V SA/Wa 2372/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Monika Kramek, Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz (spr.), Asesor WSA - Adrianna Elżbieta Grzymska-Truksa, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca 2026 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 30 maja 2025 r. nr POD.503.138.2022.MRH.2 w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz [...] sp. z o.o. z siedzibą w M. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia 30 maja 2025 r. nr POD.503.138.2022.MRH.2, Główny Inspektor Farmaceutyczny (zwany dalej: "Głównym Inspektorem") uchylił w całości decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 7 kwietnia 2022 r. i orzekając co do istoty sprawy nakazał spółce z o.o. [...] z siedzibą w M. (zwanej dalej: "Spółką" bądź "Skarżącą") usunięcie stwierdzonych uchybień polegających na braku przestrzegania ustawowych wymogów w zakresie minimalnych norm zatrudnienia w aptece szpitalnej, o których mowa w art. 87a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 750 ze zm.; zwanej dalej: "u.p.f.") poprzez zapewnienie minimalnej łącznej normy zatrudnienia w aptece szpitalnej w wymiarze równoważnika 4 etatów farmaceutów, w tym: 1 etat w pełnym wymiarze godzin kierownika tej apteki oraz 3 etaty w pełnym wymiarze godzin co najmniej jednego farmaceuty w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia niniejszej decyzji. W uzasadnieniu organ wskazał, że w toku postępowania odwoławczego ustalono, że zgodnie z informacjami zawartymi w Księdze Rejestrowej Centrum Zdrowia Nr [...] prowadzonej przez Wojewodę [...] (stan aktualny na datę orzekania przez Głównego Inspektora), Spółka posiada łącznie 207 łóżek (tj. 154 łóżek w [...] – Szpital oraz 53 łóżka w Zakładzie [...] w Nowym D.). Jednocześnie ze stanowiska Spółki z dnia 6 listopada 2023 r. (data wpływu), stanowiącego odpowiedź na wezwanie Głównego Inspektora z dnia 19 października 2023 r. wynika, że w aptece szpitalnej zatrudnionych jest 2 magistrów farmacji, natomiast liczba łóżek szpitalnych wynosi 114 Szpital M-k; NDG o. wew. 28; razem 142 + ZOL 50 łóżek nieszpitalnych, co jest niezgodne z art. 87a ust. 1 u.p.f. Główny Inspektor zauważył przy tym, że w dacie wydania decyzji I instancji przepis art. 87a ust. 1 u.p.f. miał inne brzmienie, które zostało znowelizowane ustawą o zmianie ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych oraz niektórych innych ustaw z dnia 17 sierpnia 2023 r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 1938), mającą na celu zmniejszenie wymagań w zakresie minimalnych norm zatrudnienia obowiązujących w aptekach szpitalnych i działach farmacji szpitalnej, tworzonych w podmiotach leczniczych. Wprowadzone rozwiązania zmodyfikowały wcześniejsze regulacje prawne, które ustanawiały zdaniem ustawodawcy nadmiarowe wymagania dotyczące zatrudnienia farmaceutów w podmiotach wykonujących działalność leczniczą nie obejmującą farmakoterapii lub obejmującą ją w ograniczonym zakresie (druk sejmowy nr 3408). Stosując stan prawny obowiązujący w dacie wydania decyzji odwoławczej Główny Inspektor uznał, że zatrudniając 2 magistrów farmacji (w tym 1 kierownika apteki oraz 1 farmaceutę) w wymiarze pełnych etatów Spółka nie spełnia wymagania w zakresie minimalnej normy zatrudnienia farmaceutów, o której stanowi art. 87a ust. 1 pkt 1 u.p.f. Zdaniem organu, w prowadzonej przez Spółkę aptece szpitalnej powinien być zatrudniony równoważnik 1 etatu kierownika oraz równoważnik 3 etatów farmaceutów. W konsekwencji, stosownie do dyspozycji art. 120 ust. 1 pkt 2 u.p.f., Główny Inspektor nakazał usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. W skardze do tutejszego sądu Spółka wniosła o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji, względnie o stwierdzenie ich nieważności, a także zasadzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie: 1) art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691; zwanej dalej: "k.p.a.") poprzez niejednoznaczne i błędne ustalenie stanu faktycznego w zakresie liczby łóżek u Skarżącej, podczas gdy Skarżąca w rzeczywistości posiadała na dzień wydania decyzji 147 łóżek (nie wliczając łóżek w ZOL); 2) art. 9 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 156) poprzez ich niezastosowanie, co skutkowało błędnym uwzględnieniem łóżek w ZOL przy ustaleniu liczby łóżek u Skarżącej; 3) art. 87a ust. 1 pkt 1 u.p.f. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przypisaniu niewłaściwej minimalnej normy zatrudnienia farmaceutów do ustalonej liczby łóżek oraz błędną, w szczególności nieuwzględniającą art. 88 ust. 1a i art. 88 ust. 2 pkt 1 u.p.f., wykładnię polegającą na uznaniu, że równoważnik 1 etatu w pełnym wymiarze godzin co najmniej jednego farmaceuty na każde 100 łóżek wyłącza osobę pełniącą funkcję kierownika apteki z kręgu farmaceutów, których zatrudnienia wymaga art. 87a ust. 1 pkt 1 u.p.f.; 4) art. 120 ust. 1 pkt 2 u.p.f. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na bezpodstawnym rozszerzeniu znaczenia zwrotu naruszenie wymagań dotyczących obrotu produktami leczniczymi i objęcie nim niespełnienia minimalnej normy zatrudnienia farmaceutów w aptece szpitalnej, co jednocześnie skutkowało bezpodstawnym zastosowaniem sankcji wynikającej z ww. przepisu polegającej na wydaniu decyzji nakazującej usunięcie tego (rzekomego) naruszenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu, choć zasadniczo z innych powodów aniżeli w niej wskazano. W punkcie wyjścia zgodzić należy się z Głównym Inspektorem, że w sytuacji, w której po wniesieniu odwołania, lecz przed wydaniem rozstrzygnięcia odwoławczego, dochodzi do zmiany przepisu prawa materialnego, na którym oparto orzeczenie wydane w I instancji, któremu nie towarzyszy wyraźny przepis intertemporalny nakazujący stosownie jego dotychczasowego brzmienia, organ odwoławczy powinien rozstrzygnąć sprawę według przepisów prawa materialnego obowiązujących w dniu wydania przez ten organ decyzji odwoławczej. Oznacza to, co również prawidłowo przyjął Główny Inspektor, że w sprawie znajdzie zastosowanie przepis art. 87a ust. 1 pkt 1 u.p.f. w następującym brzmieniu: "Zapewnia się minimalną normę zatrudnienia w aptece szpitalnej: a) równoważnik co najmniej 1 etatu w pełnym wymiarze godzin kierownika tej apteki, b) równoważnik co najmniej 1 etatu w pełnym wymiarze godzin co najmniej jednego farmaceuty na każde 100 łóżek lub stanowisk dializacyjnych zgłoszonych w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą, o którym mowa w art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, zakładu leczniczego zaopatrywanego przez tę aptekę". Literalna wykładnia zacytowanego przepisu nie pozostawia wątpliwości co do tego, że w aptece szpitalnej musi zostać zatrudniony zarówno kierownik apteki, jak też farmaceuci w liczbie odpowiadającej każdej pełnej liczbie 100 łóżek zgłoszonych w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą, o którym mowa w art. 106 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej, zakładu leczniczego zaopatrywanego przez tę aptekę. Przy czym, skoro w omawianym przepisie jest mowa o etatach "w pełnym wymiarze godzin", to przyjęcie zapatrywania Skarżącej, że jeden farmaceuta może zostać zatrudniony w tej samej aptece szpitalnej w podwójnej roli – jako kierownik apteki w pełnym wymiarze godzin i jednocześnie jako farmaceuta w pełnym wymiarze godzin – wypaczałoby ratio legis omawianego przepisu, który niewątpliwie służyć ma zapewnieniu bezpieczeństwa obrotu produktami leczniczymi i wyrobami medycznymi poprzez skompletowanie właściwej obsady personelu apteki. W doktrynie wypracowanej na gruncie przepisów u.p.f. odnoszących się do funkcji kierownika apteki szpitalnej aprobuje się stanowisko, zgodnie z którym: "zakładając spójność przepisów ustawy – Prawo farmaceutyczne, należy zauważyć, że skoro ustawodawca zadecydował o obowiązku zatrudnienia kierownika apteki szpitalnej co najmniej w wymiarze (równoważnika) 1 etatu w pełnym wymiarze godzin, to brak jest podstaw do przyjęcia, że stanowisko kierownika apteki może być obsadzone jedynie w części etatu" (por. Olszewski Wojciech L. (red.), Sosin-Ziarkiewicz Paulina (red.), Prawo farmaceutyczne. Komentarz; opubl. WKP 2026). Prezentowanej wykładni nie zmieniają w żaden sposób powołane przez Skarżąca w zarzutach przepisy art. 88 ust. 1a i art. 88 ust. 2 pkt 1 u.p.f., gdyż odnoszą się one do zupełnie innych kwestii, tj. w pierwszym przypadku – zakazu łącznia funkcji kierownika apteki ogólnodostępnej, punktu aptecznego, działu farmacji szpitalnej lub apteki szpitalnej z funkcją Osoby Kompetentnej, Osoby Odpowiedzialnej i Osoby Wykwalifikowanej, zaś w drugim – warunków osobistych, które musi spełniać osoba sprawująca funkcję kierownika apteki. Dodać należy, że co do zasady kierownik apteki nie może kierować inną apteką lub punktem aptecznym (art. 88 ust. 1b u.p.f.), co uzasadnia się przede wszystkim osobistym charakterem obowiązków nałożonych na kierownika apteki, jak również liczbą tych obowiązków oraz ich istotą dla funkcjonowania apteki. Wyjątkiem od tej reguły jest możliwość pełnienia funkcji kierownika apteki (ogólnodostępnej lub szpitalnej) oraz jednego działu farmacji szpitalnej lub pełnienie funkcji kierownika w dwóch działach farmacji szpitalnej za zgodą odpowiedniego organu nadzoru farmaceutycznego (art. 88 ust. 1c u.p.f.). Wszystkie powyższe wymogi mają gwarantować należyte wykonywanie obowiązków nałożonych na kierownika apteki. Nie budzi także wątpliwości, że mówiąc o "łóżkach lub stanowiskach dializacyjnych", których liczbę należy uwzględnić dla ustalenia liczby zatrudnionych farmaceutów na pełen etat w aptece szpitalnej, ustawodawca sam odsyła do liczby łóżek/stanowisk "zgłoszonych w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą, o którym mowa w art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, zakładu leczniczego zaopatrywanego przez tę aptekę". Oznacza to, że ustalając miarodajną liczbę łóżek/stanowisk należy wziąć pod uwagę liczbę, która została wykazana w tym rejestrze, bez względu na formę organizacyjną podmiotu, w której łóżka te faktycznie się znajdują i charakter udzielanych tam świadczeń. Decydujące w tym względzie jest samo zgłoszenie łóżek/stanowisk przez podmiot leczniczy do rejestru prowadzonego przez właściwego wojewodę i ich wykazanie w tym rejestrze. Pomimo tego, że organ wziął pod uwagę omawiany przepis w prawidłowym brzmieniu (obowiązującym od dnia 1 listopada 2023 r.), jak również pomimo tego, że przeprowadził jego prawidłową wykładnię (zbieżną co do zasady z wykładnią zaprezentowaną wyżej przez Sąd), to jednak dokonał jego wadliwej subsumpcji pod ustalony stan faktyczny sprawy. Skoro bowiem nie jest sporne, że w zaktualizowanym brzmieniu art. 87a ust. 1 pkt 1 lit. b) u.p.f., dla ustalenia liczby farmaceutów, których należy zatrudnić w aptece szpitalnej na etaty w pełnym wymiarze godzin przyjmuje się każde "pełne" 100 łóżek lub stanowisk dializacyjnych, a nie każde "rozpoczęte" – jak to miało miejsce przed nowelizacją – to z niezrozumiałych względów Główny Inspektor nakazał Spółce zapewnić (poza 1 etatem w pełnym wymiarze godzin kierownika apteki) minimalną normę zatrudnienia w wymiarze równoważnika 3 etatów w pełnym wymiarze godzin co najmniej jednego farmaceuty. Taki nakaz byłby uzasadniony jedynie wówczas, gdyby Skarżąca zgłosiła do rejestru, o którym mowa w art. 106 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej, łączną ilość co najmniej 300 łóżek/stanowisk dializacyjnych, co w realiach kontrolowanej sprawy nie miało miejsca. Jakkolwiek zgodzić się trzeba ze Skarżącą, że w uzasadnieniu do zaskarżonej decyzji organ wskazuje różne dane w odniesieniu do "posiadanej" przez podmiot leczniczy liczby łóżek i stanowisk dializacyjnych, niemniej jednak, w każdym ze wskazanych przypadków ich łączna liczba nie przekracza pełnej liczby 300, uprawniającej organ do nakazania zatrudnienia co najmniej 3 farmaceutów (oprócz kierownika apteki). Sąd zwraca uwagę, że w elektronicznych aktach administracyjnych sprawy znajdują się dwa wyciągi z Księgi Rejestrowej Nr [...], powadzonej przez Wojewodę [...], według stanu na dzień 23 maja 2022 r. (nr listy 1.2.9.3.) oraz według stanu na dzień 22 kwietnia 2025 r. (nr listy 1.2.12.15.). Według pierwszego ze wskazanych dokumentów (Dział III "Komórki organizacyjne zakładu leczniczego i ich profile"), w podmiocie leczniczym "[...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" zgłoszono następującą liczbę łóżek lub stanowisk dializacyjnych: - w Oddziale chorób wewnętrznych (Lp. 1) – 35 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale chirurgicznym ogólnym (Lp. 2) – 30 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale pediatrycznym (Lp. 4) – 16 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale położniczo-ginekologicznym (Lp. 5) – 19 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Izbie przyjęć szpitala (Lp. 7) – 9 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale anestezjologii i intensywnej terapii (Lp. 8) – 4 łóżka ogółem (Rubryka 13.1) oraz 1 stanowisko dializacyjne (Rubryka 14); - w Oddziale chirurgii urazowo-ortopedycznej (Lp. 38) – 8 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale chirurgii onkologicznej (Lp. 39) – 2 łóżka ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale chorób wewnętrznych (Lp. 47) – 28 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Zakładzie opiekuńczo-leczniczym (Lp. 48) – 50 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Izbie przyjęć szpitala (Lp. 49) – 3 łóżka ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale okulistycznym (Lp. 73) – 4 łóżka ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale diabetologicznym (Lp. 74) – 10 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Zakładzie opiekuńczo-leczniczym dla pacjentów wentylowanych mechanicznie (Lp. 87) – 2 łóżka ogółem. Sumując powyższe godzi się przyjąć, że na dzień 23 maja 2022 r., łączna liczba łóżek zgłoszonych przez Skarżącą wynosiła 220 (dwieście dwadzieścia) oraz 1 (jedno) stanowisko dializacyjne. Zgodnie zaś z drugim z tych dokumentów, w podmiocie leczniczym "[...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" zgłoszono następującą liczbę łóżek lub stanowisk dializacyjnych: - w Oddziale chorób wewnętrznych (Lp. 1) – 37 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale chirurgicznym ogólnym (Lp. 2) – 36 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale pediatrycznym (Lp. 4) – 16 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale położniczo-ginekologicznym (Lp. 5) – 23 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale neonatologicznym (Lp. 6) – 11 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale anestezjologii i intensywnej terapii (Lp. 8) – 5 łóżek ogółem (Rubryka 13.1) oraz 1 stanowisko dializacyjne (Rubryka 14); - w Oddziale chirurgii urazowo-ortopedycznej (Lp. 38) – 8 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale chirurgii onkologicznej (Lp. 39) – 1 łóżko ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale chorób wewnętrznych (Lp. 47) – 25 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Zakładzie opiekuńczo-leczniczym (Lp. 48) – 51 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale okulistycznym (Lp. 73) – 4 łóżka ogółem (Rubryka 13.1); - w Oddziale diabetologicznym (Lp. 74) – 10 łóżek ogółem (Rubryka 13.1); - w Zakładzie opiekuńczo-leczniczym dla pacjentów wentylowanych mechanicznie (Lp. 87) – 2 łóżka ogółem. W konsekwencji, na dzień 22 kwietnia 2025 r. łączna liczba łóżek zgłoszonych przez Skarżącą wynosiła 229 (dwieście dwadzieścia dziewięć) oraz 1 (jedno) stanowisko dializacyjne. Z powyższego wynika zatem, że ilość łóżek lub stanowisk dializacyjnych zgłoszonych w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą, o którym mowa w art. 106 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej, nie przekraczała pełnej liczby 300 łóżek/stanowisk, która uprawniałaby Głównego Inspektora do wydania decyzji nakazującej zapewnienie minimalnej łącznej normy zatrudnienia w aptece szpitalnej w wymiarze równoważnika 4 etatów farmaceutów, w tym: 1 etat w pełnym wymiarze godzin kierownika tej apteki oraz 3 etaty w pełnym wymiarze godzin co najmniej jednego farmaceuty. Podsumowując tę część uzasadnienia stwierdzić należy, że Główny Inspektor orzekając co do istoty sprawy dokonał wadliwej subsumpcji art. 87a ust. 1 pkt 1 lit. b) u.p.f. w przyjętym za podstawę orzekania stanie faktycznym sprawy, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy i doprowadziło do uchylenia zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Sąd stwierdza, że wbrew stanowisku Skarżącej, przepis art. 120 ust. 1 pkt 2 u.p.f. dawał organom nadzoru farmaceutycznego podstawę prawną do nakazania usunięcia naruszeń w zakresie minimalnych norm zatrudnienia w aptece szpitalnej, o których mowa w art. 87a ust. 1 pkt 1 u.p.f. Przypomnieć należy, że w myśl art. 120 ust. 1 pkt 2 u.p.f., w razie stwierdzenia naruszenia wymagań dotyczących obrotu produktami leczniczymi lub wyrobami medycznymi, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. Na tle tego przepisu kluczowe staje się odkodowanie pojęcia "obrotu" produktami leczniczymi i wyrobami medycznymi. W orzecznictwie przyjmuje się za poglądami doktryny bardzo szerokie rozumienie tego obrotu, obejmujące każdą formę przeniesienia własności produktu leczniczego, także pod tytułem nieodpłatnym (np. w drodze darowizny), jak również dokonywanie innych czynności bezpośrednio związanych z obrotem, tj. np. dystrybucja, przechowywanie (por. M. Krekora, M. Świerczyński, E. Trapie, Prawo farmaceutyczne, Warszawa 2020, s. 504; wyroki WSA w Warszawie: z dnia 3 lipca 2018 r. o sygn. akt VII SA/Wa 2294/17; z dnia 20 lipca 2022 r. o sygn. akt V SA/Wa 2810/21). Skoro zatem nie można mieć wątpliwości, że w aptece szpitalnej (która – stosownie do art. 87 ust. 4 pkt 1 i 2 u.p.f. – jest przeznaczona do zaopatrywania zakładu leczniczego lub jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi, w których została utworzona, oraz pacjentów wskazanych w art. 106 ust. 3 pkt 2 i 3, a także do zapewnienia świadczenia usług farmaceutycznych, o których mowa w art. 86 ust. 2, na potrzeby zakładu leczniczego lub jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi, o której mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi, w których została utworzona) produkty lecznicze i wyroby medyczne są przechowywane, dystrybuowane i wydawane na potrzeby zakładu leczniczego oraz określonych grup pacjentów, to w konsekwencji godzi się przyjąć, że ma w niej miejsce obrót produktami leczniczymi i wyrobami medycznymi, o którym mowa w art. 120 ust. 1 pkt 2 u.p.f. Za takim rozumieniem "obrotu" przemawia również redakcja całego art. 120 ust. 1 u.p.f., w którym wyodrębniono w osobne punkty przechowywanie, przekazywanie czy dystrybucję szczepionek oraz substancji czynnych, czego nie uczyniono w stosunku do produktów leczniczych lub wyrobów medycznych, które z natury rzeczy muszą być przecież przechowywane, ale oczywiście również przyjmowane i wydawane (dystrybuowane). Tym samym, w ocenie Sądu, zamiarem ustawodawcy było pomieszczenie w ramach punktu 2 omawianego przepisu wszelkich form obrotu produktami leczniczymi lub wyrobami medycznymi, na które – jak to wyżej wskazano – składają się także ich przechowywanie, przekazywanie czy dystrybuowanie. Także zasady wykładni celowościowej potwierdzają, że dla zapewnienia realizacji celu nadzoru tj. ochrony zdrowia publicznego, w tym także w zakresie nadzoru nad bezpieczeństwem leków, konieczne jest rozumienie użytego w art. 120 ust. 1 pkt 2 u.p.f. pojęcia "obrót" jako obejmującego wszelkie formy obrotu produktami leczniczymi lub wyrobami medycznymi (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2024 r. o sygn. akt II GSK 2295/23). Nie trzeba chyba przekonywać, że przyjmowanie, wydawanie i przechowywanie produktów leczniczych/wyrobów medycznych w ramach apteki szpitalnej musi podlegać nadzorowi organów inspekcji farmaceutycznej, którego te ostatnie zostałyby pozbawione w razie przyjęcia zaproponowanej przez Skarżącą wąskiej wykładni omawianych przepisów. Temu zaś służyć miała m. in. nowelizująca regulacja art. 87a ust. 1 u.p.f. Skoro została ona zawarta właśnie w przepisach Prawa farmaceutycznego (u.p.f.), a nie np. w przepisach ustawy o zawodzie farmaceuty, czy też przepisach odnoszących się do szeroko rozumianego stosunku pracy (i jako taka poddana nadzorowi inspekcji pracy), to uznać należy ją za należącą do kompetencji nadzorczych organów inspekcji farmaceutycznej, które mogą wykorzystywać w tym celu instrument przewidziany w art. 120 ust. 1 pkt 2 u.p.f. Podsumowując tę część uzasadnienia uznać należy, że dokonywany w aptece szpitalnej Skarżącej obrót produktami leczniczymi lub wyrobami medycznymi podlegał nadzorowi Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej, której organy zostały z tego właśnie względu wyposażone w kompetencję do nakazania usunięcia uchybień w zakresie norm zatrudnienia w aptece szpitalnej na podstawie art. 120 ust. 1 pkt 2 u.p.f. Ponownie rozpatrując odwołanie Główny Inspektor uwzględni przedstawioną wyżej ocenę prawną i dokona właściwej subsumpcji mających w sprawie zastosowanie przepisów prawa w należycie ustalonym stanie faktycznym sprawy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję w całości, o czym orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Zwarte w wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych oparte zostało na przepisach art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 118). Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 p.p.s.a.