V SA/Wa 240/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2017 r. sprawy ze skargi J. G. na uchwałę Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania uchyla zaskarżoną uchwałę J.G. (dalej: "skarżący"), wnioskodawca w V Konkursie Programu L., Kierownik Projektu, złożył do Narodowego Centrum Badan i Rozwoju (dalej: "NCBR") wniosek o finansowanie projektu Jednostki S., nr [...] pn. "[...]" (dalej: "wniosek o finansowanie"). Wniosek o finansowanie został poddany procedurze konkursowej, która zgodnie z Regulaminem obejmowała ocenę formalną oraz II-stopniową ocenę merytoryczną, na którą składała się ocena dokonywana przez trzech recenzentów (I stopień) oraz rozmowa kwalifikacyjna przeprowadzana przez Zespół Kwalifikacyjny (II stopień). W wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej dokonanej w ramach I jej stopnia, wniosek o dofinansowanie uzyskał 79,00 pkt. Z uwagi na ilość przyznanych punktów wniosek nie został zakwalifikowany do II stopnia oceny merytorycznej. Zespół Kwalifikacyjny zadecydował bowiem o zaproszeniu na rozmowę kwalifikacyjną wnioskodawców, których wnioski o finansowanie uzyskały średnią ocenę z trzech recenzji na poziomie 80.00 pkt albo uzyskały ocenę z dwóch recenzji na poziomie po 85.00 pkt i więcej, przy jednej ocenie z recenzji na poziomie niższym. Przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r., wnioskodawcy została przekazana decyzja Dyrektora NCBR z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], o nieprzyznaniu środków finansowych jednostce S. W uzasadnieniu decyzji wskazano m.in. ,że uzyskanie 79.00 pkt nie kwalifikuje wniosku o finansowanie do II stopnia oceny merytorycznej. Skarżący został pouczony o prawie do złożenia odwołania do Komisji Odwoławczej Rady NCBR. W dniu [...] września 2014 r. Skarżący złożył w NCBR pismo zatytułowane "odwołanie" oraz pismo zatytułowane "protest", w których ustosunkował się do decyzji Dyrektora NCBR. W wyniku rozpoznania ww. pism Komisja Odwoławcza Rady NCBR w dniu [...] października 2014 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie negatywnego rozpoznania odwołania i protestu. Informację o powyższej uchwale przekazał skarżącemu Dyrektor NCBR w piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...]. Do pisma nie dołączono przedmiotowej uchwały Komisji Odwoławczej. Skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Dyrektora NCBR z dnia [...] grudnia 2014 r. w sprawie negatywnego rozpoznania odwołania wnosząc o uchylenie decyzji w całości i zasądzenie kosztów. Sąd, postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 640/15 odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Uzasadniając wydane orzeczenie WSA w Warszawie wskazał, iż zgodnie z art. 40 ust. 4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (Dz.U. z 2014 r. poz. 1788) na decyzję komisji odwoławczej Rady lub Komitetu Sterującego przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Oznacza to, że zaskarżalna do sądu jest jedynie decyzja (uchwała) w sprawie odwołania podjęta przez Komisję Odwoławczą Rady – w rozpoznawanym przypadku uchwała Komisji Odwoławczej Rady nr [...] z dnia [...] października 2014 r., którą Dyrektor NCBR wymienia w zaskarżonej informacji (tj. piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r.), a nie to pismo zawierające informację o wyniku rozpoznania odwołania od informacji Dyrektora o wyniku I stopnia oceny merytorycznej, w przypadku konkursów o II stopniowej ocenie merytorycznej. Pismo z dnia [...] grudnia 2014 r. jest bowiem jedynie informacją i wbrew zawartemu w nim stwierdzeniu nie stanowi władczego, ostatecznego rozstrzygnięcia odwołania, a jedynie powiadamia o treści tego rozstrzygnięcia, podjętego przez komisję odwoławczą zgodnie z art. 40 ust. 4 cytowanej wyżej ustawy. Sąd zaznaczył, że po otrzymaniu informacji Dyrektora NCBR z dnia [...] grudnia 2014 r. o negatywnym rozpatrzeniu odwołania przez Komisję Odwoławczą Rady NCBR, skarżący winien wywieść skargę na uchwałę Komisji Odwoławczej Rady nr [...] z dnia [...] października 2014 r. Poza sporem pozostaje, że przedmiotowa uchwała nie została skarżącemu doręczone, zaś pismo informujące o treści tego rozstrzygnięcia nie może być przedmiotem skargi. W sytuacji zatem braku doręczenia aktu podlegającego skardze do Sądu organ winien dokonać doręczenia skarżącemu uchwały nr [...] Komisji Odwoławczej Rady NCBR z dnia [...] października 2014 r. wraz pouczeniem, by w przypadku jej zakwestionowania skarżący mógł we właściwym trybie i czasie złożyć skargę do Sądu. Wypełniając obowiązek nałożony przez Sąd NCBR, przy piśmie z dnia [...] listopada 2015 r. o nr [...] przekazał skarżącemu Uchwałę nr [...] Komisji Odwoławczej Rady NCBR z dnia [...] października 2014 r. w sprawie negatywnego rozpoznania złożonego odwołania, dotyczącego złożonego w ramach V edycji Programu L. wniosku nr [...]. W treści uchwały Komisja Odwoławcza stwierdziła, że decyzją Zespołu Kwalifikacyjnego Programu L. do udziału w rozmowach kwalifikacyjnych zakwalifikowani zostali wyłącznie Ci wnioskodawcy, których wnioski uzyskały średnią ocenę z trzech recenzji na poziomie 80 punktów, bądź w przypadku których dwóch recenzentów przyznało punktację na poziomie 85 punktów (każda z recenzji), przy jednej recenzji odstającej. Projekt [...] uzyskał punktację odpowiednio 93, 60 oraz 84 punktów oraz średnią na poziomie 79 punktów i w efekcie znalazł się na liście B. Zgłoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące procedury i przebiegu oceny projektów Komisja uznała za niezasadne, ponieważ zgodnie z Regulaminem programu na etapie oceny merytorycznej Zespól Kwalifikacyjny miał za zadanie wskazać projekty, które najlepiej wpisują się w cele i założenia programu. Próg punktowy uprawniający do udziału w II etapie oceny merytorycznej ustala Zespól uwzględniając liczbę projektów złożonych do oceny, ich jakość oraz alokację przeznaczoną na konkurs. Prawem i obowiązkiem Zespołu jest wskazanie realnej liczby projektów, które będą poddawane dalszemu procedowaniu. Nie było w procedurze żadnych dodatkowych i nieopisanych wcześniej w dokumentacji konkursowej elementów, a kolejne etapy mają na celu finalne wyłonienie najlepszych ze złożonych projektów. W piśmie z dnia [...] stycznia 2016 r. skarżący wniósł do WSA w Warszawie skargę na uchwałę Komisji Odwoławczej Rady nr [...] z dnia [...] października 2014 r. zarzucając naruszenie: I. postanowień proceduralnych Regulaminu Programu L. polegające na dokonaniu modyfikacji postanowień przedmiotowego Regulaminu poprzez zastosowanie dodatkowych, nieznanych w dacie ogłoszenia Programu L. postanowień (tj. w okresie od [...].01.2014 r. do [...].03.2014 r.), odnoszących się do uzyskania przez aplikację danego kandydata średniej ocen na poziomie 80 punktów oraz wymów otrzymania dwóch recenzji co najmniej na poziomie 85 i więcej, podczas gdy Regulamin Programu L., w żadnym z punktów nie przewiduje możliwości wprowadzania przez Zespół Kwalifikacyjny dodatkowych kryteriów rekrutacji już po upływie terminu do zgłaszania wniosków; II. § 4 ust. 3 pkt 3 w zw. z § 5 ust. 1 Regulaminu Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju polegające na podpisaniu uchwały nr [...] przez osobę, która w dacie podjęcia uchwały nr [...] nie pełniła funkcji przewodniczącego Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju co oznacza, że uchwała nr [...] została podjęta po upływie 60 dni od dnia przekazania odwołania z dnia [...] września 2014 r. a tym samym została antydatowana, i w konsekwencji podpisana przez osobę nie będącą uprawnioną w dniu [...] października 2014 r. do podpisywania uchwał Komisji Odwoławczej NCBR, co podważa sposób procedowania państwowej instytucji jaką jest NCBR i budzi poważne zastrzeżenia co do prawidłowości prowadzonych przez tę Instytucję programów, w szczególności Programu L.; III. § 5 ust. 3 w zw. z § 1 ust. 3 pkt 3 Regulaminu KO Rady NCBR polegające na braku w uchwale nr [...] uzasadnienia odnoszącego się do zarzutów zawartych w odwołaniu złożonym przez skarżącego w dniu [...] września 2014 od decyzji Dyrektora NCBR nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. i ograniczającego się de facto do wskazania punktacji koniecznej do zakwalifikowania się do II etapu, tj. rozmowy kwalifikacyjnej V Programu L.; IV. § 5 ust. 2 Regulaminu KO Rady NCBR polegające na: a) niezwróceniu się przez Komisję Odwoławczą NCBR do Dyrektora NCBR o powołanie eksperta, który dokonałby oceny zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu z dnia [...] września 2014 od decyzji Dyrektora NCBR nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r., pomimo istnienia takiej możliwości wyrażonej wprost we wskazanym powyżej Regulaminie, b) zaniechaniu wskazania powodów, dla których zrezygnowano z możliwości o której mowa w pkt IV lit a) niniejszej skargi, pomimo wskazania w odwołaniu na istniejące wewnętrznie sprzeczności w recenzji oraz merytorycznych nieprawidłowości. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały oraz poprzedzającej jej decyzji Dyrektora NCBR z dnia [...] lipca 2014 r., a także zobowiązanie Komisji Kwalifikacyjnej Konkursu V Programu L. do poddania jego wniosku ponownej merytorycznej ocenie w oparciu o kryteria, które obowiązywały w dacie ogłoszenia konkursu. Skarżący wniósł również o przyznanie finansowania, jeśli to nie możliwe. Uzasadniając pierwszy z zarzutów skarżący podniósł, iż Zespół Kwalifikacyjny Programu L. podjął decyzję o zaproszeniu na rozmowę kwalifikacyjną wyłącznie osób, których wnioski w I etapie konkursu uzyskały średnią ocenę na poziomie 80 pkt (punktacja projektu skarżącego to 79 pkt) oraz wnioskodawcy, którzy otrzymali dwie recenzje na poziomie 85 pkt. i więcej przy jednej recenzji na poziomie niższym (projekt skarżącego otrzymał dwie recenzje na średnim poziomie 88,50 pkt. i jedną na poziomie niższym). Zdaniem skarżącego stanowiło to istotną modyfikację w zakresie proceduralnym przeprowadzanego konkursu w porównaniu z pierwotnymi zasadami rekrutacji, bowiem Regulamin Konkursu w dacie jego ogłoszenie nie zawierał takich postanowień w zakresie punktacji. Analiza przepisów Regulaminu nasuwa też spostrzeżenie, iż w żadnym stopniu nie upoważnia on Zespołu Kwalifikacyjnego Konkursu ani jakiegokolwiek innego organu NCBR do jednostronnego wprowadzania odmiennych od Regulaminu postanowień w przedmiocie procedury rekrutacyjnej i oceny samych wniosków. Możliwość ustalania przez Zespół Kwalifikujący progów punktowych w trakcie trwania Programu destabilizuje postępowanie dając dużą dowolność przy wyborze i ocenie wniosków rzucając tym samym cień na intencje i obiektywność postępowania. W ocenie skarżącego przy tak zastosowanym kryterium do II etapu mogą zakwalifikować się wnioski, które mają średnią ocenę na poziomie zdecydowanie niższym niż jego wniosek. Dokonanie zatem rozstrzygnięcia na podstawie dodatkowo wykreowanych, już po złożeniu wniosków wymogów, uznać należy za istotne naruszenie proceduralne mające wpływ na wynik postępowania rekrutacyjnego. Skarżący uważa, że gdyby przedmiotowych kryteriów nie zastosowano, a ocena jego wniosku została dokonana wyłącznie na podstawie pierwotnych zasadach rekrutacji wynik procesu rekrutacyjnego byłby inny, jak również miałby możliwość podjęcia decyzji czy chce uczestniczyć w Programie L. angażując w to pracę i czas bardzo wielu osób. Dalej skarżący zauważył, że z § 4 ust. 3 pkt. 3 Regulaminu NCBR wynika wprost, że Przewodniczący KO jest osobą upoważnioną do podpisywania uchwał podjętych przez KO. W dniu podjęcia uchwały nr [...], tj. [...] października 2014 r. funkcję przewodniczącego Komisji Odwoławczej pełnił prof. dr hab. J.L., natomiast ww. uchwała została podpisana przez prof. dr hab. inż. M.H. Prof. dr hab. inż. M.H. został powołany na przewodniczącego KO dopiero w styczniu 2015 r. (informacja o jego powołaniu pojawiła się na stronie internetowej NCBR w dniu [...] stycznia 2015 r.). Zdaniem skarżącego świadczy to na istnieniu dużego prawdopodobieństwa, że uchwała nr [...] nie została faktycznie podjęta w dacie na niej widniejącej tj. [...] października 2014 r., o czym może dodatkowo świadczyć fakt, że Dyrektor NCBR pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. jedynie poinformował skarżącego negatywnym rozpatrzeniu jego odwołania i podjęciu w tym zakresie zaskrzonej uchwały. Uchwała ta nie została jednak doręczona skarżącemu, a zapoznać się z jej treścią mógł dopiero w grudniu 2015 r., czyli po upływie ponad roku od jej podjęcia. Co więcej podpisanie uchwały przez osobę, która nie była do tego rodzaju czynności upoważniona powoduje brak skuteczności takiej uchwały. Ponadto z treści uchwały, nie wynika także, czy KO przed jej podjęciem obradowała w odpowiednim kworum i czy zasiadały w niej osoby do tego rzeczywiście upoważnione. Powołując się na § 5 ust. 3 w zw. z § 1 ust. 3 pkt 3 Regulaminu skarżący zaznaczył, że KO jest obowiązana do uzasadniania decyzji o podjęciu lub odrzuceniu zarzutów podniesionych w odwołaniu od informacji Dyrektora NCBR o negatywnym wyniku oceny merytorycznej I stopnia wniosków złożonych w konkursach. Ponieważ informacja o kryteriach, jakimi kierował się Zespół Kwalifikacyjny nie została mu udostępniona, nie miał możliwości zrozumienia na jakiej podstawie została podjętej decyzja o niezakwalifikowaniu jego wniosku do II etapu Konkursu Programu L. Składając "odwołanie" skarżący liczył zatem na zbadanie zasadności zarzutów, gdyż rolą Komisji Odwoławczej nie było przytaczanie informacji na temat ilości uzyskanych przez projekt punktów, ale właśnie odniesienie się do jego zarzutów i wyjaśnienie dlaczego zasługują bądź nie na uwzględnienie. Uważa zatem, że odwołanie do Komisji Odwoławczej, które ma stanowić gwarancję jego praw w postaci prawa do rozpoznania podniesionych przeze niego zarzutów i ustosunkowania się do nich stało się de facto jedynie fikcją prawną. Również decyzja Dyrektora NCBR w sprawie odmowy przyznania środków finansowych nie zawierała żadnych informacji w oparciu, o które można wywnioskować, dlaczego w stosunku do jego wniosku zastosowano nieznane w dacie ogłoszenia konkursu kryteria oceny. Uzasadnienie decyzji zawierało jedynie lakoniczną informację, że wniosek uzyskał niewystarczającą ilość punktów w wyniku recenzji 3 niezależnych ekspertów i nie został zakwalifikowany do II etapu oceny merytorycznej bez wskazania konkretnej przyczyny. Zdaniem skarżącego Komisja Odwoławcza, winna skorzystać z możliwości, jaka daje § 5 ust. 2 Regulaminu i zwrócić się do Dyrektora NCBR o powołanie eksperta, który dokonałby oceny zasadności podniesionych w jego odwołaniu. Skarżący zdaję sobie sprawę, że powołanie eksperta jest uprawnieniem Komisji, a nie jej obowiązkiem, jednak mając na uwadze transparentność oraz rzetelność postępowania organ winien zweryfikować podniesione zarzuty, zwłaszcza z uwagi na znaczną różnicę pomiędzy jedną opinią w stosunku do pozostałych (93 pkt, 60 pkt i 84 pkt). W odpowiedzi na skargę NCBR wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna aczkolwiek nie wszystkie jej zarzuty zostały podzielone przez sąd. Przedmiotem oceny sądu jest uchwała nr. [...] z dnia [...] października 2014r. podjęta przez Komisję Odwoławczą Rady NCBR w wyniku rozpoznania odwołania wniesionego przez skarżącego od decyzji Dyrektora NCBR z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], o nieprzyznaniu środków finansowych jednostce S. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało podjęte w postępowaniu konkursowym w Programie L. prowadzonym przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. Program L. ma na celu wsparcie rozwoju kadry naukowej, a w szczególności osób rozpoczynających karierę naukową w rozumieniu art. 2 pkt.3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010r. o Narodowym Centrum Nauki ( Dz. U. nr.96 poz. 617 ze zm.), w podnoszeniu kompetencji w zakresie samodzielnego planowania, zarządzania oraz kierowania zespołem badawczym, poprzez realizacje projektów badawczych. Program ten był realizowany na podstawie: - art. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. nr.96 poz. 615 ze zm.), - przepisów, w tym art. 30, ustawy z dnia 30 kwietnia 2010r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (Dz. U. nr. 96 poz.616 ze zm., dalej ustawa o NCBR), - § 2 pkt.1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 września 2010r. w sprawie szczegółowego trybu realizacji zadań Narodowego Centrum Badań i Rozwoju ( Dz. U. nr. 178 poz. 1200, dalej rozporządzenie wykonawcze). - przepisów Regulaminu V konkursu wydanego przez Dyrektora NCBR na podstawie art. 36 ustawy o NCBR - przepisów Regulaminu Pracy Zespołu Kwalifikacyjnego Programu L. ustanowionego przez Dyrektora NCBR ( stanowiącego załącznik do Zarządzenia nr. [...] z dnia [...] czerwca 2014r.), - przepisów Regulaminu Komisji Odwoławczej Rady NCBR ( stanowiącego załącznik do uchwały Rady NCBR nr. [...] z dnia [...] stycznia 2012r. zmienionej uchwałą nr. [...] z dnia [...] lipca 2013r.). Konkurs został ogłoszony przez Dyrektora CNBR. W odpowiedzi na ogłoszenie został złożony przez skarżącego, jako Kierownika projektu, w dniu [...] marca 2014r. wniosek o dofinansowanie w przedmiotowym programie nr. [...]. Przedmiotowy wniosek powinien zostać oceniony według zasad i przepisów ww. aktów prawnych. Wskazać należy, że procedura konkursowa została uregulowana w szczególności w Regulaminie konkursu. Z treści rozdziału V pkt.1 Regulaminu konkursu wynika, iż "1. Procedura konkursowa obejmuje: a) ocenę formalną wniosków zgodnie z kryteriami określonymi w Karcie oceny formalnej, stanowiącej Załącznik nr.4 do Regulaminu. Wniosek nie spełniający kryteriów oceny formalnej pozostaje bez rozpatrzenia; b) opublikowanie w SOP NCBR informacji o wynikach oceny formalnej i przesłanie – za pośrednictwem poczty tradycyjnej – Wnioskodawcom, których wnioski nie spełniły wymogów formalnych, informacji o tym fakcie wraz z uzasadnieniem; c) ocenę merytoryczną Wniosków spełniających wymogi formalne, dokonywaną przez trzech Recenzentów, zgodnie z kryteriami I etapu oceny merytorycznej Wniosków, określonymi w załączniku nr. 5 do Regulaminu; d) opublikowanie na stronie internetowej NCBR informacji o udostepnieniu recenzji do wglądu Wnioskodawcom w SOP NCBR ( w ciągu 10 dni od udostępnienia recenzji Wnioskodawcy mogą pisemnie ustosunkować się do udostępnionych im recenzji); e) ustalenie przez Zespół Kwalifikacyjny, dwóch list ocenianych projektów: listy A – projektów potencjalnie kwalifikujących się finansowania jako odpowiadające celom głównym oraz założeniom Programu oraz listy B – projektów niezgodnych z celami Programu L. i niewpisujących się w jego założenia. Wnioskodawcy, których Wnioski znalazły się na liście A zostaną zaproszenia na rozmowę kwalifikacyjną; f) opublikowanie na stronie internetowej Centrum listy Wniosków zakwalifikowanych do II etapu oceny merytorycznej, tj. rozmowy kwalifikacyjnej w Programie L.; g) ocenę merytoryczną Wniosków z listy A, dokonywaną przez Zespół Kwalifikacyjny." Według Załącznika nr.5 do Regulaminu konkursu stanowiącego kryteria I etapu oceny merytorycznej wniosków w V konkursie Programu L. oceniane były trzy kategorie: "1. Lider – maksymalna liczba punktów 40; 2. Projekt - maksymalna liczba punktów 50; 3. Jednostka - maksymalna liczba punktów 10." Zatem łącznie można było uzyskać 100pkt. Załącznik stanowił, że: "Każda z kategorii oceniana jest na podstawie spełnienia poszczególnych cząstkowych kryteriów oceny według poniższej skali: 5 – wyróżniający się, 4 – bardzo dobry, 3 – dobry, 2 – zadowalający; 1 – akceptowalny; 0 – niespełniający wymagań lub brak danych. Wartościowanie kryteriów odbywa się za pomocą odpowiedniej wagi ( mnożnika) przy czym aby znaleźć się na liście projektów, które przejdą do etapu rozmowy kwalifikacyjnej konieczne jest przejście progu 2 dla każdego z kryteriów cząstkowych służących ocenie każdej z ocenianych kategorii". Według Załącznika nr.6 do Regulaminu konkursu stanowiącego kryteria rozmowy kwalifikacyjnej - ocena dokonywana przez Zespół Kwalifikacyjny na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej z wnioskodawcą dokonywana była również za pomocą punktacji w 6 kryteriach umożliwiających uzyskanie maksymalnej liczby 100 pkt. Z Regulaminu Pracy Zespołu Kwalifikacyjnego ( § 1 ust.2) wynika natomiast, że: " 2. Do zadań Zespołu należy w szczególności: 1) zapoznanie się z wnioskami (..),z punktacja z pierwszego etapu oceny merytorycznej (..) oraz zapoznanie się z odpowiedziami na recenzje opracowanymi przez wnioskodawców (..); 2) w oparciu o całą dostępną dokumentację ustalenie listy wnioskodawców zakwalifikowanych do drugiego etapu oceny merytorycznej (rozmowy kwalifikacyjnej), przy czym w wyborze zaproszonych na rozmowę zespół uwzględnia zarówno punktacje z pierwszego etapu jak i odpowiedź na recenzje opracowaną przez wnioskodawców, oraz kryteria jakościowe, tj. najlepsze wpisywanie się złożonych projektów w cele i założenia programu (..); 3) przeprowadzenie drugiego etapu oceny (..) przy czym do zadań Zespołu należy także pisemne ustosunkowanie się do złożonych aplikacji, aby wnioskodawcy otrzymali jasny komunikat co należy poprawić w złożonym projekcie oraz jakie są mocne i słabe strony złożonych aplikacji; 4) stworzenie listy rankingowej wniosków rekomendowanych do finansowania (..), w oparciu o wyniki oceny z dwóch etapów oceny merytorycznej (..)". Przywołane przepisy Regulaminu konkursu wyraźnie stanowią, że na liście A- przechodzącej do drugiego etapu oceny merytorycznej (rozmowy kwalifikacyjnej) powinny zostać umieszczone projekty, które potencjalnie kwalifikują się do finansowania jako odpowiadające celom głównym programu i które przeszły próg 2 każdego z kryteriów cząstkowych w ocenie merytorycznej I etapu. Tak wprost stanowi Regulamin konkursu. Natomiast regulacja sposobu pracy Zespołu Kwalifikacyjnego zawarta w Regulaminie Pracy tego Zespołu nie mogła zmienić wskazanych kryteriów oceny merytorycznej. Nie było stosownego zastrzeżenia w Regulaminie konkursu, że umieszczone w nim kryteria oceny merytorycznej będą podlegały zmianie w toku trwania konkursu oraz że uprawnienie do ich zmiany jest przypisane Zespołowi Kwalifikacyjnemu. Brak takiego zastrzeżenia powoduje, że nie można przypisać Zespołowi uprawnienia do zmiany kryteriów oceny merytorycznej poprzez rozszerzoną wykładnię zapisu użytego w Regulaminie Pracy Zespołu o uwzględnieniu kryterium jakościowego o "najlepszym wpisywaniu się złożonego projektu w cele i założenia programu". Tym samym nieuprawnionym było w sprawie niedopuszczenie do II etapu oceny merytorycznej projektów, którym nie zarzucono ani braku spełnienia celów i założeń Programu L., ani braku przekroczenia 2 progu każdego kryterium cząstkowego w ocenie merytorycznej I etapu. Innymi słowy nieuprawnione było, w świetle obowiązujących ten konkurs regulacji prawnych, przyjęcie w toku oceny merytorycznej dodatkowego kryterium minimum punktowego dopuszczającego do II etapu oceny merytorycznej ( poza zapisem przekroczenia progu 2 dla każdego z kryteriów cząstkowych służących ocenie każdej z ocenianych kategorii na I etapie oceny merytorycznej). Przypomnieć należy, że konkurs został zorganizowany w ramach ustawowych zadań CNBR (art.35 ust.1 pkt.2 i 3 ustawy o CNBR) i w oparciu o upoważnienie ustawowe (art.36 ust.1 ustawy ), a także w oparciu o Regulamin konkursu wydany na podstawie ustawy (art.36 ust.1). Ogłoszenie o konkursie było publiczne ( art.36 ust.3 ustawy). Wszystko to obliguje organ do przejrzystości i rzetelności w przeprowadzeniu konkursu i oceny zgłoszonych projektów. W tym miejscu wskazać też należy, że aczkolwiek do postępowania w zakresie ubiegania się o udzielenie dofinansowania na podstawie ustawy o CNBR nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, to jednak nie do przyjęcia jest stanowisko, że postępowanie w zakresie ubiegania się oraz udzielenie dofinansowania, z racji wyłączenia stosowania k.p.a., a zatem i gwarancji zapewnianych stronom postępowania administracyjnego, upoważnia do pełnej dowolności stosowanych reguł. CNBR jako jednostka publiczna, działająca na podstawie i w granicach prawa, powinna procedować z poszanowaniem art. 2 Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), w myśl którego Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej" oraz zgodnie z art. 7 Konstytucji RP , który stanowi co najmniej odpowiednik art. 6 i art. 7 cz. 1 k.p.a., nakazującym uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Słusznie zatem skarżący zarzuca organowi naruszenie postanowień proceduralnych Regulaminu konkursu polegające na dokonaniu modyfikacji tych postanowień odnoszących się do uzyskania przez aplikację danego kandydata średniej ocen na poziomie 80 punktów oraz wymóg otrzymania dwóch recenzji co najmniej na poziomie 85 i więcej, podczas gdy Regulamin Programu L., w żadnym z punktów nie przewiduje możliwości wprowadzania przez Zespół Kwalifikacyjny dodatkowych kryteriów rekrutacji już po upływie terminu do zgłaszania wniosków. Zasadne są też zarzuty skargi co do braku należytego uzasadnienia zaskarżonej uchwały. Brak jest odniesienia się do wskazanych w odwołaniu zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem skarżącego, oceny projektu. Skarżący m.in. wskazywał w odwołaniu, że obniżono mu punktację za niezbyt liczne osiągnięcia naukowe w okresie 6 lat wykonywania pracy podczas gdy jego praca według wskazań wynosiła tylko kilka miesięcy. Komisja Odwoławcza nie odniosła się ani do zarzutów odwołania, ani do argumentacji skarżącego wskazywanej jako uzasadnienie stawianego zarzutu. Brak ten czyni rozpoznanie odwołania iluzorycznym naruszając tym samym zasadę podwójnego rozpoznania sprawy przewidzianej w rozdziale VII pkt.1 Regulaminu konkursu ( od decyzji w sprawie przyznania lub odmowy przyznania środków finansowych, wnioskodawcy przysługuje odwołanie do Komisji Odwoławczej Rady Centrum). Sąd uznaje również za nieprawidłowe umieszczenie podpisu pod doręczaną skarżącemu uchwałą nr. [...] z dnia [...] października 201r. przez nowego Przewodniczącego Komisji Odwoławczej Rady CNBR. Z akt administracyjnych i wyjaśnień organu wynika, że dokonano tego ponieważ uchwała nie była wyodrębniona z protokołu posiedzenia Komisji Odwoławczej z tego dnia oraz z faktu, że uczestniczący w jej podejmowaniu dotychczasowy Przewodniczący Komisji przestał pełnić tę funkcję. Analiza akt administracyjnych wykazuje, że fakt taki miał miejsce. Oznacza to, że niezasadny jest zarzut skargi dotyczący antydatowania uchwały lub też podjęcia jej w innym nieznanym terminie z przekroczeniem okresu 60 dni na rozpoznanie odwołania ( § 5 ust.1 Regulaminu Komisji Odwoławczej Rady NCBR). Zasadny natomiast jest argument, że na doręczanej skarżącemu uchwale nr. [...] powinno zostać zaznaczone, iż stanowi ona wyciąg z protokołu posiedzenia Komisji Odwoławczej z dnia [...] października 2014r. oraz że jest podpisywana zastępczo przez obecnie uprawnionego Przewodniczącego Komisji z uwagi na zaistniały stan faktyczny. Odnosząc się natomiast do ostatniego zarzutu skargi dotyczącego naruszenia § 5 ust. 2 Regulaminu KO Rady NCBR poprzez :niezwróceniu się przez Komisję Odwoławczą NCBR do Dyrektora NCBR o powołanie eksperta, który dokonałby oceny zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu z dnia [...] września 2014 od decyzji Dyrektora NCBR nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r., pomimo istnienia takiej możliwości wyrażonej wprost we wskazanym powyżej Regulaminie, wskazać należy, że nie jest on zasadny. Opisane uprawnienie zostało zapisane w Regulaminie w sposób wskazujący, że Komisja ma jedynie uprawnienie a nie obowiązek zwrócenia się eksperta w celu pozyskania opinii przypadku, gdy uzna to za niezbędne do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie rozpoznania środka odwoławczego ( § 5 ust. 2: "Komisja Odwoławcza może zwrócić się do Dyrektora Centrum o powołanie eksperta, zgodnie z obowiązującymi w Centrum procedurami, który dokona oceny zasadności podniesionych w odwołaniu zarzutów w stosunku do oceny merytorycznej wniosku"). Zważywszy na fakultatywny charakter tego uprawnienia oraz zważywszy na fakt, iż zaskarżona uchwała nie odnosi się do zarzutów zawartych w odwołaniu powyższy zarzut jest również przedwczesny do oceny, czy wykorzystano wszystkie możliwe uprawnienia do dokonania obiektywnej oceny projektu. Mając powyższe na uwadze sąd uznał, ze w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania konkursowego w sposób mogący istotnie wpłynąć na wynik sprawy i tym samym uchylił zaskarżoną uchwałę. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ weźmie pod uwagę powyższe wskazania. Z tych względów sąd orzekł jak w wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c w zw. z art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 j.t. ze zm.).