzyskuje niewielkie dochody z prowadzonego gospodarstwa rolnego i pozostaje na utrzymaniu swoich rodziców. Ponadto nie uzyskał dopłat do gruntów rolnych, nie posiada również żadnych oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Z tych względów oraz kierując się zapewnieniem skarżącemu prawa do sądu należało uznać, iż zarówno udział adwokata w sprawie jak i zwolnienie od kosztów sądowych jest uzasadnione. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.