V SA/Wa 2347/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2012 r. sprawy ze skargi G. Sp. jawna w W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji producentów; oddala skargę. Decyzją z [...] sierpnia 2011r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. anulował spółce jawnej "G." zwanej dalej "skarżącą", numer identyfikacyjny [...] nadany zaświadczeniem z [...] lutego 2010r. i jednocześnie odmówił wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego. Jak ustalił organ, w dniu [...] lutego 2010r. P. K. reprezentujący spółkę "[...]" złożył wniosek o wpis do ewidencji producentów w celu nadania numeru identyfikacyjnego, na wpis do ewidencji wyraziła zgodę także M. K. W dniu [...] lutego 2010r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wydał dla spółki zaświadczenie o nadanym numerze identyfikacyjnym. Następnie w dniu [...] listopada 2010r. organ zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w sprawie uchylenia wydanego zaświadczenia, gdyż spółka jest współposiadaczem gospodarstwa z podmiotem posiadającym już numer w ewidencji producentów. Jak wskazał Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, spółka składając wniosek o wpis do ewidencji producentów oraz następny dotyczący zmiany danych, nie ujawniła faktu, że jest współwłaścicielką gospodarstwa wraz z podmiotem (osobą fizyczną) wpisanym już do ewidencji producentów. Organ prowadzący postępowanie nadmienił, że gospodarstwo zostało sztucznie podzielone, gdyż działki ewidencyjne będące obecnie we współwłasności ze spółkami jawnymi, były zgłaszane do płatności do gruntów rolnych i z tytułu programów rolnośrodowiskowych w latach 2006-2010 przez P. K. W tych latach, jak podał organ małżeństwo K. uprawiało orzech włoski lub inne uprawy, na które obecnie spółki jawne ubiegają się o płatność na zalesianie, twierdząc, że prowadzą odrębne gospodarstwa rolne. Organ podkreślił również, że grunty te nie stanowią odrębnych gospodarstw, samodzielnych, nie powiązanych ze sobą ekonomicznie czy też technologicznie. To małżeństwo K. prowadzi gospodarstwo rolne, zaś gospodarstwa spółek zostały sztucznie utworzone, tak by ominąć limit powierzchni - 20 ha - przeznaczonych do zalesienia. Kierownik Biura ARiMR wskazał ponadto, że posiadać może jedynie osoba fizyczna, gdyż jest to władztwo nad rzeczą, zaś w przypadku osoby prawnej takie władztwo sprawują jej wspólnicy. W przypadku spółki jawnej jest to małżeństwo K., którzy posiadają wpis do ewidencji producentów i nadane numery EP ([...]). Podstawę prawną dla odmowy uwzględnienia wniosku skarżącej spółki organ wskazał przepis art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 ze zm.). W wyniku złożonego odwołania, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (w skrócie: Dyrektor ARiMR) decyzją z [...] września 2011r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Według organu odwoławczego w przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny, numer ten nadaje się temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę. Organ II instancji podał, że przedstawione przez stronę faktury, umowy nie potwierdzają prowadzenia produkcji produktów rolnych oddzielnie przez małżeństwo K. i oddzielnie przez spółki jawne. Brak jest, co podkreślił Dyrektor ARiMR dokumentów potwierdzających samodzielne zarządzanie, jak również dowodów i dokumentów potwierdzających samodzielność techniczną i ekonomiczną poszczególnych gospodarstw. Organ nadmienił ponadto, że gospodarstwo jest rozpatrywane jako całość wszystkich gruntów będących przedmiotem, współwłasności, a nie są to poszczególne działki ewidencyjne. Programy realizowane są w gospodarstwach, a nie na poszczególnych działkach ewidencyjnych, które nie stanowią odrębnego gospodarstwa. W treści zaskarżonej decyzji organ podał, że G. spółka jawna jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego z M. i P. K., którzy posiadają nadany numer ewidencyjny w ewidencji producentów. W przypadku małżonków zarejestrowanych już w ewidencji producentów, którzy prowadzą działalność w formie spółki np. jawnej i w związku z tym występują o nadanie kolejnego numeru identyfikacyjnego (w tym przypadku z tytułu prowadzenia działalności rolniczej w formie spółki), numer taki nie powinien być nadany, gdyż grupa osób tworząca spółkę to tylko małżonkowie, a małżonkowie Ci będący równocześnie współwłaścicielami spółki są również współwłaścicielami i współposiadaczami gospodarstwa. W tej sytuacji, jak podkreślił Dyrektor ARiMR mamy do czynienia z próbą powtórnego wpisu do ewidencji producentów tej samej grupy osób. W skardze od tej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa G. spółka jawna wniosła o jej uchylenie, jak również o uchylenie decyzji organu I instancji. Skarżąca wniosła także o jednoczesne wskazanie organowi zgodnie z art. 153 ppsa, że prawidłowe rozstrzygnięcie dla organu odwoławczego to uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość. W zakresie naruszenia przepisów prawa wskazała na: - naruszenie art. 3 pkt 3 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów i gospodarstw (Dz. U, z 2004 r., Nr 10, poz. 76 ze zm.) w zw. z art. 8 ksh poprzez dokonanie wykładni prowadzącej organ do wniosku, że posiadać gospodarstwo może jedynie osoba fizyczna oraz art. 3 pkt 7 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów i gospodarstw (Dz. U. z 2004 r., Nr 10, poz. 76 ze zm.) niezastosowanie i przyjęcie prymatu działki ewidencyjnej nad ujętą w niniejszym paragrafie definicją działki rolnej; naruszeniu art. art. 55 3 k.c. poprzez jego zastosowanie, na domiar złego przy dokonanie jego błędnej wykładni i przyjęcie dla działek rolnych tożsamości pojęciowej i faktycznej z działką ewidencyjną naruszeniu art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r., Nr 10, poz. 76 ze zm.)poprzez dokonanie wykładni literalnej użytego pojęcia posiadanie; naruszeniu art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r., Nr 10, poz. 76 ze zm.) poprzez uznanie, że pojęcie gospodarstwa należy utożsamiać z definicją nieruchomości z kc naruszeniu 206 k.c. poprzez przyjęcie, że posiadanie i korzystanie z rzeczy wspólnej nie może być przedmiotem umowy stron, która wzajemnie ogranicza i dookreśla nie tylko zakresu korzystania ale również posiadania nieruchomości; naruszenia art. 336 kc poprzez przyjęcie, że de facto posiadanie jest przymiotem przynależnym tylko osobom fizycznym jako "władającym" podmiotom prawa; naruszeniu art. 7 kpa w zw. z art. 80 kpa statuującego zasadę swobodnej oceny dowodów i dążenia do prawdy obiektywnej poprzez pominięcie oświadczeń wnioskodawcy i osób go reprezentujących, jak również pominięcie wyjaśnienia strony co do dokonania umownego podziału działek rolnych zgodnie z wnioskiem, dowolnego uznania nieprzydatności dowodów z dokumentów w tym umowy użyczenia oraz dokumentów finansowych przedłożonych przez stronę i zaniechanie w związku z tym wyjaśnienia kwestii, gdzie dokonane zostały zlecone zabiegi pielęgnacyjne. Pominięcia faktu wycofania przez skarżącego wniosku o pomoc z programu zalesieniowego oraz przywoływania spółek podmiotów, których reprezentujący skarżącego miałyby być wspólnikiem, a która to spółka miałby być wpisaną do ewidencji producentów . W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że nie zgadza się z założeniem przyjętym przez organ, że spółka "G." współposiada gospodarstwo rolne, obszary gospodarstw spółki, jak i gospodarstw jej wspólników nie pokrywają się nie są tożsame. W opinii autora skargi fakt, że dwa lub więcej podmiotów wpisanych do ewidencji producentów jest współwłaścicielami w ułamkowych częściach nieruchomości nie czyni z nich współposiadaczy gospodarstwa rolnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowi art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76), zgodnie z którym w przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny; numer identyfikacyjny nadaje się temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę. Ocena legalności zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji prowadzi do wniosku, iż zostały one wydane zgodnie z prawem. Wskazany wyżej przepis wyodrębnia dwie grupy podmiotów m.in. podmioty będące współposiadaczami gospodarstwa rolnego. Jak wynika z akt sprawy spółka jawna wystąpiła o nadanie numeru producenta, ale zostało ujawnione, iż jest współposiadaczem gospodarstwa wraz z podmiotem, któremu już nadano taki numer, zatem nie można takiego numeru nadać spółce. W związku z powyższym - jak trafnie wskazał organ - numer identyfikacyjny [...] G. Sp.j. został nadany nieprawidłowo i odmówiono wpisu do ewidencji producentów. Ocena zgodności z prawem anulowanej czynności nadania numeru identyfikacyjnego odbywa się w oparciu o kryterium określone w przepisie art. 12 ust. 4 ustawy z 18 grudnia 2003r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r., Nr 10, poz. 76 z późn. zm.). Nadanie numeru identyfikacyjnego jest czynnością materialno-techniczną organu administracji publicznej. Czynność ta jednak może być dokonana jedynie wówczas, gdy podmiot spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów. Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy, numer identyfikacyjny nadaje się jednocześnie z wpisem do ewidencji producentów. W przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny; numer identyfikacyjny nadaje się temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę. Dodać również należy, że art. 18 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2007 r., nr 64 poz. 427) wskazuje, że jeżeli warunkiem przyznania pomocy jest posiadanie gospodarstwa rolnego lub gruntu i pomoc jest przyznawana do powierzchni gruntu, a grunt ten stanowi przedmiot współposiadania, pomoc przysługuje temu współposiadaczowi gruntu, co do którego pozostali współposiadacze wyrazili pisemną zgodę, o której mowa, dołącza się do wniosku o przyznanie pomocy. Zapis ten ma na celu wyeliminowanie, co słusznie zauważył organ "sztucznych" podziałów gospodarstw celem ominięcia modulacji w przypadku części programów pomocowych czy też limitu zalesionych hektarów przez współwłaścicieli i współposiadaczy. W obowiązującym stanie prawnym podział dużego gospodarstwa na mniejsze części, przekazane w posiadanie różnym podmiotom, zarejestrowanym w ewidencji producentów, przekładałby się na przyznanie płatności z ominięciem przepisów modulujących, które chociażby w przypadku pomocy zalesieniowej wyznaczają limit 20 ha. W przypadku małżonków K. zarejestrowanych już w ewidencji producentów, którzy prowadzą działalność w formie spółki jawnej i w związku z tym wystąpili o nadanie kolejnego numeru identyfikacyjnego (w tym przypadku z tytułu prowadzenia działalności rolniczej w formie spółki), numer taki nie może zostać nadany, gdyż grupa osób tworzącą spółkę to tylko małżonkowie, a małżonkowie Ci będący równocześnie współwłaścicielami spółki są również współwłaścicielami i współposiadaczami gospodarstwa. W tej sytuacji mamy do czynienia z tymi samymi osobami, które chcą uzyskać wpis do EP. Nadmienić należy, że współmałżonkowie, będący równocześnie właścicielami spółki jawnej G. oraz 5 innych spółek jawnych, ubiegały się o przyznanie płatności na zalesianie już na rok 2010. Brak ujawnienia faktu współposiadania działek przez małżeństwo K. oraz założonych przez nich spółek jawnych, powodował ominięcie ograniczenia zalesionych gruntów (tj. limitu 20 ha), o których traktuje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2009 r. Nr 48., poz. 390 z późn. zm). Jedynymi wspólnikami G. spółka jawna, są małżonkowie: M. i P. K. Zatem ubiegająca się o wpis do ewidencji producentów spółka jawna nie może takiego numeru otrzymać jeśli jest współposiadaczem gospodarstwa z podmiotem posiadającym już numer identyfikacyjny. Czynność nadania numeru identyfikacyjnego (numeru producenta) może być dokonana jedynie wówczas gdy podmiot spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów. W związku z wykazaniem, iż numer identyfikacyjny [...] nadany dla G. spółka jawna został nadany nieprawidłowo, zasadnym było anulowanie nieprawidłowo nadanego numeru identyfikacyjnego oraz odmowa wpisu i nadania numeru identyfikacyjnego dla G. spółka jawna. Niezasadne są też zarzuty podniesione w skardze. Art. 3 pkt 3 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów gospodarstw podaje definicję producenta rolnego. Według tego przepisu za taką uważa się: osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, będącą posiadaczem gospodarstwa rolnego lub rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009 lub posiadaczem zwierzęcia. Zdaniem skarżącej ww. przepis w związku art. 8 ksh który stanowi, że spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana - spowodował, że organ dokonał nieprawidłowej wykładni obu wskazanych przepisów. Z tym zarzutem Sąd nie może się zgodzić, posiadać może jedynie osoba fizyczna, bo jest to władztwo nad rzeczą, jednak spółka nie sprawuje władztwa, za to w jej imieniu władztwo nad rzeczą sprawują właśnie jej wspólnicy. W przypadku spółki jawnej jest to małżeństwo K., którzy posiadają wpis do ewidencji producentów i mają nadane numery EP. Wyodrębnienie spółek jawnych jako podmiotów prawa, z pominięciem osób fizycznych i prawnych, znajduje oparcie także w przepisach art. 36 pkt 1 i 2 oraz art. 38 pkt 3 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2007r. nr 168 poz. 1186) oraz ww. ustawie o krajowym systemie ewidencji. Spółka jawna w rozumieniu kodeksu spółek handlowych nie jest podmiotem tożsamym z osobą fizyczną, która to osoba może być jej wspólnikiem i na mocy obowiązujących przepisów posiadać prawo do otrzymania odrębnego numeru w ewidencji producentów. Wszystkie wymienione podmioty podlegają wpisowi do ewidencji producentów, z takim zastrzeżeniem, że o ile spółka jawna wystąpi o nadanie numeru producenta a ujawnione zostanie, że jest współposiadaczem gospodarstwa wraz z podmiotem, któremu nadano już numer identyfikacyjny, numer ten nie może zostać przyznany spółce. Sąd nie dopatrzył się też naruszenia art. 55³ k.c. który stanowi, że za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą oraz z prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Treść tego przepisu nie pozostaje w sprzeczności z przyjętym przez organ rozstrzygnięciem w przedmiocie wpisu do ewidencji producentów. Gospodarstwo rolne małżonków K. stanowi całość wszystkich gruntów, a nie są to poszczególne działki ewidencyjne. Prowadzą oni jedno gospodarstwo, które w zależności od potrzeby oraz wymagań stawianych w poszczególnych programach pomocowych, jest dzielone na mniejsze jednostki i zgłaszane przez różne podmioty np. spółkę G.. Organ nie przyjął, wbrew zarzutom skargi błędnej wykładni tego przepisu oraz definicji działek rolnych i działek ewidencyjnych. Trzeba podkreślić, że programy pomocowe są realizowane w gospodarstwach jako całość, a nie jak chciałaby spółka na poszczególnych działkach ewidencyjnych, które nie stanowią przecież odrębnego gospodarstwa. Przedstawione przez spółkę dowody, dokumenty nie potwierdzają samodzielności technicznej, ekonomicznej poszczególnych części takiego gospodarstwa. W świetle powyższego za nietrafiony, należy uznać zarzut skarżącej, że organ nie zastosował art. 3 pkt 7 ustawy o krajowym systemie i przez co przyjął błędne ww. definicje, bo jak Sąd wyżej wskazał nie miało to miejsca. Zatem, kolejny zarzut dokonania przez organy błędnej wykładni art. 12 ust. 4 tejże ustawy nie jest zasadny. Zgodnie z powołanym przepisem nadanie skarżącej numeru ewidencyjnego w dniu [...] lutego 2010r. było wadliwe. Wydając zaskarżoną decyzję organy prawidłowo usunęły zatem ten numer z obrotu prawnego, gdyż jego nadanie nastąpiło z naruszeniem prawa i odmówiły skarżącej wpisu do ewidencji. Tym samym nie znajduje uznania Sądu naruszenie ww. przepisu poprzez uznanie, zdaniem spółki, że organy utożsamiły pojęcie gospodarstwa rolnego z definicją nieruchomości rolnej z kc. Zgodnie z przytoczonym wyżej przepisem za gospodarstwo rolne uznaje się - co słusznie przyjął organ - wszystkie nieruchomości rolne będące w posiadaniu tego samego podmiotu lub gospodarstwo w rozumieniu art. 2 lit. b rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U.UE L z dnia 31 stycznia 2009 r.). Kolejny zarzut stawiony przez spółkę dotyczący naruszenia art. 206 kc, także zdaniem Sądu nie jest trafny. Stosownie do treści tego przepisu, każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli. Tym samym, co należy podkreślić, żadnemu ze współwłaścicieli nie przysługuje prawo do określonej części tej rzeczy, lecz każdy posiada daną rzecz w całości oraz korzysta z całej rzeczy. Czyli żaden ze współwłaścicieli nie ma fizycznie wydzielonej części rzeczy na swoją wyłączną własność. W przedmiotowej sprawie należy wskazać, ze wnioskodawca, jak i pozostali właściciele są równocześnie posiadaczami działek. Nie jest tak chciałby skarżący, jakoby wyłącznym posiadaczem działki nr [...] była spółka jawna G., gdyż zgodnie z art. 337 kc posiadacz samoistny nie traci posiadania przez to, że oddaje drugiemu rzecz w posiadanie zależne. Tym samym kolejny argument przedstawiony przez skarżącą dotyczący naruszenia treści art. 336 kc, który stanowi, że posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny) - nie znalazł uznania Sądu. Wspólnikami G. są M. i P. K. Oznacza to, że całe gospodarstwo pozostaje w posiadaniu małżeństwa K., którzy mają nadany numer w krajowym systemie ewidencji producentów i w roku 2011 ubiegając się o płatności JPO na jedną ze spornych działek oznaczoną numerem ewidencyjnym [...], stwierdzili w sposób nieuzasadniony, że stanowi ona odrębne gospodarstwo zarządzane przez spółkę G. Nie są również zasadne zarzuty o charakterze procesowym, w sprawie został prawidłowo ustalony stan faktyczny, a zebrane i ocenione dowody w pełni uzasadniają przyjęte rozstrzygnięcie. Sąd nie dopatrzył się, by organ pominął wyjaśnienia strony i w sposób dowolny odmówił przeprowadzenia dowodów w toczącym się postępowaniu. Ocena tego, czy dany dowód ma znaczenie dla sprawy czy też nie, należy do organu administracyjnego, a ocena ta została w sposób rzetelny przeprowadzona po uprzedniej analizie całokształtu zgromadzonego dotychczas materiału dowodowego. Fakt wycofania przez skarżącą spółkę wniosku o pomoc z programu zalesieniowego nie stanowi przedmiotu zainteresowania ze strony Sądu w toczącym się postępowaniu. Przedmiotem prowadzonego postępowania jest czynność materialno-techniczna jaką jest wpis do ewidencji producentów i nadanie numeru identyfikacyjnego. W sprawie nastąpiło ujawnienie okoliczności, które wskazały, że rejestracja producenta i związane z nią nadanie stosownego numeru zostały dokonane pomimo braku wymaganych w tym względzie przesłanek i tylko w tym zakresie Sąd mógł się wypowiedzieć i przyjrzeć stawionym w sprawie zarzutom. Niezrozumiały jest argument skarżącej spółki odwołujący się do przykładu innego beneficjenta programu pomocowego, który zdaniem autora skargi utworzył spółki poprzez wspólników prowadzących działalność rolniczą, co w jego opinii wprowadza podwójne standardy traktowania podmiotów. Sąd zaznacza raz jeszcze, że może się wypowiadać w indywidualnej sprawie będącej przedmiotem tego postępowania, natomiast bez znajomości akt sprawy i przesłanek, którymi kierował się organ nie może zająć stanowiska w opisanej przez skarżącego sytuacji. Z tych wszystkich względów uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem materialnym i brak jest takich naruszeń prawa procesowego, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub stanowić podstawę wznowienia postępowania, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.