V SA/Wa 2384/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. S.A. w P. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej; postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze z dnia 16 lipca 2012 r. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] czerwca 2012 r. M. S.A. w P. (zwane dalej: skarżącym) wniosło o wstrzymanie tytułu wykonawczego nr [...] w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonego zarzutu w toku postępowania egzekucyjnego, wszczętego przez Naczelnika US P. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] września 2011 r. De facto więc, skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] września 2011 r., wniósł o wstrzymanie postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela dotyczącego tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] września 2011 r. Podstawa do zajęcia przez wierzyciela stanowiska wynika z art. 34 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 tj. ze zm.). Stanowisko zajmowane jest w formie postanowienia na które służy zażalenie. Postanowienie to ma charakter procesowy, formalny - dotyczy określonych czynności podejmowanych w toku postępowania egzekucyjnego. Postanowienie takie reguluje jedynie sytuację zobowiązanego w toku wskazanego postępowania, tj. wyraża stanowisko wierzyciela co do zasadności zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów, zaś jedynym jego bezpośrednim następstwem jest ewentualne oddalenie albo uwzględnienie tychże zarzutów i dalsze prowadzenie bądź zaniechanie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Orzeczenie tego rodzaju nie tworzy po stronie skarżącego uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania), jak np. nałożenie stosowną decyzją zobowiązania pieniężnego czy wykonania określonego obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt II FZ 289/08, ogólnodostępne w CBOSA na str. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd dodatkowo wyjaśnia, iż wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w ogóle uzasadnionym, a tym samym skarżący nie wyjaśnił na czym miałoby polegać spowodowanie wobec niego trudnych do odwrócenia skutków.