V SA/Wa 2429/10
PostanowienieWSA w Warszawie2011-01-24
Skład orzekający: Irena Jakubiec – Kudiura
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego może zostać uwzględniony, gdy strona uchybiła terminowi z powodu błędu w liczeniu dni i nieznajomości przepisów prawa?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie, gdy strona nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. Błąd w liczeniu terminu oraz nieznajomość prawa nie stanowią podstaw do przywrócenia terminu, gdyż od strony wymaga się szczególnej staranności w prowadzeniu spraw, a nieuwaga lub niedbalstwo wykluczają brak winy.Stan faktyczny
Skarżąca U. T. złożyła skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmowną w przedmiocie zezwolenia na zamieszkanie. Skarga została odrzucona z powodu nieterminowego uiszczenia wpisu sądowego. Po doręczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi, skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu, tłumacząc uchybienie błędem w liczeniu terminu i brakiem doświadczenia z polskim sądownictwem.Rozstrzygnięcie
Odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi U. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Postanowieniem z 15 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę U. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] sierpnia 2010r. nr [...] z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego po terminie.
Powyższe postanowienie doręczono skarżącej w dniu 29 grudnia 2010r., zaś pismem z 31 grudnia 2010r. (data nadania pisma) złożyła ona wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła, iż zaistniałe uchybienie terminu spowodowane było pomyłką w liczeniu terminu. Skarżąca podniosła przy tym, iż nie jest prawnikiem ani polskim obywatelem i nigdy nie miała do czynienia z sądami w Polsce. Skarżąca wskazała także, iż zaskoczeniem było dla niej, że dwa spośród 7 dni do uiszczenia wpisu sądowego było dniami wolnymi od pracy (niedziela oraz 1 listopada).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Wniosek złożony przez skarżącą nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy).
We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 cytowanej ustawy).
W tym miejscu należy zważyć, że brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260).
W ocenie Sądu okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku. W ocenie Sądu, skarżąca wbrew treści art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wskazać tutaj należy, iż zarządzenie wzywające do uchybionej czynności doręczone zostało skarżącej 27 października 2010r. wraz z pouczeniem, iż wpis należy uiścić terminie w 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. W ocenie Sądu pouczenie o terminie dokonania wpisu było na tyle jasne i czytelne, że nie powinno budzić wątpliwości co do określenia daty upływu terminu. Powoływanie się natomiast przez skarżącą na błąd wynikający z nieznajomości przepisów prawa zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem nie stanowi podstaw uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Nieznajomość prawa nie jest bowiem okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu (por. wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97, LEX nr 37127, postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., FZ 713/04, LEX nr 302279). Wskazać tutaj należy, iż samo powołanie się przez skarżącą na nieprawidłową interpretację w zakresie określania terminu do uiszczenia wpisu sądowego, nie oznacza zdaniem Sądu dopełnienia określonego powyżej kryterium staranności.
Błąd popełniony przez skarżącą, polegający na tym, że pozostawała w przekonaniu o 7 dniach "roboczych" do wykonania uchybionej czynności, w sytuacji gdy została prawidłowo pouczona o możliwości uiszczenia wpisu sądowego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Nieuwagi lub zaniedbania nie można bowiem kwalifikować jako braku winy przy uchybionej czynności sądowej (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2008 r. sygn. akt I OZ 307/08 oraz postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2008 r. sygn. akt I OZ 15/08, - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło