V SA/Wa 243/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi V. Z. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia .... listopada 2009 r. Nr ... w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności udzielenia zgody na pobyt tolerowany; postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w części zobowiązującej do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pismem z ... grudnia 2009 r. V. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z ... listopada 2009 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając to niebezpieczeństwem spowodowania trudnych od odwrócenia skutków w postaci utraty bezpieczeństwa osobistego, co może skutkować zaistnieniem poważnej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Jak wynika z akt sprawy przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia ... listopada 2009 r. utrzymująca w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... kwietnia 2009 r. o odmowie nadania V. Z. statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności udzielenia zgody na pobyt tolerowany Nie ulega wątpliwości, że przymusowe opuszczenie terytorium kraju przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że nie były spełnione warunki do wydania decyzji zobowiązującej do opuszczenia RP, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do Polski, wiążąca się z obowiązkiem uzyskania wizy, wydawanej przez konsula. Przy czym odmowa wydania wizy przez konsula nie podlega kontroli sądu (por. postanowienie NSA z dnia 22.12.2009r., sygn. akt II OSK 1835/09). Zatem wykonanie decyzji zobowiązującej do opuszczenia terytorium RP przed rozpoznaniem sprawy przez sąd może prowadzić do tego, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona skarżącemu ochrona sądowa mogłaby okazać się iluzoryczna. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji z dnia ... listopada 2009 r., przed rozpoznaniem sprawy pozbawi skarżącego możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a zatem możliwości przedstawienia oraz wyjaśnienia okoliczności istotnych w jego ocenie dla sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.