V SA/Wa 2352/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2012r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W związku z wniesioną przez skarżącego T. S. skargą na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lipca 2012r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 16 października 2012r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1500 zł w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Wezwanie to, jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 października 2012r. Zawierało ono wszystkie pouczenia o sposobie i terminie uiszczenia wpisu i zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Siedmiodniowy termin na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie w dniu 31 października 2012 r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 20 listopada 2012 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Równocześnie dopełnił uchybionej czynności, uiszczając wpis. Uzasadniając wniosek podniósł, że pismo wzywające go do uiszczenia wpis sądowego od skargi zostało doręczone na adres firmy w dniu 22 października 2012r., jednak pracownik doręczył go skarżącemu dopiero 18 listopada 2012r. Jak nadmienił autor wniosku pracownik ten dopuścił się zaniedbania, które jednak było spowodowane nieobecnością skarżącego w firmie w dniach 25 października - 10 listopada 2012r., z uwagi na wyjazd zagraniczny. W jego ocenie, jak podkreślił wnioskodawca niedochowanie terminu nastąpiło wskutek okoliczności, na które nie miał żadnego wpływu i nawet przy dołożeniu najwyższej staranności nie był w stanie go dochować. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej: [p.p.s.a.] jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi termin przywrócić (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 i art. 87 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Uwzględniając okoliczności faktyczne i prawne leżące u podstaw rozpoznawanego wniosku, w pierwszej kolejności wskazać więc należy, że w ocenie Sądu zostały w niniejszej sprawie zachowane wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu. Jak wynika z treści wniosku oraz akt sprawy, skarżący o uchybieniu terminu do opłacenia skargi dowiedział się w dniu 18 listopada 2012r. (gdy pracownik wręczył mu wezwanie). Od tej daty rozpoczął się zatem bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, co oznacza, że złożenie wniosku w dniu 20 listopada 2012r. (data nadania pisma) nastąpiło z zachowaniem siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 p.p.s.a. Skarżący spełnił również kolejny warunek do przywrócenia uchybionego terminu, a mianowicie uiścił brakujący wpis sądowy od skargi, czyli dokonał spóźnionej czynności. Oceniając natomiast wskazane przez skarżącego okoliczności, mające świadczyć o braku zawinienia w nieterminowym uiszczeniu wpisu od skargi, Sąd doszedł do przekonania, iż nie mogą one stanowić podstawy do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. Z istotnego dla sprawy art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, że strona, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Ponieważ zasadą jest dokonywanie czynności w terminie, przepis o przywróceniu terminu do dokonywania czynności procesowych nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Zgodnie z utrwalonymi w tej kwestii poglądami doktryny i judykatury uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody te muszą zatem mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. W przedmiotowej sprawie skarżący brak winy w dochowaniu terminu uzasadniał zaniedbaniem swojego pracownika, który nie wywiązał się prawidłowo z powierzonego obowiązku związanego z poinformowaniem skarżącego o korespondencji, którą otrzymała spółka. Doprowadziło to do spóźnionego zapoznania się z korespondencją z Sądu zawierającą wezwanie o uiszczenie wpisu od skargi. Ponadto skarżący wskazał, że był nieobecny w firmie w dniach 25 października do 10 listopada 2012r. co usprawiedliwia jego zdaniem niedopełnienie obowiązku przez pracownika. W ocenie Sądu przedstawiona argumentacja, nie daje podstaw do uznania, iż uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi powstało wskutek okoliczności przez stronę niezawinionych. Podkreślić trzeba, że skarżący osobiście w dniu 24 października 2012r. (zatem dzień przed wyjazdem zagranicznym), odebrał osobiście wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 32 a.s.). Zatem udając się w podróż służbową skarżący miał świadomość o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zdaniem Sądu mógł dopełnić tej czynności powierzając uiszczenie wpisu pracownikowi firmy, gdyż nie jest wymagane by wpis był uiszczony osobiście przez skarżącego. Wnioskodawca zatem mógł powierzyć innej osobie wykonanie przelewu (co uczynił jednak dopiero w dniu 18 listopada 2012r.). Mając na względzie przedstawione powyżej rozważania Sąd nie dopatrzył się braku winy w działaniu skarżącego, gdyż można jemu przypisać co najmniej niedbalstwo wyrażające się w niestarannym prowadzeniu własnych spraw. Powyższe wyklucza możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej w postaci uiszczenia wpisu, przez co wniosek podlegał oddaleniu na podstawie art. 87 § 2 p.p.s.a.