V SA/Wa 2354/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ś. ,,[...]" o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. Ś. ,,[...]" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: odmówić K. Ś. ,, [...]" przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych K. Ś. ,,[...]" (zwana dalej Skarżącą) wystąpiła z wnioskiem na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznych dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, że obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu sądowym. Strona wnosząc sprawę do Sądu winna zatem liczyć się z kosztami z tym związanymi i gromadzić środki z dochodów uzyskiwanych w dłuższym czasie. Należy stwierdzić, iż ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Skarżąca we wniosku wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z mężem, synem i niepełnosprawną córką. Posiada nieruchomość o powierzchni 500 m2 (współwłasność z mężem). Utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez męża w wysokości 2647 zł brutto. Syn jest bezrobotnym poszukującym pracy. Córka uczy się w ośrodku szkolno-wychowawczym dla dzieci niesłyszących i słabo słyszących. Podniosła, iż koszty kształcenia dziecka poza kosztami wynikającym z utrzymania koniecznego to suma 200 zł miesięcznie. W związku z tym, iż oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy było niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia przedmiotowego wniosku na podstawie art. 255 p.p.s.a., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez udzielenie określonych informacji oraz złożenie określonych dokumentów. Przesyłkę zawierającą ww. wezwanie pełnomocnik Skarżącej odebrał w dniu 22 listopada 2010 r. Do dnia dzisiejszego nie nadesłał żądanych informacji, ani dokumentów. Mając zatem na uwadze, iż wezwanie nie zostało przez wnioskodawczynie wykonane w zakreślonym terminie, uznać należy, iż nie wykazała ona, że ustawowa przesłanka przyznania tego prawa w odniesieniu do jej osoby wystąpiła. W tym stanie rzeczy nastąpił brak możliwości porównania wysokości obciążeń finansowych z jakimi wnioskodawczyni powinna się liczyć w postępowaniu sądowym z jej rzeczywistymi możliwościami płatniczymi. W konsekwencji, brak ten wykluczył dokonanie oceny czy zaistniały przesłanki uprawniające do udzielenia skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W związku z tym, iż Skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznych dla siebie i rodziny orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w/w ustawy.