V SA/Wa 2346/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 11 lipca 2008 r. O. M. wniosła skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] maja 2008 r., w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W skardze zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Zarządzeniem z 17 listopada 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym bez rozpoznania z uwagi na nie złożenie go, pomimo wezwania, na urzędowym formularzu. Zarządzenie to wysłane na adres skarżącej zostało doręczone pod tym adresem dorosłemu domownikowi w dniu 29 listopada 2008 r. Po upływie terminu na zaskarżenie powyższego zarządzenia Sąd zarządzeniem z 17 grudnia 2008 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania. W zarządzeniu zamieszczono pouczenie, iż nieuiszczenie w terminie wpisu od skargi spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie Sądu zostało doręczone, w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Pismo awizowano dwukrotnie, ostatecznie zwrócono z adnotacją urzędu pocztowego - "zwrot nie podjęto w terminie" (dowód: koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – karta 29 akt sądowych). Doręczenie uznano za dokonane z dniem 14 stycznia 2009 r. W zakreślonym terminie nie uiszczono żądanego wpisu. W tej sytuacji na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.