V SA/Wa 2347/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym piśmie z dnia [...] lipca 2010 r. w sprawie ze skargi M. G. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ([...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P.) z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym piśmie. M. G. wniósł, za pośrednictwem organu skargę na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ([...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P.) z [...] lipca 2010r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W treści skargi producent rolny zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia ze względu na fakt, że jego wykonanie spowoduje przepadek środków finansowych z tytułu przedmiotowej pomocy, które to środki jako nie zabezpieczone, tym samym zostaną nieodwracalnie rozdysponowane i wydane przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek producenta rolnego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W przedmiotowej sprawie okoliczności podniesione przez skarżącego nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rodzaj zaskarżonego rozstrzygnięcia tj. odmowa przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych, stanowi informację dla producenta rolnego, że wnioskowana pomoc finansowa nie została mu przyznana. Zatem zaskarżonym rozstrzygnięciem nie zostały nałożone na skarżącego obowiązki, które podlegałyby przymusowemu wykonaniu. Niewłaściwe, zdaniem skarżącego rozdysponowanie środków pomocowych przez właściwy organ, nie może zostać zabezpieczone przez Sąd przedmiotowym postanowieniem, jak chciałby producent rolny. Z wyżej wymienionych względów Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.