V SA/Wa 2370/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska, Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek; oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez M. K. (dalej skarżący) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Wojewody M. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] orzekającą o odmowie umorzenia skarżącemu odsetek w kwocie [...] zł, z tytułu zwrotu jednorazowo przyznanych środków z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] grudnia 2008 r. zawarta została umowa pomiędzy Prezydentem [...]- Urzędem Pracy [...] reprezentowanym przez W. A. a M. K. na mocy której M. K. otrzymał z Funduszu Pracy środki w kwocie [...] zł na podjęcie działalności gospodarczej na działalność usługową o numerze PKD 43.33, 47.91, 46.73, 74.10, 49.41. Zabezpieczenie zwrotu jednorazowo przyznanych środków stanowił akt notarialny z dnia [...] grudnia 2008 r. zaopatrzony klauzulą wykonalności nadaną postanowieniem Sądu Rejonowego [...] z dnia [...].07.201 lr" sygn. akt [...]. W dniu [...] września 2009 r. Urząd Pracy [...] wypowiedział skarżącemu powyższą umowę, w związku z niedotrzymaniem jej warunków. Dnia [...] października 2009 r. skarżący złożył w Urzędzie Pracy [...] wniosek o rozłożenie należności na 12 miesięcznych rat, jednocześnie wyjaśniając przyczyny nieprawidłowości w wydatkowaniu przyznanych środków. Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. rozłożono spłaty jednorazowo przyznanych środków na 12 rat (11 rat po [...]zl i jedna rata [...]zł), płatnych do piętnastego dnia każdego miesiąca począwszy od listopada 2009r. Pismem z dnia [...] listopada 2009 r., skarżący zwrócił się z prośbą o rozłożenie należności na 27 rat (26 rat po [...]zł i jedna rata [...]zł). Dyrektor Urzędu Pracy [...], wyraziła zgodę na rozłożenie spłaty zadłużenia na raty w wysokości [...]zł. Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. orzeczono o zmianie decyzji [...] z dnia [...] listopada 2009r. w części dotyczącej ilości i wysokości rat oraz rozłożeniu spłaty zadłużenia na 22 raty (21 rat po [...]zł i jedna rata [...]zł), płatne do ostatniego dnia każdego miesiąca począwszy od stycznia 2010 r. W okresie od dnia 18 listopada 2009 r. do dnia 16 czerwca 2010r. Skarżący dokonał spłaty części zadłużenia w łącznej kwocie [...]zł. W dniu [...] czerwca 2010 r. skarżący złożył w Urzędzie Pracy [...] wniosek o odroczenie terminu spłaty rat do 30 września 2012r., w związku z m. in. koniecznością odbycia rocznego bezpłatnego stażu adaptacyjnego, w celu odzyskania prawa do wykonywania zawodu lekarza. Decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. orzeczono o odmowie odroczenia terminu spłaty rat określonych w decyzji Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Dnia [...] sierpnia 2010 r. skarżący złożył odwołanie od ww. decyzji, w którym poinformował, że po odzyskaniu prawa do wykonywania zawodu lekarza, jego szanse na rynku pracy wzrosną. Zobowiązał się również do wpłacania [...]zł na konto Urzędu Pracy przez okres wykonywania stażu, tj. od dnia 12 października 2010 r. do dnia 12 października 2011 r. Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2010 r. Wojewoda M. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wyrokiem z dnia 17 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewody M. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2010 r. Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2011 r. Orzeczone zostało odroczenie terminu spłaty rat na łączną kwotę [...]zł do dnia 30 września 2012 r. W związku z upływem terminu oraz brakiem spłaty należności, w dniu 16 listopada 2012 r. został skierowany wniosek egzekucyjny do komornika sądowego. W dniu 17 grudnia 2012 r. do Urzędu Pracy [...] wpłynęło pismo skarżącego (uzupełnione w dniu 18.12.2012 r.), w którym zwrócił się z prośbą o wycofanie wniosku o wszczęcie egzekucji oraz zobowiązał się do wpłacenia do dnia 31 grudnia 2012 r. należności głównej w wysokości [...]zł oraz [...]zł opłaty sądowej. W okresie od dnia 17 grudnia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. skarżący dokonał spłaty należności głównej i kosztów postępowania sądowego w łącznej kwocie [...]zł. Na wniosek Urzędu Pracy [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym [...] K. Ł. zawiesił postępowanie egzekucyjne. Dnia 14 stycznia 2013 r. skarżący złożył w Urzędzie Pracy prośbę o umorzenie całości odsetek z tytułu zwrotu przyznanych środków oraz wycofanie wniosku egzekucyjnego od komornika. Prośbę uzasadnił stanem zdrowia, niskimi dochodami i sytuacją majątkową. Oświadczył również, że celem zabezpieczenia sobie pomocy rodzeństwa, umową darowizny z dnia [...] grudnia 2012 r. przeniósł na rodzeństwo własność mieszkania. Ponadto oświadczył, że nie pobiera żadnych zasiłków i nie korzysta z pomocy OPS. Do pisma dołączył oświadczenie o stanie majątkowym, z którego wynikało, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, której emerytura wynosi ok. [...]zł. Wspólnie z matką ponosi wydatki na utrzymanie gospodarstwa domowego: czynsz wynosi [...]zł. Jest zatrudniony w A. z miesięcznym wynagrodzeniem netto [...]zł. Ponadto posiada majątek w postaci działki rekreacyjnej o powierzchni ok. 1.000 m2 i wartości ok. [...]zł. Na potwierdzenie wysokości ponoszonych wydatków i dochodów dołączył następujące dokumenty: informację o wysokości czynszu [...]zł, umowę zlecenia na okres od dnia [...] stycznia 2012 r. do dnia [...] grudnia 2013 r., cztery dokumenty ZUS RMUA, akt notarialny - umowa darowizny mieszkania, P1T-37 za rok 2011, z którego wynika, iż dochód skarżącego po odliczeniu składek wynosił [...]zł oraz trzy potwierdzenia przelewów wynagrodzenia w wysokości [...]zł, [...]zł oraz [...]zł. Wniosek o umorzenie odsetek od jednorazowo przyznanych środków wraz z odsetkami został przedstawiony na posiedzeniu Rady Zatrudnienia [...], która Uchwałą Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., zaopiniowała negatywnie umorzenie odsetek od jednorazowo przyznanych środków w wysokości [...]zł. Rada Zatrudnienia [...] zaproponowała rozłożenie kwoty [...]zł na raty, upoważniając W. A., Dyrektora Urzędu Pracy [...] do ustalenia wysokości i ilości rat. W dniu 29 kwietnia 2013 r. do skarżącego zostało wysłane pismo z propozycją rozłożenia spłaty kwoty [...]zł na dwadzieścia cztery miesięczne raty płatne do ostatniego dnia każdego miesiąca począwszy od maja 2013r. W odpowiedzi na propozycję Urzędu Pracy, pismem z dnia 15 maja 2013r. skarżący zwrócił się z prośbą o ponowne rozpatrzenie wniosku o umorzenie odsetek, z uwagi na problemy finansowe, kwestionując nadto ich wyliczenie oraz działania Urzędu Pracy od podpisania umowy do pisma do komornika o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Do pisma dołączył zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego przez Urząd Skarbowy na kwotę [...]zł oraz upomnienie z Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] na kwotę [...]zł, wyciąg z rachunku bankowego jako potwierdzenie zajęcia przez komornika kwoty [...]zł oraz PIT-37 za rok 2012, z którego wynika, iż dochód skarżącego po odliczeniu składek wynosił [...]zł. Ponadto poinformował, że odkąd toczy spór z Urzędem Pracy, nie może odbyć rocznego bezpłatnego stażu adaptacyjnego w celu odzyskania prawa do zawodu lekarza, gdyż zalega ze składkami. Pismem z dnia 20 maja 2013 r. Urząd Pracy [...] zwrócił się z prośbą do Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] o udzielenie informacji na temat stażu skarżącego. W dniu 5 czerwca 2013 r. Okręgowa Izba Lekarska w [...] poinformowała, że nie posiada informacji dotyczących podjęcia i ukończenia przez skarżącego stażu adaptacyjnego. W związku z wystąpieniem w 2006r. informującym o zamiarze podjęcia wykonywania zawodu lekarza, została wszczęta procedura w kierunku skierowania do odbycia przeszkolenia związanego z przerwą w wykonywaniu zawodu lekarza. Jednakże w trakcie postępowania skarżący wystąpił z wnioskiem o odroczenie ww. przeszkolenia w terminie bliżej nieokreślonym, którego dotychczas nie odbył. Ponadto Okręgowa Izba Lekarska w [...] poinformowała, iż informacja dotycząca niemożności odbycia stażu adaptacyjnego w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym dotyczącym uregulowania zaległych składek członkowskich nie znajduje merytorycznego uzasadnienia. Pismem z dnia 7 czerwca 2013 r. skarżący został poinformowany o przysługującym prawie do zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie umorzenia nienależnie pobranego świadczenia. W dniu 18 czerwca 2013 r. złożył w Urzędzie Pracy dwa skierowania na zabiegi fizjoterapeutyczne, skierowanie do pracowni diagnostycznej oraz wynik badania radiologicznego na potwierdzenie problemów z kręgosłupem. W dniu [...]czerwca 2013 r. Prezydent [...] wydał decyzję o odmowie umorzenia wnioskodawcy odsetek w kwocie [...] zł. W jej uzasadnieniu przytoczył treść art. 76 ust. 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013r., poz. 674 ze zm.) – dalej "ustawa o promocji zatrudnienia" – zawierającego przesłanki zastosowania ulgi w spłacie przyznanych wnioskodawcy środków. Na podstawie złożonych oświadczeń i dokumentów organ stwierdził, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką, której emerytura wynosi ok. [...]zł a on sam otrzymuje miesięczne wynagrodzenie za pracę w wysokości [...]zł netto. Ponadto posiada majątek w postaci działki rekreacyjnej o powierzchni ok. 1.000 m2 i wartości ok. [...]zł. Wraz z matką ponosi wydatki na utrzymanie mieszkania, wskazując jedynie wysokość czynszu w kwocie [...]zl. Nie wykazał natomiast żadnych innych ponoszonych wspólnie, bądź samemu wydatków. Ustalono, że jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy [...], od dnia [...] czerwca 2010 r. jako osoba poszukująca pracy. Organ I instancji podniósł również, że Rada Zatrudnienia [...] wyraziła negatywną opinię w sprawie umorzenia odsetek. Podkreślił także, iż przy podejmowaniu decyzji w przedmiotowej sprawie należało mieć na uwadze nie tylko interes dłużnika lecz również interes wierzyciela, którym jest Skarb Państwa. Wskazał, iż Urząd Pracy ze względu na interes publiczny w postaci racjonalnego gospodarowania środkami Funduszu Pracy przeznaczanymi na aktywizację zawodową osób bezrobotnych musi dochodzić należności, bowiem jak ustalił, skarżący posiada majątek, to jest działkę rekreacyjną. Zdaniem Urzędu Pracy [...] nie było podstaw do stwierdzenia, iż nie zachodzi uzasadnione przypuszczenie, aby w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyskano kwoty nienależnie pobranego świadczenia przewyższającej wydatki egzekucyjne. Podsumowując uzasadnienie decyzji organ I instancji stwierdził, iż sytuacja finansowa skarżącego nie uzasadnia umorzenia zobowiązań, może być jednak wzięta pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o rozłożenie na raty odsetek od jednorazowo przyznanych środków, gdyż w interesie społecznym leży przede wszystkim to, aby świadczenia udzielone w ramach pomocy Państwa jak najszybciej zostały zwrócone, celem dalszego wykorzystania na cele publiczne. Od powyższej decyzji M. K. złożył odwołanie zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 76 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013r., poz. 674 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie. Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda M. w dniu [...] sierpnia 2013 r. wydał decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołując się na dowody zgromadzone w toku postępowania podzielił stanowisko organu I instancji, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wymienionych w art. 76 ust. 7 ustawy o promocji zatrudnienia pozwalających na przyjęcie, że należności są nieściągalne. Wojewoda M. zwrócił również uwagę, iż organy zatrudnienia zobowiązane są do szczególnej dbałości o prawidłowe gospodarowanie środkami publicznymi w tym środkami Funduszu Pracy. Przypomniał też, że Rada Zatrudnienia [...], na posiedzeniu w dniu [...] lutego 2013 r. negatywnie zaopiniowała wniosek zobowiązanego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. K. wniósł o uchylenie ww. decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 76 ust 7 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki wskazane w tym przepisie. Ponadto poddał w wątpliwość sposób naliczenia odsetek. W odpowiedzi na skargę Wojewoda M. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem powyższego jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że są one bezzasadne. Przedmiotem rozpoznania niniejszej skargi jest decyzja o odmowie umorzenia odsetek z tytułu zwrotu jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej. Materialnoprawną podstawę przyznania bezrobotnemu dotacji z Funduszu Pracy stanowi art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013r., poz. 674 ze zm), zgodnie z którym dotacja na rzecz bezrobotnego na podjęcie działalności gospodarczej udzielana jest na podstawie umowy pomiędzy starostą jako udzielającym dotacji a bezrobotnym jako beneficjentem tej formy aktywizacji zawodowej. Zawarcie umowy jest cywilnoprawną, dwustronną czynnością prawną, a zatem wszelkie roszczenia z niej wynikające nie mogą być dochodzone w trybie administracyjnym (przez wydanie decyzji jako jednostronnego, indywidualnego, władczego aktu organu administracji publicznej), lecz właściwym dla rozstrzygnięcia sporów wynikających z takiej umowy jest sąd powszechny. Jakkolwiek dochodzenie roszczeń z tytułu zawartej umowy następuje w drodze postępowania cywilnego, to w art. 76 ust. 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wprowadzono możliwość zastosowania przez organ ulg w spłacie należności. W myśl art. 76 ust. 7 ww. ustawy można odroczyć termin płatności lub rozłożyć na raty nienależnie pobrane świadczenie, zwrot refundacji oraz jednorazowo przyznanych środków w przypadkach, o których mowa w art. 46 ust. 2 i 3, albo po zasięgnięciu opinii powiatowej rady zatrudnienia umorzyć te należności w całości albo części, jeżeli wystąpiła jedna z przesłanek : 1) w postępowaniu egzekucyjnym lub na podstawie innych okoliczności lub dokumentów stwierdzono, że osoba lub inny podmiot, które pobrały nienależne świadczenie, refundacje lub otrzymały jednorazowo środki, o których mowa w art. 46 ust. 1, nie posiadają majątku, z którego można dochodzić należności; 2) dochodzenie należności mogłoby pozbawić osobę, która pobrała nienależne świadczenie lub otrzymała jednorazowo środki, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2, albo osobę pozostającą na jej utrzymaniu niezbędnych środków utrzymania; 3) osoba, która pobrała nienależne świadczenie lub otrzymała jednorazowo środki, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2, zmarła nie pozostawiając majątku, z którego można dochodzić należności; 4) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty nienależnie pobranego świadczenia, refundacji lub jednorazowo przyznanych środków, o których mowa w art. 46 ust. 1, przewyższającej wydatki egzekucyjne. Z analizy przytoczonych przepisów wynika, że organ wobec osoby, która otrzymała z Funduszu Pracy jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej może stosować instrumenty prawne przewidziane w art. 76 ust. 7 ww. ustawy, o ile istnieje dla niej obowiązek zwrotu otrzymanych świadczeń. Obowiązek ten powstaje wówczas, jeżeli osoba prowadziła działalność gospodarczą przez okres krótszy niż 12 miesięcy albo naruszone zostały inne warunki umowy dotyczące przyznania tych środków. W przedmiotowej sprawie Urząd Pracy [...] dnia [...] września 2009 r. wypowiedział umowę zawartą w dniu [...] grudnia 2008 r. i zobowiązał do zwrotu środków przyznanych skarżącemu z Funduszu Pracy. W tym miejscu wskazać należy, że samo spełnienie przesłanek określonych w art. 76 ust. 7 pkt 1 - 4 ustawy o promocji zatrudnienia nie zobowiązuje organu do umorzenia należności z tytułu zwrotu jednorazowo przyznanych środków. Zaistnienie jednej z czterech przesłanek opisanych w pkt 1 - 4 ust. 7 art. 76 ww. ustawy powoduje, że "można" umorzyć należności. Użycie przez ustawodawcę słowa "może" oznacza, że mamy do czynienia z tzw. decyzją uznaniową. Istota takiego rodzaju decyzji polega natomiast na tym, że nawet w przypadku, jeżeli dojdzie do sytuacji opisanej przez ustawodawcę, organ nie jest zobowiązany dokonać rozstrzygnięcia w jeden, określony sposób, ale ma możliwość swobodnego wyboru jednego z możliwych rozwiązań. W przypadku nie wystąpienia żadnej z powołanych przesłanek organ pozbawiony jest w ogóle prawnej możliwości umorzenia należności. W niniejszej sprawie orzekające organy prawidłowo wskazały, że sytuacja rodzinna i finansowa skarżącego nie daje podstaw do wydania pozytywnej decyzji w przedmiocie umorzenia odsetek z tytułu zwrotu jednorazowo przyznanych środków z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką, której emerytura wynosi ok. [...] zł a on sam otrzymuje miesięczne wynagrodzenie za pracę w wysokości [...] netto. Ponadto Pan K. posiada majątek w postaci działki rekreacyjnej o powierzchni ok. 1.000 m2 i wartości ok. [...] zł. W skardze podniesiono również kwestię sposobu naliczania odsetek. Odnosząc się do powyższego zarzutu należy uznać, że organ właściwie naliczył odsetki, tj. zgodnie z § 7 umowy, naliczając od dnia uzyskania środków, czyli po dwóch dniach od dnia wypłaty, która nastąpiła [...] grudnia 2008 r. Odsetki ustawowe zostały naliczone za okres od dnia [...] stycznia 2009r. do dnia [...] grudnia 2012r., tj. do dnia spłaty jednorazowo przyznanych środków, z uwzględnieniem każdej dokonanej przez skarżącego w tym okresie wpłaty. Podkreślenia wymaga fakt, iż organ pozytywnie rozpatrywał wnioski skarżącego o rozłożenie należności głównej na raty. Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. rozłożono spłaty jednorazowo przyznanych środków na 12 rat. Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. orzeczono o zmianie w/w decyzji w części dotyczącej ilości i wysokości rat oraz rozłożeniu spłaty zadłużenia na 22 raty. Natomiast w odpowiedzi na wniosek skarżącego o umorzenie odsetek, w dniu 29 kwietnia 2013 r. do skarżącego wystosowano propozycję rozłożenia spłaty kwoty [...]zł na 24 raty. Dodatkowo, zaznaczyć należy, iż każda zmiana okoliczności faktycznych, w szczególności sytuacji majątkowej, rodzinnej lub zdrowotnej osoby zobowiązanej, może być zawsze podstawą do ponownego wystąpienia z ponownym wnioskiem o umorzenie należności, bowiem odmowa jej umorzenia nie stwarza sytuacji powagi rzeczy osądzonej i zobowiązany do zwrotu należności może występować o jej umorzenie tak długo, jak długo należność ta istnieje, zwłaszcza zaś, jeśli jego sytuacja ulegnie pogorszeniu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja Wojewody Mazowieckiego jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.