V SA/Wa 2390/15

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) marca 2015 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez odmowę zwolnienia od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy A. K. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach Skarżący wskazał, iż podstawę utrzymania trzyosobowej rodziny stanowi dochód w wysokości 1.673 zł z tytułu świadczeń emerytalnych oraz rentowych. Skarżący wskazał, że jest właścicielem domu o powierzchni 100 m.kw. (wartość domu - 50 tys. zł), gruntów rolnych o powierzchni 11,69 ha oraz gruntów leśnych (8,95 ha). Wyjaśnił, że nieruchomości rolne i leśne są wydzierżawiane w zamian za utrzymywanie ich w dobrej kulturze rolnej. Wykazał również samochód osobowy z 2003 r. (wartość – 8.000 zł) i oszczędności w wysokości 2.180 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Literalna wykładnia powyższych regulacji nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki przemawiające za udzieleniem prawa pomocy, ciąży na ubiegającej się o takie prawo stronie. Godzi się zatem przyjąć, iż wprowadzając wyjątek od ogólnej zasady partycypowania w kosztach sądowych, ustawodawca złożył obowiązek wykazania pozytywnych przesłanek na wnioskodawcę, zaś ocenę ich spełnienia pozostawił referendarzowi rozpatrującemu wniosek. Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w części. W niniejszym postępowaniu Skarżący zapłacił wpis od skargi w wysokości 200 zł, a Sąd wyrokiem z 26 listopada 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 2390/15 oddalił skargę. Po zakończeniu postępowania przed sądem I instancji Skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł w związku ze złożeniem wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku. Do kosztów postępowania zaliczy się również wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł, o ile Skarżący zaskarży wyrok Sądu I instancji. Z przedstawiony informacji wynika, że Skarżący wraz z rodziną uzyskują dochód z tytułu świadczenia emerytalnego oraz rentowego. Rodzina posiada majątek, ponieważ tak należy ocenić posiadanie domu (100 m.kw. o wartości 50 tys. zł) oraz nieruchomości rolnych i leśnych o łącznej powierzchni około 20 ha. Bardzo istotne jest również, że Skarżący posiada oszczędności w wysokości 2.180 zł. Wskazać należy, że koszty postępowania należne na danym etapie sprawy wynoszą 200 zł, a więc są znacznie niższe od wykazanych oszczędności. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.