V SA/Wa 2390/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. Odział w Polsce z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 1 sierpnia 2014 r. (data nadania) N. Sp. z o.o. Odział w Polsce z siedzibą w W. (dalej jako: "skarżący"), zastępowany przez pełnomocnika r. pr. A. D., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] W W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Zarządzeniem z dnia 24 września 2014 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Odpis zarządzenia z dnia 24 września 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 29 września 2014 r. (dowód: ZPO, k. 40 akt sąd.), a więc termin do jego wykonania mijał w dniu 6 października 2014 r. Sąd po sprawdzeniu przez Oddział Finansowo-Budżetowy WSA w Warszawie stwierdza, iż do dnia 22 października 2014 r. nie wpłynęła na rachunek Sądu żadna opłata z tytułu wpisu od skargi w niniejszej sprawie. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżący w terminie zakreślonym przez Sąd, nie uiścił wpisu od skargi, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.