V SA/Wa 2367/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Powiatu Z. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010 postanawia: 1. umorzyć postepowanie sądowe, 2. zwrócić Powiatowi Z. wpis sądowy od skargi w kwocie 9.979 zł (dziewięć tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt dziewięć złotych), z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpisany do rejestru opłat sądowych w dniu [...] lipca 2015 r. pod pozycją [...]. Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. Powiat Z. (dalej jako: "skarżący"), wniósł skargę na decyzję Ministra Finansów z [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010. Od skargi uiszczono wpis sądowy w prawidłowej wysokości w kwocie 9.979 zł. Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r., które wpłynęło do sądu w dniu 1 lutego 2016 r., skarżący oświadczył, iż cofa skargę i wnosi o zwrot wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a