V SA/Wa 2354/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2015 r. sprawy ze skargi K.B. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę Przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie z [...] stycznia 2015 r. nr [...], którym Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR, organ) poinformował K.B. (dalej: strona, skarżący) o odmowie przyznania pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych", z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 14 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 298, ze zm.) Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] kwietnia 2013 r. wpłynął do ARiMR wniosek skarżącego o przyznanie pomocy w ramach działania ,,Modernizacja Gospodarstw Rolnych’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 r. Pismem z [...] czerwca 2013 r. organ poinformował skarżącego, że zapotrzebowanie na środki finansowe wynikające z powyższego wniosku przekracza limit środków przeznaczonych dla województwa łódzkiego oraz, że pomoc na realizację operacji zostanie przyznana pod warunkiem pozytywnego zweryfikowania wniosku skarżącego i nie wyczerpania dostępnego limitu środków przez wnioski zajmujące wyższą pozycję na liście określającej kolejność przysługiwania pomocy. W dniu [...] października 2014 r. skarżący złożył formularz aktualizacyjny wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania 121 ,,Modernizacja gospodarstw rolnych’’ w związku z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Modernizacja gospodarstw rolnych’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. poz. 1137). Następnie pismem z [...] listopada 2014 r. organ wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku, złożenia poprawnych dokumentów. Wezwanie zawierało pouczenie, że w przypadku nie uzupełnienia w terminie 14 dni od otrzymania wezwania żadnych braków wniosku Agencja odmówi przyznania pomocy. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia z [...] stycznia 2015 r. ARiMR wskazała, że pomimo dwukrotnego awizowania wezwania do uzupełnienia braków wniosku (w dniach: [...]grudnia 2014 r. oraz [...] grudnia 2014 r.) nie zostało ono odebrane przez skarżącego. Organ przytoczył treść ar. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.) i stwierdził, że wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 15 grudnia 2014 r. W tej sytuacji zdaniem organu termin 14 - dniowy na dokonanie uzupełnień wniosku upłynął [...] grudnia 2014 r. ARiMR wskazała, że wniosek o przyznanie pomocy wraz z załącznikami zawierał następujące braki: 1. brak poprawionej wersji wniosku wypełnionego zgodnie ze wskazówkami zawartymi w treści pisma oraz zgodnie z wytycznymi zawartymi w Instrukcji wypełniania wniosku; 2. brak poprawionej wersji formularza aktualizacyjnego; 3. brak poprawnie wypełnionego Załącznika nr 2 – Ustalenie wielkości ekonomicznej gospodarstwa z wykorzystaniem współczynników standardowych nadwyżek bezpośrednich (SGM); 4.brak dokumentów potwierdzających posiadanie samoistne lub zależne gospodarstwa, w którym będzie realizowana operacja; 5. brak pisemnej informacji czy skarżący faktycznie prowadzi działalność rolniczą na nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...], w której widnieje informacja o ograniczonym prawie rzeczowym; 6. brak poprawnie sporządzonego Załącznika nr 4 do wniosku sporządzonego przez Panią M.T. oraz brak w/w Załącznika nr 4 dla wszystkich współwłaścicieli gospodarstwa w przypadku, gdy operacja jest realizowana w gospodarstwie stanowiącym przedmiot współposiadania; 7. brak Załącznika nr 5 do wniosku dla wszystkich współposiadaczy gospodarstwa w przypadku, gdy operacja jest realizowana w gospodarstwie stanowiącym przedmiot współposiadania; 8. brak poprawnie przeprowadzonego postępowania ofertowego dotyczącego zakupu ciągnika rolniczego o mocy 80-90 KM, prasy zwijającej, przyczepy platformowej, ładowacza czołowego, kosiarki dyskowej, ciągnika rolniczego o mocy 105-115 KM; 9. brak dokumentacji dotyczącej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. W przypadku braku obowiązku prowadzenia w/w skarżący powinien przedstawić stosowne oświadczenie; 10. brak poprawnie wypełnionego oryginału Planu sprzedaży w przypadku, gdy realizowana operacja wpłynie na wzrost produkcji w gospodarstwie. Reasumując, ARiMR stwierdziła, że podstawą odmowy przyznania skarżącemu wnioskowanej pomocy było nie usunięcie w zakreślonym wezwaniem terminie żadnych z braków wniosku. Pismem z [...] lutego 2015 r. skarżący wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa. Stwierdził, że w dniu [...] października 2014 r. złożył aktualizację do wniosku o przyznanie pomocy i czekał na uzupełnianie wniosku. Skarżący oświadczył, że [...] stycznia 2015 r. otrzymał pismo Agencji o nie przyznaniu wnioskowanej pomocy z uwagi na nie odebranie przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia wniosku. Wyjaśnił, że w okresie kiedy powinien otrzymać wezwanie do uzupełnienia braków wniosku, tj. w datach pierwotnego i powtórnego awizowania przesyłki był chory i nie przebywał w domu. Wyjaśnił, że w dniach od [...] listopada 2014 r. do [...] grudnia 2014 r. przebywał na zabiegach fizykoterapii w L. W tym czasie gospodarstwo prowadziło zaprzyjaźnione małżeństwo, które nie odbierało jednak żadnej korespondencji. Do pisma skarżący załączył zaświadczenie lekarskie potwierdzające korzystanie z zabiegów w powyższym okresie oraz decyzję Prezesa KRUS z [...] stycznia 2015 r. o przyznaniu skarżącemu zasiłku chorobowego z tytułu czasowej niezdolności do pracy za okres od [...] listopada 2014 r. do [...] stycznia 2015 r. Pismem z [...] marca 2015 r. Prezes ARiMR poinformował skarżącego, że rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy zostało wydane bez naruszenia prawa. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie ARiMR z [...] stycznia 2015 r. o odmowie przyznania pomocy skarżący zarzucił naruszenie art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 173 ze zm.) w związku z art. 44 § 4 k.p.a. podczas gdy skarżący uprawdopodobnił, że nie odebranie pisma z dnia [...] listopada 2014 r. nastąpiło bez jego winy. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podtrzymał stanowisko zawarte w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, że nie odebrał wezwania do uzupełnienia wniosku z przyczyn od siebie niezależych. Oświadczył, że w okresie korzystania z zabiegów fizykoterapii od [...] listopada 2014 r. do [...] grudnia 2014 r. przebywał w L. u najbliższej rodziny i nie wracał na noc do miejsca zamieszkania. Poza tym w okresie od [...] listopada 2014 r, do [...] stycznia 2015 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim w związku z czym był niezdolny do wykonywania jakiejkolwiek pracy, w tym również do załatwiania jakichkolwiek czynności urzędowych. Skarżący stwierdził, że wrócił do miejsca zamieszkania [...] grudnia 2014 r. jednakże w skrzynce pocztowej nie było żadnego awizo. Skontaktował się z listonoszem doręczającym przesyłkę z ARiMR, który poinformował, że awizo pozostawił w drzwiach a nie w skrzynce pocztowej. Zdaniem skarżącego nie jest zatem wykluczone, że awizo pozostawione w drzwiach zostało utracone. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem Prezesa ARiMR zaprezentowanym w piśmie z [...] marca 2015 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, że mógł przy pomocy innych osób uzupełnić wniosek zgodnie z wezwaniem organu, skoro w ogóle nie wiedział o konieczności wykonania tych czynności. Poza tym żadna ze znanych osób skarżącemu nie byłaby w stanie poprawić wniosku o przyznanie pomocy. W końcowej części uzasadnienia skargi skarżący podkreślił, że w spornym okresie był chory oraz z przyczyn od niego niezależnych nie był w posiadaniu awiz. Zdaniem skarżącego uchybienie terminowi wynikało ze splotu niezależnych okoliczności, na które nie miał wpływu i którym nie mógł zapobiec bez swojej winy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprawę ponownie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono w sposób istotny przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżony akt. Realizując powyższe uprawnienia Sąd stwierdził, iż skarga jest niezasadna bowiem w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa, uzasadniającego uwzględnienie skargi. Należy wskazać, że przesłanki przyznawania pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w zakresie działania 121 "Modernizacja gospodarstw rolnych" mają swoje źródło w stosownych regulacjach podjętych przez Unię Europejską, natomiast w zakresie przepisów krajowych przesłanki te określa ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t. j. Dz. U z 2013 r., poz. 173 ze zm.; dalej: ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich) oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 298 ze zm.; dalej: rozporządzenie). Jak wynika z art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich pomoc jest przyznawana na wniosek osoby fizycznej (...), jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich wniosek o przyznanie pomocy oraz wniosek o płatność w ramach działań objętych programem składa się na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym przez podmiot wdrażający. Wraz z formularzem została opracowana instrukcja wypełniania wniosku. Zakres informacji koniecznych do umieszczenia w treści wniosku został określony przepisem § 13 ust. 1 rozporządzenia. Natomiast w § 13 ust. 2 rozporządzenia szczegółowo wskazano na dokumenty, które winny być złożone wraz z wnioskiem. Trzeba również zauważyć, że postępowanie w sprawie przyznania pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" prowadzone było na wniosek o przyznanie pomocy, w którym to wniosku skarżący złożył oświadczenie o znajomości przepisów rozporządzenia oraz wymagań uszczegółowionych w Instrukcji. Oznacza to, iż składając wniosek o przyznanie pomocy skarżący potwierdził, iż posiada wiedzę dotyczącą przepisów prawnych mających zastosowanie do przyznawania pomocy, jak również wymagań opracowania dokumentacji aplikacyjnej, szczegółowo opisanych w Instrukcji. Postępowanie do przyznania pomocy finansowej w przypadku tego działania prowadzone jest z wyłączeniem stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio (art. 22 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich). Oznacza to, że organ jest zobowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy złożony przez stronę. To strona jest zobowiązana przedstawić dowody i wyjaśnienia (art. 21 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich). Organ tylko na żądanie strony jest zobowiązany do niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie stronie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 21 ust. 2 pkt 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich). Ustawodawca w przepisach wykonawczych – w § 14 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia przewidział działania organu z urzędu. Polegają one na sprawdzeniu czy wniosek został złożony w terminie, czy wniosek zawiera określone informacje i czy dołączono do niego określone dokumenty. W przypadku stwierdzenia określonych braków innych niż wskazane w § 14 ust. 1, 2 rozporządzenia organ wzywa stronę do ich usunięcia w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Zgodnie z § 14 ust. 4 rozporządzenia jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie: 1) żadnego z braków, Agencja nie przyznaje pomocy; przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio; 2) wszystkich braków, Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Powyższe przepisy były podstawą działania organu. Działania te były prawidłowe. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, co jest zresztą niesporne w rozpoznawanej sprawie, że złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie pomocy nie był kompletny. Dlatego też skarżący został prawidłowo wezwany pismem z [...] listopada 2014 r. do uzupełnienia braków wniosku. Skarżący nie kwestionuje zasadności wezwania do uzupełnienia wniosku, ani też faktu nie uzupełnienia żadnych z braków wniosku, podnosi natomiast w skardze, że z przyczyn od niego niezależnych nie mógł odebrać wezwania a tym samym uzupełnić braków wniosku w wymaganym terminie. Na tej podstawie skarżący kwestionuje rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy zawarte w piśmie ARiMR z [...] stycznia 2015 r. Odnosząc się do powyższego należy przypomnieć, że w sprawie zastosowanie mają, chociaż na zasadzie wyjątku, przepisy k.p.a. dotyczące doręczeń. Zgodnie z art. 42 § 1 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Stosownie do treści art. 44 § 1 pkt 1 w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany powyżej operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). Zgodnie z art. 44 § 3 k.p.a. w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Stosownie do art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy Organ zatem w zgodzie z powyższymi regulacjami wysłał wezwanie do uzupełnienia braków wniosku na adres zamieszkania skarżącego, wskazany we wniosku o przyznanie pomocy. Przesyłka wzywająca do uzupełnienia braków wniosku była dwukrotnie awizowana w dniach [...] i [...] grudnia 2014 r. i wobec nie podjęcia przez skarżącego w wymaganym terminie zwrócona do ARiMR. Zgodnie z adnotacją zamieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki z wezwaniem do uzupełnienia wniosku pozostawione zostało w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego, a nie jak twierdzi skarżący w drzwiach domu. Podkreślić należy, że dowód doręczenia przesyłki adresatowi jest dokumentem urzędowym, który na mocy art. 76 k.p.a. korzysta z domniemania prawdziwości tego co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Skarżący nie przedstawił natomiast, poza gołosłownym twierdzeniem, jakiegokolwiek dowodu na potwierdzenie, że zawiadomienie o pozostawienie przesyłki umieszczone zostało w drzwiach domu a nie w oddawczej skrzynce pocztowej. Nie można było zatem przyjąć, że powtórne zawiadomienie (umieszczone w drzwiach) zostało utracone jako okoliczności uniemożliwiającej odbiór przesyłki przez skarżącego po zakończeniu zabiegów fizykoterapii. W świetle powyższego organ prawidłowo stwierdził, że wezwanie do uzupełnienia braków doręczone zostało skutecznie skarżącemu, zgodnie z art. 44 k.p.a., w tzw. trybie zastępczym, z upływem [...] grudnia 2014 r. Trafne również wskazał w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że 14 – dniowy termin na uzupełnienie wniosku przez skarżącego upływał z dniem [...] grudnia 2014 r. W terminie tym skarżący nie dokonał żadnych uzupełnień wniosku. Sąd powyżej już wyjaśnił, że warunki do przyznania pomocy zostały wskazane w rozporządzeniu i jednym z koniecznych do spełnienia warunków do otrzymania pomocy jest złożenie uzupełnień w wyznaczonym terminie. W myśl bowiem § 14 ust. 4 rozporządzenia jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie żadnego z braków, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Reasumując w ocenie Sądu organ prawidłowo ustalił, że skarżący pomimo skutecznego wezwania do usunięcia braków nie usunął w terminie żadnego z braków i zasadnie w oparciu o powyższe przepisy odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanej pomocy. Dla oceny prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia pozostają bez znaczenia okoliczności wskazane przez skarżącego, a dotyczące korzystania z zabiegów fizykoterapii w L. w dniach od [...] listopada do [...] grudnia 2014 r. oraz przebywania na zwolnieniu lekarskim od [...] listopada 2014 r. do [...] stycznia 2015 r. Przypomnieć ponownie należy, że skarżący składając wniosek o przyznanie pomocy potwierdził, iż posiada wiedzę dotyczącą przepisów prawnych mających zastosowanie w sprawie przyznawania pomocy, jak również wymagań dokumentacji aplikacyjnej. Powinien więc mieć świadomość konsekwencji nie uzupełnienia braków wniosku na wezwanie organu. Skarżący składając w dniu [...] października 2014 r. formularz aktualizacyjny wniosku o przyznanie pomocy wiedział o przywróceniu jego wniosku do weryfikacji przez ARiMR, co potwierdził zresztą w wezwaniu Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa (pismo z [...] lutego 2015 r.), w którym wskazał na zasadność uzupełnienia braków wniosku już po jego aktualizacji. Podkreślenia wymaga, że skarżący, w okresie swojej niezdolności do pracy, nie upoważnił nikogo do odbioru korespondencji ARiMR oraz do reprezentowania go przed ARiMR co pozwoliłoby na uzupełnienie braków wniosku. Skarżący ubiegając się o pomoc w ramach przedmiotowego działania nie wykazał należytej staranności przy prowadzeniu swoich spraw, wymaganej w takich sytuacjach, w związku z czym nie może skutecznie powoływać się na niemożność odebrania wezwania do usunięcia braków, spowodowaną korzystaniem z zabiegów fizykoterapii i niezdolnością do pracy. Argumenty powyższe nie mogły także zostać uwzględniona w toku rozpoznawania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, gdyż w tym postępowaniu sprawdza się jedynie prawidłowość postępowania, którego wynikiem była odmowa przyznania pomocy. Konkludując Sąd stwierdza, że organ w sposób prawidłowy w rozstrzygnięciu – powołując się na treść art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich w związku z § 14 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia - odmówił skarżącemu przyznania pomocy. Mając powyższe okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.