V SA/Wa 238/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia (...) października 2018 r. nr (...) w przedmiocie odmowy udzielenia dotacji postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia ... października 2018 r. nr ... Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa (dalej: "GIORN" lub "organ") przyznał L. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") dotację w kwocie 1.581.795,59 zł. W dniu 5 grudnia 2018 r. (data nadania) Spółka wystąpiła do organu z wnioskiem o uzupełnienie zaskarżonej decyzji oraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do włożenia wniosku o uzupełnienie decyzji. Postanowieniem z dnia ... grudnia 2018 r. nr ..., GIORN przywrócił Skarżącej termin do złożenia wniosku o uzupełnienie zaskarżonej decyzji, a następnie postanowieniem z dnia ... grudnia 2018 r. nr ... uzupełnił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że do dotychczasowej treści rozstrzygnięcia dodał treść o brzmieniu "oraz odmawiam przyznania dotacji w pozostałej wnioskowanej kwocie, tj. 412089,22 zł". W dniu 2 stycznia 2019 r. Skarżąca wystąpiła do organu z wnioskiem o ponownego rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją w części uzupełnionej ww. postanowieniem z dnia ... grudnia 2018 r. W dniu 28 stycznia 2019 r. (data nadania) Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GIORN z dnia ... października 2018 r. nr ... zaskarżając ją w części uzupełnionej ww. postanowieniem z dnia ... grudnia 2018 r., tj. w zakresie w jakim odmówiono jej dotacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Środkiem zaskarżenia przysługującym od decyzji GIORN (wydanej jako decyzja I instancji) jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże przepis art. 52 § 3 p.p.s.a (w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017 r.) pozwala na wniesienie na taką decyzję skargi do sądu administracyjnego z pominięciem wniosku. Stanowi bowiem, iż "jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa". Nowelizując art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził możliwość wyboru przez stronę sposobu zaskarżenia aktu wydanego w I instancji przez organ nie mający nad sobą organu wyższego stopnia. Można to więc zrobić albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Treść tego przepisu nie pozostawia też wątpliwości, że chociaż do strony należy decyzja, jaką drogę zaskarżenia wybrać, to jednak skorzystanie z jednego trybu zaskarżenia danego aktu wyklucza możliwość skorzystania z drugiego trybu. Niedopuszczalna jest więc sytuacja, że to samo rozstrzygnięcie strona skarży zarówno w drodze postępowania przed organem administracji, jak i w drodze postępowania przed sądem administracyjnym. Strona musi bowiem dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, iż niedopuszczalne jest wszczęcie i prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego mającego za przedmiot ww. decyzję GIORN z dnia ... października 2018 r. Skoro bowiem Skarżąca skorzystała ze środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to niestety nie mogła następnie wnieść skargi do sądu administracyjnego na ten sam akt. Wymaga przy tym zaznaczenia, że treść pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji potwierdza, iż organ prawidłowo poinstruował Spółkę o przysługujących jej alternatywnie środkach zaskarżenia. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuci skargę jeżeli z przyczyn inne niż określone w pkt 1-5a jej wniesienie jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność wniesienia skargi ma miejsce m.in. wówczas, gdy ustawodawca uczynił z niej jeden z wzajemnie wykluczających się środków zaskarżenia, a strona ze środka alternatywnego już skorzystała. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.