V SA/Wa 2368/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Irena Kudiura po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. w G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... r. Nr ... w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu na wydanie zezwolenia na nabycie nieruchomości postanawia: odrzucić skargę Pełnomocnik skarżącej spółki r.pr. [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] 2007 r. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie; gotówką do kasy sądu lub na jego rachunek bankowy (art. 219 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie, przepis art. 221 p.p.s.a. wprowadza zasadę, iż pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W myśl § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym - 100 zł. Biorąc pod uwagę treść powołanego przepisu art. 219 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie wyjaśnić należy, że wprawdzie pierwotne brzmienie § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia zawierało treść, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi, jednakże przepis ten został uznany za niezgodny z art. 221 ustawy p.p.s.a. oraz art. 2 Konstytucji RP wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 45, poz. 322.). Zgodnie z tym orzeczeniem zakwestionowany przepis utracił moc obowiązującą z dniem 17 marca 2006 r. W przedmiotowej sprawie skarga wniesiona została przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego) w dniu [...] 2007 r., a zatem w momencie gdy nie obowiązywał już zapis § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., co oznacza, iż wraz z wniesieniem skargi do organu odwoławczego - Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi - pełnomocnik winien uiścić do Sądu wpis w sposób przewidziany § 5 ust. 1 cyt. rozporządzenia. Ponadto jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z dnia [...] 2007r., pełnomocnik skarżącej r.pr. [...] został wezwany o wykazanie dowodu uiszczenia stałego wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie - w terminie 7 dni pod rygorem skutków procesowych. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik strony przy piśmie procesowym z dnia [...] 2007r., nadesłał dowód uiszczenia w dniu [...] 2007r. wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Tym samym należy stwierdzić, że naruszona została dyspozycja przepisu art. 219 § 1 ustawy procesowej, z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego po upływie wskazanego w powyższym przepisie terminie. Wnosząc skargę adwokat lub radca prawny obowiązany jest uiścić należną opłatę. Pismo procesowe wnoszone przez profesjonalnego pełnomocnika powinno spełniać wszystkie wymagania formalne, które zostały wyznaczone w przepisach prawa, w tym i powinny być wolne od wadliwości w zakresie uiszczenia opłaty. O ile co do uchybień formalnych, jak np. braku pełnomocnictwa, braku podpisu, sąd wzywa do usunięcia, o tyle w razie braku uiszczenia wpisu stałego, art. 221 powołanej ustawy wyłącza wezwanie do usunięcia tego braku (vide: postanowienie NSA z 7 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 730/04). Biorąc powyższe pod uwagę wobec nieuiszczenia stałego wpisu sądowego od skargi, na mocy art. 221 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.